Kawasaki: Δίχρονο τετρακύλινδρο, υπερτροφοδοτούμενο άμεσου ψεκασμού και υβριδικό!

Όλες οι τεχνολογίες σε ένα κινητήρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/7/2020

Η νέα πατέντα που κατέθεσε η Kawasaki έχει όλες τις τεχνολογικές λύσεις που έχουν εφαρμοστεί στους κινητήρες εσωτερικής καύσης τα τελευταία είκοσι χρόνια. Εκείνο που τον κάνει ξεχωριστό βέβαια είναι το γεγονός πως είναι δίχρονος και όχι τετράχρονος, διότι η Audi είχε στην παραγωγή από το 2012 έναν V6 με υπερτροφοδότη και άμεσο ψεκασμό. Επίσης δεν είναι σαφές αν ο συγκεκριμένος κινητήρας αφορά μοτοσυκλέτα ή jet ski, διότι στα σχέδια που έχουμε δει έως τώρα δεν υπάρχει κιβώτιο ταχυτήτων. Βέβαια στην περίπτωση της Kawasaki τα δύο τμήματα συνεργάζονται στενά μεταξύ τους. Πολλά jet-ski έχουν κινητήρες από το ZZ-R 1400 ή ZX-10R, ενώ η τεχνολογία των υπερτροφοδοτούμενων H2 ξεκίνησε από το τμήμα των Jet-Ski. Η σκέψη για επιστροφή στους δίχρονους κινητήρες δεν είναι τόσο τρελή όσο φαντάζεστε λόγω εκπομπών ρύπων. Η σημερινή τεχνολογία του άμεσου ψεκασμού και η ηλεκτρονική διαχείριση της τροφοδοσίας με διχρονόλαδο, έχουν αλλάξει τα δεδομένα. Το σχέδιο της Kawasaki όμως δεν χρησιμοποιεί θυρίδες στο στροφαλοθάλαμο, αλλά συμβατικές βαλβίδες στην κεφαλή με εκκεντροφόρο ειδαγωγής μεταβλητού χρονισμού.  Ο καναδικός όμιλος της Bombardier έχει επενδύσει πολλά στους δίχρονους κινητήρες άμεσου ψεκασμού, αγοράζοντας τις πατέντες της αυστραλιανής Orbital και μέσω της θυγατρικής της εταιρείας κατασκευής εξωλέμβιων κινητήρων θαλάσσης Evinrude, κατασκευάζει δίχρονους V6 κινητήρες 3.000 κυβικών (200-300 ίππων) που ξεπερνούν τις αυστηρές προδιαγραφές εκπομπής ρύπων για χρήση σε λίμνες των ΗΠΑ, κάτι που δεν καταφέρνουν όλοι οι τετράχρονοι κινητήρες αντίστοιχης απόδοσης των ανταγωνιστών της. Όμως τώρα η Kawasaki πάει την τεχνολογία στα άκρα, προσθέτοντας υπερτροφοδότηση, στρόφαλο crossplane και ηλεκτροκινητήρα.

Επίσης το σχέδιο της Kawasaki όμως δεν χρησιμοποιεί θυρίδες στο στροφαλοθάλαμο, αλλά συμβατικές βαλβίδες στην κεφαλή με εκκεντροφόρο εισαγωγής μεταβλητού χρονισμού. Λόγω του άμεσου ψεκασμού, οι βαλβίδες εισαγωγής μεταφέρουν μόνο αέρα στο θάλαμο καύσης και όχι μείγμα. Η λύση αυτή είναι διαδεδομένη στους δίχρονους diesel κινητήρες θαλάσσης με common-rail. Όπως και η επιλογή του crossplane στρόφαλου μάλλον οφείλεται σε χωροταξικούς λόγους και πάνω σε αυτή την επιλογή υποπτευόμαστε πως ο κινητήρας σχεδιάστηκε για Jet-ski.

Diesel κινητήρας θαλάσσης Yanmar άμεσου ψεκασμού

Στους κινητήρες θαλάσσης η ροπή είναι το παν, διότι δεν υπάρχει συμπλέκτης και κιβώτιο ταχυτήτων. Σαν να ξεκινάς από το φανάρι με 6η δηλαδή… Οπότε θέλεις πολύ ροπή χαμηλά για να πλανάρει γρήγορα το σκάφος και να σηκωθεί από το νερό, όπου πλέον ο κινητήρας μπορεί να αυξήσει τις στροφές του και να δείξει τη δύναμή του. Οι V6 ατμοσφαιρικοί κινητήρες είναι η λύση που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι κατασκευαστές, εναλλακτικά υπάρχουν και οι εξακύλινδροι εν σειρά με μηχανικό υπερσυμπιεσή (και όχι turbo που θέλει ταχύτητα καυσαερίων – άρα πολλές στροφές για να μπει στο παιχνίδι).

Στα Jet-ski όμως το πλάτος ενός V κινητήρα που είναι τοποθετημένος σε διαμήκη διάταξη ανάμεσα στα πόδια του “καπετάνιου” δεν βολεύει καθόλου. Οπότε με τη χρήση crossplane στροφάλου έχεις τα ίδια περίπου χαρακτηριστικά παροχής της ροπή με ένα V κινητήρα, αλλά πολύ πιο στενό. Αντιθέτως στις μοτοσυκλέτες που η τοποθέτηση του κινητήρα είναι συνήθως εγκάρσια, μπορεί πιο εύκολα να τακτοποιήσεις ένα V4 κινητήρα μέσα στο πλαίσιο. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ είναι η ανάπτυξη της τεχνολογίας των δίχρονων και όχι που θα εφαρμοστεί πρώτα. Αν φτιάξει η Kawasaki ένα δίχρονο, υπερτροφοδοτούμενο Jet-ski που να έχει έγκριση τύπου για χρήση στις λίμνες και τα ποτάμια των ΗΠΑ, τότε θα έχει γίνει το πρώτο σημαντικό βήμα. Μην ξεχνάτε πως στα jet-ski της Kawasaki δοκιμάστηκε η τεχνολογία των υπετροφοδοτούμενων H2

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες