Η συνεχής βροχή κατά την παρουσίαση του νέου Honda CB125R στην Πορτογαλία δεν κατάφερε να μας μειώσει την επιθυμία να οδηγήσουμε το ολοκαίνουριο CB125R της Honda. Το μικρό αυτό naked μοτοσυκλετάκι έχει φτιαχτεί με σκοπό να είναι το πιο ποιοτικό στην κατηγορία του και αυτό φαίνεται με την πρώτη ματιά, αλλά και με την δεύτερη και συνεχίζει να σε εντυπωσιάζει όσο πιο κοντά το πλησιάζεις.
Στόχος της Honda δεν ήταν η επίτευξη μιας ανταγωνιστικής τιμή πώλησης, αλλά κυρίως να δώσει στο κοινό αυτής της κατηγορίας κυβισμού, όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις μεγάλες και ακριβότερες μοτοσυκλέτες της.
Ακλουθώντας κατά γράμμα τη σχεδιαστική φιλοσοφία Neo Sport Cafe που μας παρουσίασε με το νέο CB1000R στο Μιλάνο φέτος, το νέο CB125R είναι full size σε εξωτερικές διαστάσεις και δεν έχει καμία σχέση με τα μικροκαμωμένα μοτοσυκλετάκια που έχουν σχεδιαστεί για τις ασιατικές χώρες. Τα πάντα πάνω του είναι ευρωπαϊκών διαστάσεων και αντίστοιχης φιλοσοφίας είναι η θέση οδήγησης.
Πέρα από την προσεγμένη ποιότητα υλικών, φινιρίσματος και επιπέδου εξοπλισμού, το νέο CB125R εντυπωσιάζει κυρίως με τα τεχνικά χαρακτηριστικά του. Έχει κεντρική μονάδα IMU η οποία ελέγχει και το δικάναλο ABS. Η ακτινική δαγκάνα της Nissin εμπρός είναι η ίδια με του Africa Twin και έχει δίσκο “μαργαρίτα” 300mm. Το πλαίσιο είναι ολοκαίνουριο και χαρίζει κατανομή βάρους 51,6% εμπρός, ενώ η μπαταρία έχει τοποθετηθεί μέσα στο ρεζερβουάρ όπως στο RC213V-S!
Η εμπρός ανάρτηση είναι ένα γιγαντιαίο πιρούνι upside-down 41mm, αλλα με πολύ λεπτά τοιχώματα για μείωση του βάρους. Η Honda ισχυρίζεται ότι τα 126 κιλά του νέου CB125R το κάνουν το πιο ελαφρύ στην κατηγορία του. Πίσω η ανάρτηση δεν έχει μοχλικό, όμως η ξεχωριστή βάση στήριξής του και το αμορτισέρ με τους ξεχωριστούς θαλάμου για το λάδι και τον αέρα, ταιριάζουν με την φιλοσοφία υψηλής ποιότητας. Τα όργανα είναι μια δίχρωμη οθόνη LCD με πλήθος ενδείξεων, όμοια με του X-ADV 750.
Το νέο CB125R θα είναι διαθέσιμο σε τέσσερα χρώματα, τρία γυαλιστερά (άσπρο μεταλλικό/μαύρο μεταλλικό/κόκκινο μεταλλικό) και ένα γκρι σκούρο ματ.
QJMOTOR: Κινούμενα φτερά με έλεγχο από IMU - Υπόσχονται καλύτερο φρενάρισμα, επιτάχυνση και στρίψιμο
Πατέντα με ενεργά αεροδυναμικά πτερύγια – Στον δρόμο της CFMOTO V4 SR-RR
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
7/7/2026
Η QJMOTOR φαίνεται πως μπαίνει σε διαδικασία εξέλιξης της ενεργής αεροδυναμικής, καθώς μια νέα πατέντα αποκαλύπτει σύστημα με ανεξάρτητα κινούμενα αεροδυναμικά πτερύγια, τα οποία ελέγχονται από τη αδρανειακή μονάδα μετρήσεων (IMU) μεταβάλλοντας την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας σε πραγματικό χρόνο.
Ένας ακόμη μεγάλος κατασκευαστής από την Κίνα δείχνει ότι θεωρεί την ενεργητική αεροδυναμική πεδίο εξέλιξης στις supersport μοτοσυκλέτες.
Η μοτοσυκλέτα που απεικονίζεται στα σχέδια της πατέντας θυμίζει τις SRK 800 RR και SRK 921 RR, δύο μοντέλα που ήδη διατίθενται με σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια. Ωστόσο, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στα ίδια τα μοντέλα, αλλά στο σύστημα που είναι ενσωματωμένο στα πλαϊνά του φέρινγκ.
Σε αντίθεση με τα συμβατικά φτερά, τα οποία έχουν σταθερή κλίση, τα νέα πτερύγια της QJMOTOR μπορούν να κινούνται ανεξάρτητα μεταξύ τους, ελεγχόμενα με βάση τα δεδομένα από την IMU της μοτοσυκλέτας. Έτσι, είναι σε θέση να προσαρμόζουν τη θέση τους ανάλογα με τις συνθήκες οδήγησης και τις κινήσεις της μοτοσυκλέτας.
Διαφορετική αεροδυναμική για κάθε φάση της οδήγησης
Η πιο ενδιαφέρουσα δυνατότητα του συστήματος είναι ότι τα δύο φτερά δεν είναι απαραίτητο να κινούνται ταυτόχρονα. Η ανεξάρτητη λειτουργία τους ανοίγει τον δρόμο ώστε να επηρεάζουν ακόμη και την είσοδο της μοτοσυκλέτας στη στροφή, λειτουργώντας θεωρητικά με τρόπο αντίστοιχο με τα πηδάλια roll ενός αεροσκάφους.
Παρότι δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει πραγματικό πλεονέκτημα στην πίστα ή αν θα επηρέαζε την αίσθηση στο τιμόνι, η πατέντα δείχνει ότι η QJMOTOR εξετάζει σοβαρά αυτή την προοπτική.
Περισσότερη κάθετη δύναμη στο φρενάρισμα
Η πιο άμεση εφαρμογή αφορά το δυνατό φρενάρισμα. Σύμφωνα με την περιγραφή της πατέντας, τα φτερά μπορούν να περιστρέφονται προς τα κάτω όταν ο αναβάτης φρενάρει έντονα.
Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται τόσο η αεροδυναμική αντίσταση όσο και η κάθετη δύναμη στον εμπρός τροχό. Η μεγαλύτερη αντίσταση συμβάλλει στη μείωση της ταχύτητας, ενώ η αυξημένη φόρτιση θα μπορούσε να επιτρέψει δυνατότερο φρενάρισμα πριν το ελαστικό φτάσει στα όρια της πρόσφυσης.
Λιγότερες σούζες χωρίς απώλεια επιδόσεων
Κατά την επιτάχυνση, το σύστημα θα μπορούσε να λειτουργεί αντίστροφα. Σήμερα οι σύγχρονες superbike βασίζονται στον συνδυασμό ηλεκτρονικού ελέγχου σούζας, σταθερών φτερών και της διαχείρισης του γκαζιού από τον αναβάτη για να κρατούν τον εμπρός τροχό στο έδαφος.
Ωστόσο, ο ηλεκτρονικός έλεγχος συχνά περιορίζει την ισχύ του κινητήρα, ενώ τα σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια δημιουργούν μόνιμη αντίσταση στον αέρα, ακόμη και όταν δεν απαιτείται επιπλέον κάθετη δύναμη.
Με τα κινούμενα winglets, η επιπλέον κάθετη δύναμη θα μπορούσε να παράγεται μόνο όταν χρειάζεται και στη συνέχεια τα πτερύγια να επιστρέφουν σε θέση με μικρότερη αεροδυναμική αντίσταση. Θεωρητικά, αυτό θα επέτρεπε ισχυρότερη επιτάχυνση χωρίς την αντίστοιχη απώλεια τελικής ταχύτητας.
Η παρουσίαση είχε τραβήξει αμέσως τα βλέμματα δημοσιογράφων και επισκεπτών, δείχνοντας ότι τα εργοστάσια της Κίνας θεωρούν την ενεργητική αεροδυναμική έναν από τους βασικούς τομείς εξέλιξης των σπορ μοτοσυκλετών του μέλλοντος.
Η επόμενη μεγάλη μάχη
Προς το παρόν, δεν υπάρχουν δημόσια δεδομένα σε σχέση με το πόσο μεγάλο πρακτικό πλεονέκτημα προσφέρουν τα ενεργητικά αεροδυναμικά βοηθήματα σε σχέση με τα συμβατικά σταθερής κλίσης. Η τεχνολογία βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο και βρίσκεται κυρίως στο επίπεδο των πρωτοτύπων και των πατεντών.
Παρ' όλα αυτά, το γεγονός ότι τόσο η CFMOTO όσο και η QJMOTOR εξελίσσουν αντίστοιχα συστήματα δείχνει ότι η ενεργητική αεροδυναμική ίσως αποτελέσει το επόμενο πεδίο ανταγωνισμού στην κατηγορία των supersport και superbike μοτοσυκλετών. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν οι αναβάτες θα εμπιστευτούν ένα σύστημα που θα μεταβάλλει συνεχώς την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας τόσο στον δρόμο όσο και στην πίστα, με την εμπειρία να δείχνει ότι η φυσική πορεία των συστημάτων είναι από αχρείαστα, ανασφαλή και υπερβολικά σύνθετα, σε απαραίτητα και κάποιες φορές μέχρι και υποχρεωτικά.
