Hesketh Heresy 450 - Επίσημα στην EICMA 2022

Μονοκύλινδρο και χειροποίητο
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/11/2022

Με τον τίτλο “από το σκοτάδι ξεχύνεται το φως”, η Hesketh Motorcycles ανακοινώνει την επίσημη παρουσία στης στην EICMA 2022 με το νέο μονοκύλινδρο μοντέλο Heresy 450.

Τα βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά της “Αίρεσης” της ιστορικής φίρμας Hesketh αφορούν σε μια γυμνή μονοκύλινδρη street μοτοσυκλέτα 450 κ.εκ., με τον Euro 5 αέρο-ελαιόψυκτο κινητήρα να κατασκευάζεται “εκτός Βρετανίας”, με τους Βρετανούς να μη δίνουν τη χώρα κατασκευής δηλώνοντας πάντως πως αυτή δεν είναι η Κίνα. Αισθητικά η Heresy θυμίζει λίγο ER-6, φέρνει κάπως και σε SV.

“Αυτή είναι η πιο προηγμένη τεχνικά Hesketh στα 40 χρόνια συνεχούς μικρής παραγωγής μοτοσυκλετών”, αναφέρει η νέα διεύθυνση της εταιρείας, που έχει ως βάση το Kingswood στο Surrey της Βρετανίας. Βέβαια, αυτό δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο αν κρίνει κανείς από τα προηγούμενα μοντέλα της εταιρείας.

Το πλαίσιο είναι ατσάλινο χωροδικτύωμα, μπροστά η μοτοσυκλέτα φορά ένα σεβαστών διαστάσεων ανεστραμμένο πιρούνι ενώ πίσω έχουμε μια ιδιαίτερη λύση όσον αφορά στην ανάρτηση, με δυο οριζόντια τοποθετημένα αμορτισέρ. Ιδιαίτερη είναι και η λύση των δυο τελικών των εξατμίσεων που βρίσκονται κάτω από τη σέλα, χωροταξία μάλλον ξεπερασμένη το 2023.

Στα φρένα μπροστά η μοτοσυκλέτα δείχνει over-engineered, με δυο κτηνώδεις ακτινικές δαγκάνες, ενώ πίσω έχουμε έναν ακόμα δίσκο, με την Heresy να έχει και ABS.

Τα όργανα αποτελούνται από ένα στροφόμετρο αναλογικών ενδείξεων και μια ψηφιακή οθόνη, ενώ τα ελάχιστα τμήματα που καλύπτουν τη γύμνια της μοτοσυκλέτας ανάγονται σε μια μικρή μάσκα μπροστά, μια καρίνα, και ένα κάλυμμα για τη σέλα του συνεπιβάτη.

Για την ώρα δεν γνωρίζουμε τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας, ενώ η -τσουχτερή- τιμή της ανακοινώθηκε στις 14.000 βρετανικές λίρες, ήτοι 16.062 ευρώ.

Ιστορικό της Hesketh Motorcycles

Η Hesketh Motorcycles ιδρύθηκε το 1982 από τον Alexander Fermor-Hesketh, Βρετανό Βαρώνο και πολιτικό, συνεργάτη της Margaret Thatcher και του John Major, με το κόμμα των συντηρητικών. Το 2011, ο Λόρδος (τίτλος που αφορά στην υπηρεσία του στη βουλή των Λόρδων) Hesketh προσχώρησε στο κόμμα UK Independence Party, ενώ η προσέγγιση του τόσο στην πολιτική όσο και στις επιχειρήσεις του είχε πάντα πατριωτική / εθνικιστική χροιά -για παράδειγμα, στο μονοθέσιο της F1 του αρνήθηκε να βάλει χορηγούς, έχοντας μόνο τη βρετανική σημαία.

Ο Λόρδος Hesketh ίδρυσε τη Hesketh Racing το 1972, με αγωνιστική εμπλοκή αρχικά στη F3, και από το 1973 έως το 1978 στη F1, όπου γνώρισε κάποιες επιτυχίες με οδηγό τον James Hunt που της χάρισε και τη μοναδική της νίκη σε αγώνα στο Ολλανδικό GP του 1975.

Το 1982 ο Hesketh ίδρυσε την ομώνυμη εταιρεία μοτοσυκλετών, με πρώτη μοτοσυκλέτα την V1000 -η πρώτη βρετανική μοτοσυκλέτα με 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο και 2 εκκεντροφόρους επικεφαλής-, η οποία όμως απεδείχθη λίαν προβληματική, καθώς είχε υψηλό κέντρο βάρους και μέτριο κράτημα, ενώ ήταν αναξιόπιστη με πολλά κατασκευαστικά προβλήματα, με κύριο εξ αυτών την υπερθέρμανση του πίσω κυλίνδρου. Μόλις 139 V1000 κατασκευάστηκαν, πριν η εταιρεία οδηγηθεί σε χρεοκοπία.

Αφού η προσπάθεια για αγορά της εταιρείας από τις Triumph και Cagiva δεν ευδοκίμησε (οι άνθρωποι της Cagiva έπαθαν σοκ όταν ανακάλυψαν πως όλα τα εξαρτήματα των μοτοσυκλετών κατασκευαζόταν από τρίτους), το 1983 ο Hesketh δημιούργησε μια νέα εταιρεία για την κατασκευή μιας βελτιωμένης μοτοσυκλέτας που βασιζόταν στη V1000, με ολόσωμο φαίρινγκ και την ονομασία Vampire. Τα βαμπίρ αποδείχθηκαν εξίσου προβληματικά με τη V1000, με αποτέλεσμα η παραγωγή να σταματήσει στις 40 μοτοσυκλέτες, και η εταιρεία να χρεοκοπήσει για δεύτερη φορά, το 1984.

Το 1994 ο Hesketh βοήθησε στην ίδρυση της British Mediterranean Airways (BMED), με την εταιρεία να εξαγοράζεται το 2007. Κατόπιν, ο Βρετανός ευγενής υπηρέτησε στη θέση του “ανεξάρτητου διευθυντή” της Air Astana, του εθνικού αερομεταφορέα του Καζακστάν.

Μετά και τη δεύτερη χρεοκοπία, την εταιρεία ανέλαβε ο Mick Broom, πρώην μηχανικός εξέλιξης της εταιρείας, που με χρηματοδότη τον Λόρδο Hesketh προσπάθησε να κάνει αξιόπιστη τη V1000 με διάφορες βελτιώσεις, παράγοντας 12 μοτοσυκλέτες τον χρόνο και εξελίσσοντας τα μοντέλα Vulcan και Vortex.

Το 2010 ο Mick Broom πούλησε την εταιρεία, ενώ η νέα διεύθυνση συνέχισε την ετήσια μικρή παραγωγή, και το 2014 παρουσίασε το νέο της μοντέλο με το όνομα Hesketh 24, την πρώτη πραγματικά νέα μοτοσυκλέτα της εταιρείας για 30 χρόνια.

Η Hesketh 24 σχεδιάστηκε και εξελίχθηκε από τον νέο ιδιοκτήτη και αρχιμηχανικό της φίρμας, Paul Sleeman, με ονομασία εμπνευσμένη από τον αριθμό του αγωνιστικού μονοθέσιου του James Hunt στην F1, και κατασκευάστηκε σε μόλις 24 κομμάτια, με αερόψυκτο V2 κινητήρα 1.917 κ.εκ. της αμερικάνικης S&S, τον ίδιο που χρησιμοποιείται και από τα σύγχρονα τρίκυκλα αυτοκίνητα της Morgan.

Aprilia RSV1000 2026 - Αντίπαλος των Panigale V2, R9 και Street Triple RS 765

Κατοχύρωση εκ νέου του εμβληματικού ονόματος, με άρωμα νέου δικύλινδρου Sport μοντέλου
Aprilia RSV1000 - Κατοχύρωση ονόματος
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/3/2025

Δεκαπέντε χρόνια μετά το τέλος του δικύλινδρου RSV1000 Mille, το 2010 και την αντικατάστασή του από την RSV4 μοτοσυκλέτα της Aprilia, η μητρική Piaggio κατοχυρώνει ξανά το όνομα της δικύλινδρης Superbike της, με τις πρώτες σκέψεις να δείχνουν φυσικά έναν νέο αντίπαλο στις πιο οικονομικές δικύλινδρες και τρικύλινδρες προτάσεις που πλέον αγωνίζονται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport.

Με τις επιδόσεις αλλά και τις τιμές των τετρακύλινδρων Superbike να βρίσκονται πλέον στα ύψη, αφορώντας ολοένα και μικρότερο κοινό, οι εταιρείες αναγεννούν την ιδέα της Sport οδήγησης με λιγότερους κυλίνδρους, πιο βατές ιπποδυνάμεις και χαμηλότερες τιμές, αποσκοπώντας στην προσέλκυση ευρύτερης βάσης αναβατών.

Η Ducati με το Panigale V2, η Triumph με το Street Triple RS 765 και η Yamaha με το R9, έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια πως δικύλινδρα και τρικύλινδρα μοντέλα μπορούν να ανταγωνιστούν με επιτυχία τα τετρακύλινδρα στα WorldSSP, ενώ παράλληλα μοτοσυκλέτες όπως το Aprilia RS660, το Honda CBR500RR, το Yamaha R7, το Triumph Daytona 660, το Suzuki GSX-8R, κ.α. αποτελούν τίμιες sport προτάσεις, για καθημερινή οικονομική αλλά και διασκεδαστική μετακίνηση.

RSV1000

Έχοντας τα παραπάνω στο μυαλό, η κίνηση της Piaggio να κατοχυρώσει εκ νέου το όνομα RSV1000 Mille -αρχικά στις Η.Π.Α.-, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί προάγγελο για την επιστροφή ενός δικύλινδρου sport μοντέλου στην γκάμα της εταιρείας, το οποίο θα προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του RS660 των 100 hp και του RSV4 των… 217 hp.

Εάν όντως το Noale σκέφτεται κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να ακολουθήσει δυο δρόμους. Ο πρώτος είναι ο ακριβότερος, τον οποίο και συνήθως αποφεύγουν όποτε μπορούν τα εργοστάσια, και αφορά στην εξέλιξη μιας ολοκαίνουργιας πλατφόρμας. Ο δεύτερος και πιο οικονομικός θα ήταν να προσαρμόσουν στη νέα RSV1000 Mille τον ήδη εξελιγμένο -και πολύ πιο ταπεινό σε επιδόσεις- V2 που έχει φορεθεί προηγουμένως στα Shiver και Dorsoduro και είχε παραχθεί σε κυβισμούς 750, 900 και 1.200. Πλέον ο συγκεκριμένος V2 παράγεται στην Κίνα μέσω της συνεργασίας Piaggio-Zonsen, ενώ αρχικά είχε κυκλοφορήσει στα 896 κ.εκ. για το Shiver 900, τώρα ετοιμάζεται έκδοσή του στα 996 κ.εκ. για την επερχόμενη κινέζικη naked μοτοσυκλέτα Zonsen Cyclone SR1000 που είχαμε δει ως πρωτότυπο το 2021.

Η SR1000 μοιράζεται το πλαίσιο χωροδικτύωμα του Shiver, καθώς και τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα, έχοντας μονόμπρατσο ψαλίδι και ένα τεράστιο πίσω ελαστικό 240.

Mille

Στα 996 κ.εκ. ο V2 αυτός αποδίδει 105 hp, ενώ πληροί τις κινέζικες προδιαγραφές ρύπων που πλησιάζουν εκείνες της Ευρώπης. Μια ιπποδύναμη χαμηλή για sport μοτοσυκλέτα του λίτρου, αλλά στα πρότυπα της νέας sport οικονομικής κατηγορίας, και συνοδευόμενη με τη σεβαστή ροπή των χιλίων κυβικών. Παρόλα αυτά, το Dorsoduro 1200 απέδιδε 130 hp από την έκδοση του κινητήρα στα 1.197 κ.εκ. δείχνοντας πως η Aprilia θα μπορούσε να βγάλει εύκολα περισσότερους ίππους αν το επιθυμεί. Θυμίζουμε πως το Aprilia RSV1000 Mille R στις τελευταίες του εκδόσεις παραγωγής απέδιδε κοντά ή και λίγο πάνω από τους 140 hp. 

Ένας ακόμη παράγοντας για την ιταλική εταιρεία με το έντονο αγωνιστικό προφίλ θα ήταν και η δυνατότητα αγωνιστικής εμπλοκής της νέας RSV1000 σε Πρωταθλήματα όπως το WorldSSP, ακόμα και μια νέα κατηγορία στο MotoGP που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τη Moto3.