Επανεκκίνηση Lambretta!

Πρώτη παγκόσμια παρουσίαση Lambretta V-Special
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/6/2017

Το ιστορικό όνομα επανέρχεται με ένα μοντέλο σε τρεις εκδόσεις, αλλά η πιο καλή είδηση είναι πως έχουν ήδη σχεδιάσει και αυτή την στιγμή εξελίσσουν πλήρως, ακόμη έξι μοντέλα που θα τα δούμε στην EICMA 2017 και θα βγουν στην παραγωγή τον πρώτο εξάμηνο του ’18!

Η πρόσκληση που λάβαμε ήταν στα όρια του μη πιστευτού… μας καλούσαν στην Ιταλία για δοκιμή ενός νέου μοντέλου της Lambretta! Αναγέννηση από τις στάχτες δεν γίνεται έτσι εύκολα, και πράγματι η αλήθεια είναι άλλη, ίσως και καλύτερη, γιατί πίσω από την επανεκκίνηση του ονόματος κρύβεται μία πολλά υποσχόμενη Αυστριακή εταιρία. Πρόκειται για το Group KSR MOTO Austria και είναι η εταιρία που βρίσκεται πίσω από την Brixton (που πρώτοι μάθατε εδώ στο MOTO) και περισσότερο γνωστή στην Ελλάδα για τα «Generic» που αποτελούν παλιότερο εγχείρημα. Η KSR συνεργάζεται με Κινέζους κατασκευαστές, κι εκεί είναι κατασκευασμένο και το νέο μοντέλο της Lambretta.

Αυτό που κάνει την KSR να ξεχωρίζει σαν εταιρία – από όσα έχουμε δει ως τώρα – είναι η επιμονή που δείχνουν στην επιλογή των εργοστασίων που συνεργάζονται, κι ακόμα περισσότερο στην σχεδίαση των μοντέλων. Με την Lambretta πήγαν ένα βήμα παρακάτω, καθώς ανέθεσαν στο γραφείο KISKA (γνωστό στους μοτοσυκλετιστές από τις KTM & HUSQVARNA) τον σχεδιασμό του V-Special και των μοντέλων που θα ακολουθήσουν στο μέλλον.

Το KISKA είναι το γραφείο που κρύβεται πίσω από τα περισσότερα μοντέλα της KTM και έχει ένα ευρύ πεδίο βιομηχανικού σχεδιασμού, αποτελώντας ένα από τα πιο ενεργά κέντρα σχεδίασης στην Ευρώπη.

Η πρώτη παγκόσμια παρουσίαση της Lambretta, στην σύγχρονη εποχή, έγινε σε δύο στάδια. Πρώτα ενενήντα δημοσιογράφοι και εμπορικοί αντιπρόσωποι συμμετείχαν στα αποκαλυπτήρια του V-Special στο Conte Giordano Emo Capodilista έξω από την Padova και την επόμενη μέρα τα V-Special επισκέφτηκαν την ιστορική Adria όπου 1.800 φίλοι της Lambretta πραγματοποιούσαν την ετήσια συνάντησή τους. Φέτος ήταν η 70η επέτειος και την γιόρτασαν με την παρουσίαση του νέου μοντέλου!

Το V-Special βγαίνει στην παραγωγή μέσα στο καλοκαίρι σε τρεις τετράχρονες εκδόσεις, τα V50, V125 και V200, κι όπως συνέβαινε παλιότερα, πλαίσιο και εξωτερικές διαστάσεις είναι πανομοιότυπες για όλες τις εκδόσεις, αλλάζοντας μονάχα τον κινητήρα. Το πλαίσιο είναι σύγχρονα κατασκευασμένο, από ατσάλι 1.2mm ακολουθώντας την monocoque αρχιτεκτονική με πλαϊνά που αφαιρούνται (σας θυμίζει κάτι) και ο ιδιοκτήτης μπορεί να τους αλλάξει χρώμα, όγκο ή και υλικό κατασκευής.

Το ατσάλινο φαίρινγκ και ο σχεδιασμός παραπέμπουν πολύ έξυπνα στο παρελθόν, έχοντας όμως ο εξοπλισμός συντονιστεί στην σύγχρονη εποχή και μάλιστα μπροστά από τον γενικό ανταγωνισμό. Τα όργανα προσφέρουν σύνδεση Bluetooth με ειδική εφαρμογή της Lambretta για έξυπνα κινητά, όλα τα φώτα από τους προβολείς μέχρι τα φλας είναι LED ενώ στα 125 κυβικά και στα 169 (που είναι ο πραγματικός κυβισμός του V200) υπάρχουν συνδυασμένα φρένα για να καλύπτουν τις Euro 4 προδιαγραφές. Στην περίπτωση του V200 όμως η Lambretta κάνει το επόμενο βήμα, εξοπλίζοντας το νέο σκούτερ με την μονάδα ABS της Bosch!

Οι κινητήρες είναι τετράχρονοι μονοκύλινδροι, αερόψυκτοι όμως, με 49,5 – 124,7 και 168,9 κυβικά, αντίστοιχα για τα V50, V125 και V200. Έχουν ηλεκτρονικό ψεκασμό και αποδίδουν 3,5hp/7.500 – 10hp/8.500 και 16.7hp/7.500 αντίστοιχα. Το συνολικό μήκος είναι κοινό, αφού όπως είπαμε παραπάνω μονάχα οι κινητήρες αλλάζουν και τα φρένα, στα 1900mm, με 690μμ πλάτος και 1.330 μεταξόνιο. Ύψος σέλας στα 770mm με 110mm διαδρομή ανάρτησης εμπρός για το τηλεσκοπικό πιρούνι και 120mm πίσω για το ένα αμορτισέρ.

Η Lambretta σχεδιάζει να αναπτύξει περισσότερο το δίκτυό της στην Ευρώπη, με παρουσία στην έκθεση του Μιλάνο, σχεδιάζοντας ήδη την ηλεκτρική έκδοση του V-Special και τα έξι νέα της μοντέλα που θα τα αποκαλύψει εκεί, στην EICMA!

 

 

Μίνι-Ιστορικό:

Η Lambretta είναι –και αυτή- παιδί του πολέμου, με την έννοια ότι γεννήθηκε μετά τον Β’ΠΠ από την ανάγκη του εξαθλιωμένου κόσμου, για φθηνή μετακίνηση με χαμηλό κόστος απόκτησης. Ο Ferdinando Innocenti είχε εξελίξει την τέχνη του πατέρα του που ήταν σιδεράς, κατασκευάζοντας εργοστάσιο για μεταλλικούς σωλήνες. Μετά τον πόλεμο το εργοστάσιό του ήταν κατεστραμμένο και χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο εργασίας.

Στράφηκε, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι, στα σκούτερ και γεννήθηκε η Lambretta, παίρνοντας το όνομα από την περιοχή του εργοστασίου, το Lambrate. Πολύ γρήγορα έγινε προμηθευτής των ιταλικών κατασκευαστών αυτοκινήτων, ενώ όταν η Ιταλία έβαλε τεράστιους δασμούς στα εισαγόμενα αυτοκίνητα για να προστατέψει την αυτοκινητοβιομηχανία της, στα πρώτα της βήματα μετά τον πόλεμο (γιατί έτσι κάνει μία χώρα αντί να κυνηγά την δική της βιομηχανία) η Lambretta προσεγγίστηκε από Άγγλους για να συναρμολογεί αυτοκίνητα προσπερνώντας έτσι τους δασμούς. Έφτασε μέχρι και σε συμφωνία με τον Enzo Ferrari στο απόγειό της, με την παρακμή να έρχεται μέσα στην δεκαετία του ’70 όταν τα οικονομικά των Ιταλών καλυτέρεψαν στρέφοντάς του στα αυτοκίνητα… Μέσα από μία πολυτάραχη εποχή στα χέρια του Luigi, υιού του Ferdinando, που περιλάμβανε την Maserati και το Fiat 500, το εργοστάσιο της Lambretta έκλεισε οριστικά στις αρχές του 1993.

 

Δείτε τις φωτογραφίες του νέου μοντέλου και φωτογραφίες από την παρουσίασή του:

 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες