Honda CBR 1000 RR 2017 – Αμήν Παναγία μου!

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

1/7/2016

Το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine συνεχίζει να δημοσιεύει σκίτσα βασισμένα σε πληροφορίες που έχει για νέο CBR 1000 RR Fireblede. Την προηγούμενη φορά που είχε αναφερθεί στην καινούρια Fireblade που έχει στα σκαριά η Honda, έκανε λόγω για κιβώτιο DCT αλλά και για την πιθανότητα να παρουσιαστεί και μια V4 superbike από την Honda. Αυτή την φορά, τα σκίτσα είναι πιο συμβατικά, θυμίζουν περισσότερο το υπάρχον μοντέλο και είναι πιο κοντά στην συντηρητική φιλοσοφία σχεδιασμού που μας έχει συνηθίσει η Honda τα τελευταία δέκα χρόνια. Από την άλλη μεριά όμως, είναι γεγονός ότι ο ιαπωνικός κολοσσός έχει ανάγκη από ένα μοντέλο στην γκάμα της που να εκπροσωπεί το υψηλό τεχνολογικό της επίπεδο.

Σίγουρα η RCV213-S που έβγαλε σε περιορισμένη παραγωγή πέρσι είναι μια εντυπωσιακή τεχνολογική βιτρίνα, όμως ο τρόπος που χειρίστηκε η Honda την προβολή αυτής της μοτοσυκλέτας αποδείχτηκε πέρα για πέρα λανθασμένος. Ανακοινώνοντας μόλις 155 ίππους για την street legal έκδοση της  RCV213-S και τιμή άνω των 200.000 ευρώ, ήταν φυσικό να μην εντυπωσιάσει κανέναν, όταν η BMW ανακοινώνει για την S 1000 RR 205 ίππους και ζητάει λιγότερα από 20.000 ευρώ. Σίγουρα η σύγκριση μεταξύ RCV213-S και S 1000 RR είναι σαν να συγκρίνεις πορτοκάλια με καρπούζια, όμως όταν απευθύνεσαι σε ένα ευρύ κοινό, θα πρέπει να μιλάς την γλώσσα του. Αν επιλέξεις να μιλάς μόνο σε "ψαγμένους" τότε μόνο αυτοί θα είναι το κοινό σου και όλοι οι υπόλοιποι θα σου γυρίσουν την πλάτη. Αυτή την στιγμή από την γκάμα της Honda απουσιάζουν μοτοσυκλέτες όπως οι εξωτικές V4 RC-30 και RC-45. Της λείπει μια εξωφρενική σπορ μοτοσυκλέτα όπως ήταν το πρώτο Fireblade 900 RR στις αρχές των 90ies. Με άλλα λόγια, οι επιτυχίες της και η κυρίαρχη παρουσία της στους αγώνες MotoGP δεν καθρεπτίζεται σε κάποιο μοντέλο ευρείας παραγωγής. Κι όσο περισσότερο κυλάει ο χρόνος, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να πείσει ότι έχει την δυνατότητα να οδηγεί τις τεχνολογικές εξελίξεις.

Για όλους εμάς που μεγαλώσαμε μοτοσυκλετιστικά την δεκαετία του '80 και του '90 και έχουμε δει την Honda να φτιάχνει NSR 250, VFR 750, CBR 900 RR και φυσικά την διαστημική NR 750, γνωρίζουμε ποιες είναι οι δυνατότητές της. Όμως κάποιος που είναι σήμερα είκοσι χρονών και έχει δει σε όλη του την ζωή την Honda να φτιάχνει μόνο οικονομικές και πρακτικές μοτοσυκλέτες, άραγε ποια εικόνα έχει σχηματίσει για το τεχνολογικό επίπεδό της; Σίγουρα ο χρόνος κυλάει εις βάρος της και όσο καθυστερεί να μπει στο παιχνίδι, κάνει κακό όχι μόνο στον εαυτό της αλλά και στον κόσμο της μοτοσυκλέτας γενικότερα. Διότι μόνο τα μεγάλα ιαπωνικά εργοστάσια έχουν την ικανότητα να μεγαλώσουν των μοτοσυκλετισμό και να κάνουν τους νέους ανθρώπους να παρατήσουν το χειριστήριο του Playstation και να καβαλήσουν μια μοτοσυκλέτα. Ό,τι κι αν κάνει η BMW, η Ducati και η KTM δεν έχουν την δύναμη να πουλήσουν μοτοσυκλέτες στο τελευταίο χωριό της χώρας. Αντίθετα τα ιαπωνικά εργοστάσια έχουν ένα τεράστιο δίκτυο πωλήσεων και μπορούν να πουλήσουν μεγάλες μοτοσυκλέτες σε όποιο σημείο του πλανήτη θέλουν. Κι όταν ο πιτσιρικάς δει ένα Fireblade στην πλατεία του χωριού θα θελήσει να αποκτήσει ένα δικό του όταν μεγαλώσει. Ducati Panigale δεν θα δει ποτέ του ο πιτσιρικάς στο χωριό, γιατί κανείς στην περιοχή του δεν πρόκειται να αγοράσει μια μοτοσυκλέτα που πρέπει να ταξιδέψει 300 ή 500 χιλιόμετρα για να την πάει για service. Οπότε, όχι μόνο ελπίζουμε η Honda να έχει σύντομα ένα καινούριο CBR 1000 RR μετά από 8 χρόνια, αλλά ευχόμαστε να βγουν αληθινές και οι φήμες για εκείνο το V4 superbike… 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες