Loncin DS8 – HR7

Με "άρωμα" BMW και Honda!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/9/2017

HR7

Ήταν γνωστό εδώ και καιρό ότι η κινέζικη Loncin, σχεδίαζε να δημιουργήσει μια οικογένεια από δικύλινδρα πεντακοσάρια και πλέον το πρώτο από αυτά αποκαλύφθηκε και επίσημα. Το HR7, όπως είναι η ονομασία του, χρησιμοποιεί ένα δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα που δείχνει πανομοιότυπος με τον αντίστοιχο της Honda για την σειρά των CB500. Ο κινητήρας της Loncin είχε ήδη κάνει την εμφάνισή του στο Motrac MG500, ενώ πλέον είναι "φορεμένος" και σε μια δική της μοτοσυκλέτα.

Σε ό,τι αφορά τα τεχνικά χαρακτηριστικά του, όπως ανακοινώθηκαν στην CIMA στην Κίνα, προκύπτει ότι στοχεύει στην Α2 κατηγορία των διπλωμάτων με 47 ίππους στις 8.500 στροφές, ενώ η ροπή του είναι στα 4,4 χιλιογραμμόμετρα στις 7.000 στροφές αντίστοιχα (δεν είναι τυχαίο που τα αυτά τα νούμερα ταυτίζονται απόλυτα με τα νούμερα της Honda…). Ακριβώς ίδια είναι και η χωρητικότητα στα 471cc καθώς και εξωτερικά ο κινητήρας είναι ακριβώς ίδιος με τον δικύλινδρο της Honda. Πάντως δεν είναι ξεκάθαρο αν η Loncin έχει κάποια συμφωνία με την Big-H να χρησιμοποιεί κινητήρες της ή πρόκειται για μια απλή αντιγραφή.

Πέρα όμως από τον κινητήρα, σχεδόν ίδιο είναι και το πλαίσιο. Ένα ατσάλινο σωληνωτό με σωλήνες που έχουν ακριβώς το ίδιο σχήμα και διαστάσεις όπως στο CB500, αλλά τα περιφερειακά του μέρη έχουν διαφορές, όπως το αλουμινένιο ψαλίδι (αντί του απλού ατσάλινου της Honda) και το ανεστραμμένο πιρούνι αντί του συμβατικού που διαθέτουν τα ιαπωνικά δικύλινδρα.

Τα παρόμοια μεγέθη συνεχίζουν και στις διαστάσεις με το βάρος, καθώς το HR7 ανακοινώνεται στα 195 κιλά γεμάτο (190 το CB500F) και το μεταξόνιο είναι στα 1.450mm (αντί για τα 1.410mm του Honda). Ο σχεδιασμός της μοτοσυκλέτας δεν θυμίζει ιδιαίτερα τις αντίστοιχες κινέζικες κατασκευές, μαρτυρώντας –εμφανισιακά τουλάχιστον- μια ποιοτική εξέλιξη των Κινέζων κατασκευαστών.

Μέχρι στιγμής πάντως, δεν είναι γνωστό αν η μοτοσυκλέτα θα πουληθεί και στην Ευρώπη, αν και η τοποθέτηση του ABS και τα ανακλαστικά που διαθέτει το HR7, μαρτυρούν ότι έχουν ληφθεί υπόψιν οι ευρωπαϊκές προδιαγραφές για τον εξοπλισμό.

 

DS8

Εκτός από το HR7 η Loncin παρουσίασε στην ίδια έκθεση και ένα μονοκύλινδρο τύπου adventure bike, που χρησιμοποιεί το κινητήρα των 652cc που είχαν τα F650 και αργότερα τα G650GS της BMW, ενώ είχε "φορεθεί" και στα TR650 της Husqvarna.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε πως δεν είναι η πρώτη φορά που η Loncin χρησιμοποιεί αυτόν τον κινητήρα, καθώς το 2012 είχε παρουσιάσει το LX650, μια street μοτοσυκλέτα με τον ίδιο κινητήρα, ενώ τον κατασκεύαζε για λογαριασμό της BMW έχοντας έτσι περισσότερη εξοικείωση μαζί του. Πάντως, αν και η BMW έχει σταματήσει τα projects που είναι συνδεδεμένα με αυτόν τον κινητήρα, η Loncin φαίνεται πως έχει επενδύσει πάνω σ' αυτόν, όπως μαρτυρά το DS8.

Όπως και στην περίπτωση του HR7, έτσι και στο DS8 είναι εμφανής η προσπάθεια για μια ποιοτική εμφάνιση και σχεδίαση, όπως εμφανές είναι και το ότι δεν υπήρξε κάποια πρόθεση να αποκτήσει η μοτοσυκλέτα κάποια off-road χαρακτηριστικά επί της ουσίας, παρά μόνο σε ό,τι αφορά το στιλ και το πρεστίζ. Το πλαίσιο είναι ατσάλινο σωληνωτό που συνδυάζεται με ένα αλουμινένιο ψαλίδι, ενώ την μπροστινή ανάρτηση έχει αναλάβει ένα ανεστραμμένο πιρούνι. Και σε αυτή την περίπτωση υπάρχει ABS και τοποθετημένα ανακλαστικά, δίνοντας ενδείξεις σχετικά με τα εμπορικά πλάνα του DS8 για την Ευρώπη.

Ο κινητήρας του παράγει 50 ίππους και η ροπή του ανέρχεται στα 5,1 χιλιογραμμόμετρα στις 5.000 στροφές. Προφανώς και αυτά τα νούμερα ταυτίζονται με τα αντίστοιχα των μονοκύλινδρων BMW του παρελθόντος, ενώ το βάρος του γεμάτο ανέρχεται στα 198 κιλά. Στον στάνταρ εξοπλισμό του περιλαμβάνεται η ρυθμιζόμενη ζελατίνα και τα ψηφιακά όργανα με μια απλή οθόνη LCD, ενώ διαθέτει και υποδοχή USB για φόρτιση/σύνδεση ηλεκτρονικών συσκευών.

Και για τις δύο μοτοσυκλέτες, πέρα από το αν θα διατεθούν στην Ευρώπη, παραμένει ένα μεγάλο ερωτηματικό για την τιμή τους, που θα καθορίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την εμπορική τους πορεία, σε συνάρτηση πάντα με την ποιότητα κατασκευής τους.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες