BMW Concept Lac Rose: Κοιτώντας πίσω στα χρόνια του Paris – Dakar

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/6/2016

Μόλις στον πέμπτο χρόνο διεξαγωγής του, το φεστιβάλ Wheels & Waves έχει αναδειχθεί σ’ ένα μοτοσυκλετιστικό γεγονός με προβολή που ξεπερνά τα σύνορα της Γαλλίας, όπου διοργανώνεται, και δυναμική πολλαπλάσια της διοργανώτριας λέσχης. Από τις 8 έως τις 12 Ιουνίου κάθε χρόνο, η τεράστια παραλία στον Ατλαντικό ωκεανό κατακλύζεται από κόσμο, σ’ ένα φεστιβάλ με έντονα «χίπστερ» στοιχεία σε ότι αφορά την εικόνα των μοτοσυκλετιστών που συμμετέχουν. Οι παρευρισκόμενοι πέρα από τις ίδιες τις μοτοσυκλέτες, παρακολουθούν συναυλίες, τις εκθέσεις τέχνης ή κάνοντας σερφ και βόλτες στα σύνορα με την Ισπανία.

Πέρσι το φεστιβάλ που η γενική του είσοδος κυμαίνεται από 15 με 30 Ευρώ, συγκέντρωσε σχεδόν 10.000 επισκέπτες και ένας από τους λόγους που απέκτησε τόσο γρήγορα αυτό το μέγεθος συμμετοχών, είναι η χορηγία της BMW Motorrad, που έδωσε τα εφόδια στους διοργανωτές για μία μεγάλη προβολή.

Στα πλαίσια αυτής της χορηγίας και για να φτάσει η φήμη του φεστιβάλ πέρα από τα σύνορα της Γαλλίας, η BMW έχει καθιερώσει να παρουσιάζει εκεί ένα concept μοντέλο του R nine T, καθώς ο χαρακτήρας αυτής της μοτοσυκλέτας, ταυτίζεται απόλυτα με την κουλτούρα του Wheels & Waves.

 

Το θέμα βέβαια με το R nine T, είναι ότι η BMW το έχει προβάλει τόσο πολύ που έχει πλέον ξεπεράσει σε ζήτηση κάθε προσδοκία, με αποτέλεσμα να υπάρχει τεράστια ουρά στην γραμμή παραγωγής του. Και καθώς το συγκεκριμένο μοντέλο αντιμετωπίζεται συχνά ως αξεσουάρ στην εικόνα του αναβάτη, δεν είναι παράξενο που έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις να εμπορεύεται κανείς μία θέση στην λίστα αναμονής. Με το νέο Concept Lac Rose, η BMW συγκεντρώνει ακόμα περισσότερο την προσοχή του κόσμου στο R nine T σαν να θέλει να αυξηθεί σε μέγεθος η ήδη μακρά λίστα αναμονής…

Η ονομασία του μοντέλου προέρχεται από το γαλλικό όνομα της λίμνης Retba, που εξαιτίας του έντονα ροζ χρώματός της και της εποχής του internet, η εικόνα της είναι πλέον ευρύτατα διαδεδομένη, καθώς την συναντάς συχνά σε λίστες με παράξενες φωτογραφίες από όλο τον κόσμο. Ωστόσο την δεκαετία του ’80 η λίμνη με το παράξενο χρώμα, απόρροια ενός είδους άλγης που έχει σε μεγάλη συγκέντρωση, ήταν ιδιαίτερα γνωστή σε όσους παρακολουθούσαν το θρυλικό Paris – Dakar, πέρα από τους ανήσυχους ταξιδευτές της εποχής.

 

Στη λίμνη Lac Rose, τριάντα χιλιόμετρα βορειότερα από το Dakar, την πρωτεύουσα της Σενεγάλης, ήταν συχνά ο τερματισμός του πιο δύσκολου ράλι στον κόσμο. Εξηγείται έτσι πλήρως, η επιλογή της ονομασίας. Η πρωτότυπη μοτοσυκλέτα φέρει τα χρώματα και τον αριθμό 101, με τα οποία ο Gaston Rahier σημείωσε την τρίτη κατά σειρά νίκη το 1985. Με βάση τον χαρακτήρα του συγκεκριμένου φεστιβάλ, αλλά και για να είναι πιο κοντά στα δεδομένα του μεγέθους των μοτοσυκλετών την δεκαετία του ’80, η BMW αποφάσισε να μην προχωρήσει με το R1200GS, και να βασίσει το concept πάνω στο R nine T. Το αποτέλεσμα την δικαιώνει απόλυτα οπτικά, ενώ κατά την φωτογράφιση που έγινε στην τεράστια παραλία τις ημέρες του φεστιβάλ, ο κόσμος ρωτούσε τους αναβάτες της εταιρίας για την οδηγική τους εμπειρία, σχολιάζοντας το τεράστιο χαμόγελο που είχαν όταν κατέβαιναν από την σέλα…

Αν και το Lac Rose είναι κυρίως μία μοτοσυκλέτα φτιαγμένη με γνώμονα την εμφάνιση και όχι τόσο την απόδοση στο χώμα, ο Edgar Heinrich επικεφαλής του σχεδιαστικού τμήματος και εμπλεκόμενος σε όλα τα concept, φρόντισε να το εξοπλίσει με αρκετά εξαρτήματα από τον κατάλογο της BMW για το χώμα. Πέρα από τα προστατευτικά για το ψυγείο λαδιού, ή την ποδιά του κινητήρα σχεδίασε από την αρχή και τα καπάκια του κινητήρα και δεκάδες άλλες λεπτομέρειες για να πετύχει την τελική εμφάνιση. Παράλληλα με αυτά, ετοίμασαν και μία στολή από τον κατάλογο της BMW, μαζί με το κράνος, στα χρώματα του Lac Rose συμπληρώνοντας την παρουσίαση. Μπορεί η concept μοτοσυκλέτα να είναι εξοπλισμένη με ηλεκτρονικό road book και να δείχνει έτοιμη για ένα κανονικό Rally, ωστόσο ο ρόλος της περιορίζεται στην φωτογραφική αποτύπωση της αναβίωσης ενός τμήματος της ιστορίας της BMW. Από εκεί και πέρα όμως, μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει έμπνευση για τον υπόλοιπο κόσμο, που ετοιμάζει την δική του custom μοτοσυκλέτα. Το ίδιο το R nine T άλλωστε, είναι ένα μοντέλο που φτιάχτηκε με αυτή ακριβώς την φιλοσοφία, αποτελώντας μία από τις πιο ακριβές εκφράσεις της…

 

Δείτε το Concept Path 22, το περσινό μοντέλο της BMW αποκλειστικά για το φεστιβάλ:

 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες