Είμαστε στην παρουσίαση των νέων KTM Adventure: 1290 και 1050 μαζί!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/2/2015

Η ναυαρχίδα τεχνολογίας της KTM, το 1290 Adventure, ήταν σήμερα το όχημα της εξερεύνησης μας στο στρογγυλοτερο νησί του συμπλέγματος των Κανάριων! Αυτή η μοτοσυκλέτα είναι το καλυτερο παράδειγμα των διαφορών που υπάρχουν ανάμεσα στις  παρουσιασεις και την δοκιμή στην Ελλάδα. Γιατί για να εξαντλησεις τις διαφορετικές παραμέτρους της λειτουργιας ολων των διαφορετικών συστημάτων, χρειάζεται χρονος που στο εξωτερικό δεν υπάρχει. Όπως και να' χει η επεισοδιακη σημερινή μέρα που τα είχε όλα, έλεγχος απο την αστυνομία και ενα περιστατικό που αχρήστευσε 6 μοτοσυκλέτες με τη μία(!), μας έδωσε αρκετές ευκαιρίες να καλύψουμε πολλά περισσότερα απο τα βασικά.

Καταρχήν έχουμε το πρώτο σύστημα ημι-ενεργητικων αναρτήσεων απο την WP που δουλεύει αρκετά καλά, ίσως καλύτερα απο τον ανταγωνισμό, κάτω όμως απο συγκεκριμένες περιπτώσεις. Επίσης υπάρχουν κάποια μικρά θέματα στη λειτουργία του, απόλυτα γνωστά και στους ανθρώπους της KTM όμως, πράγμα που φανερώνει οτι έχουν μικρή σημασία. Ειχαμε γράψει πρωτοι οτι θα έχει hill assist, σήμερα το δοκιμασαμε κιόλας και ανακαλυψαμε ότι έχει και πρακτική πλευρά και δεν είναι απλα μια πολυτέλεια.

Το γνωστο πλεον MSC, το traction control, είναι παρόν και εδώ με μια πρόσθετη μάλιστα λειτουργία, που μέχρι στιγμής κανεις δεν την περίμενε. Τουλάχιστον όχι για μοτοσυκλέτα του '15!

Ξεκινησαμε απο νωρίς για να προλαβουμε να δοκιμάσουμε το 1290 και τον πλουσιαοτατο εξοπλισμό του, αλλά μέχρι το μεσημέρι η μια καθυστέρηση ερχόταν πίσω απο την άλλη. Καταρχήν τα Κανάρια Νησιά παρουσιάζουν μια εικόνα που παραπέμπει στο Cocooning, την ταινία με τους ηλικιωμένους που ήθελαν να ξανά νιώσουν νέοι. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι συνταξιούχους Βορειοευρωπαιους που σουλατσαρουν το νησί με νοικιασμένα αυτοκίνητα και καμια αίσθηση του χρόνου, ή περπατάνε χερακι-χερακι πανω στο δρόμο. Ολα αυτα θα ηταν πολυ ρομαντικα και ομορφα, αν δε πηγαιναν απελπιστικά αργά. Το σκηνικό συμπληρώνουν οι άμετρητοι ποδηλάτες και γενικά είναι δυσκολο να πας, παντου, γρήγορα. Πανω που είπαμε οτι ο χρονος πέρασε και θα ανοιξουμε ρυθμό, μας σταμάτησε η αστυνομία γιατί κάποιος απο το προηγούμενο γκρουπ πήρε μια τυφλή στροφη κάπως πιο ανοιχτά και παραλίγο να πέσει επάνω τους. Δίνουμε τις απαραίτητες εξηγήσεις, και ενω ειχαμε καβαλήσει, ερχεται νοικιαζομενο αυτοκίνητο που ζητά απο την αστυνομία να μας επιπλήξει, γιατί κάποιος θα έπεφτε επανω της! Ο άγνωστος του προηγούμενου γκρουπ το είχε ξανά κάνει. Πετάγεται ο πλοηγός μας και κάνει το λάθος να πει οτι ηταν Γερμανός αυτός που το έκανε και αρχίζουν τα πειράγματα, με τους αστυνομικούς να ζητάνε μετάφραση για να καταλάβουν το αστείο... Στα Κανάρια δεν νοιάζονται για την πολιτική βέβαια, οποτε κάθε εξήγηση πηγαινει μάταιη... Μας αφήνουν τελικά να φύγουμε και καθώς έχει περάσει και η ώρα, οι δρόμοι αδειαζουν και η δοκιμή αποκτά τον ρυθμό που πρέπει να έχει. Τόσο ξέφρενο σε κάποια σημεία, που στις στάσεις όλο και κάποιος λέει να προσέχουμε περισσότερο.

Επιστρέψουμε στο ξενοδοχείο όμως σώοι και αβλαβείς, καταφέρνοντας να αδειασουμε το τεράστιο ρεζερβουάρ του 1290 και μερικοί απο εμας θέλουν να το γιορτάσουν με μια αναμνηστική φωτογραφία κανοντας σουζες. Τρεις για την ακρίβεια, ο Γάλλος, ο Γερμανός και ο Έλληνας. Ακούγεται σαν ανέκδοτο, αλλά δεν πέτυχε ως αστείο. Ξεκινά ο Γάλλος, και παραχωρώ την σειρά μου στον Γερμανό που βιαζόταν. Δεν έπρεπε να το κάνω... Ο Γερμανός κανει μερικά περάσματα μπροστά απο τις υπόλοιπες παρκαρισμενες μοτοσυκλετες αλλά στο τελευταιο δίνει πολύ περισσότερο γκάζι απο όσο θα έπρεπε και του έρχεται καπάκι. Τα υπολοιπα συμβαίνουν σε αργή κίνηση, καθώς βρίσκεται αγρατσουνιστος στο έδαφος και το 1290 στον αέρα. Μονο που καταλήγει στα παρκαρισμενα, σακατευοντας άλλα 5, ανάμεσά τους και τα μοναδικά 1190 που υπηρχαν σε περίπτωση που κάποιος ήθελε ενα άμεσο συγκριτικό... Το βασικό είναι οτι κανεις δεν έχει πάθει τίποτα, αλλά το θέαμα των 6 τρακαρισμενων μοτοσυκλετών δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο... Οι σουζες ακυρώνονται και ο ίδιος κερνα μπύρες στους μηχανικούς που θα ξενυχτήσουν για να σημαζέψουν τα τρια απο αυτά, αφου για τα υπολοιπα δεν υπάρχει σωτηρία..

Επεισοδιακή λοιπόν η παρουσίαση του 1290, ευτυχώς όμως χωρίς τραυματισμούς. Στο επόμενο τεύχος θα υπάρχει πλήρης ανάλυση, ενώ αύριο μόλις βγει ο ήλιος, θα μας πετύχει να ανεβαίνουμε στη σέλα του 1050. Ευχόμαστε χωρίς άλλα προβλήματα...

 

 

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.