Honda: Κατέθεσε πατέντες για νέο superbike

Η ακραία φιλοσοφία του Pivotless
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/10/2021

Η Honda κατέθεσε μια σειρά από ολοκληρωμένα σχέδια-πατέντες που αφορούν μια νέα τετρακύλινδρη εν σειρά superbike η οποία χρησιμοποιεί τα κάρτερ του κινητήρα ως ενεργό πλαίσιο. Αυτή δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που η ιαπωνική εταιρεία σχεδιάζει μια pivoteless μοτοσυκλέτα υψηλών επιδόσεων. Στα τέλη της δεκαετίας των ’90 και στις αρχές του 2000, τα CBR 929/959 RR Fireblade, τα VTR 1000 R Firestorm και τα VFR 800 F είχαν pivotless πλαίσια, με τα ψαλίδια τους (διπλά και μονόμπρατσα) να στηρίζονται απευθείας στο πίσω μέρος των κάρτερ του κινητήρα.

Αυτή τη φορά όμως η Honda τραβά την ιδέα του pivoteless πλαισίου στα άκρα, καθώς το υποπλαίσιο δεν στηρίζεται πλέον στα κάρτερ αλλά βιδώνει στο εμπρός τμήμα του χυτού αλουμινένιου πλαισίου (το οποίο είναι ταυτόχρονα και τμήμα εισαγωγής αέρα (ram-air) προς το φιλτροκούτι όπως στο Ducati Panigale V4), αποτελώντας ένα πολύ μεγάλο ενιαίο κομμάτι που φτάνει έως το πίσω φανάρι. Επειδή αναφέραμε την Ducati Panigale V4, να διευκρινίσουμε πως στην ιταλική μοτοσυκλέτα το χυτό αλουμινένιο εμπρός τμήμα του πλαισίου δένει στα κάρτερ και στην πίσω κεφαλή του V4 κινητήρα, ενώ στα σχέδια της Honda το πίσω τμήμα δένει κι αυτό στα κάρτερ, διότι ο τετρακύλινδρος εν σειρά κινητήρας – προφανώς – δεν έχει πίσω κυλίνδρους…

Το μονόμπρατσο ψαλίδι (τουλάχιστον έτσι φαίνεται στα σχέδια) δένει στα κάρτερ και έχει δύο ενισχυτικές πλάκες αλουμινίου εξωτερικά, όπου πάνω τους στηρίζονται τα μαρσπιέ και πιθανόν και το πλάγιο σταντ.

Φυσικά το μεγάλο ερώτημα είναι γιατί να επιστρέψουν σε μια ιδέα που ήδη είχαν εφαρμόσει στο παρελθόν και εγκατέλειψαν… Μα φυσικά για τον ίδιο λόγο που το έκανε και η Ducati.

Το pivotless πλαίσιο μπήκε στη ζωή μας από την Ducati στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και χρησιμοποιήθηκε στα 750/900SS και φυσικά στα 851/888 Superbike. Ο λόγος που το χρησιμοποίησε τότε η Ducati ήταν για να αυξήσει το μήκος του ψαλιδιού χωρίς να αυξήσει το μεταξόνιο της μοτοσυκλέτας της, καθώς ο ιταλικός V2 κινητήρα με την κεκλιμένη προς τα εμπρός κεφαλή είχε πολύ μεγάλο μήκος.

Η λύση αυτή δούλεψε ως προς τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας, μόνο που σε αγωνιστική χρήση δημιούργησε μια σειρά από πρακτικά προβλήματα, διότι στους αγώνες χρησιμοποιούσε κινητήρες με κάρτερ από μαγνήσιο (για μείωση βάρους) το οποίο δεν είχε την αντοχή του αλουμινίου. Ως αποτέλεσμα έπρεπε να αλλάζει δυο-τρεις κινητήρες σε κάθε αγώνα, διότι τα κάρτερ παρουσίαζαν ρωγμές.  

Σε χρήση δρόμου τα αλουμινένια κάρτερ ήταν πιο ανθεκτικά και δεν είχαν ιδιαίτερα προβλήματα στο σημείο σύνδεσης του ψαλιδιού, όμως καθώς το πλάγιο σταντ βίδωνε και αυτό πάνω τους, το βάρος της μοτοσυκλέτας τα στρέβλωνε σιγά-σιγά δημιουργώντας διαρροές λαδιού. Ως αποτέλεσμα στην 916 η Ducati επέκτεινε το πλαίσιο έως τη βάση του ψαλιδιού, ενισχύοντας το σημείο και λύνοντας ένα μέρος από τα προβλήματα στους αγώνες.

Η Honda χρησιμοποίησε το Pivoteless πλαίσιο για τους ίδιους χωροταξικούς λόγους στο VTR 1000 Firestrom (έβαλε και τα ψυγεία στο πλάι, όπως και στο VFR 800) και λίγα χρόνια αργότερα το χρησιμοποίησε και στα CBR 900 RR Fireblade (929/959). Να σημειωθεί πως κανένα από αυτά τα μοντέλα δεν είχαν σχεδιαστεί για αγωνιστική χρήση (στα SBK το όριο κυβικών για τα τετρακύλινδρα ήταν ακόμα στα 750cc). Διότι το VTR 1000R/SP και τα CBR600F4 που μπορούσαν να τρέξουν στις κατηγορίες superbike και supersport, είχαν πλαίσια που έφταναν έως τον άξονα του ψαλιδιού.

Όλα αυτά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των pivotless πλαισίων παραμένουν, μόνο που η σύγχρονη τεχνολογία και οι ανάγκες της σύγχρονης εποχής αλλάζουν. Η Ducati επανάφερε τα Pivotless πλαίσια στην παραγωγή με τις Panigale, που έχουν όσα άλογα έβγαζαν τα εργοστασιακά 916/998 των superbike και μάλιστα χρησιμοποιεί την ίδια φιλοσοφία σε ακόμα πιο ακραία μορφή στα MotoGP των 250+ ίππων.

Οπότε η επιστροφή της Honda σε μια σύγχρονη εκδοχή ενός pivotless πλαισίου για την επόμενη γενιά των Fireblade δεν είναι παράξενη επιλογή. Τα υλικά και οι τεχνολογίες έχουν αλλάξει δραματικά και κάποιες λύσεις του παρελθόντος μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα σήμερα.

Λαμπρό παράδειγμα τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, όπου υπήρχαν ήδη από τις αρχές του αιώνα, αλλά έπρεπε να αλλάξει η τεχνολογία στις μπαταρίες για να αποκτήσουν πρακτική οντότητα.    

CBR 959 Fireblade

VTR 1000F Firestorm

VTR1000R/SP


Royal Enfield "Himalayan" 650 - Εντοπίστηκε σε δοκιμές στην Ευρώπη

Χωρίς καμουφλάζ, με μονό αμορτισέρ – Πλησιάζει η ημερομηνία παρουσίασής του
Royal Enfield Himalayan δοκιμές Ευρώπη 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/1/2025

 Ένα βήμα πιο κοντά στην παραγωγή φαίνεται πως βρίσκεται η adventure της Royal Enfield με τον εν σειρά δικύλινδρο κινητήρα, η οποία πιάστηκε να δοκιμάζεται και σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Σε σχέση με την τελευταία φορά που είδαμε την ινδική on-off να δοκιμάζεται στο Chennai της Ινδίας το καλοκαίρι που μας πέρασε, η μοτοσυκλέτα που βρίσκεται για δοκιμές στην Ευρώπη φαίνεται να έχει προχωρήσει με την εξέλιξή της σε σημαντικό βαθμό θυμίζοντας πλέον περισσότερο μοντέλο παραγωγής.

Καλύτερες είναι και οι φωτογραφίες που αποκαλύπτουν περισσότερα πράγματα για τις προθέσεις των Ινδών αναφορικά με τις δυνατότητες που θέλουν να προσδώσουν στη μοτοσυκλέτα τους και αυτό το "μαρτυρούν" κυρίως οι προδιαγραφές τις πίσω ανάρτησης. 

Royal Enfield Himalayan 650  δοκιμές στην Ευρώπη

Ως "πλατφόρμα" το κυρίως πλαίσιο και ο κινητήρας είναι η κοινή βάση της νέας adventure με τις υπόλοιπες δικύλινδρες. Σημαντικές είναι όμως οι αλλαγές που έχουν γίνει στο υποπλαίσιο ώστε το μεγαλύτερο "Himalayan" να είναι και το πρώτο με αυτό το μοτέρ που δεν θα έχει διπλά αμορτισέρ αλλά ένα κεντρικά τοποθετημένο, το οποίο θα φέρει λογικά και μοχλικό όπως το μονοκύλινδρο 450. Σημαντικά μεγαλύτερο σε μήκος έναντι των υπόλοιπων 650 παρουσιάζεται και το ψαλίδι που θυμίζει έντονα εκείνο του μονοκύλινδρου Himalayan. 

Η RE είχε "προειδοποιήσει" με την πρωτότυπη λειτουργική adventure που έκανε την εμφάνισή της στο Goodwood Festival of Speed στα τέλη του προηγουμένου Ιουλίου. Σε εκείνη τη μοτοσυκλέτα "το χέρι" της είχε βάλει και η θυγατρική της εταιρείας Harris Performance ενώ ο κινητήρας της είχε υπερκυβιστεί στα 800 κ.εκ. Μεγαλύτερο κυβισμό αναμένεται να έχει και η μοτοσυκλέτα παραγωγής, στα 750 κ.εκ. και η εταιρεία φέρεται να εξελίσσει ήδη έναν τέτοιο κινητήρα.

Royal Enfield Himalayan 650  δοκιμές στην Ευρώπη

Άλλες αλλαγές που δείχνουν διάθεση για περιπέτεια της μοτοσυκλέτας είναι η μεγάλη σε διαστάσεις ποδιά που καλύπτει όλο το κάτω μέρος, ενώ οι λαιμοί της νέας 2-1 εξάτμισης με το μικρό σε μέγεθος τελικό ενώνονται πάνω από αυτή και κατεβαίνουν ως ένας σωλήνας στη δεξιά μεριά. Το πιρούνι είναι ανεστραμμένο με διαδρομές όχι μεγαλύτερες από 200 χλστ., ενώ ο 19άρης εμπρός τροχός δείχνει ότι οι Ινδοί θέλουν να προσφέρουν μια ισορροπημένη συμπεριφορά σε άσφαλτο και χώμα.

Η σχεδίαση του φέρινγκ δεν ξεφεύγει από τα ρετρό αισθητικά πρότυπα που μας έχει συνηθίσει η RE και φαίνεται να έχει γίνει προσπάθεια για ικανοποιητική προστασία του αναβάτη από τον αέρα με σχετικά μεγάλο πλάτος στην περιοχή των γονάτων και λίγο πάνω από αυτά και σχετικά φαρδιά ζελατίνα που φτάνει σε ύψος περίπου μέχρι και τον λαιμό του αναβάτη.

Royal Enfield himalayan 650 2025