Και… φτηνότερη έκδοση για το Triumph Rocket III 2020

Το βρετανικό κτήνος των 2500 κυβικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2019

Η ιδέα για ένα γιγαντιαίο Power Cruiser με άφθονα κυβικά και ροπή τανκς προφανώς και δεν είναι καινούρια. Ξεκίνησε από τις πίστες dragster των ΗΠΑ, όπου το γκάζι πραγματικά δεν είναι ποτέ αρκετό, κάπου στις αρχές των 70ies. Τα μαστόρια έπαιρναν ολόκληρες τις τετρακύλινδρες αερόψυκτες κυλινδροκεφαλές των ιαπωνικών superbike και φτιάχνοντας δικά τους κάρτερ και στροφάλους, δημιουργούσαν κινητήρες V8 με 1500 (CB 750 X 2) ή ακόμα και 1800 κυβικά (Ζ 900 Χ 2). Η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής που εμπνεύστηκε από εκείνες τις κατασκευές ήταν φυσικά η Yamaha V-Max 1200, όπου χάρη στην αποτυχία του τουριστικού Venture να ανταγωνιστεί το Goldwing, η Yamaha βρέθηκε με τις αποθήκες της γεμάτες V4 κινητήρες.

Το αστείο σε αυτή την εμπορική κόντρα μεταξύ των μοντέλων της Yamaha και της Honda, είναι πως το V-Max κατάφερε να αφήσει σε όλο τον πλανήτη το στίγμα του ιστορία του μοτοσυκλετισμού, ενώ ο ανταγωνιστικό Valkyrie της Honda έμεινε στη σκιά του, παρά το γεγονός πως είχε τον εξακύλινδρο boxer κινητήρα της διάσημης Goldwing! Κι ενώ η κατηγορία αυτών των γιγαντιαίων Power Cruiser έμοιαζε να φτάνει στο τέλος της, η Triumph εμφάνισε το δικό της κτήνος, με διαμήκη τρικύλινδρο κινητήρα και 2300 κυβικά! Ήταν ένα πραγματικό κτήνος σε διαστάσεις, κυβικά και… βάρος, αφού ζύγιζε πάνω από 310 κιλά άδειο και είχε μήκος 2,5 μέτρα!!!! Η ιπποδύναμή του ήταν όμως “μόλις” 145 ονομαστικούς ίππους, όσους δηλαδή είχαν και τα “ανοιχτά” V-Max 1200.

Από την άλλη μεριά όμως, το νούμερο που εντυπωσίαζε ήταν φυσικά τα 20kg/m ροπής, που καμία άλλη μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν έχει πλησιάσει μέχρι σήμερα. Οι πωλήσεις ήταν συμπαθητικές, όμως γρήγορα φάνηκε πως το κοινό που σκόπευε να αγοράσει μια τέτοια μοτοσυκλέτα  ήθελε περισσότερες ανέσεις και τουριστικές δυνατότητες. Έτσι χρόνο με τον χρόνο, η σέλα μεγάλωνε για να χωράει πιο άνετα έναν χοντρό Αμερικάνο και την αντίστοιχα υπέρβαρη γυναίκα του και η ιπποδύναμη έπεσε στους 100 ίππους. Το 2007 η Yamaha προσπάθησε να ζωντανέψει ξανά τον θρύλο των Power Cruiser και την σχέσης τους με τα dragster, παρουσιάζοντας τη δεύτερη γενιά της V-Max, η οποία αυτή τη φορά είχε εντελώς δικό της V4 κινητήρα 1800 κυβικών.

Η Honda απάντησε με μάλλον χλιαρό τρόπο, εκμοντερνίζοντας εμφανισιακά την Valkiery και βαφτίζοντάς τη Gold Wing Valkiery, για να δείξει πως είναι απλώς μια γυμνή έκδοση της Gold Wing και όχι αντίπαλος της V-Max.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ακολούθησε ήταν η ταφόπλακα για αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, όχι τόσο γιατί ο κόσμος στον οποίο απευθύνονταν δεν είχε τα χρήματα να τις αγοράσει, όσο διότι κανείς δεν ήθελε να κυκλοφορεί δημόσια με μοτοσυκλέτα 1800 κυβικών ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν χάσει τις δουλειές τους…  

Σήμερα η Triumph επαναφέρει την ιδέα των γνήσιων Power Cruiser και μάλιστα επενδύει σε αυτή την ιδέα, σχεδιάζοντας από την αρχή, έναν ολοκαίνουριο κινητήρα 2500 κυβικών και αλουμινένιο πλαίσιο. Η ιπποδύναμη που ανακοινώνουν οι Βρετανοί είναι και πάλι δυσανάλογα μικρή ως προς τον κυβισμό, φτάνοντας μόλις τους 170 ίππους.

Θυμίζουμε πως η Yamaha υποσχόταν 200 ίππους με τη δεύτερη γενιά του V-Max και τότε τα superbike είχαν με το ζόρι 160-170 ίππους. Σήμερα που τα 200-210 άλογα είναι… στραγάλια, μάλλον οι 170 ίπποι του Rocker III δεν θα τρομάξουν κανέναν.

Η πρώτη εμφάνιση του νέου Rocket III έγινε στο ετήσιο dealers-meeting της Triumph, όπου παρουσιάστηκε η ειδική έκδοση TFC, η οποία θα παραχθεί σε μόλις 750 αριθμημένα αντίτυπα. Είχε πάνω της carbon προστατευτικά, ελεύθερες εξατμίσεις της Arrow και τις ακριβές ακτινικές δαγκάνες της Brembo.

Ως αποτέλεσμα, η τιμής της στην Αγγλία ήταν στο φάσμα των 30.000€. Όμως λίγες μέρες πριν άρχισαν να διαρρέουν φωτογραφίες με μια πιο γήινη έκδοση, χωρίς carbon και special εξοπλισμό. Πόση θα είναι η διαφορά στην τιμή, από την αφαίρεση των “εξωτικών” δεν είναι ακόμα γνωστό. Το βέβαιο είναι, πως αν θέλεις να έχεις τη μοτοσυκλέτα με τον μεγαλύτερο σε κυβικά και ροπή κινητήρα που έχει βγει στην παραγωγή, σε λίγους μήνες θα την βρεις στα καταστήματα της Triumph.

Royal Enfield Electrik01 - Συνεχίζεται η εξέλιξη της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας των Ινδών

Πατέντες "βλέπουν" το φως της δημοσιότητας -Πλησιάζει η ημερομηνία παρουσίασης
Royal Enfield Electrik01 ηλεκτρική μοτοσυκλέτα
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/8/2024

Παρουσία και στις αμιγώς ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες σκοπεύει να έχει η Royal Enfield στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, όπως φαίνεται και από νέες πατέντες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Πάνε δυόμιση χρόνια από τότε που η Royal Enfield έδειξε στο κοινό τα αμιγώς ηλεκτρικά της πλάνα, αποκαλύπτοντας εν μέρει το concept Electrik01 στα τέλη του 2022 με μία και μόνο φωτογραφία που έδειχνε ωστόσο καθαρά το "νοσταλγικό" girder πιρούνι της μοτοσυκλέτας.

Λίγο αργότερα ακολούθησε η επένδυση της Royal Enfield στην ισπανική startup Stark Future που έχει δείξει μέχρι στιγμής την ΜΧ VARG με ισχύ 80 ίππων και βάρος "μόλις" 118 κιλών.

Έπειτα και για μεγάλο διάστημα οι Ινδοί τήρησαν σιγή ιχθύος γύρω από τις δικές τους εξελίξεις στα ηλεκτρικά και μας θύμισαν ξανά ότι ασχολούνται και αυτοί με μοτοσυκλέτα "μηδενικών" εκπεμπόμενων ρύπων στην περασμένη EICMA με το HIM-E.

Royal Enfield Electrik01 ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Εκεί μάθαμε ότι η Royal Enfield πραγματοποιεί δοκιμές του ηλεκτρικού της μοντέλου χρησιμοποιώντας συστοιχίες μπαταριών των Panasonic, Samsung και LG για να αξιολογήσει ποια από τις τρεις εταιρείες έχει την καλύτερη λύση για της δικές της ανάγκες.

Τώρα και ενώ θα περιμέναμε ίσως να δούμε εικόνες και πατέντες για την ηλεκτρική adventure των Ινδών, στο φως της δημοσιότητας επανέρχεται το Electrik01.

Το τρισδιάστατο ψηφιακό μοντέλο που φαίνεται στις εικόνες δεν απέχει από το πρωτότυπο Electrik01 με το girder πιρούνι να παραμένει, ενώ η γενικότερη αισθητική προσέγγιση της Royal Enfield βρίσκεται κοντά σε εκείνη των μοτοσυκλετών από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Παράλληλα, οι μπαταρίες της μοτοσυκλέτας φαίνεται να "κρύβονται" πίσω από κάσα με μεγάλες ψύκτρες, ώστε αλλοιωθεί όσο το δυνατό λιγότερο η ρετρό σχεδίαση, ενός το πίσω μέρους είναι πολύ "καθαρό" με τη σέλα του συνεπιβάτη να απουσιάζει και το το φτερό να στηρίζεται στο ψαλίδι της μοτοσυκλέτας που έχει στενό ελαστικό και στον πίσω τροχό.

Royal Enfield 2025

Το πλαίσιο μοιάζει να είναι διπλής ραχοκοκαλιάς και περικλείει και το ψευδοντεπόζιτο όπως και τα πλαϊνά καπάκια. Η μοτοσυκλέτα θυμίζει αμυδρά την στρατιωτική Royal Enfield WD/RE, τη βάρους μόλις 59 κιλών μοτοσυκλέτα με το δίχρονο μοτέρ των 125 κ.εκ. που κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του 2ου ΠΠ και είχε σχεδιαστεί για να πέφτει με αλεξίπτωτο.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα της βρετανικής τότε εταιρείας είχε το παρατσούκλι "Flying Flea" (Ιπτάμενος Ψύλλος) και αυτό ενδέχεται να είναι το όνομα της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής των Ινδών έναντι του Electrik01 αφού η Royal Enfield έχει προχωρήσει στην κατοχύρωση του ονόματος σε Ασία, Ευρώπη και Αμερική.

Σύμφωνα με τα πλάνα των Ινδών η πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα τους αναμένεται να κάνει την εμφάνισή της το 2025 και μένει να δούμε αν θα είναι ο "Ιπτάμενος Ψύλλος" της ή ένα ηλεκτρικό Himalayan.