Honda Rebel 1100 2021: Τα ιαπωνικά cruiser των 70ies αναστήθηκαν

Μια δεύτερη ευκαιρία στα αυτόματα cruiser
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/11/2020

Με το νέο Rebel 1100 η Honda δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στην ιδέα που είχε τη δεκαετία του ’70 να κατασκευάσει για την αγορά των ΗΠΑ μια σειρά μοτοσυκλετών με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Πολλές πρωτοποριακές ιδέες στο χώρο της μοτοσυκλέτας αποτυγχάνουν, όχι γιατί δεν δουλεύουν σωστά από μηχανολογική άποψη, αλλά γιατί τη χρονική στιγμή που παρουσιάζονται το κοινό δεν είναι έτοιμο να τις δεχτεί. Τα παλιά τα χρόνια η διαδικασία της οδήγησης ήταν μέρος της οδηγικής απόλαυσης και ειδικά στην κατηγορία των cruiser που δεν υπάρχει η ηδονή των επιδόσεων, η διαδικασία αλλαγής ταχυτήτων σου έδινε την χαρά να κάνεις “κάτι” μέχρι να φτάσεις στον προορισμό σου. Τώρα όμως ζούμε σε έναν ψηφιακό κόσμο γεμάτο “ευκολίες” όπου οτιδήποτε περιλαμβάνει σωματική κόπωση είναι κακό πράγμα και η αυτόνομη οδήγηση στα αυτοκίνητα θεωρείται επίτευγμα, έστω κι αν στην πραγματικότητα είναι φτηνότερο και ευκολότερο να παίρνεις ραδιοταξί που δεν χρειάζεται ούτε να αγοράσεις αυτοκίνητο και να πληρώνεις εφορία και σέρβις, ούτε να αγχώνεσαι αν θα χαλάσει ή που θα το παρκάρεις.

Με αυτά τα νέα δεδομένα, το νέο Rebel 1100 που χρησιμοποιεί τον δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα του Africa Twin 1100 και φυσικά έχει το αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων διπλού συμπλέκτη DCT, είναι απόλυτα επίκαιρο. Η Honda τονίζει την ευστροφία του κινητήρα σε σχέση με τις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες του ανταγωνισμού και τις καλύτερες επιδόσεις που προσφέρει, ενώ την ίδια στιγμή, χάρη στο cruise control και το αυτόματο κιβώτιο ο αναβάτης δεν θα χρειάζεται να κοπιάζει σωματικά.

 Υπάρχει και έκδοση με το συμβατικό κιβώτιο, αλλά η ιαπωνική εταιρεία δίνει όλο της το βάρος στο DCT, διότι σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ δεν επιτρέπεται να περνάς ανάμεσα από τα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα, οπότε η αυτόματη έκδοση του Rebel 1100 έχει μεγάλο πλεονέκτημα σε συνθήκες “σταμάτα-ξεκίνα” κάθε δύο μέτρα.

 Ένα άλλο πλεονέκτημα του μοντέρνου δικύλινδρου εν σειρά σε σχέση με τους παραδοσιακούς αμερικάνικους V2 είναι το μικρό μήκος και η απουσία πίσω κυλίνδρου, που επέτρεψε στους σχεδιαστές να τοποθετήσουν πολύ χαμηλά τη σέλα, μόλις στα 70cm από το έδαφος. Η σέλα του συνεπιβάτη αφαιρείται πολύ εύκολα και το βάρος είναι μόλις 223 κιλά, που είναι μακράν το μικρότερο από κάθε άλλο cruiser αυτού του κυβισμού.

Φυσικά η τεχνολογία των ηλεκτρονικών είναι σε υψηλό επίπεδο, με ρυθμιζόμενο Traction σε τρία επίπεδα ευαισθησίας και τρία επίπεδα για την απόκριση του ψεκασμού ride-by-wire.  Τα φώτα είναι LED και η ψηφιακή οθόνη των οργάνων έχει μαύρη πλάκα για να ταιριάζει με το υπόλοιπο dark-look. Το νέο Rebel 1100 συνοδεύει μια αρκετά μεγάλη λίστα αξεσουάρ, που περιλαμβάνει φαίρινγκ τιμονιού σαν του Harley Street Glide, σέλες με πολυτελή καλύμματα που θυμίζουν δέρμα, σχάρα που αντικαθιστά τη σέλα του συνεπιβάτη, αυτοκόλλητες λωρίδες κ.α.

 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες