Honda Goldwing 2020: Μικρές αλλά ουσιώδεις αλλαγές

Βελτιώσεις στη μετάδοση και τον ψεκασμό
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

23/10/2019

Η τελευταία φορά που ανανεώθηκε το Goldwing, η ναυαρχίδα της Honda στις Touring μοτοσυκλέτες, ήταν το 2018. Η ριζική ανανέωση τότε περιελάμβανε νέο πλαίσιο και κινητήρα, με τέσσερις βαλβίδες σε κάθε κύλινδρο, καθώς και μια νέα αρθρωτή ανάρτηση μπροστά. Επιπρόσθετα, εμπλουτίστηκε και ο εξοπλισμός του με την εισαγωγή των Apple CarPlayΤΜ, ηλεκτρικά ρυθμιζόμενης ζελατίνας, Smart Key, Hill Start Assist και Honda Selectable Torque Control (HTSC).

Φέτος, η Honda συνεχίζει την εξέλιξη του Goldwing, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1975,  με αλλαγές στον ψεκασμό και στην DCT μετάδοση , με στόχο να βελτιωθεί η συμπεριφορά της στις χαμηλές ταχύτητες, ενώ στην Tour έκδοση έχει αλλαγές στα settings των των αναρτήσεων και σε συνδυασμό με τις μεγαλύτερες χειρολαβές για το συνεπιβάτη, προσφέρει βελτιωμένη άνεση.

To Gold Wing 1800 θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις, τη “στάνταρ” και την Tour, η οποία διαθέτει κεντρική βαλίτσα αλλά και αερόσακο για τον αναβάτη, ενώ και οι δύο θα είναι διαθέσιμες με το αυτόματο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη (DCT). Το 2018 ο κινητήρας είχε αποκτήσει ηλεκτρονικό έλεγχο του γκαζιού (Throttle By Wire TBW) με τα τέσσερα riding modes TOUR, SPORT, ECON και RAIN. Το Hill Start Assist, που ενεργοποιεί το πίσω φρένο του Gold Wing όταν είναι σε ανηφόρα καθώς και το Idling Stop, που σβήνει τον κινητήρα μετά από μερικά δευτερόλεπτα όταν η μοτοσυκλέτα παραμένει ακίνητη, κάνουν πιο άνετη τις καθημερινές μετακινήσεις του αναβάτη.

Η έκδοση χωρίς το DCT διαθέτει κιβώτιο έξι σχέσεων, ενώ αυτή με το σύστημα αυτόματης μετάδοσης έχει επτά, οι οποίες αλλάζουν σε διαφορετικό φάσμα στροφών με βάση το επιλεγμένο riding mode. Ωστόσο και οι δύο εκδόσεις διαθέτουν όπισθεν. Το νέο Gold Wing διαθέτει όλες τις ανέσεις ώστε ο αναβάτης του να ταξιδεύει για ατελείωτες ώρες χωρίς να κουράζεται. Η ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ζελατίνα ανακατευθύνει τον αέρα γύρω από αυτόν, ενώ οι παροχές δεν τελειώνουν εκεί καθώς με τα Smart Key, Apple CarPlayΤΜ και το σύστημα συνδεσιμότητας με smartphone, το ταξίδι γίνεται ακόμη πιο διασκεδαστικό.

Το 2018 το Gold Wing απέκτησε νέα σχεδίαση που το ξεχώρισε περισσότερο από την προηγούμενη γενιά, δίνοντας του μιας σύγχρονη και επιβλητική εμφάνιση. Τώρα, οι αλλαγές που εντοπίζονται είναι πιο διακριτικές με νέους χρωματισμούς να προστίθενται  στον κατάλογο. Ακόμη, τόσο η βασική όσο και η Tour έκδοση διαθέτουν LED φωτιστικά σώματα καθώς και σύστημα αυτόματης απενεργοποίησης των φλας, που λειτουργεί λαμβάνοντας δεδομένα από την ταχύτητα του εμπρός και του πίσω τροχού. Πριν η Honda επανασχεδιάσει την εμφάνιση του Gold Wing το 2018, δίνοντάς του ελαφρώς μικρότερες διαστάσεις, πραγματοποίησε έρευνες ώστε να δει πόσες μέρες συνηθίζουν να ταξιδεύουν οι αναβάτες της με αυτό και έτσι μείωσε τον ωφέλιμο όγκο των βαλιτσών, καθώς τα ταξίδια περιορίζοντας σε τριήμερες αποδράσεις. Ωστόσο, η κεντρική βαλίτσα της Tour έχει χωρητικότητα 110 λίτρων και χωρά δυο full face κράνη, ενώ τόσο αυτή όσο και οι πλαϊνές ξεκλειδώνουν αυτόματα με το πάτημα ενός κουμπιού στο Smart key. Δομικές αλλαγές στον κινητήρα, το πλαίσιο και τα φρένα δεν υπάρχουν για το 2020. Το ανακοινωμένο πλήρες βάρος της “βασικής” έκδοσης  φτάνει τα 365 κιλά ενώ η έκδοση DCT ζυγίζει ένα κιλό λιγότερο! Το βάρος της Tour φτάνει τα 380 κιλά ενώ με το DCT και τον αερόσακο φτάνει τα 383.

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες