Δοκιμή Yamaha R6 2017

Την οδηγήσαμε στα Μέγαρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2017

Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.

Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.

Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.

Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.

Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.

Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.

Εμείς να προσθέσουμε ότι είναι και κούκλα!

Royal Enfield Electrik01 - Συνεχίζεται η εξέλιξη της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας των Ινδών

Πατέντες "βλέπουν" το φως της δημοσιότητας -Πλησιάζει η ημερομηνία παρουσίασης
Royal Enfield Electrik01 ηλεκτρική μοτοσυκλέτα
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/8/2024

Παρουσία και στις αμιγώς ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες σκοπεύει να έχει η Royal Enfield στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, όπως φαίνεται και από νέες πατέντες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Πάνε δυόμιση χρόνια από τότε που η Royal Enfield έδειξε στο κοινό τα αμιγώς ηλεκτρικά της πλάνα, αποκαλύπτοντας εν μέρει το concept Electrik01 στα τέλη του 2022 με μία και μόνο φωτογραφία που έδειχνε ωστόσο καθαρά το "νοσταλγικό" girder πιρούνι της μοτοσυκλέτας.

Λίγο αργότερα ακολούθησε η επένδυση της Royal Enfield στην ισπανική startup Stark Future που έχει δείξει μέχρι στιγμής την ΜΧ VARG με ισχύ 80 ίππων και βάρος "μόλις" 118 κιλών.

Έπειτα και για μεγάλο διάστημα οι Ινδοί τήρησαν σιγή ιχθύος γύρω από τις δικές τους εξελίξεις στα ηλεκτρικά και μας θύμισαν ξανά ότι ασχολούνται και αυτοί με μοτοσυκλέτα "μηδενικών" εκπεμπόμενων ρύπων στην περασμένη EICMA με το HIM-E.

Royal Enfield Electrik01 ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Εκεί μάθαμε ότι η Royal Enfield πραγματοποιεί δοκιμές του ηλεκτρικού της μοντέλου χρησιμοποιώντας συστοιχίες μπαταριών των Panasonic, Samsung και LG για να αξιολογήσει ποια από τις τρεις εταιρείες έχει την καλύτερη λύση για της δικές της ανάγκες.

Τώρα και ενώ θα περιμέναμε ίσως να δούμε εικόνες και πατέντες για την ηλεκτρική adventure των Ινδών, στο φως της δημοσιότητας επανέρχεται το Electrik01.

Το τρισδιάστατο ψηφιακό μοντέλο που φαίνεται στις εικόνες δεν απέχει από το πρωτότυπο Electrik01 με το girder πιρούνι να παραμένει, ενώ η γενικότερη αισθητική προσέγγιση της Royal Enfield βρίσκεται κοντά σε εκείνη των μοτοσυκλετών από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Παράλληλα, οι μπαταρίες της μοτοσυκλέτας φαίνεται να "κρύβονται" πίσω από κάσα με μεγάλες ψύκτρες, ώστε αλλοιωθεί όσο το δυνατό λιγότερο η ρετρό σχεδίαση, ενός το πίσω μέρους είναι πολύ "καθαρό" με τη σέλα του συνεπιβάτη να απουσιάζει και το το φτερό να στηρίζεται στο ψαλίδι της μοτοσυκλέτας που έχει στενό ελαστικό και στον πίσω τροχό.

Royal Enfield 2025

Το πλαίσιο μοιάζει να είναι διπλής ραχοκοκαλιάς και περικλείει και το ψευδοντεπόζιτο όπως και τα πλαϊνά καπάκια. Η μοτοσυκλέτα θυμίζει αμυδρά την στρατιωτική Royal Enfield WD/RE, τη βάρους μόλις 59 κιλών μοτοσυκλέτα με το δίχρονο μοτέρ των 125 κ.εκ. που κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του 2ου ΠΠ και είχε σχεδιαστεί για να πέφτει με αλεξίπτωτο.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα της βρετανικής τότε εταιρείας είχε το παρατσούκλι "Flying Flea" (Ιπτάμενος Ψύλλος) και αυτό ενδέχεται να είναι το όνομα της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής των Ινδών έναντι του Electrik01 αφού η Royal Enfield έχει προχωρήσει στην κατοχύρωση του ονόματος σε Ασία, Ευρώπη και Αμερική.

Σύμφωνα με τα πλάνα των Ινδών η πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα τους αναμένεται να κάνει την εμφάνισή της το 2025 και μένει να δούμε αν θα είναι ο "Ιπτάμενος Ψύλλος" της ή ένα ηλεκτρικό Himalayan.