Ducati Panigale V4R 2023: Ρεκόρ ιπποδύναμης με κόφτη στις 16.500 στροφές

Και ειδικό λάδι από την Shell
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/10/2022

Η νέα γενιά της έκδοσης R του Panigale V4 σπάει για μια ακόμη φορά τους δείκτες των οργάνων μέτρησης, καθώς η Ducati δηλώνει 240,5 ίππους και κόφτη στις 16.500 στροφές!

Οι αριθμοί αυτοί ζαλίζουν ακόμα περισσότερο αν σκεφτούμε πως η έκδοση R έχει 998 κυβικά και όχι 1.103 κυβικά, όπως τα υπόλοιπα Panigale V4. Ο λόγος φυσικά είναι πως η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αποτελεί τη βάση για να περάσει η Ιταλική εταιρεία τις προδιαγραφές των κανονισμών του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Motul-WSBK της FIM και της Dorna.

Αυτό σημαίνει πως ο συγκεκριμένος V4 κινητήρας έχει τεράστιες διαφορές από τις υπόλοιπες εκδόσεις της Panigale V4 και τα περισσότερα εξαρτήματά του έχουν σχεδιαστεί για αγωνιστική χρήση διότι οι κανονισμοί του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος επιβάλλουν πλέον στα εργοστάσια πολύ πιο αυστηρούς περιορισμούς στις μετατροπές και τα αγωνιστικά κιτ έχουν το 1/10 των εξαρτημάτων που είχαν τα αντίστοιχα αγωνιστικά κιτ τις προηγούμενες δεκαετίες.

Ο κινητήρας αυτός λοιπόν έχει μπιέλες τιτανίου και το σύστημα κίνησης των βαλβίδων Desmo, όπως και ο θάλαμος καύσης, έχουν στόχο την μέγιστη ιπποδύναμη στις υψηλές στροφές.

Όποιος τυχερός καταφέρει να την κάνει δική του (θα παραχθούν υποχρεωτικά 500 αντίτυπα για να πάρει την αγωνιστική έγκριση  της FIM και δύσκολα η Ducati να φτιάξει πάνω από 999 συνολικά για όλο τον κόσμο αν κρίνουμε από τα τρία ΧΧΧ που έχει στην τιμονόπλακα) θα παραλάβει τη μοτοσυκλέτα του με τις δύο εξατμίσεις προδιαγραφών Euro 5 κάτω από τον κινητήρα (όπως στα Panigale V4/S/SP) και η μοτοσυκλέτα θα βγάζει 218 ίππους στις 15.500 στροφές.

Όμως μαζί με την μοτοσυκλέτα, θα παραλάβει και άλλη μια κούτα, όπου μέσα της θα βρει μια ολόκληρη εξάτμιση τιτανίου της Akrapovic, η οποία δεν έχει καταλύτες και τα δύο τελικά βγαίνουν ψηλά στην ουρά. Με αυτές τις εξατμίσεις και την ανάλογη ρύθμιση της ECU η ιπποδύναμη εκτοξεύεται στους 240,5 ίππους που πρέπει να είναι νέο παγκόσμιο ρεκόρ ιπποδύναμης για ατμοσφαιρικό κινητήρα παραγωγής έως τα 1000 κυβικά. (Που να καίει βενζίνη και όχι άλλου τύπου καύσιμα).  

Για να επιτευχθούν αυτοί οι εντυπωσιακοί αριθμοί που θυμίζουν μοτοσυκλέτα των MotoGP, οι σχεδιαστές της Ducati έφτιαξαν νέα έμβολα με αντιτρυβική επίστρωση DLC (Diamond Like Coating) και είναι 5 γραμμάρια ελαφρύτερα. Να σημειώσουμε εδώ πως τα 5 γραμμάρια αντιστοιχούν στο 2% του συνολικού βάρους κάθε εμβόλου που έχει η Panigale V4R!

Οι μπιέλες άλλαξαν σχεδιασμό ώστε να λιπαίνονται καλύτερα όταν ο κινητήρας περιστρέφεται στις 16.500 στροφές, μεταφέροντας εσωτερικά λάδι από τον στρόφαλο κατευθείαν στον πείρο του εμβόλου.

Ο χρονισμός των εκκεντροφόρων εισαγωγής άλλαξε, αυξάνοντας το βύθισμα των βαλβίδων κατά 1mm.

Νέος, μικρότερος και 800 γραμμάρια ελαφρύτερος ξηρός συμπλέκτης που μειώνει την αδράνεια περιστροφής και βοηθάει τον κινητήρα να ανεβάζει στροφές γρηγορότερα.

Επίσης το κιβώτιο ταχυτήτων έχει πολύ μακριά πρώτη σχέση ώστε να την χρησιμοποιείς μέσα στην πίστα στις κλειστές στροφές.

Ειδικής τεχνολογίας λιπαντικό από την Shell που μειώνει τις απώλειες εσωτερικών τριβών, προσφέροντας 3,5 ίππους στις 16.000 στροφές και 4,5 ίππους στις 16.500.

Ο κινητήρας της Panigale V4R έχει διαφορετικό κόφτη στροφών για τις πέντε πρώτες σχέσεις (επεμβαίνει στις 16.000) και μόνο στην 6η σχέση ανεβάζει έως τις 16.500 στροφές.

Με δεδομένο πως η μέγιστη ιπποδύναμη είναι στις 15.500 στροφές, προφανώς η δυνατότητα να ανεβάζει έως τις 16.500 με έκτη θα έχει μεγαλύτερη αξία σε αγωνιστική χρήση.

Στα ηλεκτρονικά βοηθήματα υπάρχουν φυσικά τα πάντα και μάλιστα σε αυτή τη μοτοσυκλέτα ο αναβάτης απολαμβάνει τη νέα γενιά των ηλεκτρονικών που παρουσιάστηκαν στα τελευταία Panigale V4 και προσφέρουν διαφορετικούς χάρτες για κάθε ταχύτητα στο κιβώτιο, καθώς και επιλογή Power Mode Full όπου ο ride by wire ψεκασμός συμπεριφέρεται ως συμβατικός και ακολουθεί πλήρως την κίνηση του δεξιού χεριού του αναβάτη (μόνο με την 1η σχέση στο κιβώτιο ρυθμίζει αυτόνομα τις πεταλούδες του γκαζιού).

Εννοείται πως έχει Engine Brake Control  EVO2 και το νέο λογισμικό για το Quick-shifter Up/Down.

Το αστείο είναι πως έχουν αλλάξει και το λογισμικό λειτουργίας του ανεμιστήρα στα ψυγεία, ώστε να μην ψήνει τα πόδια του αναβάτη όταν οδηγεί στο δρόμο…

Στις αναρτήσεις έχουμε φυσικά ένα πανάκριβο πιρούνι Öhlins NPX25/30 εμπρός και ένα αντίστοιχης τιμούλας αμορτισέρ Öhlins TTX36, τα οποία έχουν μετατοπίσει το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας πιο ψηλά σε σχέση με το προηγούμενο R για ακόμα ευκολότερη αλλαγή πορείας. Συγκεκριμένα το πιρούνι απέκτησε 5 χιλιοστά μεγαλύτερη διαδρομή και η πίσω ανάρτηση σηκώθηκε 20 ολόκληρα χιλιοστά.

Το φαίρινγκ και τα φτερά είναι ίδια με των υπόλοιπων Panigale V4 που παρουσιάστηκαν το 2022, όμως τα λευκά φιλέτα που μοιάζουν με number plate και οι χαρακτηριστικές εξατμίσεις στην ουρά, κάνουν την έκδοση R να ξεχωρίζει.

Το βάρος που ανακοινώνει η Ducati είναι από 167 κιλά άδεια με την αγωνιστική εξάτμιση, έως και 193,5 κιλά με την εξάτμιση Euro 5 και γεμάτη υγρά.

Ακούστε την στο παρακάτω VIDEO από την παρουσίαση του εργοστασίου (στα Ιταλικά με αγγλικούς υπότιτλους):



 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!

Το Tenere 700 ενδυναμώνεται και γίνεται το κέντρο μίας οικογένειας!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2026

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, για την περίπτωση του Tenere που 7 χρόνια μετά την εμφάνισή του, ενδυναμώνει την θέση του στην γκάμα της Yamaha και γίνεται το κέντρο μίας νέας οικογένειας η οποία θα έχει και εισαγωγικό μοντέλο αλλά και επόμενο βήμα.

Με αυτό τον τρόπο όσοι από τους ήδη κατόχους Tenere 700, επιθυμούν την αναβάθμιση, δεν θα σκέπτονται να φύγουν από την αγκαλιά της Yamaha, μην έχοντας άλλη διέξοδο όταν αποφασίσουν πως θέλουν κάτι περισσότερο σε δύναμη και ταξιδιωτικές δυνατότητες.

Αντίστοιχα η τεράστια απήχηση των μικρο-μεσαίων ON-OFF, που επιθυμούμε την επάνοδό τους από το 2018 όταν συρρικνώθηκε η κατηγορία με λιγότερα προσφερόμενα μοντέλα, μέχρι να γιγαντωθεί τώρα εκ νέου, έχει αφήσει την Yamaha χωρίς μερίδιο και αντίστοιχα χωρίς εισαγωγικό μοντέλο. Μία δηλαδή πρόταση για εκείνον που δεν θέλει να προχωρήσει απευθείας στην μεσαία κατηγορία ή για κάποιον που θέλει μία δεύτερη, μικρότερη σε κυβισμό και απαιτήσεις μοτοσυκλέτα.

Αυτό το κενό θα καλύψει ένα νέο τελείως μοντέλο με κινητήρα που βασίζεται στην σειρά των τριακοσαριών, αρκετά όμως βελτιωμένος και με μεγαλύτερη χωρητικότητα, ώστε να τοποθετείται ταυτόχρονα μακριά από το Tenere 700 αλλά να έχει και την απαραίτητη ιπποδύναμη για να ανταπεξέλθει στον ισχυρό ανταγωνισμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούτε πως η Yamaha ετοιμάζεται να μεγαλώσει την οικογένεια των Tenere. Ειδικά για το Tenere 900 οι φήμες γιγαντώθηκαν πριν λίγες ημέρες όταν η Yamaha προανήγγειλε μία παρουσίαση στο πλαίσιο της EICMA με υπόσχεση για νέα μοντέλα και εκεί εμφανίστηκε ένα «τρικύλινδρο καρδιογράφημα» κάνοντας τους πάντες να ελπίζουν σε ένα νέο Tenere 900.

Αντίστοιχα όμως έχουμε πει και παλαιότερα πως προετοιμάζεται ένα μικρό Tenere. Η διαφορά είναι πως τώρα έχουμε περισσότερη βεβαιότητα για το τι θα δούμε το 2027, ασχέτως με το τι θα εμφανιστεί αρχικά στην EICMA. Το μικρότερο των Tenere είναι μία εξίσου πολύ καλή πρόταση που μάλιστα έχει αργήσει κιόλας και θα έπρεπε να είναι ήδη εδώ.

Οι πληροφορίες μας λένε πως το μικρότερο των Tenere θα είναι στα 430 κυβικά και μπορεί να ονομάζεται Tenere 450 με έναν κινητήρα που θα δούμε και σε street μοντέλα. Αναμένεται να συνεχίζει στις αξίες του Tenere 700, καθώς το μεσαίο θα είναι πάντα το επίκεντρο της οικογένειας αυτής και εκείνο που θα δέχεται τις περισσότερες εξελίξεις πρώτο.

Για το Tenere 900 ο κινητήρας υπάρχει, αν και θα έχει σίγουρα μία ανανέωση και προσαρμογή της απόκρισης για τα νέα του καθήκοντα. Η τεχνογνωσία είναι επίσης το μόνο σίγουρο πως δεν λείπει, χρειαζόταν μονάχα εκείνη η αποφασιστικότητα που απουσιάζει γενικά από τους Ιάπωνες κατασκευαστές και αυτό το γράφω βάση προηγούμενης συζήτησης με πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Yamaha Ευρώπης που είχαν τότε παραδεχτεί ότι δοκίμαζαν ένα τέτοιο μοντέλο. Διότι οι δοκιμές αυτές πράγματι είχαν γίνει πριν χρόνια για ένα μεγάλο Tenere βασισμένο στους τωρινούς κινητήρες και όχι στο αποτυχημένο εμπορικά Super Tenere. Εκείνο το μοντέλο που πήρε πολύ μικρή βαθμολογία από εμάς όταν κυκλοφόρησε, από την πρώτη στιγμή και αποδείχτηκε αργότερα από την παγκόσμια εμπορική του πορεία πως είχαμε δίκιο, βαθμολογήθηκε χαμηλά και από τα ίδια αυτά στελέχη, λέγοντας πως οφείλουν να φτιάξουν κάτι καλύτερο. Παρότι το Super Tenere υπήρξε μία ευχάριστη μοτοσυκλέτα για ταξίδια σε ανοικτούς δρόμους, δεν ήταν ούτε σπορ ούτε είχε την παραμικρή ικανότητα στο χώμα, εκτός και αν το σύγκρινε κανείς με Varadero, με προγενέστερες μοτοσυκλέτες. Η κατηγορία εξελίχθηκε πολύ πιο γρήγορα και η Yamaha έμεινε χωρίς κανένα μοντέλο στην γκάμα της για τα μεγάλα ON-OFF.

Για χρόνια το Yamaha Tenere 700 σήκωσε μόνο του όλη την αντιπροσώπευση της Yamaha στις Adventure μοτοσυκλέτες και το έκανε περισσότερο από επάξια, κρατώντας όχι μόνο την Yamaha στο επίκεντρο, αλλά μεγαλώνοντας ολόκληρη την κατηγορία, φέρνοντας νέο κόσμο! Κι αυτό η Yamaha δεν το εξαργύρωνε όσο θα έπρεπε, καθώς δεν έδινε ευκαιρία για το επόμενο βήμα, σε εκείνους που σκεφτόντουσαν κάτι τέτοιο. Κάτι αντίστοιχο έχει η Triumph στην γκάμα της και μάλιστα σε πάρα πολλές εκδόσεις, έχοντας έτσι δει πως μπορεί να ταιριάξει και να συγκριθεί τόσο με την αμέσως επόμενη κατηγορία στα έως 1.100 κυβικά, απέναντι σε V-Strom 1050 και Africa Twin, αλλά και στα νέα μοντέλα που έρχονται από την Κίνα και χτίζουν την κατηγορία από τα 800 κυβικά και έως τα 1.000 αυτή την στιγμή.

Μένει να δούμε αν η Yamaha θα τα εμφανίσει ταυτόχρονα ή θα εστιάσει σε ξεχωριστές ημερομηνίες αποκάλυψης για τα νέα μοντέλα στην ON-OFF γκάμα της.

Παράλληλα αναμένουμε και περισσότερες επιλογές στην Sport Touring σειρά όπου και εκεί υπάρχει διαθέσιμος κινητήρας αλλά και μπόλικη τεχνογνωσία. Ένα ντυμένο τετρακύλινδρο MT-10 θα ήταν μία εξαιρετική προσθήκη στην γκάμα της Yamaha και ταυτόχρονα θα άνοιγε την πύλη και για μία νέα έκδοση του Tracer, που θα μπορούσε να απαντήσει στον νέο ανταγωνισμό από Honda και Suzuki που έχουν πλέον νέα μοντέλα, δημιουργώντας και εκεί μία νέα οικογένεια στην οποία η Yamaha θα μπορούσε να πλαισιώσει από δύο πλευρές ταυτόχρονα, αντί για μία.