BMW R18 M και R18 Aurura: Από ιταλικά χέρια για την έκθεση της Verona

Όταν ο μεγαλύτερος boxer κινητήρας της BMW αποκτά σπορ προσωπικότητα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/1/2022

Σε αυτή την έκθεση custom μοτοσυκλετών που θα γίνει για άλλη μια χρονιά στη Verona της Ιταλίας, η BMW Italia σε συνεργασία με την LowRide και την Garage 221 ετοίμασαν δύο ξεχωριστές R18, η μία εμπνευσμένη από την αγωνιστική παράδοση της BMW και η άλλη από την hotrod αμερικάνικη κουλτούρα.


Όπως είναι εύκολο να καταλάβουμε, η R18 M της LowRide είναι η "σπορ" έκδοση του γιγαντιαίου cruiser της BMW, με τον Ιταλό σχεδιαστή Oberdan Bezzi να έχει δώσει μεγάλη σημασία στη μείωση του βάρους και φυσικά στους χρωματισμούς, που προέρχονται αυτούσιοι από τα εργοστασιακά αγωνιστικά αυτοκίνητα της γερμανικής εταιρείας, και πλέον χρησιμοποιούνται και στις μοτοσυκλέτες της, αντικαθιστώντας τα μοντέλα HP, όπου πλέον ονομάζονται και αυτά "M".

Ο κινητήρας και τα ηλεκτρονικά δεν έχουν αλλαγές, όμως σύμφωνα με τους δημιουργούς της, η μείωση του βάρους και οι ρυθμίσεις των αναρτήσεων, έδωσαν την σπορ χροιά που αναζητούσαν, χωρίς να αλλάξουν την φιλοσοφία και τον ξεχωριστό "cruiser" χαρακτήρα της R18.

Για την κατασκευή επιστρατεύτηκαν πολύ γνωστά ιταλικά ονόματα του χώρου, με την Elaboratorio που ειδικεύεται στην κατασκευή πρωτότυπων να φτιάχνει το φαίρινγκ του προβολέα και τα φτερά των τροχών, την Carbon Italia να κατασκευάζει την εισαγωγή αέρα και διάφορες λεπτομέρειες από carbon και την ER Exhaust Revolution να φτιάχνει μια ειδική εξάτμιση που να ταιριάζει αισθητικά με την βασική ιδέα της R18 M. Η βαφή έγινε από την Dox Art Factory και τα γκριπ, φλας κ.τ.λ. προέρχονται από κορυφαίες after market ιταλικές εταιρείες όπως η Rizoma.

Από την άλλη μεριά, η R18 Aurora της Garage 221 μυρίζει την αλμήρα της θάλασσας των ακτών του Λος Άτζελες, έχοντας ξεκάθαρα hot-rod αισθητική. Το μεγάλο φαίρινγκ στο τιμόνι είναι σήμα κατατεθέν των αμερικάνικων "bagger" μόνο που σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχουν βαλίτσες και το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας ακολουθεί τη φιλοσοφία του σπαρτιάτικου σχεδιασμού των μεταπολεμικών "bobber".

Όπως κι αν έχει, ο συνδυασμός δύο διαφορετικών "ρευμάτων" λειτουργεί αρμονικά στην περίπτωση της R18 Aurura. Εδώ τα περισσότερα εξαρτήματα προέρχονται από προηγούμενα μοντέλα της BMW, όπως για παράδειγμα η σέλα του R1200C του 2005, τα φλας του R100 από το 1982 και ένα κομμάτι του υποπλαισίου από το Κ75 του 1991. Ακόμα και το χρώμα έχει τον ίδιο κωδικό με των RT του 1983. 

Δείτε το πλούσιο photo gallery του άρθρου, με τις φωτό των δύο custom BMW R18

Triumph Tracker 400/Thruxton 400 2026 – Παρουσιάστηκαν με τιμές για Ελλάδα!

Με διαφορές σε πλαίσιο/ανάρτησες - Και ισχυρότερο κινητήρα κατά δύο ίππους
Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Triumph διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα των μονοκύλινδρων 400ριών της με Tracker 400 και Thruxton 400 με αισθητική εμπνευσμένη από τους flat track αγώνες και τα cafe racers αντίστοιχα.

Περιμέναμε ένα αλλά τελικά η Triumph παρουσίασε δύο μονοκύλινδρα 400άρια φτάνοντας έτσι την οικογένεια στα πέντε συνολικά μοντέλα, μαζί με τα Speed 400, Scrambler 400 X και Scrambler 400 XC.

Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αισθητικές κυρίως διαφορές με τις άλλες εκδόσεις και μεταξύ τους φυσικά με το φαίρινγκ του 400ριού Thruxton να μας είναι γνωστό εδώ και καιρό από τις κατασκοπικές φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου πολύ καιρό πριν από την παρουσίασή του. 

Οι δύο μοτοσυκλέτες φέρουν επίσης και μία ισχυρότερη έκδοση του μονοκύλινδρου μοτέρ με τη μέγιστη ισχύ να ανεβαίνει κατά 5% περίπου και να φτάνει τους 41,42 ίππους από 39,42 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλαγή στη ροπή δεν υπάρχει και έτσι η μέγιστη τιμή παραμένει στα 3,82 kg.m αλλά να κάνει την εμφάνισή της 1.000 στροφές ψηλότερα, στις 7.500 σ.α.λ., με το 80% αυτής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η αύξηση στην ισχύ προήρθε από νέο εκκεντροφόρο αλλά και την εκ νέου χαρτογράφηση του ψεκασμού.

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης που είναι το Spped 400, το Tracker 400 έχει φαρδύτερο τιμόνι κατά 23 χλστ., το οποίο είναι και χαμηλότερο κατά 134 ολόκληρα χλστ. Παράλληλα τα μαρσπιέ έχουν τοποθετηθεί 86 χλστ. πιο πίσω και 27 χλστ. ψηλότερα, με το νέο τρίγωνο της εργονομίας να δίνει μια πιο σπορ και επιθετική θέση οδήγησης. Διαφορετική είναι και η σέλα, όπως και το κάλυμμα-κοκοβιός της σέλας στο κομμάτι του συνεπιβάτη, οι ζάντες και το ρεζερβουάρ, με τo Tracker 400 να ξεχωρίζει από το μικρό του μασκάκι, αλλά και τα μεγάλα numver plates εκατέρωθεν της σέλας, όπως και από τους αποκλειστικούς χρωματισμούς.

Το Thruxton 400 έχει επίσης διαφορετικό ρεζερβουάρ -και από το Tracker-, αν και η χωρητικότητα είναι ίδια στα 13 λίτρα, ενώ ζυγίζει και τρία κιλά περισσότερα λόγω του φέρινγκ, με το βάρος του να φτάνει τα 176 κιλά πλήρες υγρών. Του Tracker βρίσκεται στα 173 κιλά. Το φαίρινγκ είναι αυτό που κάνει και τη μεγαλύτερη διαφορά στην αισθητική της μοτοσυκλέτας, που έχει κλιπόν και διαφορετική θέση οδήγησης, ενώ οι Βρετανοί αναφέρουν και μικρές αλλαγές στο πλαίσιο αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εκδοχή της μοτοσυκλέτας. Σε αυτήν την περίπτωση και έναντι του Speed 400 τα κλιπόν είναι 40 χλστ. πιο στενά και 246 χλστ. πιο χαμηλά τοποθετημένα με μπόλικο βάρος να φορτίζει πλέον τον εμπρός τροχό. Παράλληλα, τα μαρσπιέ βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα του Tracker 400.

Μικρές διαφορές έχουμε και στη γεωμετρία του πλαισίου μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών. Το Tracker 400 έχει μεταξόνιο στα 1.371 χλστ. με κάστερ και ίχνος στις 24,4 μοίρες και 107,6 χλστ. αντίστοιχα, ενώ το Thruxton 400 έχει μεταξόνιο στα 1.376 χλστ. με κάστερ στις 24,5 μοίρες και ίχνος στα 101,5 χλστ. 

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

H Triumph αναφέρει ότι καθεμιά από τις δύο νέες μοτοσυκλέτες έχει το δικό της set up στις αναρτήσεις ώστε να ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία της έκδοσης και τη θέση οδήγησης, με το πιρούνι να είναι ανεστραμμένο στα 43 χλστ. Η διαδρομή του είναι 140 χλστ. στο Tracker και 135 χλστ. στο Thruxton ενώ και το μονό αμορτισέρ και στις δύο περιπτώσεις δίνει διαδρομή 130 χλστ.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν 17ρες χυτές ζάντες αλουμινίου που είναι διαφορετικής σχεδίασης μεταξύ των δύο μοντέλων και ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ως πρώτης τοποθέτησης ελαστικά για το Thruxton επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV, ενώ για το Tracker έχουμε τα Pirelli MT60 RS και τα δύο εξαιρετικές επιλογές για τόσο προσιτές μοτοσυκλέτες.

Τέλος, ίδιο είναι το σύστημα πέδησης και στις δύο περιπτώσεις με το κύριο έργο της επιβράδυνσης να αναλαμβάνει 300άρης εμπρός δίσκος και ακτινικά τοποθετημένη 4πίστονη δαγκάνα της ByBre. 

Το Tracker 400 θα είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα από τον ερχόμενο Μάρτιο με τιμή 6.390 ευρώ και το Thruxton 400 από τον Φεβρουάριο του 2026, με τιμή 6.690 ευρώ. Και τα δύο συνοδεύονται από εργοστασιακή εγγύηση δύο ετών χωρίς περιορισμό στα διανυθέντα χιλιόμετρα.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στις συλλογές που ακολουθούν.