Η KTM τα βάζει με την Ferrari και την Porsche

Αναβαίνει κατηγορία με τα νέα X-BOX GTX/GT2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/2/2020

Όταν πρωτοεμφανίστηκε το X-BOW στα καταστήματα της KTM δίπλα στις καθαρόαιμες Motocross και Enduro μοτοσυκλέτες της, όλοι απορούσαν τι στο καλό έχει στο μυαλό του ο δαιμόνιος επιχειρηματίας Stefan Pierer. Ήταν ένα track-day αυτοκίνητο με φώτα-φλας-καθρέπτες, που του επέτρεπε να πάει από το γκαράζ του σπιτιού έως την κοντινή πίστα χωρίς να χρειάζεται τρέιλερ. Οτιδήποτε άλλο αφορούσε τους πρακτικούς τομείς των αυτοκινήτων, ήταν πέρα από τις δυνατότητες του X-BOX. Δεν είχε πόρτες, δεν είχε οροφή και δεν είχε τζάμια, οπότε έπρεπε να πατάς στο κάθισμα για να μπεις, να φοράς full-face κράνος για να το οδηγείς, να γίνεσαι μούσκεμα όταν βρέχει και φυσικά να μην έχεις πάνω σου ούτε πορτοφόλι ή κινητό τηλέφωνο, καθώς οι αποθηκευτικοί χώροι είναι ένα απόλυτο μηδέν.

Με τιμή που ξεκινούσε από τα 90.000€ και ξεπερνούσε τα 120.000 στην full-carbon έκδοση, το X-BOW ήταν ένα παιχνίδι για πολύ πλούσιους. Όμως όσο τσουχτερή κι αν ακούγεται η τιμή του, το X-BOW ήταν “τσάμπα” για εκείνους που έχουν τέτοιου είδους και χρήσης οχήματα. Το πλαίσιό του σχεδιάστηκε και κατασκευάζεται από αγωνιστικών προδιαγραφών carbon στις εγκαταστάσεις της Dallara Automobili στην Ιταλία. Η συγκεκριμένη ιταλική εταιρεία κάνει αυτή τη δουλειά για ολόκληρες δεκαετίες στη Formula 1 και Formula3. Έτσι το X-BOW είχε από την αρχή κορυφαίου επιπέδου στήσιμο για την πίστα και την ίδια στιγμή, οι πολυρυθμιζόμενες αναρτήσεις είχαν τη δυνατότητα να προσαρμοστούν τέλεια σε κάθε πίστα. Ο κινητήρας των X-BOW ήταν ο δημοφιλής δίλιτρος τετρακύλινδρος εν σειρά, turbo του VW Group με 260-272 ίππους, που έχουν τα Audi S3, TT-S και Golf R. Με βάρος 860 κιλά, το X-BOW είχε μόλις 3,3 κιλά ανά ίππο, που του χαρίζουν επιταχύνσεις Hypercar πολλαπλάσιας τιμής. Με την ευκολία συντήρησης και tuning του κινητήρα και με το μικρό βάρος να μην καταπονεί τα ελαστικά του στην πίστα όσο μια Porsche GT3 ή μια Ferrari 430 Stradale, το X-BOW άρχισε να εμφανίζεται όλο και πιο συχνά στις πίστες. Όπως ήταν φυσικό ακολούθησε η αγωνιστική εμπλοκή, αρχικά με αγώνες επιπέδου club και αργότερα με αγώνες εθνικών πρωταθλημάτων στη Γερμανία και την Αυστρία, παρουσιάζοντας την έκδοση GT4 που έχει κανονική οροφή. Έτσι αυτό που αρχικά έμοιαζε σαν ένα προσωπικό παιχνίδι του Pierer, αποδείχτηκε πως είχε εμπορική και αγωνιστική οντότητα.

Τώρα η KTM ετοιμάζεται να κάνει το επόμενο βήμα της και να αναμετρηθεί με την Porsche και την Ferrari στην κορυφαία κατηγορία GT2 με αντίπαλο τα κτήνη των 700 ίππων. Μέσω της αγωνιστικής ομάδας Reiter έχει εξελίξει ένα νέο αυτοκίνητο που χρησιμοποιεί μεν ως βάση το πλαίσιο του X-BOW αλλά στην πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετικό σε όλους τους υπόλοιπους τομείς. Ο κινητήρας τώρα είναι ο πεντακύλινδρος εν σειρά των Audi TT-RS και RS-3 που σε νορμάλ μορφή ξεπερνά τους 380-400 ίππους. Στο νέο X-BOW GTX θα βγάζει 700 ίππους, όμως στην αγωνιστική έκδοση GT2 θα περιοριστούν στους 600 ίππους, καθώς το αυτοκίνητο είναι πολύ ελαφρύ και οι κανονισμοί περιορίζουν την αναλογία κιλών ανά ίππο. Με άλλα λόγια, η έκδοση για Track Day θα είναι πολύ πιο δυνατή από την αγωνιστική! Το αυτοκίνητο παραγωγής θα συναρμολογείται στην ειδική γραμμή παραγωγής στο εργοστάσιο της Αυστρίας, όπου η KTM δίνει την δυνατότητα στους αγοραστές να παρακολουθήσουν από κοντά την κατασκευή του αυτοκινήτου τους και αμέσως μετά να το οδηγήσουν στην πίστα του παγκοσμίου πρωταθλήματος της Formula 1 του Red Bull Ring της Αυστρίας.  

   

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες