Ducati Diavel 1260 Lamborghini - Νέα έκδοση περιορισμένης παραγωγής

Επειδή το Diavel δεν ήταν ήδη μοναδικό…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/11/2020

Μία εσωτερική συνεργασία, από το διπλανό γραφείο, είναι τα 630 αριθμημένα Diavel που θα παραχθούν σε συνεργασία με την Lamborghini καθώς αμφότερες οι Ιταλικές εταιρείες βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα της Audi.

Είναι η πρώτη τους συνεργασία σε αυτό το επίπεδο, αν και θα περίμενε κανείς να έχουν δημιουργήσει κάτι αντίστοιχο εδώ και χρόνια οι ιταλικές σπορ εταιρείες, μιας και η Ducati ακροβατεί με ένα μέρος της γκάμας της στα μοτοσυκλετιστικά επίπεδα της Lamborghini. Το Diavel είναι έτσι κι αλλιώς μία μοναδική μοτοσυκλέτα που έχει στο παρελθόν δει πολλές ειδικές εκδόσεις αφιερωμένες σε αυτό, κάθε μία ολότελα ξεχωριστή, όπως και τώρα.

Η νέα ειδική έκδοση του Diavel είναι εμπνευσμένη από την Lamborghini Siàn FKP 37, μία από τις πιο περίβλεπτες Lamborghini που έχουν φτιαχτεί ποτέ μόλις σε 63 μονάδες κι έτσι προκύπτουν και τα 630 Diavel που θα παραχθούν. Η Siàn FKP 37 είναι ένα κόσμημα της λεγόμενης Motor Valley της περιοχής Emilia-Romagna δηλαδή που είναι γεμάτη από βιομηχανίες που εξυπηρετούν την αυτοκίνηση. Εδώ υπάρχουν ένα σωρό κατασκευαστές που τα εξαρτήματα που παράγουν τροφοδοτούν τις γραμμές παραγωγής σε Αυστρία (KTM), Γερμανία (VW κ.α.) κι ένα σωρό άλλες χώρες, πέρα από την Ιταλική παραγωγή.

Άξιος εκφραστής της δουλειάς που γίνεται στην Motor Valley είναι η Siàn FKP 37, ένα μηχανολογικό αριστοτέχνημα, εμπνευσμένο με την σειρά του από την Countach με έντονες γραμμές για το αεροδυναμικό του σχήμα που του προσδίδουν ξεχωριστή εμφάνιση που δεν μπορείς να λαθέψεις με κάτι άλλο. Παράγει 819 ίππους έχοντας κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά και ηλεκτροκινητήρα, και γίνεται έτσι η ισχυρότερη Lamborghini που έχει παραχθεί.

«Με την δημιουργία αυτής της έκδοσης του Diavel τονίζουμε τις αξίες που μοιραζόμαστε με την Lamborghini: Είμαστε Ιταλοί, είμαστε σπορ, και σχεδιάζουμε με συγκεκριμένη φιλοσοφία» λέει ο Andrea Ferraresi, διευθυντής του κέντρου σχεδιασμού της Ducati και συνεχίζει:

«Η Diavel 1260 Lamborghini έχει σχεδιαστεί με τις ίδιες στιλιστικές αξίες του σπορ αυτοκινήτου της Lamborghini, τονίζοντας παράλληλα τα δυναμικά στοιχεία του Diavel. Για παράδειγμα οι ζάντες, που είναι ένα σημαντικό στοιχείο για μία τέτοια μοτοσυκλέτα είναι επανασχεδιασμένες και σφυρήλατες και αμέσως φέρνουν την μοτοσυκλέτα πιο κοντά στο αυτοκίνητο. Το φαίρινγκ είναι ολόκληρο φτιαγμένο από carbon και το οπτικό αποτέλεσμα είναι ολότελα ξεχωριστό, πραγματικά συλλεκτικής αξίας και 100% Diavel όταν το οδηγείς».

«Είμαστε πεπεισμένοι πως σχεδιαστικά το αυτοκίνητό μας ξεχωρίζει και είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα στην αυτοκινητοβιομηχανία» λέει ο Mitja Borkert, , διευθυντής του κέντρου σχεδιασμού της Automobili Lamborghini και συνεχίζει: «Η μοναδική σιλουέτα, με ξεκάθαρες γραμμές αλλά μοναδικές συνάμα, είναι η βάση κάθε σχεδίου μας. Το DNA αυτής της φιλοσοφίας μπορεί να μεταφερθεί σε άλλα προϊόντα, μέσα από ομαδική δουλειά και με συγκολλητικό υλικό το γεγονός πως είμαστε δύο μάρκες που εμπνέονται από τις ίδιες αξίες και την δέσμευση πως ό,τι κάνουν είναι «ωραίο να το οδηγείς».

Ξεκάθαρα λοιπόν η νέα Ducati Diavel 1260 Lamborghini είναι η επιτομή της συνεργασίας των δύο σχεδιαστικών κέντρων Ducati και Lamborghini μεταφέροντας τα δυναμικά στοιχεία της μίας, στην άλλη. Πρώτα από όλα με τους σφυρήλατους, ελαφριούς και επανασχεδιασμένους τροχούς. Έπειτα με τις εισαγωγές και τα καλύμματα του ψυγείου που σχεδιάστηκαν όχι για να κρύβονται αλλά αντίθετα να ξεχωρίζουν και να τραβούν το μάτι ακόμη περισσότερο.

Η βαφή είναι ίδια με την Siàn FKP 37 με την συγκεκριμένη πράσινη / λαδί απόχρωση ενώ το υποπλαίσιο και οι τροχοί τονίζονται ιδιαίτερα από τον μπορύτζινο χρωματισμό τους. Δεν λείπουν βέβαια και οι λεπτομέρειες σε Ducati Red όπως στις ακτινικά τοποθετημένες M50 δαγκάνες της Brembo.

Οι πιο παρατηρητικοί θα αντιληφθούν το μοτίβο σε «Υ» και τα εξάγωνα που είναι χαρακτηριστικά σε κάθε Lamborghini, στο τελικό της εξάτμισης και την σέλα.

Δίνοντας περεταίρω αξία στην χρήση του carbon η Ducati δεν έμεινε μόνο στα στοιχεία του φαίρινγκ που άλλαξαν για την συγκεκριμένη έκδοση με την βοήθεια της Lamborghini. Carbon είναι το κάλυμμα του τελικού της εξάμτισης, η ποδιά, το κεντρικό κάλυμμα του ρεζερβουάρ, ο κοκκοβιός, το πλαίσιο της οθόνης των οργάνων, το πλαίσιο του προβολέα αλλά και οι χούφτες.

Ο αριθμός 63 δεν είναι τυχαίος αλλά σηματοδοτεί το έτος ίδρυσης του Sant'Agata Bolognese κατασκευαστή, και δεν θα μπορούσε το Diavel να μην τονίσει αυτό το νούμερο με την σειρά του. Κάθε ένα θα φέρει σειριακό αριθμό και αλουμινένια αριθμημένη πλακέτα στο πλαίσιο.

Παράλληλα οι ιδιοκτήτες θα μπορούν να αγοράσουν και ένα ξεχωριστό κράνος με γραφικά που ακολουθούν την σχεδίαση της μοτοσυκλέτας και επίσης έχουν σχεδιαστεί από την Ducati.

Παραμένουν φυσικά αναλλοίωτα όλα τα δυναμικά στοιχεία του Diavel που παράγει 162 ίππους στις 9.500 στροφές με 13,2 kg.m στις 7.500 στροφές από τον Euro5 κινητήρα του ζυγίζοντας τώρα, μετά από τόσο carbon, 220 κιλά. Θυμίζουμε πως το Diavel χρησιμοποιεί ένα ειδικά σχεδιασμένο για αυτό ελαστικό της Pirelli και είναι εφοδιασμένο με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας στα ηλεκτρονικά βοηθήματα τα οποία τροφοδοτούνται με πληροφορίες από IMU 6 αξόνων. Το πακέτο ηλεκτρονικών περιλαμβάνει: Cornering ABS EVO, Ducati Traction Control EVO (DTC), Ducati Wheelie Control EVO (DWC), Ducati Power Launch EVO (DPL) and Cruise Control.

Το εργοστασιακό αυτό “customizing” επεκτείνεται και στο μενού της οθόνης που πλέον έχει τα λογότυπα και των δύο χωρίς όμως άλλες διαφορές.

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες