Moto Guzzi – Νέα εμφάνιση της μικρής κλασικής με τον δικύλινδρο 457 της Aprilia

Έναν χρόνο μετά την τελευταία της θέαση, η μοτοσυκλέτα που αφήνει πίσω τους εγκάρσιους V2 της Moto Guzzi συνεχίζει να εξελίσσεται

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/6/2026

Το Καλοκαίρι του 2025 είχαμε συναντήσει φωτογραφίες από μια μοτοσυκλέτα που φερόταν να είναι μελλοντικό μοντέλο της Moto Guzzi σε δοκιμές εξέλιξης στον δρόμο. Το περίεργο της υπόθεσης αφορούσε στον κινητήρα, καθώς εκεί είδαμε τον νέο δικύλινδρο της Aprilia από τη γκάμα των 457.

Από το 1965, όταν ο Giulio Cesare Carcano σχεδίασε τον πρώτο εγκάρσια τοποθετημένο V2 90 μοιρών, οι μοτοσυκλέτες της Moto Guzzi είχαν ως αδιάψευστο χαρακτηριστικό αυτόν τον κινητήρα, κάτι που προφανώς θα αλλάξει στο κοντινό μέλλον. Η ανάπτυξη της Moto Guzzi είναι εδώ και πολλά χρόνια συνυφασμένη με τον Όμιλο Piaggio στον οποίο ανήκει και ένας τρόπος για να μεγαλώσει η γκάμα της είναι να φορέσει κινητήρες από άλλες μάρκες του, όπως η Aprilia. Εν προκειμένω, φαίνεται πως η Ιταλοί θέλουν να μπουν στο δημοφιλές παιχνίδι των ρετρό μοτοσυκλετών και ακούγεται λογικότερο να το κάνουν με τη Moto Guzzi, παρά με την Aprilia.

Ταυτόχρονα, αυτή μπορεί να είναι μια αναζωογονητική εξέλιξη για τη Moto Guzzi, καθώς έτσι θα αποκτήσει εκπροσώπηση σε μια γωνιά μικρότερων κυβισμών της αγοράς από την οποία απείχε στη σύγχρονη εποχή της, όταν ο μικρότερος κινητήρας που έχει φτιάξει τις τελευταίες δεκαετίες ήταν ο V2 744cc των Breva, Nevada, V7 κ.ο.κ.

Με τον δικύλινδρο σε σειρά της Aprilia η Moto Guzzi θα βρεθεί σύντομα με μια μοτοσυκλέτα που, όπως φαίνεται, θα έχει κλασική εμφάνιση σε συνδυασμό με σύγχρονες ικανότητες. Θα είναι επίσης μια ηχηρή απόκλιση από την πάγια τακτική της εταιρείας να χρησιμοποιεί άξονα στην τελική μετάδοση των μοτοσυκλετών της, καθώς εδώ ο δικύλινδρος έχει φτιαχτεί για αλυσίδα και γρανάζια.

Συγκρίνοντας τις τελευταίες φωτογραφίες που μας έρχονται από τον διεθνή Τύπο δίπλα σε αυτές που είχαν διαρρεύσει το περσινό Καλοκαίρι, βλέπουμε πως η μοτοσυκλέτα έχει μερικές αλλαγές. Το μπροστινό φρένο ανατίθεται σε μια ακτινική δαγκάνα της ByBre (θυγατρικής της Brembo), κάτι που πιθανώς υπονοεί πως η μοτοσυκλέτα θα κατασκευάζεται στην Ινδία, ενώ έχουμε νέα εξωτερικά καπάκια στον κινητήρα.

Στις εικόνες του περασμένου Αυγούστου ο κινητήρας ήταν πρακτικά ολόιδιος όπως τον χρησιμοποιεί η Aprilia στα δικά της μοντέλα, ωστόσο στις νέες φωτογραφίες τα πλαϊνά καπάκια είναι νέα και διαφορετικά από πριν, δείγμα πως η αισθητική έχει διαμορφωθεί ώστε η μικρή Moto Guzzi να αποκτήσει έναν πιο ξεχωριστό χαρακτήρα.

Τα χρυσά καλάμια του πιρουνιού επίσης έχουν αντικατασταθεί από μαύρα, ενώ και ο προβολέας έχει αλλάξει, από τον απλό στρογγυλό των περσινών εικόνων σε έναν νέο που λογικά κρύβει στο κέντρο του τον αετό της Moto Guzzi, κατά το τρέχον μοτίβο που χαρακτηρίζει την εταιρεία στα υπάρχοντα μοντέλα της.

Όλα τα παραπάνω συνάδουν προς το ότι η εξελικτική διαδικασία έχει προχωρήσει πολύ και το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα φαίνεται στις νέες φωτογραφίες να είναι πιο πολύ καμουφλαρισμένη απ’ όσο πέρυσι μάλλον συνηγορεί στο ότι κάτω από τις μαύρες αυτοκόλλητες ταινίες κρύβεται η τελική εμφάνιση του μοντέλου.

Αυτά σημαίνουν πως κατά πάσα πιθανότητα η μοτοσυκλέτα που προς το παρόν παραμένει αβάπτιστη – επισήμως τουλάχιστον – ετοιμάζεται για την ερχόμενη EICMA σε 4,5 μήνες για να κυκλοφορήσει ως μοντέλο 2027.

Ετικέτες

Moto Guzzi

https://bit.ly/MOTO_682

Νέα Μοντέλα

Yamaha Tricity 300 2026: Το πρώτο σκούτερ με αερόσακο – Φρέσκια εμφάνιση, αναβαθμισμένος εξοπλισμός!

H Yamaha προσφέρει μια σειρά από βελτιώσεις στο Tricity 300 και ετοιμάζει έκδοση με αερόσακο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/3/2026

Το Tricity 300 ανανεώνεται για το 2026 με νέα σχεδίαση που επικεντρώνει κυρίως στο μπροστινό μέρος του σκούτερ που επανασχεδιάστηκε και επενδύθηκε με νέα φωτιστικά σώματα, ενώ καινούργιας σχεδίασης είναι και τα πλαστικά της ουράς.

Ο κινητήρας και τα περισσότερα μηχανικά μέρη του Tricity 300 δεν έχουν αλλάξει, ωστόσο η Yamaha τους έχει προσφέρει μερικές σημαντικές αναβαθμίσεις, με πρώτη και καλύτερη το νέο Cornering ABS. Αυτό καθοδηγείται από μια αδρανειακή μονάδα ελέγχου που φροντίζει να διαγνώνει και να απομακρύνει κάθε τάση μπλοκαρίσματος των τροχών, ενώ παράλληλα ενορχηστρώνει το σύστημα Unified Braking System (UBS), κατανέμοντας τη δύναμη πέδησης στα τρία δισκόφρενα του Tricity 300 για το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Η άλλη σημαντική αλλαγή στο μοντέλο του 2026 αφορά στα όργανα, όπου η οθόνη LCD που γνωρίζαμε ως τώρα δίνει τη θέση της σε ένα μεγάλο πάνελ που συνδυάζει μια έγχρωμη TFT με διαγώνιο 4.2 ιντσών και μια μικρότερη LCD 2.8 ιντσών. Η διάσπαση σε δύο οθόνες υπηρετεί το σύστημα πλοήγησης Garmin StreetCross, το οποίο μπορεί να προβάλλεται στη δεξιά έγχρωμη οθόνη διατηρώντας τις απαραίτητες πρακτικές ενδείξεις στην αριστερή LCD.

Ο Blue Core κινητήρας του Tricity επίσης δεν έχει αλλαγές, αποδίδοντας 27,6 ίππους και 3 χιλιογραμμόμετρα ροπής από τα 292 κυβικά εκατοστά του, ωστόσο στο νέο μοντέλο αναπνέει μέσω ενός καινούργιου τελικού εξάτμισης με νέο καταλύτη για ένα σύνολο που ζυγίζει 800 γραμμάρια λιγότερα.

Κατά τα λοιπά το Tricity 300 διατηρεί ατόφια τα χαρακτηριστικά του, με keyless κεντρικό διακόπτη που έχει μετακομίσει από το κέντρο της ποδιά στη δεξιά πλευρά της, σύστημα προειδοποίησης έκτακτου φρεναρίσματος ESS (Emergency Stop Signal), σύστημα Traction Control και αποθηκευτικό χώρο 45 λίτρων κάτω από τη σέλα που μπορεί να δεχτεί δύο full face κράνη.

Τα χρώματα του Yamaha Tricity 300 για το 2026 είναι τρία: λευκό, γκρι σκούρο και πράσινο πετρόλ.

Η μεγάλη είδηση ωστόσο είναι αυτή που σας είχαμε αποκαλύψει μια μέρα νωρίτερα: η προσθήκη αερόσακου αναβάτη στο Tricity. Αυτός δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί στο υλικό Τύπου που δίνει η Yamaha με το νέο Tricity 300, αλλά επιβεβαιώνεται από το σχετικό βίντεο που δόθηκε πριν λίγη ώρα στη δημοσιότητα.

Ο αερόσακος αυτός τοποθετείται λίγο κάτω από το τιμόνι και στις φωτογραφίες του βασικού μοντέλου εκεί βρίσκεται ένα ντουλαπάκι, το οποίο θα δίνει τη θέση του στο σύστημα αυτό της έκδοσης Tricity 300 Airbag.

Πρόκειται για το πρώτο μοντέλο Yamaha που δέχεται αερόσακο από το εργοστάσιο και μόλις το δεύτερο στον κόσμο μετά τη Honda Gold Wing που απολάμβανε τη μοναδικότητά της στο συγκεκριμένο πεδίο εδώ και δύο δεκαετίες.