Δοκιμή Yamaha R6 2017

Την οδηγήσαμε στα Μέγαρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2017

Ακόμα δεν έχει στεγνώσει η φόρμα από τον ιδρώτα και η αίσθηση από την οδήγηση του νέου R6 στην πίστα των Μεγάρων πριν λίγη ώρα είναι εξίσου νωπή. Ανυπομονούσαμε να οδηγήσουμε αυτή τη μοτοσυκλέτα από την πρώτη μέρα που την είδαμε στις διεθνείς εκθέσεις και είχαμε κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούμε στην παγκόσμια περουσίασή της που είχε γίνει στην Αλμερία, χωρίς όμως επιτυχία. Βλέπετε, η άλλοτε δημοφιλή κατηγορία των supersport 600 δεν έχει πλέον κανένα εμπορικό ενδιαφέρον και τα εργοστάσια την έχουν παρατήσει εντελώς.

Όμως η Yamaha ήταν η μόνη που πήγε κόντρα στο ρεύμα και ανανέωσε μια μοτοσυκλέτα που πάντα λατρεύουμε να οδηγάμε μέσα σε πίστα. Ευτυχώς οι αλλαγές που έκανε η ιαπωνική εταιρεία δεν κατέστρεψαν το καθαρόαιμο αγωνιστικό στήσιμο του πλαισίου.

Περισσότερο έκανε βελτιώσεις στα σημεία που είχε μείνει πίσω και αυτό ήταν που χρειαζόταν το R6. Που έπασχε; Στη συνολική απόδοση των φρένων, στην απουσία σύγχρονων ηλεκτρονικών και στην ποιότητα λειτουργίας των αναρτήσεων σύμφωνα με τις νέες δυνατότητες των σύγχρονων ελαστικών.

Οπότε έχουμε ολόκληρο το εμπρός πιρούνι του R1-S (43mm αντί 41mm) μαζί με τα ακτινικά της φρένα, ρυθμιζόμενο Traction Control, Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα) νέο προγραμματισμό και σώματα ψεκασμού ride by wire και εντελώς επανασχεδιασμό φαίρινγκ, με μικρές διαφοροποιήσεις στην εργονομία της θέσης οδήγησης.

Εμείς οδηγήσαμε δύο διαφορετικά R6. Το ένα ήταν εντελώς normal με ελαστικά δρόμου Dunlop Sportmax 214 και το άλλο είχε slick επίσης της Dunlop. Η διαφορά στη συμπεριφορά των δύο μοτοσυκλετών ήταν αρκετά μεγάλη λόγω των ελαστικών, όπως επίσης και η αίσθηση από τον κινητήρα, καθώς η μοτοσυκλέτα με τα slick είναι πιο κοντή σε τελική μετάδοση.

Θα πούμε αναλυτικά και λεπτομερώς για αυτές τις διαφορές στο αντίστοιχο τεστ που θα δημοσιεύσουμε στο περιοδικό, όμως εδώ αξίζει να πούμε πόσο πολύ μας έχουν λείψει τα Supersport 600. Καλό και άγιο το γκάζι των Superbike, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σε κάνει να χαμογελάσεις περισσότερο σε μια πίστα από ένα καλοστημένο Supersport 600. Ακόμα και η R6 με τα ελαστικά δρόμου που παρουσίαζαν υπερθέρμανση μετά από 6-7 γύρους ήταν απόλαυση! Η Yamaha λέει ότι η νέα R6 είναι η πιο αεροδυναμική μοτοσυκλέτα που έχει φτιάξει στην ιστορία της.

Εμείς να προσθέσουμε ότι είναι και κούκλα!

Buell Super Cruiser - Έναρξη παραγωγής για την cruiser των 175 ίππων

Η πρώτη πραγματικά καινούργια Buell έπειτα από 10+ χρόνια
Buell Super Cruiser
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/10/2025

Ύστερα από δύο χρόνια αναμονής και υποσχέσεων, η Buell ανακοίνωσε επίσημα ότι η νέα Super Cruiser πέρασε στη φάση παραγωγής, σηματοδοτώντας την πρώτη πραγματικά καινούρια μοτοσυκλέτα της εταιρείας εδώ και πάνω από δέκα χρόνια.

Η πρώτη μοτοσυκλέτα με αριθμό πλαισίου (VIN) 0001 ολοκληρώθηκε στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας, όπως γνωστοποίησε η αμερικανική εταιρεία. Το μοντέλο είχε πρωτοπαρουσιαστεί το Φεβρουάριο του 2023, δημιουργώντας ενθουσιασμό, και πλέον γίνεται πραγματικότητα, περνώντας στην φάση παραγωγής.

Σύμφωνα με τη Buell, το πρώτο Super Cruiser δεν θα πουληθεί, αλλά θα τοποθετηθεί στο Barber Motorsports Museum στην Αλαμπάμα, ως σημείο αναφοράς στην ιστορία της μάρκας.

Buel Super Cruiser

Από τον Erik Buell στον Bill Melvin

Η ιστορία της Buell έχει περάσει από πολλά σκαμπανεβάσματα. Ο ιδρυτής της, Erik Buell υπήρξε ένας οραματιστής της μοτοσυκλέτας, με πολλές αποτυχίες και άλλες τόσες αναγεννήσεις (Buell Motorcycle Company, Buell American Motorcycles, Erik Buell Racing). Σήμερα, ο Erik δεν έχει πλέον άμεση σχέση με την εταιρεία.

Ο νυν CEO Bill Melvin ξεκίνησε ως διαχειριστής περιουσιακών στοιχείων που όλοι περίμεναν πως θα πουλήσει την κληρονομιά της Buell σε τρίτους. Ωστόσο, αποφάσισε να επενδύσει, οδηγώντας την εταιρεία σε νέα τροχιά.

“Αυτές οι χειροποίητες μοτοσυκλέτες είναι ένας πραγματικός συνδυασμός επιδόσεων και τέχνης. Είμαστε υπερήφανοι για την ομάδα που με αφοσίωση και δεξιοτεχνία μετέτρεψε το Super Cruiser από ιδέα σε παραγωγή”, δήλωσε ο Melvin.

Buel Super Cruiser

Η Buell ανακοίνωσε ότι οι παραδόσεις θα ξεκινήσουν μόλις ολοκληρωθούν οι τελικές πιστοποιήσεις από τις αμερικανικές αρχές, κάτι που αναμένεται σε 2 έως 4 μήνες, χωρίς να δίνεται καμία πληροφορία για την πιο τουριστική μοτοσυκλέτα της Buell, την Supertouring 1190.

Αυτό αφορά την αγορά των ΗΠΑ. Για την Ευρώπη, τα πράγματα είναι λιγότερο ξεκάθαρα. Η εταιρεία δηλώνει πως ακολουθεί “συντηρητική προσέγγιση” για να αποφύγει τα λάθη του παρελθόντος.

Buell Super Cruiser

“Επιλέξαμε έναν αργό και σταθερό ρυθμό αύξησης της παραγωγής ώστε κάθε μοτοσυκλέτα να ανταποκρίνεται στην υπόσχεσή της”, πρόσθεσε ο Jason Anderson, Διευθυντής παραγωγής και ποιότητας της Buell.

Η Super Cruiser, με 175 ίππους, έρχεται για να βάλει τη Buell ξανά στο χάρτη. Αν και η παρουσία της εταιρείας στην Ευρώπη παραμένει αβέβαιη, η μοτοσυκλέτα μπορεί να σταθεί βάσει προδιαγραφών απέναντι ακόμη και στο Diavel V4. Η Buell ανακοινώνει επίσημο βάρος μόλις 220 κιλών χωρίς βενζίνη, με τον V4 κινητήρα να έχει χωρητικότητα 1.190 κ.εκ. και περιεχόμενη γωνία κυλίνδρων στις 72 μοίρες. Η Buell υπόσχεται 50 μοίρες μέγιστη κλίση και περιφερειακά υψηλών προδιαγραφών με τους σήμα κατατεθέν εμπρός δίσκους που δένουν στο χείλος της ζάντας να αντιστοιχούν σε συμβατικούς 320 χλστ. Οι δαγκάνες είναι ακτινικής τοποθέτησης τεσσάρων εμβόλων και οι αναρτήσεις προέρχονται από τη FOX. Η τιμή της στις ΗΠΑ ξεκινά από τα 22.000 ευρώ.