Honda XL750 Transalp 2023 – Αναλυτική παρουσίαση! Το βλέπουμε από κοντά στην EICMA! [VIDEO]

Καθόμαστε στην σέλα του νέου Honda XL750 Transalp στην Έκθεση του Μιλάνο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/11/2022

Από τον γύρο της πόλης στον γύρο ολόκληρου του κόσμου, το νέο XL750 Transalp της Honda συνεχίζει το όνομα και την πορεία ενός εμβληματικού μοντέλου, έτοιμο να υποδεχτεί μία νέα γενιά αναβατών που ανυπομονούν να ανακαλύψουν από την αρχή μόνοι τους, που τους οδηγεί ο δρόμος. Ο δικύλινδρος εν σειρά οκταβάλβιδος κινητήρας του αποδίδει 90,5hp και 7,64Kg.m με την ηλεκτρονική διαχείριση του κινητήρα να επιτρέπει πέντε διαφορετικές καταστάσεις λειτουργίας, τέσσερις εργοστασιακές και μία προγραμματιζόμενη από την αναβάτη. Η μοτοσυκλέτα είχε ήδη τρία χρόνια εξέλιξης πέραν του κινητήρα και η παραγωγή της γίνεται εξ ολοκλήρου στην Ιαπωνία.

Το Traction Control που από την εποχή του Africa Twin η Honda το ονομάζει HSTC (Honda Selectable Torque Control) προσφέρει πέντε επίπεδα παρέμβασης για να επιλέξει ο αναβάτης και ενσωματώνει και το σύστημα ελέγχου σούζας καθώς και τρία επίπεδα φρένου κινητήρα!

Το ατσάλινο πλαίσιο δέχεται τις αναρτήσεις της Showa με SFF-CA ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι διαμέτρου 43mm και πίσω ένα αμορτισέρ με Pro-Link και τους τροχούς 21/18 να αναλαμβάνουν τα υπόλοιπα. Ο πλούσιος εξοπλισμός του περιλαμβάνει έγχρωμη TFT 5 ιντσών με φωνητική κλήση για το συνδεδεμένο κινητό τηλέφωνο, φλας που σταματούν μόνα τους καθώς και αυτόματα αλάρμ που ανάβουν με βάση τον ρυθμό επιβράδυνσης.

Αυτό είναι εν ολίγοις το νέο Transalp. Φορά τον κινητήρα του Hornet και με την έλευσή του επιβεβαιώνει τα άρθρα του ΜΟΤΟ που όχι απλά το περιμέναμε αλλά είχαμε και τις λεπτομέρειες των τεχνικών χαρακτηριστικών, πηγαίνοντας κόντρα σε όσους έγραφαν ή έλεγαν πως θα είναι ένα Africa Twin με κινητήρα από NC. Δεν έχει καμία απολύτως σχέση με αυτά τα μοντέλα, είναι κάτι καινούριο. Το ΜΟΤΟ είπε από την πρώτη στιγμή πως εδώ κρύβεται το μεγαλύτερο νέο, αυτό που κανείς άλλος δεν παρατήρησε είναι πως η Honda μας έφερε μία νέα πλατφόρμα μοντέλων. Στην σύγχρονη εποχή ήταν η πρώτη που το έκανε με την οικογένεια NC.

Στο παρελθόν πολλά μοντέλα από διάφορους κατασκευαστές μοιράζονταν κοινά μηχανικά μέρη. Ακόμη καλύτερα έχουμε ζήσει και το παράδειγμα των V-Strom και KLV 1000 που ήταν η ίδια μοτοσυκλέτα με διαφορετικό όνομα εταιρείας. Παρένθεση εδώ πως αυτή η περίπτωση ενός μοντέλου από δύο κατασκευαστές μας έδωσε και το πρώτο παράδειγμα του «εκεί έξω λέει ο καθένας ό,τι του κατέβει»  που υπήρχε από πάντα στην Ελλάδα και απλά στις μέρες το internet το πυροδοτεί περισσότερο. Γιατί παρόλο που ήταν ολόιδιες μοτοσυκλέτες κυκλοφορούσε η φήμη πως η KLV βγάζει περισσότερα άλογα, που σε καμία περίπτωση δεν ήταν αλήθεια.

Οπότε ναι, κοινά μηχανικά μέρη ανάμεσα σε μοντέλα έχουμε δει και στο παρελθόν. Η σειρά NC έφερε κάτι καινούριο γιατί η ανάπτυξη των διαφορετικών μοντέλων ξεκινούσε από το μηδέν ταυτόχρονα, κι έτσι πλαίσιο και κινητήρας σχεδιάζονταν εξαρχής για πολλαπλάσιες ανάγκες. Τώρα η Honda φέρνει μία καινούρια πλατφόρμα που αυτή την φορά συνδυάζει τελείως διαφορετικά μεταξύ τους μοντέλα κι αυτό είναι εξαιρετικό νέο. Δεν είναι πλέον ολότελα πρωτοποριακό όμως καθώς ακριβώς το ίδιο κάνουν η Aprilia, η BMW, η Triumph, η KTM, η Yamaha, η Kawasaki, σχεδόν όλοι!

Στο μεταξύ όλοι μαζί ακολουθούν την πορεία που έχει χαράξει η Yamaha στην μεσαία κατηγορία αντιγράφοντας την δομή της γκάμας: Ένα μεσαίο γυμνό, ένα supersport, ένα όρθιο street και ένα κανονικό On-Off, δηλαδή MT-07, R7, Tracer 700 και Yamaha Tenere. Απέναντί τους η Aprilia έχει το Tuono 660, το RS, το Tuareg και ετοιμάζεται να βγάλει τον αντίπαλο του Tracer 700 αναβιώνοντας το Pegaso. Η Triumph έχει το Tiger Sport και το Trident και ετοιμάζεται για το δικό της On-Off ανταγωνιστή του νέου Transalp στο μέλλον, του Tenere και των υπολοίπων. Εκείνο που όλοι αυτοί βρίσκουν στρωμένο από την Yamaha, είναι η ανάπτυξη της γκάμας, ξέρουν δηλαδή τι μοντέλα θα βγάλουν με αυτό το πλαίσιο και τον κινητήρα, όταν η Yamaha δεν είχε ξεκάθαρο πλάνο για το Tenere όταν ξεκινούσε με την σειρά MT07, διότι και η αγορά δεν ήταν έτοιμη να υποστηρίξει την μεσαία κατηγορία και κοιτούσε τα Adventure των πολλών κυβικών.

Τώρα που έχετε την συνολική εικόνα ξεκάθαρη, αντιλαμβάνεστε για ποιο λόγο η επιστροφή του Transalp ήταν όχι μόνο επιτακτική, αλλά και αναμενόμενη να έρθει με μία καινούρια πλατφόρμα, όπως τόσο καιρό φωνάζουμε στο ΜΟΤΟ πως θα γίνει. Πάμε να δούμε λοιπόν αναλυτικά την παρουσίαση του νέου Transalp με όλες τις λεπτομέρειες που έδωσε μόλις τώρα η Honda στην δημοσιότητα, ξεκινώντας από τον λόγο της αναβίωσης του ονόματος. Γιατί Transalp λοιπόν και όχι κάτι άλλο είτε καινούριο είτε ακόμη και Africa Twin που έγραφαν οι υπόλοιποι στην αρχή; Διότι η Honda έχει αποδείξει πως τα ονόματα στις μοτοσυκλέτες έχουν την ακριβώς αντίθετη ζωή από τα αυτοκίνητα. Στα αυτοκίνητα είναι λάθος να συνεχίζεις ένα όνομα για πάνω από δύο δεκαετίες, στην μοτοσυκλέτα όσο πιο παλιό τόσο το καλύτερο. Τις περισσότερες φορές αυτό έχει να κάνει με τον ίδιο άνθρωπο, καθώς αποτελούν πλειοψηφία όσοι έχουν και αυτοκίνητο και μοτοσυκλέτα, αλλά η επίδραση της ιστορικότητας είναι διαφορετική ανά όχημα και ο δεσμός με το παρελθόν το δυνατότερο χαρτί για μία μάρκα και ένα μοντέλο κατά επέκταση.

Το πρώτο Transalp παρουσιάστηκε το 1986 με έναν δικύλινδρο V στα 583 κυβικά και έγινε αμέσως θρύλος, ιδιαίτερα εδώ στην Ελλάδα όπου η ποιότητα κατασκευής του ήταν το πρώτο για το οποίο ξεχώριζε. Από πλευράς στόχου για την χρήση που προοριζόταν, μιλάμε για τον ορισμό του On-Off με όλη την σημασία του «κάνω τα πάντα» που σημαίνει πως έπρεπε να είναι καλό στην άσφαλτο και να εξυπηρετεί τον αναβάτη του στους χωματόδρομους, όχι να κάνει σκληρή εκτός δρόμου οδήγηση. Η συνταγή ήταν τόσο πετυχημένη που η φόρα που απέκτησε το 1986 το ώθησε και όλη την δεκαετία του ’90. Μέχρι το 2000 είχε μεγαλώσει στα 647 κυβικά αλλά ήδη η αγορά άλλαζε ζητώντας περισσότερο Off από τα On-Off και ταυτόχρονα πιο σπορ οδήγηση στην θέση On, ο κόσμος ήθελε δηλαδή λιγότερους συμβιβασμούς. Η Honda έκανε βελτιώσεις στα σημεία και το 2008, στην τελευταία του έκδοση, το Transalp ήταν 680 κυβικά με 214 κιλά γεμάτο.

Από τότε η κατηγορία των μεσαίων έχει περάσει τεράστιες αλλαγές. Πρώτα ήρθε η πολυμορφικότητα στα πολλά κυβικά το 2010 και αμέσως μετά ξεκίνησε ένας πόλεμος επιδόσεων για την μεγάλη κατηγορία στον οποίο η Honda δεν ήθελε να συμμετάσχει, αλλά είχε την δική της διαφορετική πρόταση. Παράλληλα αναβίωσε το Africa Twin και έστρεψε την προσοχή της και στην κατηγορία των πεντακοσίων με το CB500X που ήταν από τις καλύτερες αποφάσεις καθώς εξελίχθηκε γρήγορα σε κυρίαρχο στην κατηγορία Α2 και όχι μόνο. Υπήρχε όμως ένα μεγάλο κενό στην γκάμα για όσους εστιάζουν στην Adventure χρήση και αυτό ακριβώς θα καλύψει τώρα, το νέο XL750 Transalp.

Το όνομά του επίτηδες παραπέμπει στις Άλπεις, όπως και το λογότυπο καθώς εκείνη την εποχή τα “πάσα" σε Ιταλία, Ελβετία, Αυστρία κτλ ήταν για λίγους μήνες τον χρόνο ο παράδεισος κάθε Ευρωπαίου μοτοσυκλετιστή. Στις μέρες μας γίνεται προσπάθεια από τους κατοίκους και τις αρχές να αραιώσουν την κυκλοφορία, ιδιαίτερα των μοτοσυκλετών, παραμένουν όμως δημοφιλής προορισμός και έτσι το νέο Transalp εκτός από ότι φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά εκεί, έχει στόχο να μπορεί να υποστηρίξει την σπορ οδήγηση σε αυτές τις συνθήκες, στα πλαίσια πάντα του εμπρός τροχού των 21 ιντσών. Στόχος λοιπόν να κάνει τα πάντα και με λιγότερους συμβιβασμούς και πάνω σε αυτό τοποθετήθηκε και ο κος Masatoshi Sato, Transalp Large Project Leader, Honda R&D, Japan:

"Στην πορεία για το νέο μας Transalp δώσαμε ιδιαίτερη προσοχή στο τι έκανε το πρώτο μας μοντέλο τόσο καλό και ξεχωριστό, θέλοντας να βρούμε την χρυσή τομή μεταξύ ευελιξίας σε καθημερινή χρήση, άνεσης στα ταξίδια και ικανοτήτων στην εκτός δρόμου οδήγηση. Για να φτάσουμε στο τελικό αποτέλεσμα που τώρα βρισκόμαστε, αντιμετωπίσαμε όλες αυτές τις προκλήσεις σφαιρικά και φτιάξαμε μία μοτοσυκλέτα που μπορεί να δώσει στον ιδιοκτήτης μία φρέσκια εμπειρία οδήγησης μοτοσυκλέτας Honda. Η εμφάνιση ξυπνά την κλασσική γραμμή του Transalp με τρόπο μοντέρνο και ο νέος κινητήρας είναι δυνατός και εύστροφος ενώ η λίστα του εξοπλισμού είναι μεγάλη. Το νέο μας Transalp είναι έτοιμο για να κάνεις τον γύρο της πόλης ή τον γύρο της Γης!".

Ο σχεδιασμός του νέου Transalp αποπνέει το Adventure πνεύμα σε ένα σύνολο που δουλεύει εξαιρετικά και στον δρόμο. Η εργονομία θέσης οδήγησης με το σώμα σε όρθια στάση τονίζει τον ταξιδιωτικό χαρακτήρα του ενώ το φαίρινγκ και η ζελατίνα φροντίζουν να συνεργαστούν δίνοντας πολύ καλή προστασία από τον αέρα. Συνολικά ο σχεδιασμός του επιλέχθηκε να μην είναι φλύαρος και να παραμείνει απλός και καθαρός από περιττές γραμμές.

Ο κινητήρας σύμφωνα με τον κο Masatoshi εσωκλείει την κατασκευαστική δεινότητα της Honda σε ένα σύνολο με μικρές διαστάσεις και μπόλικη δύναμη σε όλο το φάσμα των στροφών. Οι κυλινδροκεφαλές των Unicam βαλβίδων ακολουθούν σχεδιαστικά την σχολή του CRF για να έχουν τις ελάχιστες διαστάσεις ενώ η εισαγωγή έχει κάθετους αυλούς με το δυνατόν μικρότερο μήκος. Παράλληλα λειτουργεί με την φιλοσοφία ροής Vortex, κατά την οποία ο αέρας αναγκάζεται σε περιστροφή που ταυτόχρονα τον επιταχύνει, έτσι ώστε η πλήρωση του θαλάμου καύσης να γίνεται ταχύτερα και πιο αποτελεσματικά. Ο κινητήρας έχει σχεδιαστεί από λευκό χαρτί λαμβάνοντας εξαρχής τις ανάγκες τόσο του street CB750 Hornet όσο και του On-Off XL750 Transalp. Η Honda κατέληξε σε μεγάλη διάμετρο και μικρή διαδρομή για να ενισχύσει την ευστροφία και την εκρηκτικότητα αποδίδοντας τα 755 κυβικά από διάμετρο – διαδρομή: 87 x 63.5mm. Η συμπίεση είναι στο 11.0:1 με την μέγιστη απόδοση των 90,5 ίππων να έρχεται στις 9.500 στροφές και τα 7,64Kg.m ροπής στις 7.250.

Ο στρόφαλος 270ο μοιρών εξασφαλίζει χαρακτηριστική λειτουργία, ξεχωριστό ήχο και ευστροφία. Οι 5 διαφορετικές καταστάσεις λειτουργίας, αναλαμβάνουν να συντονίσουν τα ηλεκτρονικά βοηθήματα και να τα προσαρμόσουν στις τέσσερις χαρτογραφήσεις που υπάρχουν έτοιμες από το εργοστάσιο και αντίστοιχα να ρυθμίσουν μέσα από το TBW (Throttle By Wire) το φρένο του κινητήρα, την απόδοσή του, το ABS και το Traction Control που ενσωματώνει και τον έλεγχο της σούζας. Η πέμπτη κατάσταση λειτουργίας παραμένει ανοικτή για να αποθηκεύσει ο αναβάτης τον δικό του συνδυασμό. Όλα αυτά γίνονται εύκολα μέσα από την εύχρηστη, έγχρωμη οθόνη 5 ιντσών που συνδέεται με Android και IOS κινητά τηλέφωνα και δέχεται και φωνητικές εντολές μέσα από το Honda Smartphone Voice Control system (HSVCs). Όλα τα φώτα είναι LED και υπάρχει και αυτόματο σύστημα ενεργοποίησης των φλας στην απότομη επιβράδυνση, το Emergency Stop Signal (ESS).

Το αποτέλεσμα σύμφωνα με την Honda είναι να εξυπηρετεί ο κινητήρας αυτός την γρήγορη οδήγηση χωρίς να κουράζει στα ταξίδια και δίχως να τρομάζει τους νέους αναβάτες. Το σίγουρο είναι πως ο κινητήρας έχει μικρές διαστάσεις και μικρό βάρος και σε αυτό ρόλο παίζει και ο Unicam σχεδιασμός όπως είπαμε, ερχόμενος από τον κόσμο του MX και το CRF450R. Οι βαλβίδες εισαγωγής έχουν διάμετρο 35.5mm και βύθισμα 9,3mm ενώ οι εξαγωγής έχουν διάμετρο 29mm και βύθισμα 8,2mm.

Οι μικρές διαστάσεις του κινητήρα οφείλονται και στην απουσία πρόσθετων γραναζιών για τον αντικραδασμικό άξονα. Τον ρόλο αυτό τον έχει αναλάβει ο κύριος άξονας του κιβωτίου που δίνει κίνηση και στον αντικραδασμικό άξονα. Η αντλία ψυκτικού υγρού τοποθετήθηκε πίσω από το αριστερό καπάκι και δεν χρειάζεται ξεχωριστό ψυγείο λαδιού.

Οι εισαγωγές που λειτουργούν με την φιλοσοφία Vortex έχουν πατενταριστεί και όπως είπαμε φροντίζουν για την καλύτερη πλήρωση του θαλάμου καύσης καθώς η περιστροφή βοηθά και στην καλύτερη μίξη. Τα σώματα ψεκασμού είναι 46mm και οι κύλινδροι έχουν επίστρωση Ni-SiC (Nickel-Silicon Carbide) όπως τόσο το CRF450R and CBR1000RR-R Fireblade.

Με το Hornet δεν υπάρχει καμία διαφορά στα παραπάνω, όπως έχουμε τονίσει, πέρα από τις χαρτογραφήσεις που φυσικά έπρεπε να αλλάξουν.

Ο μονόδρομος και υποβοηθούμενος συμπλέκτης έχει δίσκους F.C.C Leaning Segment (FLS) με 30% λιγότερη πίεση στην μανέτα και κάνουν παιχνίδι τα ανεβάσματα, ενώ δεν δυσκολεύονται να κρατήσουν τον πίσω τροχό στο έδαφος στα κατεβάσματα με μπόλικες στροφές.

Το Transalp θα έχει σχετικά μικρό ρεζερβουάρ, αντίστοιχο της απλής έκδοσης του Tenere, στα 16.9 λίτρα δηλαδή. Η Honda δίνει βέβαια μία κατανάλωση 23.km/l (WMTC) που αντιστοιχεί σε 4,34 λίτρα για κάθε 100 χιλιόμετρα, βάση τα της οποίας δηλώνει αυτονομία 390 χιλιομέτρων, που φυσικά μένει να αποδειχτεί στην πράξη.

Το ατσάλινο πλαίσιο τύπου διαμάντι ζυγίζει 18,3 κιλά και έχει μαζί και το υποπλαίσιο. Αυτό βέβαια το καθιστά 10% ελαφρύτερο από το CB500X και για να το πετύχουν ακολουθήθηκε μία μακρά διαδικασία στο R%D για να μειωθούν οι ενισχύσεις που δεν χρειάζονται, αλλά και το πλάτος και το πάχος των δοκών. Κάθε γραμμάριο που φεύγει από εκεί είναι αποτέλεσμα μίας δύσκολης διαδικασίας ώστε να εξασφαλίζεται η ακαμψία που έχει επιλεχθεί και η στιβαρότητα με μόνη απώλεια του βάρος. Ποιος είπε ότι είναι εύκολο να φτιάξεις ελαφριά μοτοσυκλέτα; Στο ΜΟΤΟ έχουμε τονίσει πολλές φορές πως το πρόσθετο υλικό ακόμη και με σημερινές υψηλές τιμές, είναι φθηνότερο από την διαδικασία να το αφαιρέσεις, αν δεν θυσιάσεις το αποτέλεσμα!

Το υποπλαίσιο είναι φτιαγμένο για να αντέχει την καταπόνηση και το φόρτωμα αν και το γεγονός πως δεν αφαιρείται δεν είναι το καλύτερο στοιχείο του. Η κάστερ είναι 27ο και το ίχνος στα 111mm με μεταξόνιο μεγάλης μοτοσυκλέτας στα 1560mm ενώ το συνολικό βάρος φτάνει τα 208 κιλά γεμάτο.
Με τιμόνι που κόβει στις 42ο το Transalp είναι εξαιρετικό στις επιτόπου μανούβρες και ο ελάχιστος κύκλος για αναστροφή στα 2,6μέτρα.

Τόσο το upside/down πιρούνι της Showa, όσο και το πίσω αμορτισέρ της ίδιας εταιρείας ρυθμίζονται μόνο ως προς την προσφόρτιση του ελατηρίου. Η διαδρομή εμπρός είναι στα 200mm και πίσω στα 190mm, με το ψαλίδι να είναι όμοιο με εκείνο του Africa Twin 1100, όμως με διαφορετικό κράμα αλουμινίου. Με αυτές τις αρκετά μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων και την απόσταση από το έδαφος να φτάνει τα 210mm, το νέο Transalp 750 δεν θα έχει πρόβλημα να μπει σε χωματόδρομους.

Η ζελατίνα του φαίρινγκ το οποίο σχεδιάστηκε στο studio της Honda στη Ρώμη της Ιταλίας δεν ρυθμίζεται σε ύψος, όμως στα αξεσουάρ υπάρχουν προεκτάσεις για όποιον θέλει περισσότερη κάλυψη.  Το ύψος της σέλας στα 850mm είναι στον μέσο όρο της κατηγορίας και υπάρχει επιλογή για χαμηλότερη σέλα στα 820mm.  

Κάτω από τη σέλα υπάρχει μια θήρα USB και όλα τα φώτα είναι LED, ενώ το quick-shifter αποτελεί έξτρα εξοπλισμό. Μιλώντας για έξτρα εξοπλισμό, στο XL750 Transalp μπορούν να  προστεθούν ένα από τα ακόλουθα πέντε πακέτα εξοπλισμού ή να συνδυαστούν μεταξύ τους:

 

 

URBAN PACK

 

Πίσω αλουμινένια βαλίτσα 50 λίτρων με εσωτερικό αφαιρούμενο σάκο, ψηλότερη ζελατίνα φαίρινγκ και κεντρικό σταντ

 

TOURING PACK

 

Δύο πλαϊνές 26 λίτρων η αριστερή και 33 λίτρων η δεξιά, με εσωτερικούς αφαιρούμενους σάκους και θερμαινόμενα γκριπ 

 

 

ADVENTURE PACK

Προστατευτικά κινητήρα, ψυγείου και λαιμών εξάτμισης, φώτα ομίχλης LED

 

(style and functionality)

Side pipes, LED fog lights, engine guard and radiator grill.

 

RALLY PACK

Quick-shifter, προστατευτικά κινητήρα, οδοντωτά μαρσπιέ, προστατευτικά μπότας στα κάρτερ,

 

 

COMFORT PACK

Tank bag 3 λίτρων, ψηλή ζελατίνα με προεκτάσεις, ανατομικά μαρσπιέ συνεπιβάτη, πρίζα τύπου ACC

 

 

 

Τύπος κινητήρας
Υδρόψυκτος, OHC τετράχρονος 8-βάλβιδος δικύλινδρος εν σειρά με  ανάφλεξη στροφάλου 270° και Unicam
Χωρητικότητα
755cc
Διάμετρος x Διαδρομή (mm)
87 x 63.5
Σχέση συμπίεσης
11.0:1
Μέγιστη ισχύς
67.5kW @ 9,500rpm
Μέγιστη ροπή
75Nm @ 7,250rpm
Επίπεδα θορύβου (dB)
 Lwot - 81.5; Lurban - 77.5
Χωρητικότητα λαδιού
 3.9L
Σύστημα εκκίνησης
Μίζα
Τροφοδοσία
PGM-FI ηλεκτρονικός ψεκασμός
Ρεζερβουάρ καυσίμου
16.9L
Εκπομπές CO2 (WMTC)
103g/km
Κατανάλωση καυσίμου
23km/l
Χωρητικότητα μπαταρίας
12v 8.6Ah
Συμπλέκτης
Υγρός πολύδισκος, μονόδρομος με υποβοήθηση
Σύστημα μετάδοσης
Μηχανικό, έξι ταχυτήτων
Τελική μετάδοση
Αλυσίδα
Πλαίσιο
Ατσάλινο τύπου διαμάντι
Διαστάσεις (Μ x Π x Υ)
2,325mm x 838mm x 1,450mm
Μεταξόνιο
1560mm
Γωνία κάστερ
27°
Ίχνος
111mm
Ύψος σέλας
850mm
Απόσταση από το έδαφος
210mm
Βάρος με υγρά
208kg
Ακτίνα περιστροφής
2.6m
Εμπρός ανάρτηση
Showa 43mm SFF-CA – 200mm διαδρομής
Πίσω ανάρτηση
Μονό αμορτισέρ, ψαλίδι Pro-Link, 190mm διαδρομής
Εμπρός τροχός
21in (ατσάλινος) με ακτίνες
Πίσω τροχός
18in (ατσάλινος) με ακτίνες
Εμπρός ελαστικό
90/90-R21 M/C 54H
Πίσω ελαστικό
150/70-R18 M/C 70H
ABS
Δικάναλο
Εμπρός φρένο
Δύο δισκόφρενα 310mm με 4.5mm πάχος και ακτινικά τοποθετημένη διπίστονη δαγκάνα
Brakes Rear
Μονό δισκόφρενο 256mm με 6.0mm πάχος και μονοπίστονη δαγκάνα
Πίνακας οργάνων
Οθόνη TFT
Προβολέας
LED
Πίσω φως
LED
Συνδεσιμότητα
Honda Smartphone Voice Control
USB
Type C (κάτω από τη σέλα συνεπιβάτη)
Πρίζα 12V
Προαιρετική
Αυτόματη ακύρωση των φλας
Ναι
Quickshifter
Προαιρετικό
Σύστημα ασφαλείας
Immobilizer


 

MV Agusta Brutale Serie Oro 2026 - Με 148 ίππους στοχεύει στην κορυφή των μεσαίων γυμνών [Gallery]

Πλήρες ηλεκτρονικό οπλοστάσιο – 195 κιλά χωρίς καύσιμο
MV Agusta Brutale Serie Oro 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

3/11/2025

Με τη Serie Oro η MV Agusta αποκάλυψε τη νέα μεσαία Brutale, την οποία εμείς έχουμε ήδη οδηγήσει ως πρωτότυπο! Είναι η μοτοσυκλέτα που φέρνει μαζί της περισσότερη φιλικότητα στην καθημερινότητα έναντι της Brutale 800 RR που αντικαθιστά αλλά και κορυφαία συνολικά απόδοση για την κατηγορία.

Στο τεύχος του ΜΟΤΟ που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στα περίπτερα (#672) μπορείτε να διαβάσετε τις εντυπώσεις μας από τη νέα γυμνή MV Agusta, η οποία θα λέγεται σκέτο Brutale και το όνομά της δεν έχει ως συνθετικό κάποιον αριθμό που να σχετίζεται με τον κυβισμό του κινητήρα της, όπως είχαμε συνηθίσει μέχρι σήμερα.

Η νέα τρικύλινδρη Brutale θα πάρει τη θέση της 800 RR των 140 ίππων και έρχεται να τοποθετηθεί πάνω από την “entry level” 800 αλλά κάτω από την 4κύλινδρη 1000 χρησιμοποιώντας τον νέο 950 EVO κινητήρα που γνωρίσαμε αρχικά στην Enduro Veloce. Έναν κινητήρα που δεν πέρασε αυτούσιος στην Brutale και δέχτηκε πολλές και σημαντικές αλλαγές με στόχο να αυξήσει σημαντικά την απόδοσή του και να την φέρει σε κορυφαίο επίπεδο. Πολλές και σημαντικές είναι οι αλλαγές και στα υπόλοιπα σημεία της μοτοσυκλέτας που θέλει να στρογγυλοκαθίσει στην κορυφή της κατηγορίας της όχι μόνο με τις επιδόσεις της αλλά και με τη συνολική της απόδοση, τη σχεδίασή της, όπως και με την αξιοπιστία της. Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή ξεκινώντας από τη σχεδίαση.

Mv Agusta Brutale Serie Oro 2026

Εδώ στο ΜΟΤΟ γνωρίζαμε για την παρουσίαση της νέας μεσαίας Brutale παραγωγής ημέρες πριν από την επίσημη αποκάλυψή της καθώς η MV Agusta την παρουσίασε διαδικτυακά σε επιλεγμένα μέσα και από τις δύο όχθες του Ατλαντικού όπου και θα είναι διαθέσιμη. Δε χρειάζεται δεύτερη ματιά για να καταλάβει κανείς ότι έχει μπροστά του μία Brutale με το design της σπορ naked να αποτελεί εξέλιξη του γνωστού σχεδίου του μεγάλου Massimo Tamburini και αυτή ήταν και η πρόθεση των σημερινών σχεδιαστών που παραδέχονται υπό τη μορφή κολακείας τις αντιγραφές που έχουν κάνει άλλοι κατασκευαστές τμημάτων της Brutale όλα αυτά τα χρόνια, κάτι βέβαια που συνεχίζεται και σήμερα. 

Ο σήμα κατατεθέν προβολέας ακολουθεί τη σχεδίαση του προηγούμενου αλλά είναι ολοκαίνουργιος με τα LED που κατεβαίνουν στην περιφέρειά του αλλά δεν τον κυκλώνουν να του δίνουν μια χαρακτηριστική ταυτότητα. Το ντεπόζιτο έχει επίσης χαρακτηριστική σχεδίαση Brutale και θυμίζει εκείνο της 800 αλλά είναι επίσης ολοκαίνουργιο και πιο στενό στα πλάγια και άλλαξε γιατί οι άνθρωποι της MV Agusta ήθελαν να το κάνουν τέλειο, όπως μας είπαν χαρακτηριστικά. Όλα μοιάζουν άλλα όλα είναι διαφορετικά με πι έντονες ίσως αλλαγές εκείνες που έχουν πραγματοποιηθεί στην ουρά της μοτοσυκλέτας -με επιρροές απί την Dragster-, όπως και στο τελικό της εξάτμισης, το οποίο αφήνει τις γωνίες και τις ακμές στην άκρη και επιστρέφει στις στρογγυλές απολήξεις που είναι παράλληλα και ξεχωριστές μεταξύ τους. Αυτή βέβαια είναι η εξάτμιση -από τιτάνιο- της Serie Oro, η οποία σχεδιάστηκε σε συνεργασία με την Termignoni και μένει να δούμε αν θα υπάρχουν διαφορές σε σχέση με εκείνη της στάνταρ έκδοσης της Brutale.

Mv Agusta Brutale Serie Oro 2026

Στη Serie Oro το ανθρακόνημα έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλά μέρη της μοτοσυκλέτας, αλλού βαμμένο και αλλού άβαφο για να μην το μπερδεύει ο παρατηρητής με ένα απλό πλαστικό κομμάτι, ενώ νέο είναι και το βαθύ μεταλλικό κόκκινο χρώμα ,το οποίο έχει ταιριάξει με το ασημί “Ago” της MV Agusta που φέρει το παρατσούκλι του Agostini.

Φιλικότερη θέση οδήγησης και για ψηλούς
Θέλοντας να αλλάξουν τον χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας αλλά όχι και την ταυτότητά της οι Ιταλοί ασχολήθηκαν πολύ με την οδηγησιμότητά της θέλοντας να την κάνουν πολύ πιο εύκολη και για το μέσο αναβάτη αλλά και για τον πιο έμπειρο, έναντι της Brutale 800 RR. Κατά τη διαδικτυακή παρουσίαση μας είπαν ότι θεωρούν την άνεση που νιώθει ένας αναβάτης πάνω στη μοτοσυκλέτα ως έναν παράγοντα που συντελεί στη συνολική της απόδοση ( χαρακτήρισαν την άνεση ως performance factor), ενώ θέλουν να δουν περισσότερες Brutale στο μέλλον να χρησιμοποιούνται καθημερινά. Τέλος στην old school ιταλική σχολή όπου έπρεπε να πηγαίνεις όλο και πιο γρήγορα για να “ξυνήσουν” το πλαίσιο και οι αναρτήσεις και να αρχίσουν να δουλεύουν σωστά. Τώρα αυτό γίνεται από χαμηλότερη ταχύτητα ώστε ο αναβάτης να μη νιώθει ότι βρίσκεται πάνω σε μια μοτοσυκλέτα που τα καταφέρνει καλά μόνο στην πίστα.

Mv Agusta Brutale Serie Oro 2026

Για να πετύοχυν το παραπάνω οι Ιταλοί ξεκίνησαν με την αναθεώρηση του εργονομικού τριγώνου της θέσης οδήγησης, κάνοντας παράλληλα τη μοτοσυκλέτα πιο ευρύχωρη για τους ψηλότερους. Έναντι της 800 RR το τιμόνι βρίσκεται 20 χλστ. ψηλότερα και 10 πιο χλστ. μπροστά με τη νέα σέλα να είναι κατά 20 χλστ. πιο φαρδιά στο εμπρός μέρος της, κοντά στο ρεζερβουάρ αλλά και 40 χλστ. φαρδύτερη στο πίσω. Είναι επίσης και 40 χλστ. πιο μακριά και έτσι επιτρέπει ένα σαφώς μεγαλύτερο εύρος κίνησης, ενώ έχει και 10 χλστ. περισσότερο αφρώδες. Τα μαρσπιέ, τέλος, έχουν τοποθετηθεί 30 χλστ. ψηλότερα και 10 χλστ. πιο πίσω, έναντι της Brutale 800RR.

Η οθόνη είναι μικρή σχετικά σε μέγεθός με διαγώνιο στις πέντε ίντσες με την MV Agusta να επιλέγει συνειδητά, με νέα γραφικά και μενού και πλήρη συνδεσιμότητα, ενώ ενσωματώνει αντικλεπτικό σύστημα, σύστημα ανίσχευσης πτώσης και αποστολής sms, όπως και σύστημα γεωεντοπισμού. Ο αναβάτης μπορεί να επιλέξει μεταξύ πέντε προγραμμάτων λειτουργίας για τον κινητήρα και το πλήρες ηλεκτρονικό οπλοστάσιο έχοντας στη διάθεσή του τα Rain, Urban, Sport, Race και Custom. Στάνταρ είναι επίσης το cruise control, όπως και το launch control.

​    ​​    ​

Στους 148 ίππους ο 950 EVO 
Ο 3κύλινδρος των 931 κ.εκ. της Enduro Veloce δεν φτιάχτηκε μόνο για την ιταλική adventure, ωστόσο δεν μετακόμισε και αυτούσιος στην Brutale και αποτελεί εξέλιξη του συγκεκριμένου μοτέρ που αύξησε σημαντικά την απόδοσή του και προσαρμόστηκε στο νέο του ρόλο. Με αντίστροφα περιστρεφόμενο στρόφαλο, ο κινητήρας παραμένει στα 931 κ.εκ. με τη μέγιστη ισχύ να έχει ανέβει στους 148 ίππους στις 11.200 σ.α.λ., ενώ όπως και στην Enduro Veloce, το 85% της ροπής, που έχει μέγιστη τιμή τα 10,9 χιλιογραμμόμετρα στις 8.400, είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η καμπύλη της ροπής αναμένεται και εδώ επίπεδη και για τη βελτίωση στην απόδοση ο πρώτος μεγάλος υπεύθυνος είναι η πλήρως ανασχεδιασμένη κεφαλή με βελτιστοποιημένο κύκλωμα ψύξης, μεγαλύτερες βαλβίδες από ατσάλι και ανασχεδιασμένη εισαγωγή και εξαγωγή. Νέες είναι και οι έδρες των βαλβίδων από υλικό που παρουσιάζει αυξημένη αντοχή στη φθορά, ενώ νέοι είναι και το προφίλ των εκκεντροφόρων, ενώ η συμπίεση έχει ανέβει στο 13,4:1. Οι αλλαγές συνεχίζονται στη νέα φλάντζα κεφαλής, τα νέα πιστόνια και την αναθεώρηση του κυκλώματος λίπανσης, όπως και των θαλάμων καύσης. Νέο τέλος είναι το σώμα ψεκασμού των 50 χλστ. Πολλές από τις αλλαγές που έκαναν οι Ιταλοί δεν αφορούν αποκλειστικά την αύξηση της απόδοσης και έχουν να κάνουν και με τη διατήρηση της αξιοπιστίας του κινητήρα (βλ. λίπανση και ψύξη) καθώς θέλουν οι μοτοσυκλέτες τους να είναι πλήρως ανταγωνιστικές και σε αυτόν τον νευραλγικό τομέα με την 5ετή εργοστασιακή εγγύηση της MV Agusta να ισχύει και για το νέα Brutale.

Mv Agusta Brutale Serie Oro 2026

Οι Ιταλοί μας είπαν ότι για να φτάσουν στην κορυφαία, για την κατηγορία απόδοση, πήραν ως σημείο αναφοράς τον δικύλινδρο κινητήρα του KTM 990 Duke -των θεωρούν έναν από τους καλύτερους κινητήρες στην κατηγορία- αλλά και τον V2 του Ducati Streetfighter, όχι του καινούργιου των 120 ίππων αλλά του προηγούμενου που ήταν σαφώς πιο δυνατό και απέδιδε 153 ίππους. Χαρακτηριστικά ανέφεραν ότι σε σχέση με το γυμνό των Αυστριακών το δικό τους μοτέρ είναι ισχυρότερο κατά 10 άλογα στις 4.500 σ.α.λ. και ένα χιλιογραμμόμετρο ροπής, με τη διαφορά στην ισχύ να ανεβαίνει στα 20 στις 10.000 σ.α.λ.  και τη διαφορά στη ροπή να διατηρείται. Παρόμοια είναι η υπεροχή του 950 EVO και απέναντι στο μοτέρ της Ducati για το οποίο βέβαια δεν έχουν πλέον λόγο να ανησυχούν. Σημαντικά ισχυρότερος είναι ο κινητήρας και σε σχέση με εκείνον της Brutale 800 με 20 ίππους περισσότερους στις 4.000 σ.α.λ. (+3 χιλιογραμμόμετρα), με τη διαφορά να ανεβαίνει στους 30 στις 7.000 σ.α.λ.

Αλλαγές και σε πλαίσιο-αναρτήσεις-φρένα
Το ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα είναι επίσης ένα ακόμη σημείο όπου υπάρχουν πολλές ομοιότητες με εκείνο της 800 RR αλλά και εδώ οι αλλαγές είναι μεγάλες. Η MV Agusta αναφέρει ότι αναθεωρήθηκε η στρεπτική του ακαμψία και μειώθηκε το βάρος του, ενώ το αλουμινένιο ψαλίδι έγινε πιο μακρύ και έτσι μεγάλωσε και το μεταξόνιο που φτάνει τα 1.433 χλστ., με το ίχνος στα 93 χλστ. Το βάρος της Brutale είναι 195 κιλά με άδειο το ρεζερβουάρ των 16,5 λίτρων, ενώ η απόσταση της σέλας από το έδαφος βρίσκεται στα 850 χλστ.

Mv Agusta Brutale Serie Oro 2026

Η Serie Oro, ως η περιορισμένης παραγωγής έκδοσης θα φέρει κορυφαίο πακέτο φρένων της Brembo και θα είναι η πρώτη μεσαίου κυβισμού που θα έχει στον εξοπλισμό της τις ακτινικής τοποθέτησης 4πίστονες δαγκάνες Hypure, όπως και ακτινική τρόμπα της ιταλικής εταιρείας με πιστόνι 17 χλστ. με τους δίσκους να έχουν διάμετρο 320 χλστ. 
Στις αναρτήσεις προτιμήθηκε η Ohlins και το πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι NIX 30 των 43 χλστ. που φέρει στα καλάμια του επίστρωση νιτριδίου του τιτανίου (TiN) και το TTX 36 αμορτισέρ, επίσης πλήρως ρυθμιζόμενο. Ως ελαστικά πρώτης τοποθέτησης επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV.
Οι ζάντες είναι αλουμινένιες σφυρήλαστες στα 3,5 κιλά πίσω και τρία μπροστά, δύο κιλά ελαφρύτερες από ότι αν ήταν χυτές. 

Η Serie Oro θα παραχθεί σε 300 αριθμημένα αντίτυπα και σύμφωνα με την MV Agusta η τιμή θα είναι έκπληξη αλλά όχι με την κακή έννοια, γιατί θα είναι χαμηλότερη σε σχέση με αυτή που μπορεί να περιμένει το κοινό.