CAN AM: Ετοιμάζει superbike για να χτυπήσει την Bimota!

Με εμπρός σύστημα αρθρώσεων όπως του Parker
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/3/2023

Η καναδική CAM-AM ανήκει στον τεράστιο βιομηχανικό όμιλο της επίσης καναδικής BRP (Bombardier) η οποία μεταξύ άλλων έχει και την αυστριακή εταιρεία κατασκευής κινητήρων ROTAX. Η Rotax ειδικεύεται στο σχεδιασμό και την κατασκευή μικρού κυβισμού, υψηλών επιδόσεων δίχρονων και τετράχρονων ατμοσφαιρικών και υπερτροφοδοτούμενων κινητήρων, που χρησιμοποιούνται σε ελαφρά ελικοφόρα αεροπλάνα, σε Jet Ski, Snowmobile, Go-Kart και φυσικά μοτοσυκλέτες. Εμείς γνωρίζουμε τη Rotax από την συνεργασία της με την Aprilia και την BMW, καθώς ήταν ο κατασκευαστής και ο προμηθευτής των κινητήρων για τα Pegaso 600/650, των Mille/Tuono V2 1000 και για τα μονοκύλινδρα BMW F650GS. Στην γκάμα των κινητήρων που κατασκευάζει αυτή τη στιγμή, συμπεριλαμβάνονται δικύλινδροι και τρικύλινδροι από 500 έως 1600 κυβικά, V2 από 500 έως 1000 κυβικά, ενώ υπάρχουν εκδόσεις με superchager και turbo που φτάνουν έως τους 230 ίππους!

2

Πριν μερικούς μήνες, η CAN AM που κατασκευάζει τα τρίροδα Spyder και Ryker, ανακοίνωσε επίσημα πως θα μπει στον χώρο των μοτοσυκλετών με μια σειρά από σπορ ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Αυτό ήταν το πρώτο βήμα και μάλλον δεν εξέπληξε κανέναν, όμως τώρα φαίνεται πως η εμπλοκή της με τον κόσμο των μοτοσυκλετών είναι πολύ πιο σοβαρή.

Οι πατέντες που κατέθεσε πρόσφατα, δείχνουν ξεκάθαρα μια σπορ μοτοσυκλέτα υψηλών επιδόσεων με διαμήκη κινητήρα και εμπρός σύστημα αρθρώσεων. Το συγκεκριμένο σύστημα είναι ένας συνδυασμός του συστήματος του Αμερικανού Parker που χρησιμοποίησε η Yamaha στα GTS 1000 και του μοχλικού συστήματος μεταφοράς της κίνησης του τιμονιού προς τον εμπρός τον εμπρός τροχό που χρησιμοποιεί η Bimota στα TESI. Το σύστημα του Parker είχε απευθείας μεταφορά των κινήσεων του τιμονιού στον εμπρός τροχό. Αυτό του επέτρεπε να προσφέρει (κάπως…) καλύτερη αίσθηση στα χέρια του αναβάτη και λιγότερα διάκενα μεταξύ των εξαρτημάτων. Το μειονέκτημα είναι η αδυναμία τοποθέτησης δεύτερου δισκόφρενου.

3

Η Bimota από την άλλη χρησιμοποιεί ένα κανονικότατο ψαλίδι που τις επιτρέπει να βάλει δύο δισκόφρενα, κάτι απαραίτητα για μια μοτοσυκλέτα υψηλών επιδόσεων και μεγάλου βάρους. Το μειονέκτημα εδώ είναι πως η μεταφορά της κίνησης του τιμονιού γίνεται με ένα περίπλοκο σύστημα αρθρώσεων, με πολλά διάκενα μεταξύ των εξαρτημάτων, ενώ το περιορισμένο πλάτος του ψαλιδιού, περιορίζει αντίστοιχα το κόψιμο του τιμονιού.

4

Στην περίπτωση της πατέντας που κατέθεσε η CAN AM φαίνεται πως επέλεξαν να έχουν τα… μειονεκτήματα και των δύο συστημάτων (!!!!) καθώς στα σχέδια φαίνεται ένα σύστημα σαν του Parker με μονό δίσκο εμπρός, αλλά η μεταφορά της κίνησης του τιμονιού γίνεται με ράβδους και αρθρώσεις όπως της Bimota. Εδώ όμως είναι πολύ λιγότερα τα εξαρτήματα, άρα και οι ανοχές μεταξύ τους, ενώ υπάρχει το πλεονέκτημα να τοποθετηθεί το τιμόνι σε όποιο σημείο θέλουν οι σχεδιαστές, χωρίς να επηρεάζεται η λειτουργία της εμπρός ανάρτησης. Σε ό,τι αφορά τον κινητήρα, το πιο πιθανό είναι να δούμε τον τρικύλινδρο εν σειρά της Rotax που χρησιμοποιεί στα Ryker με απόδοση 60-110 ίππων. Όμως με δεδομένο πως η Bimota χρησιμοποιεί των υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα του Kawasaki H2 με τους 200 ίππους, δεν αποκλείεται να δούμε και κάποια υπερτροφοδοτούμενη έκδοση των κινητήρων ACE της Rotax με 180 ή και 230 ίππους.       

5

 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες