Honda: Νέο ημί-αυτόματο κιβώτιο για μεγάλες μοτοσυκλέτες
Κι άλλη πατέντα για μοτοσυκλέτα χωρίς μανέτα συμπλέκτη
Από τον
Μπάμπη Μέντη
28/5/2020
Φαίνεται πως δεν αρέσουν οι μανέτες συμπλέκτη στη Honda, καθώς ο αριθμός των εντελώς διαφορετικών αυτόματων και ημί-αυτόματων κιβωτίων που έχει κατασκευάσει στην ιστορία της δεν έχουν τελειωμό. Από το ημι-αυτόματο κιβώτιο των παπιών, το διτάχυτο κιβώτιο Hondamatic των CB της δεκαετίας του ’70, τα CVT με τον ιμάντα, μέχρι το φανταστικό υδραυλικό του DN-01 και φυσικά τα δισύμπλεκτα DCT των τελευταίων μοντέλων της, η Honda έχει επενδύσει πολύ χρόνο και χρήμα για να απαλλάξει τη ζωή μας από τη μανέτα του συμπλέκτη.
Τώρα ήρθε στο φως άλλη μια παντέντα για ένα ημί-αυτόματο κιβώτιο, που στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα αυτοματοποιημένο συμβατικό σειριακό κιβώτιο ταχυτήτων, σαν εκείνα που είχαν τα αυτόματα Moto Guzzi και το αυτόματο Yamaha FJR 1300A. Με λίγα λόγια, ένας μηχανισμός αναλαμβάνει να συμπλέκει και να αποσυμπλέκει του δίσκους ενός συμβατικού συμπλέκτη τη σωστή στιγμή. Η διαφορά σε αυτή την πατέντα της Honda είναι πως εκμεταλλεύεται της νέες δυνατότητες των ψεκασμών ride by wire και των εξελιγμένων ECU.
Έτσι ενώ στη θεωρία θα κάνει το ίδιο πράγμα που κάνει κάθε αυτοματοποιημένο σειριακό κιβώτιο, στην πράξη περιμένουν η ποιότητα λειτουργίας του να είναι σαφώς καλύτερη, λόγο της ακρίβειας ελέγχου του από τα ηλεκτρονικά νέας τεχνολογίας.
Στα σχέδια της πατέντας εμφανίζεται ένα CB 1100, που είναι ιδανική μοτοσυκλέτα για τέτοιου είδους κιβώτια λόγω του “βολτάτου” χαρακτήρα της. Η ύπαρξη λεβιέ ταχυτήτων υποδηλώνει τη δυνατότητα αλλαγής ταχυτήτων με τη βούληση του αναβάτη (όπως στα quick shifter Up/Down), όμως δεν είναι σαφές αν θα υπάρχει και η επιλογή εντελώς αυτόματων αλλαγών από το σύστημα όπως γίνεται με το DCT. Το ερώτημα βέβαια είναι τι παραπάνω προσφέρει σε σχέση με το DCT. Το κλειδί είναι η λέξη “απλότητα” η οποία στον κόσμο της βιομηχανίας μοτοσυκλετών είναι ταυτόσημη με το μικρότερο βάρος και όγκο, αλλά και το μικρότερο κατασκευαστικό κόστος. Άρα το πεδίο εφαρμογής του είναι μεγαλύτερο και μπορεί να τοποθετηθεί σε περισσότερα μοντέλα.
QJMotor Super4: Παρουσιάστηκε η Mini-Superveloce της Κίνας
Η QJMotor παρουσιάζει μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού εμπνευσμένη από τη θρυλική MV Agusta Superveloce
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
26/8/2025
Η νέα QJMotor Super4 αντλεί ξεκάθαρα τη σχεδιαστική της ταυτότητα από τη Superveloce, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει και ένα θεμιτό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των δύο εταιρειών, που προσδίδει νομιμότητα στην ομοιότητα
Με την KTM να αποδευσμεύει την MV Agusta έχοντας όμως πραγματοποιήσει ήδη σειρά επενδύσεων, ξεκινώντας από το γραφείο σχεδιασμού μέσα στο εργοστάσιο στο Varese, βλέπουμε μία μεταστροφή στις παλιές αγάπες.
Πριν την απόκτηση της MV Agusta από τον Pierer οι Ιταλοί είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους με την QJMotor σχεδιάζοντας και την μεσαία Adventure που ήταν κατά βάση ένα Benelli TRK με άλλη εμφάνιση. Η Benelli ανήκει στην QJ Motor η οποία διατηρεί για αυτήν ξεχωριστή γραμμή παραγωγής μέσα στο εργοστάσιό της στην Κίνα ενώ παράλληλα είναι και αντιπρόσωπος της MV Agusta για την κινέζικη αγορά. Το εγχείρημα που από κοινού είχαν στήσει με την MV Agusta αλλά ακόμη και η συνέχιση της συνεργασίας τους εντός Κίνας, είχε μπει στον πάγο αμέσως μόλις παρέλαβε την μάρκα η KTM. Κανείς από την πλευρά της QJMotor δεν ή γνώριζε πώς θα εξιλιχθούν τα πράγματα και αν θα μπορεί να συνεχίσει να εμπορεύοται μοντέλα της MV Agusta.
Ο Pierer είχε υπάρξει κατηγορηματικός τόσο για την έλευση μίας Adventure από την MV Agusta, αλλά τελικά έκανε πίσω σε αυτό, όσο και σε συνεργασία με κινέζους κατακασκευαστές, που τελικά τώρα δεν μπορεί να το αλλάξει.
Η QJMotor δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ για να δει πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα καθώς κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια, ο παγετός στις σχέσεις με την MV Agusta.
Το Super4 χρησιμοποιεί έναν παράλληλο δικύλινδρο κινητήρα 449cc, απόδοσης 52 ίππων στις 9500 rpm, σε πλαίσιο που βασίζεται σε υπάρχουσες μοτοσυκλέτες της QJMotor. Το συνολικό βάρος περιορίζεται στα μόλις 169 κιλά, με μικρό μεταξόνιο στα 1.389 mm και τελική ταχύτητα περίπου 190 χλμ/ώρα.
Οι σχεδιαστικές γραμμές παραπέμπουν ξεκάθαρα στην MV Agusta Superveloce, καθώς ορισμένα από τα πιο πρόσφατα μοντέλα της QJMotor έχουν χρησιμοποιήσει σχέδια που προέρχονται από δουλειά της ιταλικής σχεδιαστικής εταιρείας C-Creative. Η C-Creative ιδρύθηκε από τον πρώην πρόεδρο της MV, Giovanni Castiglioni, γιο του Claudio Castiglioni, ο οποίος αναβίωσε τηn MV Agusta με την superbike F4 στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τον πρώην επικεφαλής σχεδίασης της MV, Adrian Morton, και τον Paolo Bianchi, που προηγουμένως διηύθυνε το CRC (Centro Ricerche Castiglioni ή Castiglioni Research Center), το οποίο λειτουργούσε ως το τμήμα Έρευνας & Ανάπτυξης της MV.
QJ-MV μια παλιά ιστορία
Η QJMotor έχει ξαναχρησιμοποιήσει σχέδια της MV στο μοντέλο Super9, που όχι μόνο δανείζεται τη σχεδίαση της MV Superveloce, αλλά βασίζεται και σε τεχνική συμφωνία μεταξύ των δύο εταιρειών για τη χρήση μιας έκδοσης 921cc του παλαιότερης γενιάς τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα της MV, καθώς και πλαισίου και μονόμπρατσου ψαλιδιού δανεισμένα από τη MV Agusta Brutale. Οι δεσμοί μεταξύ QJ και MV χρονολογούνται αρκετά χρόνια πίσω, με την μητρική εταιρεία της QJMotor, Qianjiang, να σκοπεύει αρχικά να χρησιμοποιήσει τον τετρακύλινδρο κινητήρα που είχε σχεδιάσει η MV σε μία sport μοτοσυκλετα υπο το σήμα της Benelli, πριν στραφεί στην ανάπτυξη της δικής της γκάμας QJMotor. Επίσης υπήρχε σχέδιο συνεργασίας για την παραγωγή πιο προσιτών μοντέλων της MV Agusta, όπως το Lucky Explorer 5.5, και αναφέραμε στην αρχή του άρθρου με κινητήρες και πλαίσια της QJMotor/Benelli. Το μοντέλο όμως, δεν πήρε ποτέ το πράσινο φως, μετά την απόκτηση της MV από την ΚΤΜ, αλλά με την επιστροφή της MV στους προηγούμενους ιδιοκτήτες της, δεν αποκλείεται τέτοια σχέδια να αναβιώσουν.
Το Super4 θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για την αγορά προσιτών sportbikes υψηλής αισθητικής, όπως τα Triumph Speed 400 και Scrambler 400, που κατασκευάζονται στην Ινδία από την Bajaj και έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία.
Συνηθίζεται να υπάρχει καθυστέρηση μερικών μηνών μεταξύ της έγκρισης τύπου των κινεζικών μοτοσυκλετών και της επίσημης παρουσίασής τους, γεγονός που υποδεικνύει ότι το Super4 πιθανότατα θα αποκαλυφθεί κατά τη διάρκεια της EICMA στο Μιλάνο τον Νοέμβριο και θα φτάσει στην γραμμή παραγωγή ως μοντέλο του 2026.
Σε κάθε περίπτωση εμείς αναμένουμε να δούμε εάν το μοντέλο θα καταφέρει να βρει τον δρόμο του προς την ευρωπαϊκή αγορά.
