Ducati DesertX εναντίον MV Agusta Lucky Explorer “Project”

Ποιος έχει τον “καλύτερο” Ελέφαντα;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/12/2021

Έχει συμβεί αρκετές φορές στην ιστορία της μοτοσυκλέτας να διεκδικούν ταυτόχρονα δύο ή ακόμα και τρεις εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας. Για παράδειγμα η Triumph και η Husqvarna έχουν παίξει πολλές φορές το “χαρτί” του Steve McQueen καθώς ο Αμερικάνος ηθοποιός υπήρξε (πέρα από φανατικός μοτοσυκλετιστής) και αντιπρόσωπος των δύο εταιρειών στις ΗΠΑ και είχε περάσει πολλές ώρες πάνω στις σέλες των μοτοσυκλετών των δύο αυτών εταιρειών και υπάρχει άφθονο φωτογραφικό και ιστορικό υλικό. Αντίστοιχες περιπτώσεις όπου τα πραγματικά γεγονότα αφήνουν το περιθώριο σε διαφορετικά στρατόπεδα να διεκδικήσουν το δικό τους κομμάτι από την ίδια ιστορία, υπάρχουν και στο χώρο του αυτοκινήτου, όπου τα χρώματα της Martini έχουν ταυτιστεί με την Lancia στα Rally και την ίδια στιγμή με την Porsche στις πίστες, όπως και τα χρώματα της Gulf έχουν ταυτιστεί στους αγώνες endurance με τα Ford GT 40 αλλά και τα Porsche 917.

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Μα φυσικά για το γεγονός πως φέτος παρουσιάστηκαν δύο (για την ακρίβεια τρεις…) μοτοσυκλέτες on-off από δύο διαφορετικές ιταλικές εταιρείες που βασίζονται στην ίδια ακριβώς ιδέα. Μιλάμε βεβαίως για την αναβίωση του Cagiva Elefant από την MV Agusta υπό τον γενικό τίτλο Lucky Explorer Project και από την Ducati με το μοντέλο παραγωγής DesertX.

Μάλιστα, όχι απλά αναβιώνουν τα Cagiva Elefant, αλλά συγκεκριμένα χρησιμοποιούν στοιχεία από τα αγωνιστικά Cagiva Elefant που έτρεχαν στο Paris Dakar με τα χρώματα της καπνοβιομηχανίας Lucky Strike.

Αν λοιπόν αναρωτιέστε από πού εμπνεύστηκαν στην MV Agusta τον τίτλο “Lucky Explorer Project” και γιατί η Ducati, όσο και η MV Agusta χρησιμοποιούν ως βάση το άσπρο χρώμα με κόκκινα/μαύρα και χρυσά αυτοκόλλητα, απλώς δείτε μια φωτογραφία από ένα Cagiva Elefant Rally (στις αρχές των 90ies υπήρξαν και εκδόσεις παραγωγής του 750 και 900 στα ίδια χρώματα).

Μάλιστα το “Lucky Explorer” είχε χρησιμοποιηθεί στα αγωνιστικά Elefant Rally όταν ο νόμος επέτρεπε ακόμα την διαφήμιση τσιγάρων αλλά χωρίς να γράφουν το ακριβές όνομα της μάρκας των τσιγάρων.

Πώς όμως φτάσαμε να διεκδικούν δύο διαφορετικές εταιρείες το ίδιο κομμάτι της ιστορίας;

Όλα ξεκινούν από το γεγονός πως η Cagiva και η Ducati ήταν στην ουσία η ίδια εταιρεία υπό την διοίκηση του μπαμπά Castiglioni.

Τα Elefant ήταν τα on-off μοντέλα της Cagiva και ξεκινούσαν από τα 125 κυβικά με δίχρονους μονοκύλινδρους κινητήρες. Μέχρι τα 900 κυβικά που ήταν η τελευταία έκδοση πριν αντικατασταθεί από το Canyon 900, υπήρξαν πολλές εκδόσεις κυβισμού και διαφορετικές εμφανίσεις, όμως μόνο τα Elefant με τους αερόψυκτους V2 κινητήρες της Ducati άντεξαν στην πίεση του χρόνου και έμειναν στη μνήμη των μοτοσυκλετιστών.

Οπότε ναι μεν το Elefant είναι μοντέλο της Cagiva και η Cagiva είναι πλέον υπό την σκέπη της MV Agusta, όμως για τον περισσότερο κόσμο το Elefant 750/900 ήταν της οικογένειας της Ducati.

Από την μία μεριά δηλαδή έχουμε την MV Agusta που νομικά έχει στην κατοχή της τη δυνατότητα να βγάλει στην παραγωγή μια μοτοσυκλέτα με το όνομα Cagiva Elefant 900 αλλά πλέον χωρίς των V2 κινητήρα της Ducati και από την άλλη μεριά έχουμε την Ducati που δικαιούται να φτιάξει μια μοτοσυκλέτα με τον δικό της V2 εμπνευσμένη από τους αγώνες Rally.

Στην πραγματικότητα, η Ducati DesertX με τον υγρόψυκτο κινητήρα της Multistrada 950 μοιάζει περισσότερο ως η λογική εξέλιξη του τελευταίου Cagiva Elefant 900.

Όμως ακριβώς το ίδιο μπορείς να πεις και για το Lucky Explorer Project της MV Agusta με τον τρικύλινδρο εν σειρά κινητήρα, αφού όπως και τότε, έτσι και τώρα χρησιμοποιεί έναν κινητήρα δρόμου για να δημιουργήσει μια On-off μοτοσυκλέττα. Τότε είχε την Ducati και τον V2 κινητήρα, τώρα έχει την MV Agusta και τον τρικύλινδρο εν σειρά.

Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποια από τις δύο μοτοσυκλέτες θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο τέλος. Από θέμα πωλήσεων η Ducati έχει το πλεονέκτημα λόγω έτοιμου και οργανωμένου δικτύου σε όλο τον κόσμο, αλλά και από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα της είναι ήδη στις γραμμές παραγωγής και όχι “Project”.

Όμως και η MV Agusta έχει κάποια δυνατά χαρτιά στα χέρια της και το πλεονέκτημα της φρεσκάδας μιας εντελώς καινούριας μοτοσυκλέτας.

Ο χρόνος θα δείξει… Έως τότε υπάρχει άφθονος χώρος για να κάνει, όποιος θέλει, υποθέσεις ή κρητική. Στην παρουσίαση του Aprilia Tuareg 660 οι άνθρωποι του Piaggio Group μας είπαν πως θα είναι καλό αν τα καταφέρει η MV Agusta να σταθεί γερά στα πόδια της με το Lucky Explorer Project. Στην παρουσίαση του Triumph Tiger 660 είχαν πιο χιουμοριστική διάθεση λέγοντάς μας πως η Ducati με την MV Agusta μάλλον έπαιζαν το “Πέτρα-Μολύβι-Χαρτί” και στο τέλος δεν κέρδισε κανείς, οπότε έφτιαξε ο κάθε ένας τη δική του Elefant…  

  

Honda: Παρουσίασε την Honda CBR500R Four σε Διεθνή Έκθεση της Κίνας

Πρόκειται για μία σπορ τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα 502 κυβικών
CBR500R
Από τον

Παύλο Καρατζά

8/1/2026

Η Honda έκανε κάτι αρκετά ενδιαφέρον στην φετινή Διεθνή Έκθεση Εισαγωγών της Κίνας (CIIE), παρουσιάζοντας την Honda CBR500R Four, μια τετρακύλινδρη σπορ μοτοσυκλέτα.

Με την ονομασία CBR500R Four, η μοτοσυκλέτα έκανε το δημόσιο ντεμπούτο της στην CIIE μαζί με μια σειρά από άλλα νέα μοντέλα της Honda, αλλά αυτό που έχει περισσότερο ενδιαφέρον εδώ είναι ο κινητήρας. Πρόκειται για τον νέο τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα 502 κυβικών της Honda, με διάμετρο 60 mm και διαδρομή 44,4 mm. Τον ίδιο κινητήρα τον είδαμε πρώτη φορά στο Honda CB500 Super Four 2026 που παρουσιάστηκε στην CIMAMotor τον Σεπτέμβριο. Η μέγιστη ισχύς της μοτοσυκλέτας είναι 70 ίπποι, που προέρχονται από έναν τετρακύλινδρο κινητήρα 502 κ.εκ. με διάμετρο 60 mm.

Το βάρος της μοτοσυκλέτας είναι στα 189 κιλά γεμάτη και διαθέτει ανεστραμμένο πιρούνι, monoshock αμορτισέρ πίσω, ενώ τα φρένα είναι της Nissin.

Επιπλέον, η CBR500R Four διαθέτει οθόνη TFT 5 ιντσών και συνδεσιμότητα Honda RoadSync, φέρνοντας την πλοήγηση, τις κλήσεις και τον έλεγχο πολυμέσων στην οθόνη. Από τις φωτογραφίες μπορούμε να διακρίνουμε πως η σέλα τοποθετεί τον αναβάτη μέσα στην μοτοσυκλέτα και τα clip-ons είναι σχετικά ψηλά, κάτι που διαμηνύει πως η στάση του σώματος θα είναι σχετικά άνετη για την κατηγορία. Επίσης, η μοτοσυκλέτα θα διατίθεται και σε έκδοση με E-Clutch.

Αναμένουμε να δούμε αν η τετρακύλινδρη 500άρα της Honda θα βγει και εκτός Κινεζικών συνόρων, με την Honda Motor Europe να δηλώνει πως “Δεν έχουμε να ανακοινώσουμε τίποτα σχετικά με μελλοντικά σχέδια για μοντέλα”.

Αυτό σημαίνει πως σίγουρα δεν θα είναι εδώ το 2026, αλλά δεν αποκλείεται ως ένα ενδεχόμενο για το μέλλον. Σε κάθε περιπτωση είναι δύσκολο για την Honda να στείλει απευθείας από την Κίνα, τα μοντέλα που κατασκευάζει για την τοπική αγορά. Οι μοτοσυκλέτες της Ευρώπης είναι είτε Made in Japan, είτε φτιάχνονται σε Ταϋλάνδη και ορισμένα δημοφιλή μοντέλα στην Ιταλία, όπως η οικογένεια των SH.

Για παράδειγμα το GB350 που σχεδίασε για την Ινδία, όταν ο κόσμος άρχισε να το ζητά και στην Ευρώπη, το μετέφερε στην γραμμή παραγωγής στην Ιαπωνία και έπειτα το έστειλε σε εμάς εδώ. Αυτό εκτόξευσε φυσικά την τιμή πώλησής του, όμως από την άλλη ήταν ένα γνήσιο Made in Japan. Μέχρι στιγμής η Honda δεν έχει βγάλει ποτέ εκτός Κίνας, ότι κατασκευάζει εκεί, τουλάχιστον από επίσημο κανάλι της. Αυτό είναι άλλο ένα εμπόδιο στην έλευση μίας τετρακύλινδρης στα 500 κυβικά στην δική μας αγορά, ενώ αν το έκανε, μοιάζει πιο λογική κίνηση να ανοίξει γραμμή παραγωγής στην Ταϋλάνδη όπου εκτός της σειράς CB, πλέον NX, κατασκευάζει και το τετρακύλινδρο CB650, το οποίο έχει μάλιστα την ιδιαιτερότητα να είναι το πρώτο τετρακύλινδρο της Honda που παράγεται εκτός Ιαπωνίας και μαζί ο πρώτος κινητήρας με περισσότερους από δύο κυλίνδρους, που έχει σχεδιαστεί και εκτός Ιαπωνίας καθώς αποτέλει πνευματικό παιδί του εκεί σχεδιαστικού κέντρου, ενώ φυσικά ένας Ιάπωνας βάζει την τελική υπογραφή.

Παράλληλα με την CBR, η Honda έδειξε ξανά την CB500 Super Four, η οποία χρησιμοποιεί τον ίδιο τετρακύλινδρο κινητήρα 502cc και το ίδιο ηλεκτρονικό πακέτο. Χωρίς fairing και με πιο κλασσική εμφάνιση.

 

 

Ετικέτες