Και… φτηνότερη έκδοση για το Triumph Rocket III 2020

Το βρετανικό κτήνος των 2500 κυβικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/5/2019

Η ιδέα για ένα γιγαντιαίο Power Cruiser με άφθονα κυβικά και ροπή τανκς προφανώς και δεν είναι καινούρια. Ξεκίνησε από τις πίστες dragster των ΗΠΑ, όπου το γκάζι πραγματικά δεν είναι ποτέ αρκετό, κάπου στις αρχές των 70ies. Τα μαστόρια έπαιρναν ολόκληρες τις τετρακύλινδρες αερόψυκτες κυλινδροκεφαλές των ιαπωνικών superbike και φτιάχνοντας δικά τους κάρτερ και στροφάλους, δημιουργούσαν κινητήρες V8 με 1500 (CB 750 X 2) ή ακόμα και 1800 κυβικά (Ζ 900 Χ 2). Η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής που εμπνεύστηκε από εκείνες τις κατασκευές ήταν φυσικά η Yamaha V-Max 1200, όπου χάρη στην αποτυχία του τουριστικού Venture να ανταγωνιστεί το Goldwing, η Yamaha βρέθηκε με τις αποθήκες της γεμάτες V4 κινητήρες.

Το αστείο σε αυτή την εμπορική κόντρα μεταξύ των μοντέλων της Yamaha και της Honda, είναι πως το V-Max κατάφερε να αφήσει σε όλο τον πλανήτη το στίγμα του ιστορία του μοτοσυκλετισμού, ενώ ο ανταγωνιστικό Valkyrie της Honda έμεινε στη σκιά του, παρά το γεγονός πως είχε τον εξακύλινδρο boxer κινητήρα της διάσημης Goldwing! Κι ενώ η κατηγορία αυτών των γιγαντιαίων Power Cruiser έμοιαζε να φτάνει στο τέλος της, η Triumph εμφάνισε το δικό της κτήνος, με διαμήκη τρικύλινδρο κινητήρα και 2300 κυβικά! Ήταν ένα πραγματικό κτήνος σε διαστάσεις, κυβικά και… βάρος, αφού ζύγιζε πάνω από 310 κιλά άδειο και είχε μήκος 2,5 μέτρα!!!! Η ιπποδύναμή του ήταν όμως “μόλις” 145 ονομαστικούς ίππους, όσους δηλαδή είχαν και τα “ανοιχτά” V-Max 1200.

Από την άλλη μεριά όμως, το νούμερο που εντυπωσίαζε ήταν φυσικά τα 20kg/m ροπής, που καμία άλλη μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν έχει πλησιάσει μέχρι σήμερα. Οι πωλήσεις ήταν συμπαθητικές, όμως γρήγορα φάνηκε πως το κοινό που σκόπευε να αγοράσει μια τέτοια μοτοσυκλέτα  ήθελε περισσότερες ανέσεις και τουριστικές δυνατότητες. Έτσι χρόνο με τον χρόνο, η σέλα μεγάλωνε για να χωράει πιο άνετα έναν χοντρό Αμερικάνο και την αντίστοιχα υπέρβαρη γυναίκα του και η ιπποδύναμη έπεσε στους 100 ίππους. Το 2007 η Yamaha προσπάθησε να ζωντανέψει ξανά τον θρύλο των Power Cruiser και την σχέσης τους με τα dragster, παρουσιάζοντας τη δεύτερη γενιά της V-Max, η οποία αυτή τη φορά είχε εντελώς δικό της V4 κινητήρα 1800 κυβικών.

Η Honda απάντησε με μάλλον χλιαρό τρόπο, εκμοντερνίζοντας εμφανισιακά την Valkiery και βαφτίζοντάς τη Gold Wing Valkiery, για να δείξει πως είναι απλώς μια γυμνή έκδοση της Gold Wing και όχι αντίπαλος της V-Max.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ακολούθησε ήταν η ταφόπλακα για αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, όχι τόσο γιατί ο κόσμος στον οποίο απευθύνονταν δεν είχε τα χρήματα να τις αγοράσει, όσο διότι κανείς δεν ήθελε να κυκλοφορεί δημόσια με μοτοσυκλέτα 1800 κυβικών ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν χάσει τις δουλειές τους…  

Σήμερα η Triumph επαναφέρει την ιδέα των γνήσιων Power Cruiser και μάλιστα επενδύει σε αυτή την ιδέα, σχεδιάζοντας από την αρχή, έναν ολοκαίνουριο κινητήρα 2500 κυβικών και αλουμινένιο πλαίσιο. Η ιπποδύναμη που ανακοινώνουν οι Βρετανοί είναι και πάλι δυσανάλογα μικρή ως προς τον κυβισμό, φτάνοντας μόλις τους 170 ίππους.

Θυμίζουμε πως η Yamaha υποσχόταν 200 ίππους με τη δεύτερη γενιά του V-Max και τότε τα superbike είχαν με το ζόρι 160-170 ίππους. Σήμερα που τα 200-210 άλογα είναι… στραγάλια, μάλλον οι 170 ίπποι του Rocker III δεν θα τρομάξουν κανέναν.

Η πρώτη εμφάνιση του νέου Rocket III έγινε στο ετήσιο dealers-meeting της Triumph, όπου παρουσιάστηκε η ειδική έκδοση TFC, η οποία θα παραχθεί σε μόλις 750 αριθμημένα αντίτυπα. Είχε πάνω της carbon προστατευτικά, ελεύθερες εξατμίσεις της Arrow και τις ακριβές ακτινικές δαγκάνες της Brembo.

Ως αποτέλεσμα, η τιμής της στην Αγγλία ήταν στο φάσμα των 30.000€. Όμως λίγες μέρες πριν άρχισαν να διαρρέουν φωτογραφίες με μια πιο γήινη έκδοση, χωρίς carbon και special εξοπλισμό. Πόση θα είναι η διαφορά στην τιμή, από την αφαίρεση των “εξωτικών” δεν είναι ακόμα γνωστό. Το βέβαιο είναι, πως αν θέλεις να έχεις τη μοτοσυκλέτα με τον μεγαλύτερο σε κυβικά και ροπή κινητήρα που έχει βγει στην παραγωγή, σε λίγους μήνες θα την βρεις στα καταστήματα της Triumph.

Desmo450 EDS – Η πρώτη καθαρόαιμη enduro της Ducati

Βασισμένη στη Desmo450 MX με όλες τις επεμβάσεις για προσαρμογή σε νέο ρόλο
ducati desmo450 eds
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

To Desmo450 EDS χτίζεται πάνω στον υγρόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα που μας σύστησε η ΜΧ έκδοση, υιοθετώντας πολλές αλλαγές προκειμένου να αποκτήσει το αρκετά διαφορετικό προφίλ απόδοσης που χρειάζεται η enduro/cross-country χρήση.

Οι επεμβάσεις περιλαμβάνουν νέα σώματα ψεκασμού με μικρότερη διάμετρο, 42 χιλιοστά αντί 44 στo 450 ΜΧ, άλλους εκκεντροφόρους, πιστόνι με χαμηλότερο λόγο συμπίεσης, νέα μπιέλα, επανασχεδιασμένη εξάτμιση και αναθεωρημένη αδράνεια από τα κινητά μέρη όπως ο στρόφαλος και το βολάν.

ducati desmo450 eds

Ο κινητήρας πλέον λαμβάνει υπόψη και την προστασία που πρέπει να έχει από πτώσεις στο φυσικό περιβάλλον, έτσι έχει νέα αλουμινένια καπάκια στην κεφαλή και πλευρικά στον κινητήρα που δηλώνουν πολύ ανθεκτικότερα από τα μαγνησίου που φορά η ΜΧ έκδοση.

Επεμβάσεις έχουν γίνει και στον συμπλέκτη, για πιο ελαφριά αίσθηση, ενώ η μετάδοση περιλαμβάνει εξατάχυτο κιβώτιο με κλιμάκωση προσαρμοσμένη σε εντούρο χρήση – κοντύτερη πρώτη, μακριά έκτη.

ducati desmo450 eds

Το κύκλωμα ψύξης περιλαμβάνει ψυγείο με 6,5% μεγαλύτερη επιφάνεια και ηλεκτρικό βεντιλατέρ.

Επιπλέον της βασικής του μορφής, το νέο Desmo450 EDS μπορεί να εξοπλιστεί και με το Ducati Performance racing kit, το οποίο εμπλουτίζει τη μοτοσυκλέτα με άλλη εξάτμιση, quickshifter και διαφορετικές χαρτογραφήσεις κινητήρα για αγωνιστική χρήση, καθώς και αρκετά ηλεκτρονικά εφόδια.

Ο αναβάτης αποκτά με το racing kit δύο Riding Modes και δύο Power Modes, επιλέξιμες μέσω κουμπιού στο τιμόνι.

ducati desmo450 eds

Το ηλεκτρονικό πακέτο του προαιρετικού κιτ περιλαμβάνει Ducati Traction Control (DTC) με τέσσερα επίπεδα ευαισθησίας, καθώς και Launch Control και Engine Brake Control (επίσης ρυθμιζόμενο σε τέσσερα επίπεδα), τα οποία εντάσσονται στις Riding Modes και ελέγχονται και μέσω της εφαρμογής για τηλέφωνα X-Link που συνδέεται με τη μοτοσυκλέτα μέσω Wi-Fi.

Η Ducati χρησιμοποιεί και στο Desmo450 EDS το αλουμινένιο πλαίσιο του Desmo450 MX, έχοντας τροποποιήσει τις βάσεις του κινητήρα καταλλήλως για το προφίλ ακαμψίας που ταιριάζει στην εντούρο οδήγηση.

ducati desmo450 eds

Στις αναρτήσεις οι Ιταλοί συνεργάστηκαν με τη Showa, με μια ομάδα αναβατών που περιλαμβάνει και τον παγκόσμιο πρωταθλητή Antoine Meo, για να αναπτύξει το πιρούνι της νέας μοτοσυκλέτας, ένα ανεστραμμένο 49 mm με διαδρομή 310 mm και πιο μαλακά ελατήρια από αυτά του Desmo450 MX.

Στα φρένα η επιλογή της Brembo φέρνει μια διπίστονη δαγκάνα σε δίσκο 260 mm της Galfer μπροστά, καθώς και μια μονοπίστονη σε δίσκο 240 mm πίσω.

Οι τροχοί είναι 21 ιντσών μπροστά και 18 πίσω, με αλουμινένιες ζάντες Excel Takasago και ακτίνες Alpine, ντυμένες με λάστιχα Metzeler Six Days Extreme σε διαστάσεις 80/100-21 και 110/90-18.

ducati desmo450 eds

Η συντήρηση της νέας εντούρο της Ducati ακολουθεί τη στρατηγική που έχει εισάγει με την ΜΧ μοτοσυκλέτα της. Οι επιλογές χωρίζονται σε δύο επίπεδα, τα "MID" and "FULL", που διαφέρουν ανάλογα με τη χρήση. Το MID πρόγραμμα σέρβις προβλέπει αντικατάσταση πιστονιού μεταξύ 90 και 120 ωρών λειτουργίας, ενώ το FULL προβλέπει γενική ανακατασκευή του μοτέρ σε διαστήματα από 180 ως 240 ώρες λειτουργίας, πάντα ανάλογα με τη φθορά που παρατηρείται.

Το νέο εντούρο μοντέλο της Ducati αναμένεται να είναι διαθέσιμο στις ευρωπαϊκές αγορές από τον Ιούλιο του 2026, αποκλειστικά σε κόκκινο χρώμα φυσικά.