Νέα Aprilia GPR 250

Τα μικρά supersport επανέρχονται… στην Ασία
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/9/2019

Με τον μέσω όρο ηλικίας των ευρωπαίων μοτοσυκλετηστών να είναι πάνω από 40 και διαρκώς να ανεβαίνει είναι απόλυτα φυσιολογικό η αγορά των μικρού κυβισμού supersport μοτοσυκλετών να έχει εξαφανιστεί. Ακόμα και τα άλλοτε δημοφιλή τετρακύλινδρα 600 έχουν περνάνε την μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία τους, σε τέτοιο βαθμό που ούτε η Honda δεν μπήκε στον κόπο να προσαρμόσει στις προδιαγραφές euro4 το CBR 600 RR, με αποτέλεσμα τα τελευταία δύο χρόνια να πουλάει στην Ευρώπη μόνο όσα έχουν μείνει στις αποθήκες. Κι αυτό είναι λογικό, αφού οι 40άριδες και οι 50άριδες αγοράζουν on-off και όταν θέλουν σπορ μοτοσυκλέτα δεν κοιτάνε τίποτα που δεν έχει τουλάχιστον 200 άλογα…

Όμως το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει στις χώρες της Ασίας, όπου τόσο λόγω νομοθεσίας που κάνει τις μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλέτες εξωπραγματικά ακριβές (σε κάποιες χώρες απαγορεύεται και η πώληση μοτοσυκλέτών άνω των 250cc) και όσο και του νεανικού κοινού που αποτελεί την μεγαλύτερη αγοραστική βάση, τα εργοστάσια παρουσιάζουν συνεχώς νέες supersport μοτοσυκλέτες με 125, 150, 250 και 300-400 κυβικά.  

Μετά τα ολοκαίνουρια δικύλινδρα Honda CBR 250 RR και τα αντίστοιχα Yamaha R25/R3 και Kawasaki Ninja 250/400 ήρθε η ώρα και της Aprilia να μπει στο χορό με το νέο GPR 250. Η Ιταλική εταιρεία αποτελεί μαζί με την ΚΤΜ τους μοναδικούς ευρωπαίους που έχουν supersport μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού, καθώς η BMW δεν προχώρησε στη δημιουργία του G 310 RR  σε συνεργασία με την ινδική TVS. Η πρόταση της Aprilia δεν είναι τόσο σοφιστικέ από μηχανολογικής άποψης όσο είναι οι Ιάπωνες ανταγωνιστές της, αφού έχει μονοκύλινδρο κινητήρα 250 κυβικών με 26,5 ίππους στις 9.500 στροφές αντί για τα δικύλινδρο, όμως η εμφάνισή του είναι εντυπωσιακή, έχοντας πλαίσιο δύο δοκών, αφαιρούμενο υποπλαίσιο, αλουμινένιο ψαλίδι και ακτινική δαγκάνα εμπρός με δικάναλο ABS. Το βάρος έχει περιοριστεί στα 150 κιλά και η μοτοσυκλέτα έχεις μεταξόνιο στα 1350mm, ελαστικά 110/70-17 εμπρός και 130/70-17 πίσω, ενώ το ρεζερβουάρ της χωράει 14 λίτρα βενζίνης. Όλα αυτά είναι εντυπωσιακά για την Ασιατική αγορά και σίγουρα ο μονοκύλινδρος κινητήρας θα προσφέρει ανταγωνιστική τιμή στο GPR 250, όμως εδώ στην Ευρώπη ακόμα θυμόμαστε τα δίχρονα 250 RS με τους 62 ίππους του κινητήρα του Suzuki RGV 250 Γ…  Τουλάχιστον η Aprilia μας έχει υποσχεθεί πως σύντομα θα έχουμε το RS 660 των 90+ ίππων. Κρατάμε την ανάσα μας!

Verge: Παγκόσμια πρωτιά με μπαταρίες στερεάς κατάστασης - 300χλμ με 10 λεπτά στην πρίζα

Παγκόσμια πρώτη για ηλεκτρική μοτοσυκλέτα παραγωγής με μπαταρίες στερεάς κατάστασης
Verge SSB
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/1/2026

Η φινλανδική Verge Motorcycles βρίσκεται ένα βήμα πριν από μια τεχνολογική επανάσταση, παρουσιάζοντας μια νέα έκδοση της TS Pro με μπαταρίες στερεάς κατάστασης, ικανή, σύμφωνα με την εταιρεία, να προσφέρει έως και 180 μίλια αυτονομίας με μόλις 10 λεπτά φόρτισης.

Η αποκάλυψη έγινε στις 4 Ιανουαρίου στο Consumer Electronics Show (CES) στο Las Vegas και αποτελεί μια εξέλιξη που πολλοί θα περίμεναν από κολοσσούς όπως η Honda ή την CATL που ειδικεύεται στην κατασκευή μπαταριών. Αντίθετα, η τεχνολογία αναπτύχθηκε από τη Donut Lab, την “αδελφή” εταιρεία της Verge.

“Η Donut Lab προμηθεύει τη Verge Motorcycles με αυτές τις κυψέλες, οι οποίες κατασκευάζονται στην Ευρώπη”, δήλωσε ο CEO της Verge και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Donut, Tuomo Lehtimäki.

Verge SSB

Η Verge σχεδιάζει πλέον να εγκαταλείψει πλήρως τις συμβατικές μπαταρίες λιθίου, προσφέροντας δύο εκδόσεις με μπαταρίες στερεάς κατάστασης για την TS Pro. Εκτός από τη θεαματικά ταχύτερη φόρτιση, η νέα τεχνολογία υπόσχεται μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και μειωμένο κίνδυνο ανάφλεξης.

Η μικρότερη έκδοση ζυγίζει 225 κιλά και διαθέτει μπαταρία 18 kWh. Υποστηρίζει φόρτιση DC έως 100 kW, προσφέροντας έως 200 χλμ. αυτονομίας σε 10 λεπτά, ενώ η συνολική αυτονομία φτάνει, σύμφωνα με τη Verge, τα 350 χιλιόμετρα.

Η μεγαλύτερη έκδοση, με μπαταρία 30 kWh, ζυγίζει 235 κιλά και μπορεί να δεχθεί ισχύ φόρτισης έως 200 kW. Σε 10 λεπτά υπόσχεται σχεδόν 300 χιλιόμετρα αυτονομίας, ενώ η μέγιστη συνολική φτάνει τα 550 χιλιόμετρα, ανάλογα με τον ρυθμό οδήγησης.

Φυσικά, όλα τα παραπάνω εξαρτώνται από τη διαθεσιμότητα ταχυφορτιστών που μπορούν να αποδώσουν τέτοια ισχύ. Ωστόσο, η Verge εκτιμά πως αν η τεχνολογία εξαπλωθεί, θα ακολουθήσει και η αντίστοιχη αναβάθμιση των υποδομών.

Σε αντίθεση με τις μπαταρίες ιόντων λιθίου που χρησιμοποιούν υγρό ή gel ηλεκτρολύτη, οι μπαταρίες στερεάς κατάστασης βασίζονται σε στερεό ηλεκτρολύτη, μειώνοντας δραστικά τον κίνδυνο ανάφλεξης σε περίπτωση ατυχήματος.

Verge SSB

Επιπλέον, η Verge περνά από κυλινδρικές κυψέλες σε επίπεδες, ορθογώνιες πλάκες. Παρότι οι δύο εκδόσεις διαφέρουν σε χωρητικότητα, εξωτερικά οι μοτοσυκλέτες θα είναι ίδιες, με ενδεχόμενες διαφορές μόνο στα γραφικά.

 “Οι επίπεδες πλάκες έχουν περισσότερο νόημα στις μοτοσυκλέτες μας, γιατί γεμίζουν καλύτερα τον διαθέσιμο χώρο”, εξηγεί ο Lehtimäki. “Έτσι μπορούμε να έχουμε μεγαλύτερη χωρητικότητα στο ίδιο περίβλημα, με δυνατότητα για ενδιάμεσες πλάκες ψύξης και εξωτερικές ψύκτρες”.

Verge SSB

Αλλαγή πλεύσης

Η εξέλιξη αυτή έρχεται λίγο μετά την ανανεωμένη TS Pro με μπαταρία ιόντων λιθίου, που παρουσιάστηκε στην EICMA 2025 στο Μιλάνο. Εκείνη διέθετε μπαταρία 20,2 kWh, αυτονομία σχεδόν έως 350 χιλιόμετρα και χρόνο ταχείας φόρτισης κάτω από 35 λεπτά, κινητήρα μειωμένου βάρους κατά 50% και με μια επανασχεδιασμένη διεπαφή ανθρώπου και μηχανής με μεγαλύτερες και πιο ευανάγνωστες οθόνες και πιο διαισθητική λειτουργία, έχοντας άμεσα προσβάσιμες πληροφορίες σχετικά με απόδοση, αυτονομία και περιβάλλον.

Verge SSB

Ωστόσο, το συγκεκριμένο μοντέλο φαίνεται πως θα αποσυρθεί σχεδόν άμεσα, καθώς η Verge στρέφεται ολοκληρωτικά στη τεχνολογία μπαταριών στερεάς κατάστασης.

Σήμα κατατεθέν των μοντέλων Verge παραμένει ο πίσω τροχός δίχως κέντρο και άξονα (hubless), που ενσωματώνει τον ηλεκτροκινητήρα Donut Motor 2.0, με βάρος στα περίπου 21 κιλά. Ο σχεδιασμός δεν απαιτεί κέντρο ή ακτίνες, με τον κινητήρα να είναι ουσιαστικά ενσωματωμένος στον τροχό.

Verge SSB

Πρόκειται για μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εξέλιξη στο μέλλον της τεχνολογίας συσσωρευτών εν γένει και ειδικότερα των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, με το μεγάλο στοίχημα πλέον να είναι οι υποδομές. Χωρίς εκτεταμένο δίκτυο υπερταχυφορτιστών, οι δυνατότητες της τεχνολογίας μπαταριών στερεάς κατάστασης δεν μπορούν να αξιοποιηθούν πλήρως. Αν όμως αυτό το σκέλος προσπελαστεί, οι δυνατότητες που θα προσέφερε η τεχνολογία στον κόσμο των δύο τροχών ενδεχομένως να κλόνιζαν τις υπάρχουσες ισορροπίες μεταξύ θερμικών και ηλεκτρικών μοτοσυκλετών.