Benelli TRK 502: Πρώτες εντυπώσεις

Οδηγούμε το Benelli TRK 502
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/3/2018

Σήμερα είναι η πέμπτη ημέρα συμβίωσης με το Benelli TRK 502 και μόλις επιστρέψαμε στο γραφείο από τις μετρήσεις επιδόσεων, ενώ εχθές το απόγευμα κάναμε την δυναμομέτρησή του. Μέχρι να επεξεργαστούμε όλα τα δεδομένα και να έχουμε τους πραγματικούς αριθμούς που κατέγραψαν το Dynojet και το V-BOX, θα θέλαμε να πούμε δύο-τρία λόγια για αυτή την μοτοσυκλέτα που έχει γίνει η αιτία να λάβουμε πολλά e-mail και μηνύματα στη σελίδα μας στο Facebook, τα οποία ουσιαστικά ζητούσαν να μην καθυστερήσουμε με την δοκιμή της! Καθόλου παράλογη αυτή η προσμονή για το TRK 502, καθώς έχει δελεαστική τιμή που είναι πολύ κοντά στα on-off 250/300, η οποία συνδυάζεται με το μέγεθος, την επιβλητικότητα και τις “ανέσεις” μιας mega on-off 1000+ κυβικών.

Όσο εντυπωσιακή εμφάνιση έχει στις φωτογραφίες, το ίδιο και ακόμα περισσότερο εντυπωσιακή είναι στο δρόμο ή παρκαρισμένη δίπλα από άλλες μοτοσυκλέτες μεγάλου κυβισμού. Αισθητικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει πολλά στοιχεία από BMW GS και Ducati Multistrada, όμως με κάποιο τρόπο έχουν ταιριάξει αρμονικά μεταξύ τους και το TRK 502 καταφέρνει να έχει δική του προσωπικότητα.

Έντονη προσωπικότητα έχει και ο ήχος του κινητήρα, που είναι μια μίξη μεταξύ τρικύλινδρου Triumph και του δικύλινδρου των BMW F700/800. Στην εποχή των Euro4 σπάνια οδηγάμε πια μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού που να παράγει ο κινητήρας και η εξάτμισή της κάποια χαρακτηριστική χροιά.

Η πολύ χαμηλή σέλα σε σχέση με το πολύ ψηλό τιμόνι δημιουργεί μια “παράξενη” θέση οδήγησης, αλλά μετά από λίγες μέρες την συνηθίζεις. Το καλό που έχει είναι η ευκολία που σου δίνει να πατάς γερά με τα δύο πόδια στο έδαφος και ταυτόχρονα η σέλα διαθέτει αρκετό αφρώδες και είναι μαλακή κι άνετη. Στον τομέα της ποιότητας κατασκευής οι εντυπώσεις είναι ανάμικτες. Το βάψιμο των πλαστικών είναι αρκετά καλό, του πλαισίου σε κάποια σημεία δείχνει πρόχειρο και το ίδιο ισχύει για το φινίρισμα, τις βίδες και τα καλώδια, όπου σε κάποια σημεία παίρνουν καλό βαθμό και σε κάποια άλλα όχι.

Ακριβώς τα ίδια ανάμικτα συναισθήματα υπάρχουν για τα δυναμικά χαρακτηριστικά του TRK 502 και η κριτική που θα κάνεις εξαρτάται αν το βλέπεις ως εναλλακτική λύση απέναντι στα μικρά on-off των 250/300 κυβικών ή ως φτηνότερη επιλογή από τα CB 500 X, Versys 650 και Tracer 700. Έχουμε ακόμα μερικές μέρες μπροστά μας για να ολοκληρώσουμε το τεστ και να βγάλουμε το τελικό συμπέρασμα, αλλά και εσείς την ευκαιρία να μας στείλετε τις ερωτήσεις και τις απορίες σας σχετικά με αυτή τη μοτοσυκλέτα, από την στιγμή που την αναμένετε με τόσο ενδιαφέρον. Η δοκιμή συνεχίζεται και έρχεται σύντομα σε επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες