Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…

https://bit.ly/MOTO_678

Νέα Μοντέλα

KTM 1390 Super Duke RR Track – Mόνο πίστα με 196 άλογα για 180 κιλά

Η ισχυρότερη μοτοσυκλέτα παραγωγής που έχει φτιάξει ποτέ η ΚΤΜ προορίζεται για μόλις 100 τυχερούς

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/4/2026

Εν αρχή ήταν το Beast, το 1390 Super Duke R των 190 ίππων για 212 κιλά, ενώ πριν από λίγες μέρες η ΚΤΜ μας σέρβιρε τη εκλεκτή έκδοση RR που ξεφορτώνεται 11 κιλά και τα αναπληρώνει με αξιοζήλευτα περιφερειακά σε μια περιορισμένη παραγωγή 350 μοτοσυκλετών για όλον τον κόσμο.

Αν αυτά δεν αρκούν για να εντυπωσιάσουν, η ΚΤΜ είχε κρατημένο έναν ακόμη άσο στο μανίκι: το 1390 Super Duke RR Track, το πρώτο μοντέλο της σειράς Super Duke που δεν βγάζει πινακίδα, κατασκευασμένο στο χέρι στο Mattighofen με ακόμη πιο μικρή παραγωγή: μόλις 100 τέτοιες μοτοσυκλέτες θα βγουν από την αυστριακή γραμμή παραγωγής.

Η βάση του νέου κοσμήματος της ΚΤΜ είναι το 1390 Super Duke RR, από το οποίο το πρώτο και βασικότερο που έκαναν οι Αυστριακοί ήταν να πετάξουν ο,τιδήποτε υπάρχει για να δικαιολογεί την έκδοση πινακίδων κυκλοφορίας. Το RR Track προορίζεται αποκλειστικά για πίστα, στημένο με βάση τις προδιαγραφές της FIM και με προφανέστερο προσόν το ακόμη χαμηλότερο βάρος από το RR μοντέλο.

Συγκεκριμένα, η ΚΤΜ μας λέει πως το 1390 Super Duke RR Track έχει ξεφορτωθεί εννιά κιλά από το ζύγι του RR, το οποίο με τη σειρά του απείχε 11 κιλά από το ανάλογο R μοντέλο. Αυτό μας κάνει συνολικά 20 κιλά να χωρίζουν το βασικό 1390 Super Duke R από το αγωνιστικό RR Track, το οποίο δηλώνει 180 κιλά χωρίς καύσιμο, ή περίπου 193 κιλά με τα 17.5 λίτρα βενζίνης που χωρά στο ρεζερβουάρ του.

Το κέρδος στη ζυγαριά έχει προέλθει κυρίως από την απουσία εξοπλισμού δρόμου, αλλά συνεπικουρείται από μια σειρά εκλεκτότατων περιφερειακών που περιλαμβάνουν ανθρακονημάτινα κουστούμια, ζάντες μαγνησίου, ολόσωμη εξάτμιση τιτανίου Akrapovič Evolution Line, βίδες από τιτάνιο σε πολλά σημεία του κινητήρα και της μοτοσυκλέτας, καθώς και μια νέα μικρότερη έγχρωμη οθόνη TFT 4.2 ιντσών (8,8 το RR).

Ο LC8 V2 75 μοιρών κινητήρας των 1.350 cc αποδίδει εδώ λίγο παραπάνω από το RR, φτάνοντας στους 196 ονομαστικούς ίππους και 15,4 χιλιογραμμόμετρα ροπής, χάρη στη νέα εξάτμιση και τις αποκλειστικές νέες χαρτογραφήσεις που τη συνοδεύουν, απαλλαγμένος από τα βαρίδια των προδιαγραφών.

Παράλληλα διατηρείται ο πλούτος του 1390 Super Duke RR με τις αναρτήσεις WP Pro Components που περιλαμβάνουν το Closed Cartridge πιρούνι 8548 και το αμορτισέρ 8750 που εξελίχθηκε ειδικά για το RR, φρένα με τετραπίστονες ακτινικές monobloc δαγκάνες Brembo HyPure Sport σε δίσκους 320 mm και πολυρυθμιζόμενες μανέτες με το σύστημα MCS (multiple-click system), καθώς και ελαστικά Michelin Power Performance Slick.

Η ΚΤΜ θα κατασκευάσει το 1390 Super Duke RR Track σε μόνο 100 κομμάτια, τα οποία θα αρχίσουν να βγαίνουν από τη γραμμή παραγωγής του Mattighofen από τον Μάιο του 2026.