Ducati Panigale – Final Edition

Επίλογος στον δικύλινδρο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2017

Στο μεγάλο βιβλίο των δικύλινδρων αγωνιστικών superbike της Ducati, γράφτηκε ο επίλογος. Από την επόμενη σεζόν η Ducati θα έχει superbike με 4 κυλίνδρους, όπως κάποτε - στα μέσα της δεκαετίας του ’60- αποπειράθηκε να κάνει με το θρυλικό Ducati Apollo V4 για την αστυνομία των ΗΠΑ, σε μια προσπάθεια να ενισχύσει τις πωλήσεις στην ήπειρο… Τώρα παρουσίασε την τελευταία Panigale στην Laguna Sega, και όχι στην Imola το παραδοσιακό σπίτι της Ducati, σε έναν συμβολισμό που έχει να κάνει με μία επική επικράτηση της Ducati στο τέλος της δεκαετίας του ’80 που γέννησε και την ειδική έκδοση 750F1 Laguna Seca…

 

Η 1299 Panigale R Final Edition θα είναι μία εξωτική έκδοση, αλλά λίγο πιο προσιτή, λίγο πιο κοντά από την άπιαστη Superleggera. Κάθε μία θα είναι αριθμημένη, όπως απαιτούν οι ειδικές εκδόσεις, αλλά δεν θα υπάρχει τελικός αριθμός ενώ η τιμή της που στην Ευρώπη θα κυμαίνεται από τις 42.000 με 46.000 Ευρώ την καθιστά μακρινό όνειρο, αλλά ταυτόχρονα γήινο, μπροστά στο εξωπραγματικό νούμερο της Superleggera. Η Ducati δέχεται ήδη ειδικές προσφορές και για συγκεκριμένα νούμερα, με το 1299 να είναι δεσμευμένο από την πρώτη στιγμή... Από την Superleggera λοιπόν, έχει κληρονομήσει μία σειρά αλλαγών για τον Superquadro κινητήρα των 1.285 κυβικών με διάμετρο πιστονιού 116mm και διαδρομή 60,8mm που ανεβάζουν την απόδοση στους 209,4 ίππους στις 11.000 στροφές! Πρόκειται για την ισχυρότερη δικύλινδρη που έχει βγάλει στην παραγωγή η Ducati αλλά εκείνο που την κάνει πραγματικά να ξεχωρίζει είναι ένα άλλο νούμερο που ανακοινώνουν οι Ιταλοί: Η αναλογία ίππων – κιλών για την Final Edition, είναι 1,24 αφήνοντας τεράστιες υποσχέσεις για την οδήγησή της στην πίστα.

Οι αλλαγές στον κινητήρα της Final Edition είναι εκτεταμένες, αφού σκοπός ήταν να αποτελεί ορόσημο, μία πολιτική έκδοση όσο πιο κοντά στην αγωνιστική superbike γινόταν και ταυτόχρονα να καλύπτει τις προδιαγραφές Euro4 κυκλοφορώντας στον δρόμο. Στην Αμερική οι Ιταλοί δεν σταματούσαν να τονίζουν πως αυτό σημαίνει ότι και οι Akrapovic εξατμίσεις καλύπτουν τις προδιαγραφές, χωρίς κανείς να μπορεί να το πιστέψει κι απλά το δεχόμαστε μέχρι να αποδειχτεί αναληθές, αν και όταν μιλάμε για τον Σλοβένο κατασκευαστή δεν θα πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία.

Η Final Edition έρχεται με όλο το πακέτο των ηλεκτρονικών βοηθημάτων  που ξέρουμε από την Superleggera και τις μαγικές Öhlins NIX30 (πλήρως ρυθμιζόμενο πιρούνι με επεξεργασία TiN) και TTX36 αμορτισέρ πίσω. Η Superleggera έχει το Öhlins FL 936 εμπρός και φυσικά το carbon μονόμπρατσο ψαλίδι που από μόνο του ανεβάζει κατακόρυφα την τιμή…

Με όλα τα ηλεκτρονικά η Final Edition καταφέρνει και πάλι να παραμείνει 168 κιλά χωρίς καύσιμα, ένα εκπληκτικό νούμερο, με τις πρώτες μαρτυρίες από την οδήγησή της να την αναγάγουν ως τον καλύτερο επίλογο σε αυτή την μεγάλη εποχή της Ducati….

 

Aprilia RSV1000 2026 - Αντίπαλος των Panigale V2, R9 και Street Triple RS 765

Κατοχύρωση εκ νέου του εμβληματικού ονόματος, με άρωμα νέου δικύλινδρου Sport μοντέλου
Aprilia RSV1000 - Κατοχύρωση ονόματος
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/3/2025

Δεκαπέντε χρόνια μετά το τέλος του δικύλινδρου RSV1000 Mille, το 2010 και την αντικατάστασή του από την RSV4 μοτοσυκλέτα της Aprilia, η μητρική Piaggio κατοχυρώνει ξανά το όνομα της δικύλινδρης Superbike της, με τις πρώτες σκέψεις να δείχνουν φυσικά έναν νέο αντίπαλο στις πιο οικονομικές δικύλινδρες και τρικύλινδρες προτάσεις που πλέον αγωνίζονται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport.

Με τις επιδόσεις αλλά και τις τιμές των τετρακύλινδρων Superbike να βρίσκονται πλέον στα ύψη, αφορώντας ολοένα και μικρότερο κοινό, οι εταιρείες αναγεννούν την ιδέα της Sport οδήγησης με λιγότερους κυλίνδρους, πιο βατές ιπποδυνάμεις και χαμηλότερες τιμές, αποσκοπώντας στην προσέλκυση ευρύτερης βάσης αναβατών.

Η Ducati με το Panigale V2, η Triumph με το Street Triple RS 765 και η Yamaha με το R9, έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια πως δικύλινδρα και τρικύλινδρα μοντέλα μπορούν να ανταγωνιστούν με επιτυχία τα τετρακύλινδρα στα WorldSSP, ενώ παράλληλα μοτοσυκλέτες όπως το Aprilia RS660, το Honda CBR500RR, το Yamaha R7, το Triumph Daytona 660, το Suzuki GSX-8R, κ.α. αποτελούν τίμιες sport προτάσεις, για καθημερινή οικονομική αλλά και διασκεδαστική μετακίνηση.

RSV1000

Έχοντας τα παραπάνω στο μυαλό, η κίνηση της Piaggio να κατοχυρώσει εκ νέου το όνομα RSV1000 Mille -αρχικά στις Η.Π.Α.-, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί προάγγελο για την επιστροφή ενός δικύλινδρου sport μοντέλου στην γκάμα της εταιρείας, το οποίο θα προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του RS660 των 100 hp και του RSV4 των… 217 hp.

Εάν όντως το Noale σκέφτεται κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να ακολουθήσει δυο δρόμους. Ο πρώτος είναι ο ακριβότερος, τον οποίο και συνήθως αποφεύγουν όποτε μπορούν τα εργοστάσια, και αφορά στην εξέλιξη μιας ολοκαίνουργιας πλατφόρμας. Ο δεύτερος και πιο οικονομικός θα ήταν να προσαρμόσουν στη νέα RSV1000 Mille τον ήδη εξελιγμένο -και πολύ πιο ταπεινό σε επιδόσεις- V2 που έχει φορεθεί προηγουμένως στα Shiver και Dorsoduro και είχε παραχθεί σε κυβισμούς 750, 900 και 1.200. Πλέον ο συγκεκριμένος V2 παράγεται στην Κίνα μέσω της συνεργασίας Piaggio-Zonsen, ενώ αρχικά είχε κυκλοφορήσει στα 896 κ.εκ. για το Shiver 900, τώρα ετοιμάζεται έκδοσή του στα 996 κ.εκ. για την επερχόμενη κινέζικη naked μοτοσυκλέτα Zonsen Cyclone SR1000 που είχαμε δει ως πρωτότυπο το 2021.

Η SR1000 μοιράζεται το πλαίσιο χωροδικτύωμα του Shiver, καθώς και τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα, έχοντας μονόμπρατσο ψαλίδι και ένα τεράστιο πίσω ελαστικό 240.

Mille

Στα 996 κ.εκ. ο V2 αυτός αποδίδει 105 hp, ενώ πληροί τις κινέζικες προδιαγραφές ρύπων που πλησιάζουν εκείνες της Ευρώπης. Μια ιπποδύναμη χαμηλή για sport μοτοσυκλέτα του λίτρου, αλλά στα πρότυπα της νέας sport οικονομικής κατηγορίας, και συνοδευόμενη με τη σεβαστή ροπή των χιλίων κυβικών. Παρόλα αυτά, το Dorsoduro 1200 απέδιδε 130 hp από την έκδοση του κινητήρα στα 1.197 κ.εκ. δείχνοντας πως η Aprilia θα μπορούσε να βγάλει εύκολα περισσότερους ίππους αν το επιθυμεί. Θυμίζουμε πως το Aprilia RSV1000 Mille R στις τελευταίες του εκδόσεις παραγωγής απέδιδε κοντά ή και λίγο πάνω από τους 140 hp. 

Ένας ακόμη παράγοντας για την ιταλική εταιρεία με το έντονο αγωνιστικό προφίλ θα ήταν και η δυνατότητα αγωνιστικής εμπλοκής της νέας RSV1000 σε Πρωταθλήματα όπως το WorldSSP, ακόμα και μια νέα κατηγορία στο MotoGP που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τη Moto3.