Δοκιμάζουν πλαίσια, ψαλίδια, υποπλαίσια και εξατμίσεις
Από τον
Μπάμπη Μέντη
30/5/2022
Στις 21 Φεβρουαρίου είχαν διαρρεύσει οι πρώτες φωτογραφίες ενός “άγριου” πρωτότυπου 390 Adventure με ψηλό εμπρός φτερό, ζάντες με ακτίνες, ίσια σέλα και εντελώς διαφορετικό πλαίσιο, ψαλίδι και αναρτήσεις σε σχέση με το 390 Adventure του 2022 που ανανεώθηκε πρόσφατα στον τομέα των ηλεκτρονικών και του εξοπλισμού.
Το συγκεκριμένο πρωτότυπο σηματοδοτούσε την άφιξη μιας έκδοσης Rally για το μικρό Adventure της KTM και όπως βλέπουμε στις νέες φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, η KTM συνεχίζει ακάθεκτη την εξέλιξη του 390 Rally ή πιο πιθανόν του 390 Adventure R.
Τα δύο νέα πρωτότυπα έχουν εντελώς διαφορετικό ψαλίδι από το προηγούμενο πρωτότυπο, ενώ διαφέρουν και στην εξάτμιση, όπου εδώ απουσιάζει το τελικό καζανάκι.
Διαφορετικό είναι και το (ενιαίο πλέον) φαίρινγκ, με τους προβολείς να είναι κάθετα τοποθετημένοι, κάτι που είδαμε και στο πρωτότυπο του νέου 1290 SuperdukeR πριν μερικές εβδομάδες.
Με δεδομένο πως το 390 Adventure μόλις δέχτηκε μια καλή αναβάθμιση, σε συνδυασμό με τα τεράστια προβλήματα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή για όλες τις εταιρείες λόγω μεγάλων καθυστερήσεων στις παραλαβές εξαρτημάτων από τους προμηθευτές , το πιθανότερο είναι να δούμε την νέα έκδοση προς το τέλος ή και μετά το 2023.
Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
1/8/2025
Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική
Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.
Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.
Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.
Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.
Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.
Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.
