KTM 1390 Super Adventure S EVO 2025 - Αυτοματοποιημένο κιβώτιο και 173 ίπποι [Video]
Αλλαγές στα πάντα για την adventure ναυαρχίδα των Αυστριακών
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
22/10/2024
Η KTM προχώρησε στην αποκάλυψη του 1390 Super Adventure S EVO 2025 που έρχεται συνολικά αναβαθμισμένο έναντι του 1290 και με το αυτοματοποιημένο κιβώτιο των Αυστριακών να κάνει το ντεμπούτο του.
Η σχεδίαση που έχει αλλάξει αλλά όχι τόσο ώστε να μη μοιάζει με KTM είναι αναμφίβολα το πρώτο πράγμα που τραβά την προσοχή στο 1390 Super Adventure S EVO με τον LED προβολέα που πάει να γίνει σήμα κατατεθέν των καινούργιων μοντέλων των Αυστριακών να είναι φυσικά παρόντας και εδώ, στο ισχυρότερο Adventure στην ιστορία της εταιρείας.
Η σχεδίαση έχει προσεχτεί και αναφορικά με την προστασία του αναβάτη από τον αέρα με τα πάνελ του φαίρινγκ να τον απομακρύνουν από τον κορμό του περισσότερο σε σχέση με το παρελθόν. Παράλληλα η ρυθμιζόμενη ζελατίνα αυξομειώνει περισσότερο το ύψος της, κατά 70 χλστ., σε σχέση με τα 55 χλστ. της προηγούμενης μοτοσυκλέτας, ενώ οι ανεμιστήρες των βεντιλατέρ έχουν σχεδιαστεί με τέτοιον τρόπο ώστε να ψύχουν καλύτερα τον θηριώδη κινητήρα μεταφέροντας όμως λιγότερο ζεστό αέρα στον αναβάτη.
Στον τομέα της εργονομίας και της χρηστικότητας, ο μικρός αποθηκευτικός χώρος μεταξύ της τάπας του ρεζερβουάρ και του λαιμού έχει μεγαλώσει σε μέγεθος ώστε να μπορεί να δεχτεί και τα κινητά-ταμπλέτες που προτιμά όλο και περισσότερος κόσμος, ενώ κοντά σε αυτόν υπάρχει και θύρα USB-C, με μια δεύτερη να κάνει την εμφάνισή της κάτω από τον πίνακα πληροφοριών για την φόρτιση επιπλέον συσκευών. Ανασχεδιασμένη είναι και η διαιρούμενη σέλα, ξεχωριστή για αναβάτη και συνεπιβάτη με στόχο, τι άλλο, τα υψηλότερα επίπεδα άνεσης αλλά και ελευθερίας κίνησης του αναβάτη. Βελτιωμένος παρουσιάζεται και ο μηχανισμός ρύθμισης του ύψους της σέλας που κάνει πιο εύκολη τη ρύθμισή της, με τους Αυστριακούς να προσφέρουν παράλληλα και 11 διαφορετικές σέλες για να καλύψουν κάθε διάπλαση και προτίμηση.
Παράλληλα νέο και φαρδύτερο κατά 30 χλστ. είναι και το αλουμινένιο τιμόνι, ενώ στα ρυθμιζόμενα καβαλέτα υπάρχουν πλέον σινεμπλόκ, με τις χούφτες να είναι επίσης καινούργιες και πιο σκληρές από τις προηγούμενες για βελτιωμένη προστασία των άκρων. Αλλαγές έχουμε και στα μαρσπιέ που έχουν τοποθετηθεί οχτώ χλστ. πιο χαμηλά, αλλά και 10 χλστ. πιο έξω ώστε να βελτιωθεί η άνεση και ο έλεγχος όταν ο αναβάτης οδηγεί όρθιος.
Για τη νέα κάθετη οθόνη αφής-τάμπλετ των οχτώ ιντσών τα είπαμε εδώ, ωστόσο να συμπληρώσουμε ότι αυτή συνοδεύεται από νέους διακόπτες στο τιμόνι που κάνουν ακόμη πιο εύκολο τον χειρισμό της.
Ο αέρας ανανέωσης φύσηξε και στο πλαίσιο του 1390 Super Adventure S EVO με τη στιβαρότητά του να έχει αναβαθμιστεί σε όλους τους άξονες και τους Αυστριακούς να αλλάζουν το πάχος των ατσάλινων σωλήνων αλλά και τη διάμετρό τους σε διάφορα σημεία, ενώ ο κινητήρας αποτελεί φέρον τμήμα του. Οι αλλαγές έγιναν για να βελτιωθεί η σταθερότητα της μοτοσυκλέτας τόσο στην ευθεία όσο και στις στροφές.
Το πλαίσιο συμπληρώνουν οι τελευταίας γενιάς ημι-ενεργητικές αναρτήσεις APEX Semi-Active Technology (SAT) της WP με τις ηλεκτρικά ελεγχόμενες μαγνητικές βαλβίδες να μεταβάλλουν τις αποσβέσεις και να προσφέρουν μεγαλύτερη ακρίβεια στις ρυθμίσεις στις υψηλότερες συχνότητες έναντι των ηλεκτρικών. Ο ακριβέστερος έλεγχος επιτυγχάνεται με τη χρήση νέων αισθητήρων που μετρούν επιτάχυνση αλλά και διαδρομή. Η ρύθμιση των ηλεκτρονικά ελεγχόμενων αναρτήσεων γίνεται εν κινήσει, σε πραγματικό χρόνο, με τον αναβάτη να έχει στη διάθεσή του και τέσσερα προγράμματα Sport, Street, Comfort και Rain.
Στα έξτρα της adventure μοτοσυκλέτας της KTM βρίσκεται η ανάρτηση Pro που προσφέρει θυμίσεις ξεχωριστά για τη συμπίεση και την επαναφορά, χαρακτηριστικά αντιβύθισης για το πιρούνι, πλήρως αυτόματη λειτουργία που δουλεύει πλέον και στο χώμα, όπως και Offroad Mode.
Προσανατολισμένο περισσότερο στον τουρισμό το 1390 Super Adventure S EVO φέρει τροχούς 19 και 17 ιντσών εμπρός και πίσω αντίστοιχα με ελαστικά διαστάσεων 120/70 και 170/60, ενώ για την επιβράδυνση φροντίζει νέα ακτινική τρόμπα της Brembo και ακτινικά τοποθετημένες 4πίστονες δαγκάνες των Ιταλών με τα τακάκια να είναι επίσης νέα, βελτιώνοντας σε συνδυασμό με τη νέα τρόμπα, την αίσθηση και την ακρίβεια στο φρενάρισμα.
Ο κινητήρας όπως αναμενόταν έχει αυξήσει την χωρητικότητά του στα 1.350 από 1.301 κ.εκ. και συνολικά την απόδοση και τα χαρακτηριστικά λειτουργίας του φέροντας παράλληλα και νέο σύστημα Shiftcam που μεταβάλλει το βύθισμα των βαλβίδων εισαγωγής αλλά και τον χρονισμό τους, ανάλογα με τις στροφές, με την αλλαγή του προφίλ του εκκεντροφόρου εισαγωγής να γίνεται στις 6.500 σ.α.λ.. Παράλληλα τα σώματα του ψεκασμού έχουν μεγαλώσει και έχουν γίνει πιο κοντά με τους Αυστριακούς να κάνουν λόγο για αυξημένη ισχύ και ροπή σε όλο το φάσμα λειτουργίας. Η απόδοση βρίσκεται τώρα στους 173 ίππους και τα 14,8 κιλά ροπής, στις 9.500 και 8.000 σ.α.λ. αντίστοιχα παρά τον εναρμονισμό με τις Euro 5+ προδιαγραφές, ενώ τα διαστήματα για τον έλεγχο των βαλβίδων έχουν διπλασιαστεί σε σχέση με το 1290 Super Adventure στα 60.000 χιλιόμετρα!
Το μοτέρ συνεργάζεται με το πρώτο αυτοματοποιημένο μηχανικό κιβώτιο στην ιστορία της KTM, το οποίο καταργεί τη μανέτα του συμπλέκτη εντελώς, με τον τελευταίο να είναι φυγοκεντρικός και να εμπλέκει με την άνοδο των στροφών του κινητήρα, scooters. Το κιβώτιο προσφέρει χειροκίνητη λειτουργία μέσω κουμπιών στο τιμόνι αλλά και πλήρως αυτόματη έχοντας μία έξτρα "θέση" στη σειρά, πίσω από τη νεκρά που δεν είναι άλλη από τη θέση "Park" (P–N-1-2–3–4–5–6 ), στην οποία η μοτοσυκλέτα δεν μπορεί να κουνηθεί εμπρός ή πίσω. Μολις 50 μιλισεκόντ είναι αρκετά για να πραγματοποιηθεί μία αλλαγή, σύμφωνα με την KTM, ενώ ο αναβάτης μπορεί να αλλάζει ταχύτητες και παραδοσιακά, με το αριστερό του πόδι, ενώ όπως και με το αυτοματοποιημένο κιβώτιο της Yamaha μπορεί να πραγματοποιήσει και kickdown κλείνοντας το γκάζι στιγμιαία πέρα από το στοπ του, κάτι που ακούγεται πολύ φυσιολογικό ως αίσθηση.
Το 1390 Super Adventure S EVO 2025 είναι γενικά η πιο προηγμένη μοτοσυκλέτα που έχει παρουσιάσει η KTM και φέρνει μαζί της και νέο σύστημα ενεργού cruise control που λειτουργεί σε μεγαλύτερο εύρος ταχύτητας και να σταματήσει εντελώς τη μοτοσυκλέτα και εφόσον η στάση είναι μικρότερη των τριών δευτερολέπτων τότε μπορεί να ξεκινήσει να επιταχύνει ξανά. Φέρει και λειτουργία Group Ride, αν οδηγείτε μαζί με φίλους σας, όπως και νέο ραντάρ που ανιχνεύει και φορτηγά, ενώ ενώ αν ανιχνεύσει κίνδυνο υποβοηθά στο φρενάρισμα και προειδοποιεί για σύγκρουση.
Σε συνέχεια των εορτασμών για τα 100 χρόνια της εταιρείας
Από τον
Παύλο Καρατζά
29/5/2026
Δέκα σημαντικές στιγμές στην ιστορία της Ducati ενέπνευσαν ισάριθμες μοναδικές μοτοσυκλέτες, που θα κατασκευαστούν σε μόλις εκατό μονάδες η καθεμία.
Η πίστα του Mugello, όπου οι Desmosedici MotoGP έχουν γράψει πολλές και αξέχαστες σελίδες στην αγωνιστική ιστορία της Ducati, αποτελεί το σκηνικό για την παρουσίαση της Collezione 100. Δέκα μοτοσυκλέτες σε περιορισμένη έκδοση 100 κομματιών η καθεμία, που δημιουργήθηκαν για να σηματοδοτήσουν τα 100 χρόνια ζωής του του κατασκευαστή με έδρα το Borgo Panigale.
Κάθε μοντέλο έχει αποκλειστικό χρωματισμό για την συλλογή αυτή και χρησιμοποιείται επίσης στο καπάκι του ρεζερβουάρ καυσίμου, στο τιμόνι και στην πινακίδα. Στη συλλογή αυτή τα V2 μοντέλα ξεχωρίζουν καθώς φορούν για πρώτη φορά ξηρό συμπλέκτη.
Κάθε μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από ένα ειδικό πίσω σταντ, φινιρισμένο στα ίδια χρώματα με την εμφάνιση, ένα κάλυμμα μοτοσυκλέτας και ένα πιστοποιητικό γνησιότητας. Κάθε ιδιοκτήτης της συλλογής Collezione 100 μπορεί να ολοκληρώσει την εμφάνισή του με ένα κράνος κι ένα μπουφάν σε περιορισμένη έκδοση.
Η Collezione 100 αποτελεί έναν ακόμη σύνδεσμο μεταξύ της Ducati και του κόσμου της τέχνης. Ο Ugo Nespolo, μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες της ιταλικής τέχνης στα τέλη του 20ού αιώνα και παθιασμένος λάτρης της Ducati, συμμετείχε σε αυτό το εγχείρημα. Κάθε μοντέλο της συλλογής 100 θα συνοδεύεται από ένα ζευγάρι αριθμημένων καλλιτεχνικών εκτυπώσεων που φέρουν τον ίδιο σειριακό αριθμό με τη μοτοσυκλέτα και είναι υπογεγραμμένες από τον ίδιο τον Nespolo, ο οποίος έχει ερμηνεύσει κάθε μοντέλο της συλλογής 100 και την ιστορική μοτοσυκλέτα που ενέπνευσε τη διακόσμησή της με το δικό του, πολύχρωμο και δυναμικό στυλ.
Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στο Mugello, όπου οι Marc Marquez και ο Pecco Bagnaia παρουσίασαν τις μοτοσυκλέτες της Ducati Lenovo Team MotoGP, με ειδική εμφάνιση για το Ιταλικό GP. Το σχέδιο συνδυάζει ιστορικά λογότυπα της Ducati εμπλουτισμένα με δυναμικά γεωμετρικά μοτίβα στα φέρινγκ όλων των μοτοσυκλετών της επετειακής αυτής συλλογής. Η επόμενη ευκαιρία για να δει το κοινό από κοντά τη Collezione 100 θα είναι στη World Ducati Week, όπου θα μπορεί να τη θαυμάσει σε έναν χώρο αφιερωμένο σε όλους τους Ducatisti στις 3, 4 και 5 Ιουλίου.
Στη συνέχεια, οι δέκα μοτοσυκλέτες θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι που θα τις οδηγήσει στο Goodwood Festival of Speed, μια δημοφιλής εκδήλωση για τους λάτρεις των αυτοκινήτων και των μοτοσυκλετών. Τέλος, η συλλογή 100 θα επιστρέψει στη Μπολόνια, όπου θα εκτίθεται σε διάφορα μουσεία της περιοχής. Ας δούμε όμως τις μοτοσυκλέτες της Collezione 100:
Panigale V4 S 100 (750 Imola Desmo – 1972)
Η εμφάνιση της Panigale V4 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της μοτοσυκλέτας που κέρδισε την πρώτη έκδοση του αγώνα Imola 200 Miles το 1972 με τους αναβάτες Paul Smart και Bruno Spaggiari. Η νίκη στην Ίμολα ήταν απρόσμενη και θριαμβευτική, καθώς επιτεύχθηκε ενάντια στον Giacomo Agostini και την MV Agusta.
Η απήχηση του θριάμβου αυτού έφερε τεράστια δημοτικότητα στη Ducati, σε τέτοιον βαθμό που κατόπιν λαϊκής ζήτησης τον επόμενο χρόνο, 1973, κατασκευάστηκε η 750 Supersport Desmo, η πρώτη δικύλινδρη με δεσμοδρομικό σύστημα βαλβίδων από το Borgo Panigale.
Η Panigale V4 S 100 είναι εξοπλισμένη με σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, αεροδυναμικά φτερά και καλύμματα κινητήρα και εξάτμισης από ανθρακόνημα, ενώ φέρει το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Ο ξηρός συμπλέκτης και η εξάτμιση Akrapovič από τιτάνιο και ανθρακονήματα κάνουν επίσης τον ήχο της Panigale V4 S 100 μοναδικό. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο Centenary Bronze.
Panigale V2 S 100 (750 Super Sport Desmo – 1975)
Η εμφάνιση της Panigale V2 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 750 Super Sport Desmo που οδήγησε ο Franco Uncini στο Ιταλικό Πρωτάθλημα του 1975, το οποίο και κέρδισε. Τη μοτοσυκλέτα διαχειριζόταν η ομάδα που ίδρυσε ο Bruno Spaggiari.
Στα τέλη του 1973, η Ducati αποφάσισε να αναθέσει τη διοίκηση της ομάδας στον Spaggiari, τον πρώην αναβάτη αγώνων που είχε θριαμβεύσει στην Ίμολα και ιδιοκτήτη δικής του ομάδας. Ο Spaggiari με την υποστήριξη της Ducati συμμετείχε στο Ιταλικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών με μοντέλα βασισμένα στην ισχυρή 750 Super Sport Desmo παραγωγής.
Η κίτρινη εμφάνιση συνδυαζόταν με λεπτομέρειες σε ένα χαρακτηριστικό καφέ/μπορντό χρώμα που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή στους εσωτερικούς ναυτικούς κινητήρες που συναρμολογούνταν στο εργοστάσιο του Borgo Panigale.
Η Panigale V2 S 100 φέρει σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, σταμπιλιζατέρ τιμονιού και το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Επιπλέον, αυτή η Panigale V2 είναι το πρώτο μοντέλο της νέας οικογένειας Ducati V2 που διαθέτει ξηρό συμπλέκτη, ο οποίος αναπτύχθηκε ειδικά για αυτό το μοντέλο. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει επίσης κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο.
Streetfighter V4 S 100 (Ducati 900 Sport Desmo Darmah – 1979)
Η εμφάνιση της Streetfighter V4 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 900 Sport Desmo Darmah του 1979. Στη δεκαετία του 1970 και του 1980, τα μαύρα και χρυσά γραφικά ήταν εξαιρετικά της μόδας στον κόσμο των μηχανοκίνητων αθλημάτων και η Ducati δεν αποτελούσε εξαίρεση. Συγκεκριμένα, εφάρμοσε αυτό το χρωματικό σχήμα στη 900 Sport Desmo Darmah.
Η Streetfighter V4 S 100 εμπλουτίζεται με σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, πίσω φτερό, κάλυμμα κινητήρα και εξάτμιση από ανθρακονήματα, ξηρό συμπλέκτη και το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο Centenary Bronze.
Monster 100 (Monster S4Rs Tricolore – 2008)
Η τρίχρωμη εμφάνιση της Monster 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της Monster S4Rs Tricolore του 2008. Το Monster S4Rs Tricolore αντιπροσώπευε ουσιαστικά μια τελική έκδοση της πρώτης γενιάς Monster, εκείνης που παρήγαγε η Ducati από το 1993 έως το 2008, καθιστώντας το ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μοντέλα της εταιρείας.
Το Monster 100 ξεχωρίζει χάρη στον ξηρό συμπλέκτη του, ο οποίος συνοδεύεται από κάλυμμα από ανθρακονήματα που περιλαμβάνεται στο πακέτο, καθώς και στη σέλα από Alcantara με κεντημένο το λογότυπο Ducati 100. Η πλακέτα Centenary Bronze με το όνομα και τον σειριακό αριθμό του μοντέλου είναι τοποθετημένη στην τιμονόπλακα. Το χρώμα χρησιμοποιείται επίσης στο καπάκι του ρεζερβουάρ καυσίμου και στις δαγκάνες των φρένων, όπως συμβαίνει με όλες τις μοτοσυκλέτες της Collezione 100.
XDiavel V4 100 (750 Super Sport «California Hot Rod» – 1977)
Η εμφάνιση της XDiavel V4 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της ειδικής έκδοσης 750 Super Sport με την ονομασία "California Hot Rod", της μοτοσυκλέτας με την οποία ο Cook Neilson έγραψε ιστορία για τη Ducati κερδίζοντας στον αγώνα Daytona το 1977. Το γεγονός αυτό είχε μεγάλη σημασία, καθώς ήταν η πρώτη φορά που μια ιταλική μοτοσυκλέτα κέρδιζε έναν αγώνα με μοτοσυκλέτες παραγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 η παρουσία της Ducati στις Ηνωμένες Πολιτείες περιοριζόταν αποκλειστικά στο διπλής χρήσης Scrambler που εισήγαγαν στη χώρα οι αδελφοί Berliner, αλλά τα πράγματα άλλαξαν το 1977 χάρη στον αξέχαστο θρίαμβο του Cook Neilson.
Η XDiavel V4 100 ξεχωρίζει χάρη στη δερμάτινη σέλα με το κεντημένο λογότυπο Ducati 100, αλλά και τον ξηρό συμπλέκτη. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει δερμάτινη σέλα συνεπιβάτη και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη που δεν είναι εγκεκριμένο για χρήση στο δρόμο.
Diavel V4 RS 100 (900 Replica – 1979)
Η εμφάνιση της Diavel V4 RS 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 900 Replica του 1979, μιας από τις πιο εμβληματικές μοτοσυκλέτες στην ιστορία της Ducati.
Μετά την απίστευτη νίκη της Ducati στο Tourist Trophy του 1978, ο κατασκευαστής του Borgo Panigale ξεκίνησε την παραγωγή μιας σειράς μοτοσυκλετών που θύμιζαν τη διακόσμηση της 900 που κέρδισε στο Isle of Man. Έτσι γεννήθηκε η 900 Replica, που ήταν και η πρώτη ρεπλίκα δρόμου μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας της Ducati.
Η χαρακτηριστική πράσινη και κόκκινη εμφάνιση με λευκές ρίγες, που αντικατόπτριζε το χρωματικό σχήμα της νικηφόρας μοτοσυκλέτας στο Tourist Trophy, αντιπροσωπεύει επίσης το πρώτο παράδειγμα μιας εμφάνισης ιταλικού στυλ, ένα χρωματικό σχήμα που η Ducati θα εφάρμοζε και σε άλλα μοντέλα αργότερα.
Η Diavel V4 RS 100 βασίζεται στη Diavel V4 RS και είναι εξοπλισμένη με κινητήρα Desmosedici Stradale. Το μοντέλο αυτό διαθέτει κάθισμα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, κάθισμα συνοδηγού από Alcantara και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη.
Multistrada V4 RS 100 (500 SL Pantah – 1979)
Η εμφάνιση της Multistrada V4 RS 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 500 SL Pantah του 1979, μιας χρονιάς που σηματοδότησε σημαντικές τεχνικές καινοτομίες στη Ducati με στόχο τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των μοτοσυκλετών που κατασκευάζονταν στο Borgo Panigale.
Ένα νέο μοντέλο που έκανε την εμφάνισή του εκείνη τη χρονιά ήταν το 500 SL Pantah, η πρώτη Ducati με σωληνωτό πλαίσιο (αν και διαφορετικό από τα σύγχρονα) - και τον κινητήρα Pantah.
Δεδομένου ότι η Multistrada V4 RS 100 αναπτύχθηκε με βάση την κορυφαία Multistrada V4 RS, η οποία διαθέτει τον κινητήρα Desmosedici Stradale, η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας περιλαμβάνει επίσης το λογότυπο Desmo στο πίσω φτερό.
Η Multistrada V4 RS 100 διαθέτει σέλα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον αριθμό σειράς σε μια πλακέτα από "Centenary Bronze" στην τιμονόπλακα και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη από ανθρακονήματα.
Scrambler 100 (250 Scrambler – 1962)
Η εμφάνιση της Scrambler 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 250 Scrambler του 1962, της πρώτης έκδοσης της Ducati Scrambler που κατασκευάστηκε αποκλειστικά για την αγορά των ΗΠΑ.
Οι ρίζες της Scrambler συνδέονται στενά με τη φιγούρα του πρώτου Αμερικανού εισαγωγέα της, Joe Berliner, του ανθρώπου που επιθυμούσε έντονα ένα νέο μοντέλο για να πουλήσει στις ΗΠΑ. Η Ducati απολάμβανε την επιτυχία στα μέσα ενημέρωσης του γύρου του κόσμου που είχαν κάνει οι Monetti και Tartarini το 1957 και ο ενθουσιασμός έφτασε ως την Αμερική, ενισχύοντας το προφίλ της Ducati που μέχρι τότε ήταν σχεδόν άγνωστη.
Ο Berliner ζήτησε από τη Ducati μια μοτοσυκλέτα ικανή για χωματόδρομους, ένα concept που δεν είχε προηγουμένως εξεταστεί στο Borgo Panigale, αλλά που τελικά υλοποιήθηκε με το 250 Scrambler το 1962.
Η Scrambler 100 φέρει κι αυτή σέλα από Alcantara με κεντημένο το λογότυπο Ducati 100 και την πλακέτα στην τιμονόπλακα.
Η εμφάνιση της Hypermotard V2 SP 100 είναι εμπνευσμένη από την 860 "24 Horas de Montjuïc". Μετά τη νίκη στο Imola 200 του 1972, η διοίκηση της Ducati πίστευε ότι ο σωστός δρόμος για την ενίσχυση της δημοτικότητας της μάρκας ήταν μέσω αγωνιστικών μοτοσυκλετών που προέρχονταν από την παραγωγή, οι οποίες θα συμμετείχαν κυρίως σε αγώνες αντοχής.
Για τον σκοπό αυτό, η Ducati έπρεπε να επεκτείνει τη γκάμα των δικύλινδρων μοντέλων της με έναν κινητήρα μεγαλύτερου κυβισμού από τον κλασικό 750. Η Ducati 860 έκανε το νικηφόρο ντεμπούτο της το 1973 με το πρωτότυπο 860 Desmo, το οποίο αργότερα θα γινόταν η Ducati 900 Super Sport για δρόμο. Το 1975 οι αναβάτες Salvador Canellas και Benjamin "Min" Grau, που είχαν ήδη κερδίσει το 1973 με τη δικύλινδρη μοτοσυκλέτα κατασκευασμένη στη Μπολόνια, επανέλαβαν την επιτυχία τους στον αγώνα της Καταλονίας, αλλά με τα φωτεινά χρώματα της ομάδας NCR των Nepoti και Caracchi.
Η Hypermotard V2 SP 100 βασίζεται στην έκδοση SP, η οποία διαθέτει ανάρτηση Öhlins και σφυρήλατους τροχούς. Διαθέτει σέλα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον σειριακό αριθμό σε πλακέτα από στην τιμονόπλακα, ενώ έρχεται και με ξηρό συμπλέκτη. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει επίσης και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη από ανθρακονήματα.
DesertX 100 (Pantah «Ice» – 1981)
Η εμφάνιση της DesertX 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της Pantah "Ice" του 1981, ένα από τα πιο περίεργα παραδείγματα τοποθέτησης προϊόντων στην ιστορία της Ducati. Δεν ήταν παρά μια τροποποιημένη Pantah 500 που χαρακτηριζόταν από την προσθήκη ασυνήθιστων ελαστικών με καρφιά και την αφαίρεση του συστήματος πέδησης, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε χιόνι.
Εκείνη την εποχή η Ducati ελεγχόταν από κρατικές εταιρείες, οι οποίες διοικούσαν επίσης κατασκευαστές αυτοκινήτων όπως η Alfa Romeo. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η EFIM, φορέας που έλεγχε τόσο τη Ducati όσο και την Alfa Romeo, διοργάνωσε ένα πρωτάθλημα για αυτοκίνητα Alfasud στις παγωμένες πίστες των Άλπεων. Οι αγώνες διεξάγονταν σε δύο γύρους. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου αγώνα, οι πολύχρωμες μοτοσυκλέτες Pantah "Ice" πρόσφεραν εντυπωσιακό θέαμα στο κοινό.
Οι μοτοσυκλέτες Ice κατασκευάστηκαν σε διάφορα χρωματικά σχέδια· αυτή που επιλέχθηκε για τη DesertX 100, κίτρινη με μπλε ρίγες, ανήκει σε ένα μοντέλο που μέχρι πριν από λίγα χρόνια αποτελούσε μέρος της συλλογής του Μουσείου Ducati.
Η DesertX 100 διαθέτει σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον αριθμό σειράς στην τιμονόπλακα. Το ψηλό μπροστινό φτερό, η μάσκα προβολέα και η αλουμινένια μάσκα του ψυγείου ενισχύουν τις off-road δυνατότητες του μοντέλου.
