Ducati Supermono SC: Με υπερσυμπιεστή και μόλις 125 κιλά

Ο πατέρας του Ducati Supermono επαναφέρει την ιδέα των μονοκύλινδρων superspot
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/11/2022

Η Ducati Supermono κατασκευάστηκε αποκλειστικά για αγωνιστική χρήση, όμως χάρη στο ταλέντο του Pierre Terblanche έμεινε στην ιστορία ως μια από τις ομορφότερες μοτοσυκλέτες της ιταλικής εταιρείας.

Επίσης έμεινε στην ιστορία και χάρη στον “παράξενο” μονοκύλινδρο κινητήρα του, ο οποίος είχε ένα έμβολο αλλά δύο (!!!!) μπιέλες.

Αυτή η “τρελή” ιδέα δεν ήταν όσο τρελή φαίνεται εκ πρώτης όψεως, διότι επέτρεπε στον μονοκύλινδρο κινητήρα να έχει ελάχιστους κραδασμούς στις πολύ υψηλές στροφές χωρίς να πρέπει να βάλουν έναν υπεροβολικά βαρύ αντίβαρο ή κάποιον αντικραδασμικό άξονα που θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στην ταχύτητα ανόδου των στροφών του κινητήρα και στο συνολικό του βάρος. Μάλιστα μερικά χρόνια μετά, ακριβώς αυτή τη λύση χρησιμοποίησε η BMW με την Rotax στον δικύλινδρο εν σειρά των F650/750/800, αλλά και η SYM στον δικύλινδρο κινητήρα του mega scooter Maxsym TL.

Το αποτέλεσμα αυτής της πανέμορφής όσο και “παράξενης” μονοκύλινδρης supersport μοτοσυκλέτας της Ducati των 699 κυβικών ήταν να έχει ιπποδύναμη 75 ίππων στις 10.000 στροφές και βάρος 125,6 κιλά χωρίς υγρά και 136,5 κιλά γεμάτο βενζίνη.

Σήμερα ο Pierre Terblanche έχει το δικό του studio σχεδιασμού στο Birmingham της Alabama στις ΗΠΑ όπου μεταξύ άλλων πειραματίζεται με την εφαρμογή νέων τεχνολογιών στο σχεδιασμών και την κατασκευή μοτοσυκλετών.

Ένα δείγμα αυτής της τεχνολογική αναζήτησης είναι η κατασκευή του Supermono 699 SC, όπου το SC σημαίνει Super Charger δηλαδή μηχανικός υπερσυμπιεστής όπως των Kawasaki H2 (όχι turbo).

Η μοτοσυκλέτα είναι κατασκευασμένη με κράματα αλουμινίου κατασκευασμένα με την διαδικασία 3D Printing και το συνολικό της βάρος δεν ξεπερνά τα 125, όσα δηλαδή και του πρώτου Supermono με το ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα.

Η διαφορά όμως στην ιπποδύναμη είναι πολύ μεγάλη, καθώς εδώ έχουμε 160 ίππους που συνοδεύονται από την αντίστοιχη ροπή του υπερτροφοδοτούμενου κινητήρα.

Αν στα 125 κιλά προσθέσουμε τα 75 κιλά ενός μέσου αναβάτη αυτής της κατηγορίας μοτοσυκλετών έχουμε μια αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,25 κιλά. Μια superbike με 200 ίππους, βάρος 200 κιλά και έναν αναβάτη 75 κιλών έχει 1,37 κιλά ανά ίππο.

Όπως βλέπουμε δηλαδή οι επιδόσεις στην ευθεία είναι αντίστοιχες των ισχυρότερων superbike, αλλά με 125 κιλά αντί για 200, η συμπεριφορά στις στροφές και στο φρενάρισμα είναι πολύ ανώτερες.

Προς το παρόν το Supermono 699 SC είναι απλώς ένα concept, όμως ως προς την τεχνολογία και την φιλοσοφία του θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει μια ρεαλιστική αναγέννηση των μονοκύλινδρων supersport.

 

Moto Guzzi – Νέα εμφάνιση της μικρής κλασικής με τον δικύλινδρο 457 της Aprilia

Έναν χρόνο μετά την τελευταία της θέαση, η μοτοσυκλέτα που αφήνει πίσω τους εγκάρσιους V2 της Moto Guzzi συνεχίζει να εξελίσσεται
Moto Guzzi 457
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/6/2026

Το Καλοκαίρι του 2025 είχαμε συναντήσει φωτογραφίες από μια μοτοσυκλέτα που φερόταν να είναι μελλοντικό μοντέλο της Moto Guzzi σε δοκιμές εξέλιξης στον δρόμο. Το περίεργο της υπόθεσης αφορούσε στον κινητήρα, καθώς εκεί είδαμε τον νέο δικύλινδρο της Aprilia από τη γκάμα των 457.

Από το 1965, όταν ο Giulio Cesare Carcano σχεδίασε τον πρώτο εγκάρσια τοποθετημένο V2 90 μοιρών, οι μοτοσυκλέτες της Moto Guzzi είχαν ως αδιάψευστο χαρακτηριστικό αυτόν τον κινητήρα, κάτι που προφανώς θα αλλάξει στο κοντινό μέλλον. Η ανάπτυξη της Moto Guzzi είναι εδώ και πολλά χρόνια συνυφασμένη με τον Όμιλο Piaggio στον οποίο ανήκει και ένας τρόπος για να μεγαλώσει η γκάμα της είναι να φορέσει κινητήρες από άλλες μάρκες του, όπως η Aprilia. Εν προκειμένω, φαίνεται πως η Ιταλοί θέλουν να μπουν στο δημοφιλές παιχνίδι των ρετρό μοτοσυκλετών και ακούγεται λογικότερο να το κάνουν με τη Moto Guzzi, παρά με την Aprilia.

moto guzzi 457

Ταυτόχρονα, αυτή μπορεί να είναι μια αναζωογονητική εξέλιξη για τη Moto Guzzi, καθώς έτσι θα αποκτήσει εκπροσώπηση σε μια γωνιά μικρότερων κυβισμών της αγοράς από την οποία απείχε στη σύγχρονη εποχή της, όταν ο μικρότερος κινητήρας που έχει φτιάξει τις τελευταίες δεκαετίες ήταν ο V2 744cc των Breva, Nevada, V7 κ.ο.κ.

Με τον δικύλινδρο σε σειρά της Aprilia η Moto Guzzi θα βρεθεί σύντομα με μια μοτοσυκλέτα που, όπως φαίνεται, θα έχει κλασική εμφάνιση σε συνδυασμό με σύγχρονες ικανότητες. Θα είναι επίσης μια ηχηρή απόκλιση από την πάγια τακτική της εταιρείας να χρησιμοποιεί άξονα στην τελική μετάδοση των μοτοσυκλετών της, καθώς εδώ ο δικύλινδρος έχει φτιαχτεί για αλυσίδα και γρανάζια.

moto guzzi 457

Συγκρίνοντας τις τελευταίες φωτογραφίες που μας έρχονται από τον διεθνή Τύπο δίπλα σε αυτές που είχαν διαρρεύσει το περσινό Καλοκαίρι, βλέπουμε πως η μοτοσυκλέτα έχει μερικές αλλαγές. Το μπροστινό φρένο ανατίθεται σε μια ακτινική δαγκάνα της ByBre (θυγατρικής της Brembo), κάτι που πιθανώς υπονοεί πως η μοτοσυκλέτα θα κατασκευάζεται στην Ινδία, ενώ έχουμε νέα εξωτερικά καπάκια στον κινητήρα.

Στις εικόνες του περασμένου Αυγούστου ο κινητήρας ήταν πρακτικά ολόιδιος όπως τον χρησιμοποιεί η Aprilia στα δικά της μοντέλα, ωστόσο στις νέες φωτογραφίες τα πλαϊνά καπάκια είναι νέα και διαφορετικά από πριν, δείγμα πως η αισθητική έχει διαμορφωθεί ώστε η μικρή Moto Guzzi να αποκτήσει έναν πιο ξεχωριστό χαρακτήρα.

moto guzzi 457

Τα χρυσά καλάμια του πιρουνιού επίσης έχουν αντικατασταθεί από μαύρα, ενώ και ο προβολέας έχει αλλάξει, από τον απλό στρογγυλό των περσινών εικόνων σε έναν νέο που λογικά κρύβει στο κέντρο του τον αετό της Moto Guzzi, κατά το τρέχον μοτίβο που χαρακτηρίζει την εταιρεία στα υπάρχοντα μοντέλα της.

Όλα τα παραπάνω συνάδουν προς το ότι η εξελικτική διαδικασία έχει προχωρήσει πολύ και το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα φαίνεται στις νέες φωτογραφίες να είναι πιο πολύ καμουφλαρισμένη απ’ όσο πέρυσι μάλλον συνηγορεί στο ότι κάτω από τις μαύρες αυτοκόλλητες ταινίες κρύβεται η τελική εμφάνιση του μοντέλου.

Αυτά σημαίνουν πως κατά πάσα πιθανότητα η μοτοσυκλέτα που προς το παρόν παραμένει αβάπτιστη – επισήμως τουλάχιστον – ετοιμάζεται για την ερχόμενη EICMA σε 4,5 μήνες για να κυκλοφορήσει ως μοντέλο 2027.

Ετικέτες