Μεταβλητή αεροδυναμική (και) από την Honda

Νέα πατέντα και ίσως νέο V4 Superbike από τους Ιάπωνες
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/12/2018

Μια νέα σειρά από σχέδια καταχώρησης πατέντας από την Honda, αναζωπυρώνει ξανά τα ιντερνετικά σενάρια που θέλουν την επιστροφή των V4 superbikes από τους Ιάπωνες. Έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στο παρελθόν για τις φήμες περί νέας RVF1000 από την Honda και σας έχουμε δείξει αντίστοιχες πατέντες που απεικονίζουν μια V4 superbike, όμως πάντα κρατάμε μικρό καλάθι σχετικά με το αν αφορούν ή όχι κάποια συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα παραγωγής. Κι αυτό το κάνουμε διότι η Honda συνηθίζει πολλές φορές να κατοχυρώνει πατέντες, αλλά στο τέλος δεν τις βλέπουμε στην παραγωγή, τουλάχιστον όχι άμεσα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η πατέντα για έναν δικύλινδρο εν σειρά (μάλλον του CB 500) με μηχανικό υπερσυμπιεστή.

Επιστρέφοντας στην είδηση των ημερών, τα σχέδια που βλέπετε εδώ αφορούν την δυναμική διαχείριση της ροής του αέρα στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας. Λέγοντας δυναμική, εννοούμε ότι υπάρχει μηχανισμός που ανοίγει και κλείνει δύο αεραγωγούς, μεταβάλλοντας έτσι την αεροδυναμική συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας εν κινήσει. Ο ένας αεραγωγός βρίσκεται στο σημείο που υπάρχει συνήθως η σέλα του συνεπιβάτη (άρα αν το δούμε στην παραγωγή θα είναι σε αυστηρά μονόσελη μοτοσυκλέτα, όπως ήταν τα VFR 750R RC30 και RVF 750R RC 45). Η λογική λέει πως ανοίγοντας και κλείνοντας αυτόν τον αεροαγωγό, μπορείς να ρυθμίζεις το επίπεδο των στροβυλισμών ή να ρυθμίζεις την υποπίεση που δημιουργείται πίσω από την μοτοσυκλέτα. Ο δεύτερος και μεγαλύτερος σε διάμετρο αεραγωγός βρίσκεται κάτω από την σέλα του αναβάτη και η έξοδός του σημαδεύει το πάνω τμήμα του πίσω ελαστικού.

Ξέρουμε πως η περιστροφή του πίσω τροχού δημιουργεί αναταράξεις στη ροή του αέρα και φυσικά πως στο συγκεκριμένο σημείο παγιδεύεται αέρας που όχι μόνο φρενάρει τη μοτοσυκλέτα, αλλά μπορεί να την ανασηκώσει. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να θυμηθούμε πως στα δοκιμαστικά της Jerez η Ducati δοκίμασε φτερά στην ουρά, ώστε να πιέζει στο έδαφος τον πίσω τροχό και να δίνει στους αναβάτες την δυνατότητα να φρενάρουν καλύτερα με το πίσω φρένο. Η ιδέα της Honda να μεταβάλει εν κινήσει την αεροδυναμική συμπεριφορά ανοίγοντας και κλείνοντας “εσωτερικούς” αεραγωγούς δεν είναι κάτι καινούριο. Η ιδέα αυτή έγινε γνωστή λόγω της Lamborgini Hurrican Perfomante και στην έκθεση του Μιλάνου την χρησιμοποιούσε και το πρωτότυπο RS 660 της Aprilia. Καθώς στους αγώνες απαγορεύονται τα εξωτερικά κινούμενα αεροδυναμικά βοηθήματα (δηλαδή οι κινούμενες πτέρυγες) η λύση των εσωτερικά κινούμενων αεραγωγών είναι σίγουρα μια έξυπνη εναλλακτική λύση.

Όμως πέρα από τους αγώνες και τις εξειδικευμένες μοτοσυκλέτες όπως είναι τα superbikes, αυτός ο αεραγωγός κάτω από την σέλα θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε όλες τις μοτοσυκλέτες, όχι για λόγους αεροδυναμικής απόδοσης, όσο για λόγους αποβολής της τεράστιας θερμότητας που παράγουν πλέον οι μοτοσυκλέτες των προδιαγραφών Euro4 και σε λίγα χρόνια των Euro 5. Πραγματικά υπάρχουν μοτοσυκλέτες που σε κάνουν να υποφέρεις το καλοκαίρι από την ζέστη του κινητήρα τους και ένας τέτοιου είδους αεραγωγός που θα απκμακρύνει τον καυτό αέρα σε ένα σημείο που είναι μακριά από το σώμα του αναβάτη, είναι σίγουρα καλοδεχούμενο.

Όσο για τον νέο V4 της Honda και πότε θα το δούμε στην παραγωγή, έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας στην… Ducati και το Panigale V4R. Αν η ιταλική μοτοσυκλέτα σπάσει την κυριαρχία της Kawasaki και δημιουργήσει τον απαραίτητο ενθουσιασμό γύρω από το όνομά της, πιθανόν και η Honda να αποφασίσει να απαντήσει με μια RVF1000R.

      

BMW M1300GS: Από το 2019 το ακούμε, μόλις εμφανίστηκε για πρώτη φορά!

Ήταν θέμα χρόνου η περιποίηση της σειράς Μ να συναντήσει το GS
bmw-m1300gs-spy
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

31/7/2026

Το 2019 η BMW είχε κατοχυρώσει στην Υπηρεσία Πνευματικών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. (EUIPO) τις ονομασίες Μ1000RR, M1000XR και Μ1300GS. Αυτή ήταν ουσιαστικά η πρώτη δήλωση των Γερμανών πως σκόπευαν να επεκτείνουν τις χάρες της σειράς Μ και στις μοτοσυκλέτες τους, μετά τα αυτοκίνητα.

Ήταν όμως και κάτι παραπάνω, καθώς τότε η BMW είχε μόλις δείξει το R1250GS και φυσικά η δήλωση για ένα Μ1300GS δεν είχε εκληφθεί ως μήνυμα από το μέλλον της γερμανικής γκάμας, αλλά ως ένδειξη πως το M GS θα έχει μεγαλύτερο και ισχυρότερο κινητήρα.

Σήμερα γνωρίζουμε πως δεν έχουν έτσι τα πράγματα και πως οι Μ μοτοσυκλέτες κερδίζουν απόδοση χάρη σε περιποιήσεις και καλούδια στους κινητήρες τους, όχι όμως μέσω αύξησης κυβισμού. Όχι μέχρι τώρα τουλάχιστον, με βάση την εμπειρία των Μ1000RR και M1000XR που έχουν ήδη ενταχθεί στη γκάμα της εταιρείας.

Το M1300GS δεν έχει εμφανιστεί ακόμη, αλλά πλέον έχει αποκτήσει το αναμενόμενο νόημα έχοντας ήδη στην αγορά την τελευταία γενιά R1300GS.

Στο μεταξύ, το όνομα αυτό είχε επανεμφανιστεί το 2022 στην επικαιρότητα της BMW μέσω μιας λίστας στην ιστοσελίδα της, η οποία περιείχε τόσο τα R1300GS και M1300GS, αλλά και ένα R1400GS, μοντέλο που επίσης δεν έχει εμφανιστεί ακόμη και μάλλον αφήνει να εννοηθεί πως θα είναι το επόμενο βήμα του μεγάλου GS, όποτε η BMW αποφασίσει να το κάνει.

Πριν όμως πάμε σε μια υποθετική νέα γενιά 1400, έχουμε την πρώτη ένδειξη πως το M1300GS πλησιάζει στην πραγματικότητά μας, καθώς εμφανίστηκε μια αρκούντως “ύποπτη” φωτογραφία στον γερμανικό Τύπο.

Η μπλε κουκούλα μας κρύβει το περισσότερο ενδιαφέρον, αλλά οι ενδείξεις είναι εκεί και δένουν άριστα με την ιστορία που αναφέραμε στις προηγούμενες αράδες.

Η μπλε δαγκάνα Μ που διακρίνεται καθαρά μπροστά δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες, ενώ είναι εξίσου σαφές πως πρόκειται για μια μεγάλη on-off με τρακτερωτά λάστιχα και πιθανότατα boxer κινητήρα, κρίνοντας από τη διαδρομή της εξάτμισης που διακρίνεται στην αριστερή πλευρά του κινητήρα.

Αυτή είναι η πρώτη θέαση της μοτοσυκλέτας που κατά πάσα πιθανότητα είναι το Μ1300GS, μετά από κάμποσα χρόνια θεωριών, φημών και ψηφιακών σχεδίων. Να το περιμένουμε άραγε στη γκάμα του 2027; Θα το γνωρίζουμε στους επόμενους λίγους μήνες.

Ετικέτες