Το πρωτότυπο σκούτερ Suzuki Burgman Fuel Cell χρησιμοποιεί κυψέλες καυσίμου, και είναι αυτή τη στιγμή το μόνο όχημα αυτής της τεχνολογίας που κυκλοφορεί στους δημόσιους δρόμους με πανευρωπαϊκή έγκριση τύπου. Το πειραματικό σκούτερ της Suzuki παρουσιάστηκε το 2009 στην 41η διεθνή έκθεση του Τόκιο και έκτοτε δοκιμάζεται σε πραγματικές συνθήκες στη Βρετανία.
Η ασφάλεια των πρωτότυπων συστημάτων κίνησης που διαθέτει καθώς και η συνολικά κορυφαία απόδοσή του, ήταν τα στοιχεία που του έδωσαν τη δυνατότητα πανευρωπαϊκής έγκρισης τύπου.
Το Suzuki Burgman Fuel Cell βασίζεται στο πλαίσιο του γνωστού Burgman 200, ωστόσο τα μηχανικά του μέρη έχουν αντικατασταθεί από μια αερόψυκτη κυψέλη καυσίμου, ένα ρεζερβουάρ υδρογόνου για την τροφοδοσία της κυψέλης με καύσιμο και έναν ηλεκτροκινητήρα για τη μετάδοση της κίνησης. Η κυψέλη καυσίμου παράγει ρεύμα από την αντίδραση του υδρογόνου με το οξυγόνο, το οποίο χρησιμοποιεί ο ηλεκτρικός κινητήρας. Το μόνο κατάλοιπο της χημικής μετατροπής του υδρογόνου σε ενέργεια είναι το... νερό.
Σε συνεργασία με τη βρετανική εταιρεία Intelligent Energy που έχει αναπτύξει την τεχνολογία της κυψέλης καυσίμου, η Suzuki πραγματοποιεί εκτεταμένες δοκιμές του Burgman Fuel Cell. Τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά και σύντομα ο στόλος των προς δοκιμή Burgman Fuel Cell θα αυξηθεί σημαντικά.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η Suzuki είναι πλέον έτοιμη, όποτε δημιουργηθεί η αναγκαία υποδομή για τον ανεφοδιασμό των οχημάτων κυψελών καυσίμου, να προχωρήσει στην κατασκευή μιας γκάμας διαφόρων μοτοσικλετών μηδενικών ρύπων.
Η νέα έκδοση έρχεται εξοπλισμένη με διάφορα καλούδια στα περιφερειακά, με στόχο τους χρόνους στην πίστα
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
20/5/2024
Στα πλαίσια της έκθεσης Suzuki Motor Fest, που φέτος διοργανώθηκε στην πίστα του Misano, το εργοστάσιο του Hamamatsu παρουσίασε μία αγωνιστική έκδοση του GSX-8R, η οποία εξοπλίζεται με μπόλικα καλούδια στα περιφερειακά όπως αναρτήσεις της Ohlins, έχοντας αποκλειστικό στόχο τις πίστες.
Πριν καλά-καλά το GSX-8R πατήσει τις ρόδες του στις αγορές του κόσμου, ήδη από τον Γενάρη, η Suzuki είχε καταθέσει τα απαραίτητα έγγραφα, προκειμένου η μοτοσυκλέτα της να ομολογκαριστεί για το Πρωτάθλημα MotoAmerica Twins Cup 2024. Στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού έχει καταφέρει μάλιστα να σημειώσει νίκη στον εναρκτήριο αγώνα της κατηγορίας, έχοντας δεχθεί τις κατάλληλες αλλαγές για αγωνιστική οδήγηση.
Τώρα, το εργοστάσιο του Hamamatsu παρουσιάζει την έκδοση CUP, η οποία εξοπλίζεται με σημαντικές αναβαθμίσεις σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα παραγωγήγς, ενώ το πολυεστερικό κοστούμι με την έλλειψη φωτιστικών σωμάτων και βάσης πινακίδας, τονίζει τον προσανατολισμό της μοτοσυκλέτας. Ο υγρόψυκτος, δικύλινδρος εν σειρά κινητήρας των 776 κυβικών παραμένει ως έχει, κρατώντας από τα γκέμια σχεδόν 82 άλογα στις 8.500 στροφές και 8 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 6.800 στροφές. Ίδιο είναι το ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο, όπως και το υποπλαίσιο, όμως κάπου εκεί σταματούν οι ομοιότητες.
Όπως βλέπουμε, οι ρυθμιζόμνες αναρτήσεις μπροστά και πίσω έρχονται από την Ohlins, αφήνοντας στην άκρη το μη ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι και το μονό αμορτισέρ που ρυθμίζεται ως προς την προφόρτιση της Showa. Η εξάτμιση είναι της Akrapovic, χωρίς καταλύτη ενώ πιθανότατα υπάρχει και πρόγραμμα, το οποίο αλλάζει ελαφρώς την απόδοση, ενώ ίσως προσθέτει και μερικούς ίππους, όμως η Suzuki δεν ανακοινώνει αλλαγές.
Τα κλιπ-ον είναι νέα και έχουν τοποθετηθεί πλέον κάτω από την άνω τιμονόπλακα, φορτίζοντας περισσότερο των μπροστινό τροχό με το βάρος του αναβάτη. Στο αριστερό γκριπ βρίσκουμε και τα κουμπιά, τα οποία έχουμε δει μέχρι και στα MotoGP και βασική τους δουλειά είναι κυρίως η ρύθμιση “on the fly” των ηλεκτρονικών. Τα ρυθμιζόμενα μαρσπιέ είναι από billet αλουμίνιο, ενώ έχουν έρθει πιο ψηλά και πιο πίσω ώστε να μην βρίσκουν εύκολα κάτω. Όπως φαντάζεστε, σέλα και μαρσπιέ συνεπιβάτη μας έχουν αποχαιρετίσει, ενώ η σέλα του οδηγού έχει αντικατασταθεί από ένα κάλυμμα neoprene, αφήνοντας πίσω την άνεση της πολιτικής έκδοσης, για χάρη των χρόνων.
Μεταλλικά σωληνάκια φρένων -που συνεργάζονται με τις ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες τις Nissin, που έχει και η έκδοση παραγωγής-, οδηγός αλυσίδας, αγωνιστικού τύπου τάπα ρεζερβουάρ, προστατευτικό φρένου και προστατευτικά κινητήρα βρίσκονται επίσης στο μενού. Το “κοστούμι” της μοτοσυκλέτας είναι πλέον πολυεστερικό για χαμηλότερο βάρος, αλλά και χαμηλότερο κόστος σε περίπτωση πτώσης. Πίσω έχει τοποθετηθεί ένα LED φως για βρόχινους αγώνες και συνθήκες χαμηλής ορατότητας.
Τα ελαστικά της Dunlop, είναι ίδια με αυτά της πρώτης τοποθέτησης στις φωτογραφίες, όμως είμαστε σίγουροι πως όταν εάν και εφόσον βρει τον δρόμο του για τους αγώνες, θα αλλαχτούν με slick γόμες. Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος της συγκεκριμένης έκδοσης για τη Suzuki, να επιστρέψει στους αγώνες και γιατί όχι να σχηματίσει ένα ενιαίο πρωτάθλημα χαμηλού budget αντίστοιχο με το R7 Cup της Yamaha. Με τη διακοπή παραγωγής του GSX-R, οι ομάδες της Suzuki στα διάφορα τοπικά πρωταθλήματα έχουν είτε αλλάξει κατασκευαστή, είτε μείνει με παλαιότερης τεχνολογίας αγωνιστικά, τα οποία δεν μπορούν να ανταγωνιστούν εύκολα τον πιο σύγχρονο ανταγωνισμό.
Ένα σημείο που προσέξαμε ότι δεν έχει αλλαχθεί είναι η ζελατίνα. Στην έκδοση παραγωγής είναι αρκετά κοντή και στενή, θυσιάζοντας κομμάτι της προστασίας για την άνεση. Όταν όμως μιλάμε για αγώνες, η ομορφιά μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, με τα χρονόμετρα να έχουν την πρωτοκαθεδρία. Όπως διαπιστώσαμε στην δική μας δοκιμή του GSX-8R, που θα δημοσιευθεί στο τ.655, η ζελατίνα δεν είναι αρκετή για να κρύψει από πίσω της τον αναβάτη, χάνοντας πόντους στην αεροδυναμική. Αναμφίβολα η πιο επιθετική θέση των κλιπ-ον στην έκδοση CUP επιτρέπει καλύτερη προστασία, όμως και πάλι αμφιβάλουμε ότι είναι η ιδανική, ιδιαίτερα για πίστα όπου στις ευθείες μαζεύεις πολλά χιλιόμετρα.
Όπως, όμως, μας ενημέρωσαν και οι Ιταλοί δημοσιογράφοι, που είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν αυτή την πρώτη έκδοση, καθώς φέτος το Suzuki Motor Fest διεξήχθη στην χώρα τους, το GSX-8R CUP βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της εξέλιξης, οπότε περιμένουμε να δούμε αν και ποιες αλλαγές θα ακολουθήσουν. Δυστυχώς, εμείς θα πρέπει να περιμένουμε, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή η έκδοση CUP θα βρει τον δρόμο της προς την παραγωγή, φτάνοντας ίσως και στην χώρα μας. Τυχεροί Ιταλοί…
