Νέα Suzuki Hayabusa

Ημιαυτόματη έκδοση
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/2/2018

Στο φως της δημοσιότητας ήρθαν τα σχέδια με την κατάθεση πατέντας της Suzuki στις αρμόδιες αρχές των ΗΠΑ, που αφορά ένα ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Πρόκειται για ένα απλό σύστημα που σαν ιδέα είχε χρησιμοποιηθεί πρώτα από την Moto Guzzi και αντίστοιχης φιλοσοφίας είναι και το αυτόματο κιβώτιο της Yamaha FJR 1300A. Ένα ηλεκτρικό μοτέρ κινεί τον λεβιέ ταχυτήτων και άλλο ένα συμπλέκει και αποσυμπλέκει τους δίσκους του συμπλέκτη. Δηλαδή έχουμε ένα συμβατικό σειριακό κιβώτιο ταχυτήτων όπως σε όλες τις μοτοσυκλέτες του κόσμου, μόνο που εδώ οι αλλαγές των ταχυτήτων δεν γίνονται από τον αναβάτη, αλλά από ηλεκτρικά μοτέρ που παίρνουν εντολές από την κεντρική μονάδα.

Το σύστημα αυτό έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές σε διάφορα αυτοκίνητα πόλης, αλλά και στα πρώτης γενιάς supercar των Ferrari και Lamborgini. Πλεονέκτημά του είναι το χαμηλότερο κόστος κατασκευής, ο μικρότερος όγκος και το μικρότερο βάρος από ένα συμβατικό αυτόματο κιβώτιο με μετατροπέα ροπής ή ένα διπλού συμπλέκτη όπως το DCT της Honda που ζυγίζει 10 κιλά επιπλέον του συμβατικού. Τα μειονεκτήματα είναι ότι μέχρι στιγμής κανείς δεν έχει καταφέρει να συνδυάσει την ταχύτητα αλλαγών σχέσεων με την ομαλότητα. Αν δώσεις βάρος στις ομαλές αλλαγές σχέσεων, τότε αυτές γίνονται με υπερβολικά αργό τρόπο που δεν ταιριάζει σε μια σπορ μοτοσυκλέτα ή αυτοκίνητο (όπως στα αυτοκίνητα της Smart). Αν δώσεις βάρος στην ταχύτητα των αλλαγών, τότε έχεις ένα κιβώτιο με απότομη συμπεριφορά στην ήρεμη οδήγηση όπως στα supercar.

Βέβαια όλα αυτά ισχύουν μέχρι σήμερα, διότι η τεχνολογική εξέλιξη τρέχει και οι νέες IMU κεντρικές μονάδες, μαζί με την τεχνολογία Ride by Wire έχουν αλλάξει τα δεδομένα και προσφέρουν νέες δυνατότητες στους σχεδιαστές. Πάντως η επιλογή για ένα τέτοιου είδους αυτόματο κιβώτιο, μας δείχνει ότι η Suzuki θα έχει σίγουρα και συμβατικό κιβώτιο ταχυτήτων στη νέα Hayabusa. Σε κάθε περίπτωση, το σήριαλ με την πολυπόθητη άφιξη της αγαπημένης μας υπερμοτοσυκλέτας συνεχίζεται…   

 

Φωτο: Morebikes

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες