Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

Furion F1 – Υβριδική Yamaha MT-07 με κίνηση στους δύο τροχούς και 94 ίππους

Η Γαλλική Furion μεταλλάσσει το ΜΤ-07 με έναν ηλεκτροκινητήρα στο κέντρο του μπροστινού τροχού
Furion F1
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

6/2/2026

Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάμε τη δουλειά της Furion, που εδρεύει στη Le Mans της Γαλλίας, καθώς το 2022 είχαμε αναφερθεί στο προηγούμενο υβριδικό custom της, το Μ3 που βασιζόταν στο Yamaha Niken με δύο ηλεκτροκινητήρες στους μπροστινούς τροχούς.

Αυτή τη φορά οι Γάλλοι επέλεξαν ξανά Yamaha και δη το δημοφιλέστατο MT-07, στο οποίο επανέλαβαν ένα ανάλογο πλάνο με το Niken. Το νέο πρωτότυπο ονομάζεται Μ2 κι συνδυάζει τη γνωστή βάση με τον δικύλινδρο CP2 κινητήρα και ενίσχυση με ηλεκτρική δύναμη.

Furion F1

Το κέντρο του μπροστινού τροχού στο πρωτότυπο Μ2 φιλοξενεί πλέον έναν ηλεκτρικό κινητήρα, αλλάζοντας άρδην την απόδοση με την προσθήκη 20 επιπλέον ίππων στο τελικό άθροισμα, που θεωρητικά φτάνει στους 94 ίππους.

Επιπλέον, ο ηλεκτροκινητήρας αυξάνει δραστικά και τη ροπή, ενώ δίνοντας κίνηση και στον μπροστινό τροχό αλλάζει εντελώς τα δυναμικά χαρακτηριστικά του ΜΤ-07 με μια διάταξη που βρίσκει περισσότερη πρόσφυση μπροστά.

Η πηγή ενέργειας που τροφοδοτεί το μπροστινό μοτέρ προέρχεται από μια συστοιχία μπαταριών που τοποθετούνται στην ουρά της μοτοσυκλέτας, με τη διαχείριση του συστήματος να έχει ανατεθεί σε μια διάταξη που δημιούργησε η ίδια η Furion, ονόματι Eversor Technology.

Furion F1

Αυτή βρίσκεται στο επίκεντρο της λειτουργίας του Μ2, καθώς ελέγχει διαρκώς την κατανομή της αποδιδόμενης ισχύος και ροπής ώστε να διατηρεί τη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ των δύο κινητήριων τροχών προς αναζήτηση της ιδανικής πρόσφυσης σε κάθε οδηγική συνθήκη. Είναι ένα βασικό στοιχείο ασφάλειας και αποτελεσματικότητας, καθώς υπερβολική ροπή στον μπροστινό τροχό θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει σε απώλεια πρόσφυσης.

Η τεχνολογία Eversor περιλαμβάνει ακόμη σύστημα ανάκτησης ενέργειας κατά το φρενάρισμα, για το οποίο η Furion ισχυρίζεται πως αποδίδει έως και πενταπλάσια ενέργεια για τη φόρτιση της μπαταρίας συγκριτικά με τα συνηθισμένα ανάλογα συστήματα που είναι διαθέσιμα στην αγορά αυτή τη στιγμή.

Μάλιστα οι Γάλλοι δηλώνουν πως η τεχνολογία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ελέγχει την κατανομή της απόδοσης και σε αμιγώς ηλεκτρικά μοντέλα με κίνηση σε δύο τροχούς με ισάριθμους ηλεκτρικούς κινητήρες και όχι μόνο σε υβριδικά.

Furion F1

Το πρωτότυπο Μ2 εξελίχθηκε με τη συνεισφορά του τετράκις παγκόσμιου πρωταθλητή Supermoto, του Γάλλου Adrien Chareyre, ο οποίος οδήγησε το πρωτότυπο σε πίστα, συμβάλλοντας στο στήσιμο τόσο των ηλεκτρικών όσο και των γεωμετρικών χαρακτηριστικών του.

Η Furion δεν αποκαλύπτει στη φάση αυτή πόσο επιβαρύνεται η μάζα του ΜΤ-07 από τον ηλεκτροκινητήρα, τη μπαταρία και τα συμπαραμαρτυρούντα ηλεκτρονικά εξαρτήματα της όλης διάταξης, αλλά τουλάχιστον ο Chareyre ισχυρίζεται πως οδηγικώς η καλή ισορροπία του ΜΤ-07 δεν έχει διαταραχθεί.

Το πλάνο της Furion είναι να κατασκευάσει 100 υβριδικά Yamaha MT-07 – τα οποία θα έχουν τη εμπορική ονομασία Furion F1 - και θέτει ως στόχο το 2029, κάτι που προϋποθέτει την εύρεση δύο εκατομμυρίων ευρώ για την ολοκλήρωση της εξέλιξης και τις απαραίτητες πιστοποιήσεις για να είναι νόμιμα για χρήση στον δρόμο.

Δείτε στη συνέχεια το βίντεο που έχει δημοσιεύσει η Furion στην ιστοσελίδα της για το υβριδικό 2x2 F1 που εξελίσσει.