Δοκιμή Yamaha R6 2017

Την οδηγήσαμε στα Μέγαρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2017

Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.

Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.

Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.

Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.

Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.

Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.

Εμείς να προσθέσουμε ότι είναι και κούκλα!

GWM Souo – Νέο κτηνώδες cruiser, με τον οχτακύλινδρο boxer στο προσκήνιο!

Μετά το τουριστικό μεγαθήριο, ο κινεζικός κολοσσός ετοιμάζει να μπει και στην κατηγορία των μεγάλων cruiser
motomagGWM Souo – Νέο κτηνώδες cruiser, με τον οχτακύλινδρο boxer στο προσκήνιο!
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

27/6/2024

Κατασκοπευτικές φωτογραφίες έπιασαν το επόμενο δημιούργημα της GWM, το οποίο θα ανήκει στην cruiser κατηγορία, χρησιμοποιώντας τον ίδιο κτηνώδη οχτακύλινδρο boxer των 2.000 κυβικών, το οποίο φέρνει έντονα εμφανισιακά στο Valkyrie της Honda.

Οι αγάπες δεν κρύβονται, και η GWM η οποία χρησιμοποιεί την επωνυμία Souo ("Search Own, Unlimited Outlook") για τις μοτοσυκλέτες της φαίνεται ότι θαυμάζει αρκετά το Big H. Μετά την παρουσίαση του κτηνώδους τουριστικού της μοντέλου, S 2000 που βγαίνει σε δύο εκδόσεις εξοπλισμού, GL και ST και μοιάζει εξωφρενικά – σε επίπεδο μήνυσης – με το Gold Wing, η Souo δείχνει ότι θέλει να μπει και στα χωράφια των cruiser. Αυτή την φορά ως πηγή έμπνευσης φαίνεται πως είναι το Valkyrie, το cruiser μοντέλο της Honda που χρησιμοποιούσε τον ίδιο εξακύλινδρο boxer κινητήρα με το Gold Wing.

GWM Souo – Νέο κτηνώδες cruiser, με τον οχτακύλινδρο boxer στο προσκήνιο!

Αντίστοιχη είναι και η φιλοσοφία της Souo, η οποία παίρνει τον τερατώδη οχτακύλινδρο των 2.000 κυβικών, με 2ΕΕΚ, τον οποίο είδαμε για πρώτη φορά στο S 2000. Για την μετάδοση φροντίζει ένα κιβώτιο διπλού συμπλέκτη DCT, όπως αυτό της Honda, ενώ το κιβώτιο έχει και αυτό παρόμοια διάταξη με του ιαπωνικού εργοστασίου, έχοντας τοποθετηθεί κάτω από τον κινητήρα.

Σε αντίθεση με το τουριστικό της μοντέλο, η Souo εδώ φαίνεται ότι επιλέγει συμβατική λύση μπροστά με το σύστημα Hossack να έχει αντικατασταθεί από ένα τηλεσκοπικό πιρούνι. Ο σχεδιασμός του πίσω μέρους δεν μας αφήνει να δούμε καθαρά την επιλογή της ανάρτησης, όμως φαίνεται να έχει τοποθετηθεί κεντρικά ένα μονό αμορτισέρ. Κατά τα λοιπά, κοινά φαίνονται να είναι ο άξονας και το σύστημα ψύξης, με το τελευταίο να αποτελείται από δύο ξεχωριστά ψυγεία, μία ακόμα λύση που θυμίζει εφαρμογή της Honda.

Προς το παρόν δεν γίνεται γνωστό αν το εν λόγω μοντέλο θα δει σύντομα τον διάδρομο της γραμμής παραγωγής. Κρίνοντας από τις φωτογραφίες, μιλάμε για ένα πρωτότυπο που βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο εξέλιξης, το οποίο θα μπορούσε να μην απέχει πολύ από το να προστεθεί στην γκάμα της Souo. Όπως φαίνεται, η GWM συνεχίζει τον δικό της ξεχωριστό δρόμο για το μπάσιμό της στην αγορά των δύο τροχών ξεκινώντας αντίστροφα, από τα πολλά κυβικά και τα εξωπραγματικά νούμερα, θέλοντας να κάνει θόρυβο και να προσελκύσει και το παγκόσμιο ενδιαφέρον.

Ετικέτες