Honda Goldwing 2018: Πρώτη διαρροή φωτογραφιών

Η Goldwing στην νεά εποχή!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/9/2017

Διέρρευσαν οι πρώτες φωτογραφίες της νέας Honda Goldwing 2018, και τις συγκεντρώνουμε από διαφορετικές πηγές, κάνοντας ταυτόχρονα μία αντιπαράθεση μεταξύ τους. Δείχνοντας να συμφωνούν σε πολλά διαφορετικά σημεία, και παράλληλα με τις πατέντες της εμπρός ανάρτησης που είχαμε αναλύσει στην έντυπη έκδοση του MOTO, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα, πως πρόκειται για τις τελικές φωτογραφίες που συνοδεύουν το press kit που οι δημοσιογράφοι θα παραλάβουν στο Τόκυο, όπου αναμένεται να κάνει την πρώτη της εμφάνιση, στο τέλος Οκτωβρίου.

Το πρώτο που κάνει εντύπωση είναι η εμπρός ανάρτηση, ένας θηριώδης λαιμός, με δύο αρθρώσεις στην βάση του για το αμορτισέρ με το τιμόνι να ενεργεί με ball joint. Στην πράξη, ως αρχή λειτουργίας το πιρούνι είναι τύπου Hossack, και έχει εφαρμοστεί σε πολλές μοτοσυκλέτες, βέβαια το πώς το υλοποιεί ο καθένας, με βάση τα χαρακτηριστικά της κάθε μοτοσυκλέτας δημιουργεί τεράστιες διαφοροποιήσεις. Μία τέτοια τεράστια διαφοροποίηση, μπορεί κανείς να πει πως είναι η υλοποίηση της BMW. Ας μην ξεχνάμε πως από τις εκατοντάδες πατέντες για εμπρός πιρούνι που έχουν εφευρεθεί, το πιρούνι του Norman Hossack είναι μία από τις 4 που έχουν πλήρως ενταχθεί στην παραγωγή, δημιουργώντας έτσι τεράστιες διαφοροποιήσεις, καθώς κάθε κατασκευαστής φεύγει μακριά από το αρχικό σχέδιο.

Οι πρώτες φωτογραφίες μας δείχνουν δύο μοχλούς για τον ball joint σύνδεσμο του τιμονιού προς τον θηριώδη λαιμό με τα παράλληλα ψαλίδια που πλαισιώνουν το αμορτισέρ. Το χειριστήριο που φαίνεται σε πατέντες που επίσης έχουν διαρρεύσει μας δείχνει ότι οι αναρτήσεις θα είναι και ημι-ενεργητικές, πράγμα που ταιριάζει με τις πληροφορίες μας για ένα πλήρες πακέτο ηλεκτρονικών με Cornering ABS, ρυθμιζόμενο Traction, έλεγχο του φρένου του κινητήρα και ημι-ενεργητικές αναρτήσεις.

Τα δύο ψυγεία εκατέρωθεν του πιρουνιού έχουν αρκετό χώρο και δέχονται πλούσια ποσότητα αέρα, σε μία λύση που είχαμε δει και στο VFR, αλλά σε μικρότερο χώρο. Ο αέρας όπως φαίνονται στις φωτογραφίες, φεύγει μακριά από τα πόδια του αναβάτη, καθώς υπάρχει ένα δεύτερο πτερύγιο στο φαίρινγκ. Ίσως εκεί η Honda να έχει δώσει την λύση στον αναβάτη, ώστε τον χειμώνα να μπορεί να τον ανακατευθύνει.

Για τον κινητήρα δεν υπάρχουν κάποιες περισσότερες λεπτομέρειες, πράγμα που ίσως είναι μία επιβεβαίωση των πληροφοριών που τον θέλουν να παραμένει ο ίδιος εξακύλινδρος που γνωρίζουμε στην τελευταία Euro4 έκδοση. Το πιθανότερο επίσης είναι πως μιλάμε πλέον για DCT κιβώτιο, κι εκεί πρέπει να έχει δώσει βάρος η Honda. Αν υπάρχει μία μοτοσυκλέτα της Honda που επιβάλλεται να έχει κιβώτιο με δύο συμπλέκτες και αυτόματες αλλαγές (κι όχι απλά αυτόματη μετάδοση γιατί δημιουργούνται παρεξηγήσεις) τότε αυτό το μοντέλο είναι με βεβαιότητα η Goldwing.

Οι διαστάσεις της νέας Goldwing θα πρέπει επίσης να είναι προσεκτικά επιλεγμένες, έχοντας αποφύγει τις υπερβολές ενώ ενδιαφέρουσα πρέπει να είναι η ζελατίνα, που φαίνεται να έχει τεράστιο εύρος ρύθμισης, αλλάζοντας και γωνία όσο την ανεβάζεις, για να έρθει κοντά στο κράνος του αναβάτης αποφεύγοντας την έντονη υποπίεση. Ένα χαρακτηριστικό του K1600GTL/GTL της BMW.

Περιμένουμε επίσης μία τεράστια βελτίωση στα όργανα, την συνδεσιμότητα με κινητά και την αναπαραγωγή πολυμέσων. Η Goldwing μπαίνει σε μία τελείως νέα εποχή, κι εμείς θα είμαστε από τους πρώτους που θα δουν από κοντά το νέο πρόσωπο της ναυαρχίδας των τουριστικών μοτοσυκλετών.

 

 

 

 

 

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες