Ducati Panigale V2 2020 – EICMA: Για την απόλαυση της οδήγησης

Η τελευταία ιταλική V2 superbike
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

23/10/2019

Από το 2003 οι Ducatisti περίμεναν με λαχτάρα να δουν μια V4 MotoGP replica στην παραγωγή. H Ducati ανταποκρίθηκε με την σπάνια Desmocedici RR, όμως η πιο προσιτή και ευρείας παραγωγής Panigale V4, ήταν εκείνη που άλλαξε τη ροή της ιστορίας. Κάπως έτσι, φτάσαμε σήμερα να υπάρχει μόνο ένα μοντέλο σε ολόκληρη τη γκάμα της Ducati που να έχει τον θρυλικό V2 Desmo κινητήρα, που κράτησε στη ζωή την ιταλική εταιρεία στα δύσκολα χρόνια και της χάρισε τα περισσότερα παγκόσμια πρωταθλήματα. Βέβαια υπάρχει λόγος γι΄αυτό και δεν είναι άλλος από την ακόρεστη δίψα του κόσμου για εντυπωσιακούς αριθμούς.

Η νέα Panigale V2 δεν σπάει το φράγμα των 200+ ίππων όπως κάνει κάθε superbike στις μέρες μας, ούτε είναι φτηνή σαν τα supersport. Δύσκολα μπορείς να την εντάξεις σε μια κατηγορία για να κάνεις συγκρίσεις και να την αξιολογήσεις. Οπότε είναι εύκολο να την περιθωριοποιήσεις και εδώ που τα λέμε, αυτό έχουν κάνει οι περισσότεροι. Όμως όποιος έχει οδηγήσει την Panigale 959, ξέρει πως η γλυκιά δύναμη του ιταλικού V2 των 155 ίππων και το βάρος των μόλις 176 κιλών (χωρίς υγρά) είναι ένας συνδυασμός που προσφέρει τεράστια οδηγηκή απόλαυση. Πάνω σε αυτόν τον κινητήρα Superquadro βασίζεται και το νέο Panigale V2 που έρχεται να αντικαταστήσει το Panigale 959.

Τώρα όμως είναι προδιαγραφών Euro 5, χάρη στη νέα εξάτμιση με τους δύο καταλύτες και τα νέα καπάκια στις κεφαλές που μειώνουν τους μηχανικούς θορύβους. Την ίδια στιγμή η ιπποδύναμη του κινητήρα παρέμεινε στους 155 ίππους, με τη βοήθεια του νέου ψεκασμού που έχει δύο μπεκ σε κάθε αυλό και νέο σχήμα αυλών εισαγωγής. Τα ηλεκτρονικά βασίζονται πλέον στις δυνατότητες της IMU 6 κατευθύνσεων, οπότε έχουμε το νέο λογισμικό EVO για το traction control, το ρυθμιζόμενο engine brake, το νέο Up/Down Quick shifter και το ABS έγινε πλέον cornering ABS. Τα μονόχρωμα όργανα του 959 αντικαταστάθηκαν από μια έγχρωμη οθόνη TFT 4,3”, τα οποία έχουν τη δυνατότητα σύνδεσης πολυμέσων και συστήματος τηλεμετρίας GPS.

Το φαίρινγκ είναι τώρα κατ’ εικόνα και ομοίωση του Panigale V4 (του προηγούμενου μοντέλου και όχι του 2020 που άλλαξε) και η σέλα είναι πιο αφράτη και άνετη, διότι η Ducati θέλει να δώσει διπλό χαρακτήρα σε αυτή τη μοτοσυκλέτα. Ουσιαστικά την τοποθετεί ανάμεσα στην Supersport και την Panigale V4, αποτελώντας τη γέφυρα στη γκάμα των σπορ μοντέλων της. Το μονόμπρατσο ψαλίδι ολοκληρώνει την εξωτερική εικόνα ανανέωσης.

 

 

Aprilia RSV1000 2026 - Αντίπαλος των Panigale V2, R9 και Street Triple RS 765

Κατοχύρωση εκ νέου του εμβληματικού ονόματος, με άρωμα νέου δικύλινδρου Sport μοντέλου
Aprilia RSV1000 - Κατοχύρωση ονόματος
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/3/2025

Δεκαπέντε χρόνια μετά το τέλος του δικύλινδρου RSV1000 Mille, το 2010 και την αντικατάστασή του από την RSV4 μοτοσυκλέτα της Aprilia, η μητρική Piaggio κατοχυρώνει ξανά το όνομα της δικύλινδρης Superbike της, με τις πρώτες σκέψεις να δείχνουν φυσικά έναν νέο αντίπαλο στις πιο οικονομικές δικύλινδρες και τρικύλινδρες προτάσεις που πλέον αγωνίζονται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport.

Με τις επιδόσεις αλλά και τις τιμές των τετρακύλινδρων Superbike να βρίσκονται πλέον στα ύψη, αφορώντας ολοένα και μικρότερο κοινό, οι εταιρείες αναγεννούν την ιδέα της Sport οδήγησης με λιγότερους κυλίνδρους, πιο βατές ιπποδυνάμεις και χαμηλότερες τιμές, αποσκοπώντας στην προσέλκυση ευρύτερης βάσης αναβατών.

Η Ducati με το Panigale V2, η Triumph με το Street Triple RS 765 και η Yamaha με το R9, έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια πως δικύλινδρα και τρικύλινδρα μοντέλα μπορούν να ανταγωνιστούν με επιτυχία τα τετρακύλινδρα στα WorldSSP, ενώ παράλληλα μοτοσυκλέτες όπως το Aprilia RS660, το Honda CBR500RR, το Yamaha R7, το Triumph Daytona 660, το Suzuki GSX-8R, κ.α. αποτελούν τίμιες sport προτάσεις, για καθημερινή οικονομική αλλά και διασκεδαστική μετακίνηση.

RSV1000

Έχοντας τα παραπάνω στο μυαλό, η κίνηση της Piaggio να κατοχυρώσει εκ νέου το όνομα RSV1000 Mille -αρχικά στις Η.Π.Α.-, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί προάγγελο για την επιστροφή ενός δικύλινδρου sport μοντέλου στην γκάμα της εταιρείας, το οποίο θα προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του RS660 των 100 hp και του RSV4 των… 217 hp.

Εάν όντως το Noale σκέφτεται κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να ακολουθήσει δυο δρόμους. Ο πρώτος είναι ο ακριβότερος, τον οποίο και συνήθως αποφεύγουν όποτε μπορούν τα εργοστάσια, και αφορά στην εξέλιξη μιας ολοκαίνουργιας πλατφόρμας. Ο δεύτερος και πιο οικονομικός θα ήταν να προσαρμόσουν στη νέα RSV1000 Mille τον ήδη εξελιγμένο -και πολύ πιο ταπεινό σε επιδόσεις- V2 που έχει φορεθεί προηγουμένως στα Shiver και Dorsoduro και είχε παραχθεί σε κυβισμούς 750, 900 και 1.200. Πλέον ο συγκεκριμένος V2 παράγεται στην Κίνα μέσω της συνεργασίας Piaggio-Zonsen, ενώ αρχικά είχε κυκλοφορήσει στα 896 κ.εκ. για το Shiver 900, τώρα ετοιμάζεται έκδοσή του στα 996 κ.εκ. για την επερχόμενη κινέζικη naked μοτοσυκλέτα Zonsen Cyclone SR1000 που είχαμε δει ως πρωτότυπο το 2021.

Η SR1000 μοιράζεται το πλαίσιο χωροδικτύωμα του Shiver, καθώς και τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα, έχοντας μονόμπρατσο ψαλίδι και ένα τεράστιο πίσω ελαστικό 240.

Mille

Στα 996 κ.εκ. ο V2 αυτός αποδίδει 105 hp, ενώ πληροί τις κινέζικες προδιαγραφές ρύπων που πλησιάζουν εκείνες της Ευρώπης. Μια ιπποδύναμη χαμηλή για sport μοτοσυκλέτα του λίτρου, αλλά στα πρότυπα της νέας sport οικονομικής κατηγορίας, και συνοδευόμενη με τη σεβαστή ροπή των χιλίων κυβικών. Παρόλα αυτά, το Dorsoduro 1200 απέδιδε 130 hp από την έκδοση του κινητήρα στα 1.197 κ.εκ. δείχνοντας πως η Aprilia θα μπορούσε να βγάλει εύκολα περισσότερους ίππους αν το επιθυμεί. Θυμίζουμε πως το Aprilia RSV1000 Mille R στις τελευταίες του εκδόσεις παραγωγής απέδιδε κοντά ή και λίγο πάνω από τους 140 hp. 

Ένας ακόμη παράγοντας για την ιταλική εταιρεία με το έντονο αγωνιστικό προφίλ θα ήταν και η δυνατότητα αγωνιστικής εμπλοκής της νέας RSV1000 σε Πρωταθλήματα όπως το WorldSSP, ακόμα και μια νέα κατηγορία στο MotoGP που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τη Moto3.