Δοκιμή Yamaha R6 2017

Την οδηγήσαμε στα Μέγαρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2017

Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.

Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.

Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.

Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.

Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.

Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.

Εμείς να προσθέσουμε ότι είναι και κούκλα!

Triumph Trident 800 2026: Η μεγάλη αδερφή της 660 με 113,5 ίππους [Video+Gallery]

Με προγράμματα οδήγησης, Cornering Traction Control/ABS, συνδεσιμότητα κ.α.
Triumph
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/10/2025

Η Triumph παρουσίασε τη νέα Trident 800, τη νέα naked μεσαίου κυβισμού με βάρος κάτω από 200 κιλά και ισχύ στους 113,5 ίππους που γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ της Trident 660 και της σπορ Street Triple 765.

Με την Trident 800 η Triumph εκμεταλλεύεται τον νέο τρικύλινδρο 800άρη κινητήρα της και επιχειρεί να κάνει αυτό που έκανε, με επιτυχία, με το Tiger 800 κάνοντας όλες τις απαραίτητες αλλαγές στο πλαίσιο και τα περιφερειακά του 660 για να δημιουργήσει ένα πακέτο εξίσου καλό και ισορροπημένο στον δρόμο αλλά με περισσότερη ισχύ.

Στην καρδιά της Trident 800 βρίσκεται ο νέος τρικύλινδρος κινητήρας 798 κ.εκ. της Triumph, που αποδίδει 113,5 hp στις 10.750 σ.α.λ. και 8,56 kg.m ροπής στις 8.500 σ.α.λ.

Ο κινητήρας είναι ο ίδιος που φέρει και η Tiger Sport 800 και σας έχουμε παρουσιάσει στο τεύχος 699 του MOTO και διακρίνεται για την εξαιρετική λειτουργία του και τον μοναδικό του ήχο. Ο στροφαλοφόρος άξονας και οι μπιέλες είναι σφυρήλατες και τα έμβολα υψηλής συμπίεσης, σχεδιασμένα για να μεγιστοποιούν την απόδοση και την αντοχή.

Το πλαίσιο είναι ατσάλινο και συνδυάζεται με ένα ανεστραμμένο ρυθμιζόμενο πιρούνι 41 χιλιοστών της Showa με διαδρομή 120 mm μπροστά και με ένα ρυθμιζόμενο monoshock αμορτισέρ της Showa με διαδρομή 130 mm πίσω. Πιρούνι και αμορτισέρ ρυθμίζονται ως προς την προφόρτιση των ελατηρίων τους και την απόσβεση επαναφοράς και εκτός από τον σαφώς ισχυρότερο κινητήρα, αυτή είναι η πρώτη μεγάλη διαφορά έναντι της μικρότερης Trident 660 που έχει αναρτήσεις χωρίς ρυθμίσεις, εκτός από την προφόρτιση ελατηρίου του αμορτισέρ της.

Όσον αφορά το σύστημα πέδησης, μπροστά βρίσκουμε τετραπίστονες ακτινικές δαγκάνες με δίσκους 310 mm και πίσω μονοπίστονη δαγκάνα με δίσκο 220 mm και αυτή είναι η δεύτερη μεγάλη διαφορά με τη μικρότερη αδερφή που φέρει συμβατικής τοποθέτησης δαγκάνες με δύο έμβολα έκαστη.

Οι δύο μοτοσυκλέτες είναι πολύ κοντά αναφορικά στις διαστάσεις και τα γεωμετρικά τους χαρακτηριστικά, αν και η Triumph εργάστηκε επάνω στο πλαίσιο σχεδόν από την αρχή και δεν "πέταξε" απλά τον μεγαλύτερης χωρητικότητας κινητήρα σε εκείνο της 660. Το τιμόνι είναι φαρδύτερο και ανεβάζει το πλάτος από τα 815 στα 795 χλστ., ενώ "απειροελάχιστες" είναι οι διαφορές στα υπόλοιπα με το μεταξόνιο να βρίσκεται στα 1.402 χλστ. (1.401 στην 660), την κάστερ στις 24,5 μοίρες (24,6) και το ίχνος στα 108 χλστ. (107 χλστ.). Τέλος, η σέλα παραμένει χαμηλά στα 810 χλστ. μόλις 5 χλστ. ψηλότερη από εκείνη της Trident 660.

H Triumph υποστηρίζει πως η νέα Trident 800 ζυγίζει 198 κιλά γεμάτη, με την χωρητικότητα του ρεζερβουάρ να βρίσκεται στα 14 λίτρα, 8 κιλά περισσότερα από την 660.

Η τρικύλινδρη naked είναι πολύ καλά εξοπλισμένη  αφού διαθέτει 3 διαφορετικά riding modes, Optimised Cornering ABS, Optimised Cornering Traction Control, συνδεσιμότητα Bluetooth My Triumph, cruise control, οθόνη TFT 3,5 ιντσών, φώτα  LED και quickshifter διπλής κατεύθυνσης.

Τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης είναι της Michelin και η μοτοσυκλέτα θα είναι διαθέσιμη σε τρεις χρωματισμούς: Ash Grey με λεπτομέρειες Diablo Red, Carnival Red με πινελιές Graphite και Jet Black.

Η Trident 800 είναι διαθέσιμη για παραγγελία και θα φτάσει στα καταστήματα τον Μάρτιο του 2026.