Honda CBR 1000 RR 2017 – Αμήν Παναγία μου!

Από τον

Μπάμπη Μέντη

1/7/2016

Το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine συνεχίζει να δημοσιεύει σκίτσα βασισμένα σε πληροφορίες που έχει για νέο CBR 1000 RR Fireblede. Την προηγούμενη φορά που είχε αναφερθεί στην καινούρια Fireblade που έχει στα σκαριά η Honda, έκανε λόγω για κιβώτιο DCT αλλά και για την πιθανότητα να παρουσιαστεί και μια V4 superbike από την Honda. Αυτή την φορά, τα σκίτσα είναι πιο συμβατικά, θυμίζουν περισσότερο το υπάρχον μοντέλο και είναι πιο κοντά στην συντηρητική φιλοσοφία σχεδιασμού που μας έχει συνηθίσει η Honda τα τελευταία δέκα χρόνια. Από την άλλη μεριά όμως, είναι γεγονός ότι ο ιαπωνικός κολοσσός έχει ανάγκη από ένα μοντέλο στην γκάμα της που να εκπροσωπεί το υψηλό τεχνολογικό της επίπεδο.

Σίγουρα η RCV213-S που έβγαλε σε περιορισμένη παραγωγή πέρσι είναι μια εντυπωσιακή τεχνολογική βιτρίνα, όμως ο τρόπος που χειρίστηκε η Honda την προβολή αυτής της μοτοσυκλέτας αποδείχτηκε πέρα για πέρα λανθασμένος. Ανακοινώνοντας μόλις 155 ίππους για την street legal έκδοση της RCV213-S και τιμή άνω των 200.000 ευρώ, ήταν φυσικό να μην εντυπωσιάσει κανέναν, όταν η BMW ανακοινώνει για την S 1000 RR 205 ίππους και ζητάει λιγότερα από 20.000 ευρώ. Σίγουρα η σύγκριση μεταξύ RCV213-S και S 1000 RR είναι σαν να συγκρίνεις πορτοκάλια με καρπούζια, όμως όταν απευθύνεσαι σε ένα ευρύ κοινό, θα πρέπει να μιλάς την γλώσσα του. Αν επιλέξεις να μιλάς μόνο σε "ψαγμένους" τότε μόνο αυτοί θα είναι το κοινό σου και όλοι οι υπόλοιποι θα σου γυρίσουν την πλάτη. Αυτή την στιγμή από την γκάμα της Honda απουσιάζουν μοτοσυκλέτες όπως οι εξωτικές V4 RC-30 και RC-45. Της λείπει μια εξωφρενική σπορ μοτοσυκλέτα όπως ήταν το πρώτο Fireblade 900 RR στις αρχές των 90ies. Με άλλα λόγια, οι επιτυχίες της και η κυρίαρχη παρουσία της στους αγώνες MotoGP δεν καθρεπτίζεται σε κάποιο μοντέλο ευρείας παραγωγής. Κι όσο περισσότερο κυλάει ο χρόνος, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να πείσει ότι έχει την δυνατότητα να οδηγεί τις τεχνολογικές εξελίξεις.

Για όλους εμάς που μεγαλώσαμε μοτοσυκλετιστικά την δεκαετία του '80 και του '90 και έχουμε δει την Honda να φτιάχνει NSR 250, VFR 750, CBR 900 RR και φυσικά την διαστημική NR 750, γνωρίζουμε ποιες είναι οι δυνατότητές της. Όμως κάποιος που είναι σήμερα είκοσι χρονών και έχει δει σε όλη του την ζωή την Honda να φτιάχνει μόνο οικονομικές και πρακτικές μοτοσυκλέτες, άραγε ποια εικόνα έχει σχηματίσει για το τεχνολογικό επίπεδό της; Σίγουρα ο χρόνος κυλάει εις βάρος της και όσο καθυστερεί να μπει στο παιχνίδι, κάνει κακό όχι μόνο στον εαυτό της αλλά και στον κόσμο της μοτοσυκλέτας γενικότερα. Διότι μόνο τα μεγάλα ιαπωνικά εργοστάσια έχουν την ικανότητα να μεγαλώσουν των μοτοσυκλετισμό και να κάνουν τους νέους ανθρώπους να παρατήσουν το χειριστήριο του Playstation και να καβαλήσουν μια μοτοσυκλέτα. Ό,τι κι αν κάνει η BMW, η Ducati και η KTM δεν έχουν την δύναμη να πουλήσουν μοτοσυκλέτες στο τελευταίο χωριό της χώρας. Αντίθετα τα ιαπωνικά εργοστάσια έχουν ένα τεράστιο δίκτυο πωλήσεων και μπορούν να πουλήσουν μεγάλες μοτοσυκλέτες σε όποιο σημείο του πλανήτη θέλουν. Κι όταν ο πιτσιρικάς δει ένα Fireblade στην πλατεία του χωριού θα θελήσει να αποκτήσει ένα δικό του όταν μεγαλώσει. Ducati Panigale δεν θα δει ποτέ του ο πιτσιρικάς στο χωριό, γιατί κανείς στην περιοχή του δεν πρόκειται να αγοράσει μια μοτοσυκλέτα που πρέπει να ταξιδέψει 300 ή 500 χιλιόμετρα για να την πάει για service. Οπότε, όχι μόνο ελπίζουμε η Honda να έχει σύντομα ένα καινούριο CBR 1000 RR μετά από 8 χρόνια, αλλά ευχόμαστε να βγουν αληθινές και οι φήμες για εκείνο το V4 superbike…

https://bit.ly/MOTO_683

Νέα Μοντέλα

Triumph Tiger 1200: Νέα γενιά με περισσότερη δύναμη και εξοπλισμό – Ραντάρ και ηλεκτρονικές αναρτήσεις [Βίντεο]

Φρέσκια εμφάνιση και τέσσερις εκδόσεις για το νέο Tiger 1200

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/10/2026

Η ύπαρξη του νέου Tiger 1200 είχε αποκαλυφθεί τουλάχιστον από τον Σεπτέμβριο, καθώς με ένα πρωτότυπο του νέου μοντέλου είχε επιχειρήσει ο Sam Sunderland να κάνει σε χρόνο-ρεκόρ τον γύρο του κόσμου, πριν εγκαταλείψει την προσπάθεια λόγω τεχνικού προβλήματος.

Εκείνη η μοτοσυκλέτα όμως ήταν η αφορμή για να εντοπίσουμε κάποιες αλλαγές που έχει κάνει η Triumph στο μεγάλο Tiger, οι οποίες πλέον αποκαλύπτονται σε όλο τους το εύρος με την επίσημη παρουσίαση. Οι Άγγλοι ακούμπησαν σχεδόν τα πάντα πάνω στη μοτοσυκλέτα τους, κρατώντας ουσιαστικά μόνο το πλαίσιο ως είχε πριν, ενώ η νέα σχεδίαση έρχεται να δέσει οπτικά με την αντίστοιχη ανανέωση του Tiger 900.

Στον τρικύλινδρο κινητήρα οι αλλαγές είναι αρκετές: επανασχεδιασμένη κεφαλή, νέα πιστόνια, νέες ελαφρύτερες βαλβίδες, επαναπρογραμματισμένος ψεκασμός και νέα εξάτμιση συνδυάζονται με διαφορετική κλιμάκωση στο κιβώτιο ταχυτήτων που δηλώνει πως οι τρεις πρώτες σχέσεις βγάζουν περισσότερη ροπή στον τροχό από πριν.

Δεν είναι όμως μόνο αυτές οι διαφορές στο μοτέρ, καθώς έχουμε νέο ζύγισμα στο στρόφαλο και επανασχεδιασμένους εκκεντροφόρους με πιο προοδευτικό βύθισμα στις βαλβίδες.

Συνολικά η απόδοση του τρικύλινδρου T-Plane 1.160 κυβικών εκατοστών κερδίζει 8 άλογα για να φτάσει σε μέγιστο 158 ίππων στις 9.250 σ.α.λ., με ροπή-θρεφτάρι 13,3 χιλιογραμμόμετρων στις 6.750 σ.α.λ.

Η νέα γενιά έχει τέσσερα μοντέλα – GT Pro, GT Explorer, Rally Pro και Rally Explorer – τα οποία πλέον φορούν όλα τροχούς 19 ιντσών μπροστά και 17 πίσω, με τα GT να ξεχωρίζουν με χυτές ζάντες και τα Rally με ακτινωτές tubeless.

Στις αναρτήσεις βρίσκουμε από φέτος ένα ημιενεργό σύστημα Showa EERA Heightflex με 49άρι ανεστραμμένο πιρούνι και monoshock RSU αμορτισέρ πίσω και διαδρομές 200 χιλιοστών μπρος-πίσω σε όλες τις εκδόσεις. Το σύστημα Heightflex ρυθμίζει το ύψος της μοτοσυκλέτας, χαμηλώνοντάς τη αυτομάτως κατά 30 χιλιοστά όταν έρθει σε στάση για πιο εύκολη πρόσβαση των ποδιών στο έδαφος.

Το στάνταρ ύψος σέλας ξεκινά από τα 810 χιλιοστά και διαθέτει ρύθμιση 20 χιλιοστών παραπάνω, ενώ η μοτοσυκλέτα μπορεί να παραγγελθεί και με πιο χαμηλή σέλα που κατεβάζει την αρχική της θέση στα 790 χιλιοστά από το έδαφος – όλα αυτά χωρίς το Heightflex φυσικά.

Κοινά είναι και τα φρένα, με την υπογραφή Brembo M4.30 Stylema, επίσης σε όλες τις εκδόσεις.

Νέα είναι τα όργανα του Tiger 1200, μια οθόνη αφής TFT της Bosch με διαγώνιο 7 ιντσών και συνδεσιμότητα στο στάνταρ πακέτο που περιλαμβάνει και συμβατότητα με Apple CarPlay και Android Auto για πλοήγηση, μουσική και εφαρμογές επικοινωνίας.

Οι τέσσερις διαφορετικές εκδόσεις του νέου Tiger 1200 ουσιαστικά ξεχωρίζουν σε λίγα σημεία:

7 riding modes (Road, Sport, Rain, Eco, Off-road, Rider A, Rider B) για τις GT
8 riding modes (Road, Sport, Rain, Eco, Off-road, Off-Road Pro, Rider A, Rider B) για τις Rally
Χυτές ζάντες για τις GT, ακτινωτές για τις Rally
20 λίτρα ρεζερβουάρ για τις Pro (GT και Rally), 30 για τις Explorer (GT και Rally)

Όπως είδαμε και στο μοτοσυκλέτα του Sunderland, η Triumph επενδύει με σύστημα ραντάρ της Bosch μπροστά και πίσω, με το δίδυμο αυτό να υποστηρίζει πληθώρα λειτουργιών με προηγμένες δυνατότητες, όπως να ακουμπούν και τα φρένα της μοτοσυκλέτας (όπως στο Yamaha Tracer 9 GT+). Στις ικανότητες των ραντάρ περιλαμβάνονται συστήματα όπως τα Adaptive Cruise Control, Overtake Assist, Curve Speed Control, Group Ride Assist, Riding Distance Assist, Emergency Brake Assist και Forward Collision Warning.

Ένα ακόμη σημείο που διαχωρίζει τις εκδόσεις είναι τα χρώματα, καθώς καθεμιά έχει τη δική της απόχρωση. Το GT Pro θα κυκλοφορήσει σε μαύρο (Sapphire Black) και ασημί-μπλε (Aluminium Silver/Pacific Blue), το GT Explorer στο ίδιο ασημί-μπλε και σε γκρι σκούρο (Granite), το Rally Pro σε χακί ματ (Matt Khaki Green) και γκρι (Ash Grey), ενώ το Rally Explorer σε μαύρο-γκρι (Ash Grey/Sapphire Black) και χακί ματ(Matt Khaki Green).

Τα υγρά βάρη που ανακοινώνει η Triumph για το νέο Tiger 1200 είναι χορταστικότατα, ξεκινώντας από τα 250 κιλά για το GT Pro και φτάνοντας ως τα 268 για το Rally Explorer.

Σύμφωνα με την Triumph, το νέο Tiger 1200 θα αρχίσει να διατίθεται στο δίκτυο της εταιρείας από τον Δεκέμβριο 2026, ενώ ανακοινώθηκαν και οι λιανικές του τιμές στην Αγγλία, ξεκινώντας από 21.845 ευρώ (18.295 λίρες Αγγλίας) για το φτηνότερο GT Pro και φτάνοντας ως τα 24.570 (20.575 λίρες) για το κορυφαίο Rally Explorer.