Δοκιμή: Harley Davidson Roadster 1200 Screamin’ Eagle Stage VI

Με “αγωνιστικές” διαθέσεις
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/11/2018

Η Harley Davidson Athena δεν είναι ένα τυπικό κατάστημα πώλησης μοτοσυκλετών, αξεσουάρ και service. Ζουν με τις μοτοσυκλέτες που πουλάνε και είναι πραγματικά δύσκολο να ξεχωρίσεις μέσα στο κατάστημα της Πειραιώς ποιος είναι ο πελάτης και ποιος είναι ο πωλητής. Από εκεί παίρνουμε για δοκιμή τα νέα μοντέλα της Harley Davidson και αυτοί είναι που έφεραν τις δικές τους μοτοσυκλέτες στο φετινό test Ride Event στην πίστα των Μεγάρων για να τις οδηγήσουν οι αναγνώστες μας.

Πέρα όμως από τις εμπορικές δραστηριότητες, οι άνθρωποι αυτοί έχουν μεγάλο πάθος για το customizing και ήδη μετράνε διεθνής επιτυχίες με την συμμετοχή τους σε διαγωνισμούς όπως το Wheels and Waves, όπου η custom μοτοσυκλέτα με την ονομασία ΝΥΧΤΑ κέρδισε πανηγυρικά την κατηγορία της. Αυτή την φορά, το τηλέφωνό μας χτύπησε για να μας ενημερώσουν πως έχουν βάλει το χεράκι τους σε ένα Roadster 1200 και μας ρώτησαν αν θέλουμε να το κάνουμε μια σύντομη δοκιμή. Προφανώς έχετε ήδη καταλάβει τι απαντήσαμε…

Πάμε πίστα!

Το Roadster 1200 είναι η πιο σπορ έκδοση της οικογένειας των Sportster. Πέρα από το Upside-Down πιρούνι, τα ισχυρά δύο δισκόφρενα εμπρός και τα ρυθμιζόμενα πίσω αμορτισέρ, έχει ταυτόχρονα και τα μεγαλύτερα περιθώρια κλίσης από οποιαδήποτε άλλη Harley Davidson, χάρη στον σχεδιασμό των εξατμίσεών του. Είναι χωρίς αμφιβολία η πιο “ευρωπαϊκή” σε στήσιμο και συμπεριφορά αμερικάνικη μοτοσυκλέτα που έχουμε δοκιμάσει μέχρι σήμερα. Πάνω σε αυτή την μοτοσυκλέτα δούλεψαν, με στόχο τις ακόμα καλύτερες επιδόσεις στις ευθείες και στις στροφές. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχει περάσει από αρκετά στάδια αλλαγών και όπως μας πληροφόρησαν, θα ακολουθήσουν ακόμα περισσότερα.

Στο σημείο που βρίσκεται τώρα το Project, έχει τοποθετηθεί το κιτ Screamin’ Eagle τέταρτου σταδίου στον κινητήρα, που περιλαμβάνει εκτός των άλλων, ολόκληρες κεφαλές, εκκεντροφόρους, φίλτρο ελευθέρας ροής και ηλεκτρονική με κόφτη στροφών στις 8.000rpm.

Η εξάτμιση είναι από την RSD (Ronald Sands Desing) όπως και η billet τάπα της βενζίνης και οι ρυθμιζόμενες μανέτες. Το τιμόνι του Roadster 1200 έχει αλλάξει με την τοποθέτηση clip-on στα καλάμια του πιρουνιού και τα μαρσπιέ έχουν φύγει από το κέντρο του πλαισίου και έχουν πάει πίσω, κοντά στον άξονα του ψαλιδιού. Εκεί πίσω συναντάμε και τα ρυθμιζόμενα αμορτισέρ της σειράς Screamin’Eagle (κατασκευής FOX).

Οδηγώντας την μοτοσυκλέτα μέσα στους δρόμους της Αθήνας, σε εντυπωσιάζουν δύο πράγματα. Το ένα είναι το μικρό πλάτος της που την βοηθάει να τρυπώνει ανάμεσα στα αυτοκίνητα, προκαλώντας την έκπληξη των ντελιβεράδων που δεν μπορούν να πιστέψουν ότι τους ακολουθεί μια Harley μέσα στην πυκνή κίνηση. Το άλλο που σε εντυπωσιάζει είναι πως ο δυνατός ήχος της εξάτμισης σε προστατεύει από τους πεζούς και οδηγούς-ζόμπι!

Τα μπάπα-μπούπα και οι πυροβολισμοί τους αναγκάζουν να ξεκολλήσουν το smartphone από το αυτί και να κοιτάξουν γύρο τους πριν περάσουν τον δρόμο ή πριν αλλάξουν λωρίδα… Safety Feature!

Δυστυχώς τα μαρπιέ είναι τα ίδια με αυτά που έχει η Roadster 1200 από το εργοστάσιο και είναι υπερβολικά μεγάλα σε μήκος, με αποτέλεσμα να σε δυσκολεύουν να βάλεις και να βγάλεις τα πόδια σου από πάνω τους όταν σταματά και ξεκινάς από τα φανάρια.

Αυτά τα μαρσπιέ ήταν και το μόνο πρόβλημα που είχαμε μέσα στην πίστα των Μεγάρων, καθώς έβρισκαν εύκολα στην άσφαλτο και περιόριζαν την κλίση της μοτοσυκλέτας. Το πλαίσιο, τα φρένα και ο κινητήρας έχουν πραγματικά πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες!

Σαφώς δεν είναι supersport μοτοσυκλέτα, όμως οι ικανότητές της στις στροφές είναι πολύ παραπάνω από αυτές που φαντάζεται ο περισσότερος κόσμος και η γενική αίσθηση είναι αυτή μιας γεροδεμένης μοτοσυκλέτας. Προφανώς δεν είναι η γρηγορότερη μοτοσυκλέτα που έχουμε οδηγήσει στην πίστα, όμως ήταν σίγουρα μια από τις πιο διασκεδαστικές εμπειρίες που είχαμε μέσα στην πίστα των Μεγάρων. Προσωπικά πέρασα καλύτερα πάνω στην σέλα αυτής της Harley, παρά πάνω στη σέλα του GSX-R 1000R που δεινοπαθούσε να βγάλει την δύναμή του στα σαμαράκια και στα μπαλώματα των Μεγάρων και με παρακάλαγε να πάμε στις Σέρρες…    

  

Yamaha R1-Ευρώπη: Θα βγάλει ξανά πινακίδα λόγω Κινέζων! - Το πλάνο της Yamaha για V4 superbike

Τι λέει ο CEO της Yamaha Ευρώπης, Olivier Prevost
Yamaha R1 βγάζει πινακίδα 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/12/2025

Οι Κινέζοι έχουν αναζοπυρώσει το ενδιαφέρον του κοινού και για τις σπορ μοτοσυκλέτες και αυτό ωθεί τη Yamaha να εξετάσει εκ νέου τη στρατηγική της αναφορικά με το R1 που έρχεται στην Ευρώπη χωρίς να μπορεί να βγάλει πινακίδα. Προς το παρόν.

Παρουσιάζοντας τη μία καινούργια μοτοσυκλέτα μετά την άλλη η επίθεση που έχουν εξαπολύσει οι Κινέζοι σε όλα σχεδόν τα μέτωπα απαιτεί πλέον απαντήσεις και από τους "παραδοσιακούς" κατασκευαστές που ανακαλύπτουν εκ νέου ότι στην αγορά υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον για μοτοσυκλέτες ακόμη και σε κατηγορίες που πίστευαν ότι έχουν πεθάνει.

Για τις μεσαίου κυβισμού on-off/adventure κάτω από 600 κ.εκ. δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα -η αναγέννηση της κατηγορίας μιλά από μόνη της και η αλήθεια είναι ότι οι Ιάπωνες αγνόησαν τα προηγούμενα χρόνια το κενό που είχε δημιουργηθεί στην Ευρώπη και πόνταραν σε μοτοσυκλέτες μεγαλύτερου κυβισμού.  

Οι Κινέζοι ήταν αυτοί που έδειξαν σε όλους ότι η εν λόγω κατηγορία έχει πολύ μεγάλο κοινό που μπορεί να γίνει ακόμη μεγαλύτερο, ενώ κάνουν το ίδιο και στις σπορ μοτοσυκλέτες μικρού-μεσαίου κυβισμού με την δική τους εγχώρια αγορά να είναι και η πρώτη που δικαιολογεί τα δεκάδες μοντέλα που έχουν παρουσιάσει σε μόλις 1-2 χρόνια. Και έπεται και συνέχεια.

Ο Ιάπωνες δεν θα μείνουν φυσικά με τα χέρια σταυρωμένα βλέποντας του γείτονές τους να στοχεύουν και σε μεγαλύτερες κατηγορίες κυβισμού στην σπορ κατηγορία με τη Yamaha να επανεξετάζει τη στρατηγική της για τις Ευρωπαϊκές αγορές αναφορικά με το R1, το οποίο είναι διαθέσιμο αυτήν την στιγμή μόνο σε έκδοση που δεν βγάζει πινακίδα.

Η Ευρώπη στο σύνολό της είναι μια μικρή αγορά για τη Yamaha αφού μόλις 300.000 από τα περίπου 5.000.000 εκατ. μοτοσυκλέτες που παράγει ετησίως καταλήγουν εδώ και είναι ακόμη μικρότερη στα SS και τα superbike. Για αυτό και τα R6 και R1 δεν εναρμονίστηκαν με τις Euro 5+ προδιαγραφές. Δεν γίνεται όμως να είσαι η Yamaha, να αγωνίζεσαι (και) στα δύο κορυφαία Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ταχύτητας και να μην απαντάς στην πρόκληση των νέων αντιπάλων σου που θα τους βρεις σύντομα μπροστά σου και στα superbike, ακόμη και πρόκειται καθαρά για κίνηση κύρους.

Yamaha R1 βγάζει πινακίδα 2025

Η εταιρεία των τριών διαπασών εξετάζει λοιπόν εκ νέου την στρατηγική της και για την ευρωπαϊκή αγορά, ενώ γνωρίζουμε ήδη για τα 10 νέα μοντέλα που θέλει να παρουσιάσει τα επόμενα τρία χρόνια. Ένα R1 που θα πληροί τις αυστηρότερες μπορεί να μην συγκαταλέγεται σε αυτά, όμως έχει μπει ξανά στο τραπέζι αφού όταν οι Ιάπωνες αποφάσισαν στις αρχές του 2024 να το στερήσουν από την Ευρώπη, τα δεδομένα στην αγορά ήταν διαφορετικά.

Σε πρώτη φάση η Yamaha αναμένεται να προχωρήσει στην εναρμόνιση του υπάρχοντος R1 με τις Euro 5+ προδιαγραφές ώστε να μπορεί να βγάλει ξανά πινακίδα και να κυκλοφορήσει νόμιμα στον δρόμο. Με την ευκαιρία θα κάνει και αναβαθμίσεις στην superbike με τον εν σειρά 4κύλινδρο CP4 ώστε να ανεβάσει συνολικά την απόδοσή τόσο στον δρόμο όσο και στην πίστα.

Αναφορικά με τα σχέδια της Yamaha για την επόμενη γενιά του R1 με V4 κινητήρα, ο Olivier Prevost, διευθύνων σύμβουλος της Yamaha Ευρώπης, με τον οποίο μιλήσαμε στην EICMA ήταν σαφής. 

Η Yamaha έκανε την αλλαγή στο MotoGP περνώντας σε μια νέα εποχή που θα ξεκινήσει από την ερχόμενη κιόλας σεζόν με την αγωνιστική πρωτότυπη V4. Όμως αυτό δεν είναι απαραίτητα και το μέλλον για το Yamaha R1. Ο διευθύνων σύμβουλος της Yamaha Ευρώπης μας είπε ότι η πιθανότητα δημιουργίας ενός V4 R1 θα εξεταστεί σοβαρά ΜΟΝΟ αν αρχίσει να κερδίζει στους αγώνες η YZR-M1 και το κάνει αυτό με συνέπεια. Οπότε υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος για να δούμε ένα ολοκαίνουργιο R1 στους δρόμους με V4 κινητήρα και το υπάρχον superbike είναι αυτό που θα βγάλει ξανά πινακίδα.

Βρείτε τη συνέντευξη του Prevost στο τεύχος #673 που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στα περίπτερα μαζί με το μεγάλο αφιέρωμα που ετοιμάσαμε για τη φετινή έκθεση στο Μιλάνο και φυσικά την υπόλοιπη, πλούσια θεματολογία του ΜΟΤΟ.