Honda CRF-E2: Το πρώτο της ηλεκτρικό off-road παραγωγής

Με αμερικάνικη καρδιά
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/3/2022

Η Honda μπαίνει στο παιχνίδι των ηλεκτρικών off-road μοτοσυκλετών σε συνεργασία με την αμερικάνικη εταιρεία Greenger που εδρεύει στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ και ειδικεύεται στην κατασκευή ολοκληρωμένων λύσεων ηλεκτροκίνησης, έχοντας 20 δικές της πατέντες που αφορούν τις μπαταρίες, τους ηλεκτροκινητήρες και το λογισμικό διαχείρισής τους.

Το πρώτο δείγμα της συνεργασίας τους είναι το CRF-E2 που ανήκει στην κατηγορία των mini-bikes και στοχεύει στα πιτσιρίκια που θέλουν να ξεκινήσουν την “καριέρα” τους στο χώμα.

Μέχρι τώρα η Honda είχε μια πολύ πλούσια γκάμα mini-bike και play-bike με τετράχρονους αερόψυκτους κινητήρες, που ξεκινούσε από τα 50 κυβικά και έφτανε έως τα 250 κυβικά, όμως με τις αλλαγές στη νομοθεσία που πλέον έχουν βάλει πολλούς περιορισμούς στην off-road οδήγηση στις ΗΠΑ για τα συμβατικά οχήματα, η απόφαση να προσθέσει άμεσα στη γκάμα της ένα ηλεκτρικό μοντέλο έχει απόλυτη λογική.

Έτσι παρά το γεγονός πως η Mugen (εταιρεία που ιδρύθηκε από τον γιο του Soichiro Honda) έχει σοβαρή εμπλοκή στους αγώνες ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, λαμβάνοντας μέρος εδώ και αρκετά χρόνια στο TT of Isle Of Man, η συνεργασία με την Greenger για το CRF-E2 την βοήθησε να έχει πιο άμεσα αποτελέσματα σε σχέση με την εξέλιξη ενός εντελώς δικού της μοντέλου.

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του CRF-E2 είναι αρκετά εντυπωσιακά για τα δεδομένα της κατηγορίας του, με την αποσπώμενη μπαταρία να έχει αυτονομία δύο ωρών και να φορτίζει πλήρως σε τέσσερεις ώρες σε συμβατική πρίζα ή σε δυόμιση ώρες με τον ειδικό ταχυφορτιστή.

Ο ηλεκτροκινητήρας έχει απόδοση 3,8kw και υπάρχει η δυνατότητα στους γονείς να ρυθμίσουν την απόδοσή του σε δύο επίπεδα.

Φυσικά δεν υπάρχει συμπλέκτης, ούτε κιβώτιο ταχυτήτων, κάνοντας πιο εύκολη τη ζωή των πιτσιρικάδων που ξεκινούν για πρώτη φορά την οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Το σημαντικότερο όλων είναι πως η τιμή του στις ΗΠΑ δεν ξεπερνά τα 3.000 δολάρια και σταματά στα 2.950, κάτι ιδιαίτερα εντυπωσιακό αν λάβουμε υπόψη μας πως έχει αλουμινένιο πλαίσιο και υδραυλικά δισκόφρενα εμπρός και πίσω.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες