KTM 390 Rally & Enduro - Νέες “κατασκοπικές” φωτογραφίες

Οι Αυστριακοί βάζουν περισσότερο... Off στα μικρά On-Off τους
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/11/2022

Ο “κατασκοπικός” φακός του Motorrad Αυστρίας έπιασε τα επερχόμενα KTM 390 Rally & 390 Enduro μοντέλα να δοκιμάζονται στον δρόμο, σε πιο προχωρημένη μορφή από ότι τα είχαμε δει προηγουμένως, και με πάρα πολλές αλλαγές σε σχέση με τη σημερινή 390 πλατφόρμα.

Aπ’ ότι γνωρίζουμε, το 390 Rally (δική μας ονομασία, καθώς δεν γνωρίζουμε πώς θα λέγεται, θα μπορούσε να λέγεται Adventure R, ή Rally) που βλέπουμε στις φωτογραφίες δεν θα αντικαταστήσει το 390 Adventure που βρίσκεται σήμερα στην παραγωγή, αλλά θα πωλείται δίπλα του και δίπλα και στο 390 Enduro, με τα On-Off μοντέλα της ΚΤΜ να γίνονται από ένα, τρία, για να καλύψουν τις ανάγκες και τις προτιμήσεις μεγαλύτερου τμήματος του αγοραστικού κοινού. Υποθέτουμε τέλος πως και το 390 Adventure θα υιοθετήσει τη νέα βάση που μοιράζονται οι δυο μοτοσυκλέτες που σας δείχνουμε εδώ.

Το 390 Adventure του 2022 είναι σαφώς πιο ασφάλτινο από ότι χωμάτινο, ενώ οι δυο On-Off μοτοσυκλέτες που βλέπουμε στις κατασκοπικές φωτογραφίες μοιράζονται την ίδια νέα βάση, και δείχνουν πολύ πιο χωμάτινες.

Οι τροχοί του 390 Adventure 2022 είναι 19 και 17 ιντσών, χυτοί με μπράτσα, ενώ τα μοντέλα των δοκιμών έχουν τροχούς 21 και 18 ιντσών όπως φαίνεται, και με ακτίνες.

Οι διαφορές συνεχίζονται στα νέα κοστούμια, με διαφορετικό κοστούμι πλαστικών τόσο σε σχέση με το 390 Adventure 2022 όσο και με το 690 Enduro 2022. Η βάση του κοστουμιού είναι ίδια και για τα 2 νέα μοντέλα, και απ’ ότι φαίνεται αλλάζει μόνο η μάσκα και ο προβολέας ανάμεσα σε Rally & Enduro. Στο Rally έχουμε δυο φωτιστικά σώματα μπροστά τοποθετημένα το ένα πάνω από το άλλο, ενώ στο Enduro έχουμε έναν προβολέα σε πιο παραδοσιακό και μεγαλύτερο σχήμα.

Νέο είναι το πλαίσιο χωροδικτύωμα, νέο το ρεζερβουάρ, νέο και το κουρμπαριστό ψαλίδι που δεν έχει πια τη μορφή που είχε στα προηγούμενα 390 με τα νεύρα έξω, νέο και το πίσω αμορτισέρ που πλέον είναι παράκεντρα τοποθετημένο και πιάνει στο πάνω μέρος του ψαλιδιού. Οι αναρτήσεις ανήκουν στην WP, και το μπροστινό ανεστραμμένο πιρούνι θα μπορούσε να είναι ελαφρώς μεγαλύτερης διαμέτρου από εκείνο του 390 Adventure του 22.

Νέος εν μέρει δείχνει όμως και ο μονοκύλινδρος κινητήρας, που δεν γνωρίζουμε αν θα διατηρήσει τον κυβισμό των 373 κ.εκ. (το πιθανότερο είναι πως έτσι θα γίνει), ή αν θα είναι μεγαλύτερος στα 400, 450 ή ακόμα και στα 500 κυβικά.

Όσον αφορά στην εξάτμιση, τα δίκυκλα δοκιμής δεν έχουν τελικό, όμως το πιθανότερο είναι πως αυτό συμβαίνει μόνο στα πρωτότυπα μοντέλα. Επειδή με τις Euro 5 δύσκολα θα πάρουν έγκριση θορύβου έτσι, πιστεύουμε πως στην τελική τους μορφή θα έχουν σωλήνα που θα οδηγεί από το καζανάκι σε τελικό στο πλάι όπως έχουμε και στα 390 Adventure & Duke του 2022. Άλλωστε στις προηγούμενες "κατασκοπικές" φωτογραφίες, το 390 Enduro είχε τελικό κανονικά.

Εντύπωση προκαλεί η ελάχιστη συμπίεση του πίσω αμορτισέρ στη φωτογραφία με τον εύσωμο δοκιμαστή να οδηγεί στον δρόμο με τη μοτοσυκλέτα φορτωμένη με τρεις βαλίτσες (ενώ ο αναβάτης φέρει και σακίδιο πλάτης), γεγονός που δείχνει την αντοχή και τη σφιχτή συμπεριφορά του πίσω ελατηρίου -άγνωστο παραμένει αν οι αναρτήσεις θα ρυθμίζονται.

Τα ελαστικά είναι Metzeler τρακτερωτά, και στα φρένα υπεύθυνη συνεχίζει να είναι η BYBRE. Μεγάλη διαφορά εδώ, η δαγκάνα μπροστά που δεν είναι ακτινικής στήριξης όπως στα 390 Adventure και 390 Duke, με στόχο την πιο ελεγχόμενη απόδοση των φρένων στην εκτός δρόμου οδήγηση.

Στα όργανα βρίσκουμε τη γνωστή TFT οθόνη που φέρουν τα σημερινά 390, με διαφορετική, ψηλότερη βάση στο Rally, ενώ στον εξοπλισμό των δυο νέων μοντέλων περιλαμβάνονται και κλειστές χούφτες αλλά και αλουμινένια ποδιά, 

Απ’ ότι γνωρίζουμε θα δούμε και μια Supermoto έκδοση με τη νέα βάση, και ίσως η σειρά επεκταθεί και στα χρώματα των GASGAS και Husqvarna.

Αν αναρωτιέστε πότε θα δούμε τη νέα βάση στην παραγωγή, δυστυχώς θα πρέπει να κάνουμε υπομονή. Ίσως δούμε κάποιο πρωτότυπο στην EICMA του 2023, με τις μοτοσυκλέτες να αναμένεται να παρουσιαστούν στην EICMA του 2024 ως μοντέλα 2025.

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.