Το C1, το απόλυτα αποτυχημένο εμπορικά scooter της BMW, που μάλιστα αντέγραψαν κι άλλες εταιρείες με… αντίστοιχη “επιτυχία”, θα επιστρέψει στους δρόμους σε ηλεκτρική μορφή. Τουλάχιστον αυτό μας δείχνουν οι πατέντες που δημοσιοποιεί το αμερικάνικο Cycle World και έχει καταθέσει η BMW στο European Patent Office. Τα σχέδια μοιάζουν πανομοιότυπα με του C1, όμως η BMW δεν έβαλε απλώς ένα ηλεκτρικό μοτέρ και μερικές μπαταρίες ιόντων λιθίου. Η οροφή τώρα είναι από carbon με σκελετό αλουμινίου, οπότε πλέον θα πέφτεις μόνο όταν σε χτυπάει πλάγιος άνεμος και όχι όταν κάνεις ελιγμούς όπως με το παλιό. Το κάθισμα αυτοκινήτου παραμένει στη θέση του, όπως και οι ζώνες ασφαλείας που σε συγκρατούν μέσα στον κλωβό όταν θα πέσεις κάτω από τους πλάγιους ανέμους ή σε στείλουν στο αντίθετο ρεύμα και έχεις μετωπική σύγκρουση με το όχημα που έρχεται από την άλλη πλευρά.
Δυστυχώς δεν φαίνεται να έχουν προσθέσει πόρτες, οπότε θα βρέχεσαι και θα κρυώνεις όπως και στα υπόλοιπα scooter που δεν έχουν οροφή, αφού τα νερά και ο παγωμένος αέρας θα έρχονται κανονικά από το πλάι. Σε αντίθεση όμως με το C1 που είχε έναν μικρό κινητήρα 125 κυβικών της Aprilia, ο οποίος δεν μπορούσε να το ξεκινήσει σε ανηφόρα, o ηλεκτροκινητήρας του νέου μοντέλου που έχει μέγιστη ροπή από τις μηδέν στροφές θα εξαφανίσει αυτό το μειονέκτημα. Επίσης οι χειρολαβές και η αστεία σέλα του συνεπιβάτη έξω από τον κλωβό δεν θα υπάρχει πια και το ηλεκτρικό C1 θα είναι αυστηρά για ένα άτομο. Η αποτυχία του προηγούμενου C1 με τον συμβατικό κινητήρα εσωτερικής καύσης ήταν προδεδικασμένη, διότι η BMW προσπάθησε να πουλήσει μια εντελώς χαζή ιδέα σε έξυπνους ανθρώπους που οδηγούσαν δίκυκλα. Τώρα όμως με το καινούριο ηλεκτρικό C1 απευθύνεται σε ανθρώπους που νομίζουν πως η ηλεκτροκίνηση σώζει το περιβάλλον και νομίζουν πως οι μπαταρίες και οι ηλεκτροκινητήρες φτιάχνονται από αλεύρι και πως όταν χαλάσουν γίνονται λίπασμα για τριαντάφυλλα. Σε τέτοιου είδους ανθρώπους μπορείς να πουλήσεις εύκολα ένα scooter με οροφή που βρέχεσαι και κρυώνεις τον χειμώνα και ιδρώνεις σαν να είσαι μέσα σε θερμοκήπιο το καλοκαίρι.
QJMOTOR: Κινούμενα φτερά με έλεγχο από IMU - Υπόσχονται καλύτερο φρενάρισμα, επιτάχυνση και στρίψιμο
Πατέντα με ενεργά αεροδυναμικά πτερύγια – Στον δρόμο της CFMOTO V4 SR-RR
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
7/7/2026
Η QJMOTOR φαίνεται πως μπαίνει σε διαδικασία εξέλιξης της ενεργής αεροδυναμικής, καθώς μια νέα πατέντα αποκαλύπτει σύστημα με ανεξάρτητα κινούμενα αεροδυναμικά πτερύγια, τα οποία ελέγχονται από τη αδρανειακή μονάδα μετρήσεων (IMU) μεταβάλλοντας την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας σε πραγματικό χρόνο.
Ένας ακόμη μεγάλος κατασκευαστής από την Κίνα δείχνει ότι θεωρεί την ενεργητική αεροδυναμική πεδίο εξέλιξης στις supersport μοτοσυκλέτες.
Η μοτοσυκλέτα που απεικονίζεται στα σχέδια της πατέντας θυμίζει τις SRK 800 RR και SRK 921 RR, δύο μοντέλα που ήδη διατίθενται με σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια. Ωστόσο, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στα ίδια τα μοντέλα, αλλά στο σύστημα που είναι ενσωματωμένο στα πλαϊνά του φέρινγκ.
Σε αντίθεση με τα συμβατικά φτερά, τα οποία έχουν σταθερή κλίση, τα νέα πτερύγια της QJMOTOR μπορούν να κινούνται ανεξάρτητα μεταξύ τους, ελεγχόμενα με βάση τα δεδομένα από την IMU της μοτοσυκλέτας. Έτσι, είναι σε θέση να προσαρμόζουν τη θέση τους ανάλογα με τις συνθήκες οδήγησης και τις κινήσεις της μοτοσυκλέτας.
Διαφορετική αεροδυναμική για κάθε φάση της οδήγησης
Η πιο ενδιαφέρουσα δυνατότητα του συστήματος είναι ότι τα δύο φτερά δεν είναι απαραίτητο να κινούνται ταυτόχρονα. Η ανεξάρτητη λειτουργία τους ανοίγει τον δρόμο ώστε να επηρεάζουν ακόμη και την είσοδο της μοτοσυκλέτας στη στροφή, λειτουργώντας θεωρητικά με τρόπο αντίστοιχο με τα πηδάλια roll ενός αεροσκάφους.
Παρότι δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει πραγματικό πλεονέκτημα στην πίστα ή αν θα επηρέαζε την αίσθηση στο τιμόνι, η πατέντα δείχνει ότι η QJMOTOR εξετάζει σοβαρά αυτή την προοπτική.
Περισσότερη κάθετη δύναμη στο φρενάρισμα
Η πιο άμεση εφαρμογή αφορά το δυνατό φρενάρισμα. Σύμφωνα με την περιγραφή της πατέντας, τα φτερά μπορούν να περιστρέφονται προς τα κάτω όταν ο αναβάτης φρενάρει έντονα.
Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται τόσο η αεροδυναμική αντίσταση όσο και η κάθετη δύναμη στον εμπρός τροχό. Η μεγαλύτερη αντίσταση συμβάλλει στη μείωση της ταχύτητας, ενώ η αυξημένη φόρτιση θα μπορούσε να επιτρέψει δυνατότερο φρενάρισμα πριν το ελαστικό φτάσει στα όρια της πρόσφυσης.
Λιγότερες σούζες χωρίς απώλεια επιδόσεων
Κατά την επιτάχυνση, το σύστημα θα μπορούσε να λειτουργεί αντίστροφα. Σήμερα οι σύγχρονες superbike βασίζονται στον συνδυασμό ηλεκτρονικού ελέγχου σούζας, σταθερών φτερών και της διαχείρισης του γκαζιού από τον αναβάτη για να κρατούν τον εμπρός τροχό στο έδαφος.
Ωστόσο, ο ηλεκτρονικός έλεγχος συχνά περιορίζει την ισχύ του κινητήρα, ενώ τα σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια δημιουργούν μόνιμη αντίσταση στον αέρα, ακόμη και όταν δεν απαιτείται επιπλέον κάθετη δύναμη.
Με τα κινούμενα winglets, η επιπλέον κάθετη δύναμη θα μπορούσε να παράγεται μόνο όταν χρειάζεται και στη συνέχεια τα πτερύγια να επιστρέφουν σε θέση με μικρότερη αεροδυναμική αντίσταση. Θεωρητικά, αυτό θα επέτρεπε ισχυρότερη επιτάχυνση χωρίς την αντίστοιχη απώλεια τελικής ταχύτητας.
Η παρουσίαση είχε τραβήξει αμέσως τα βλέμματα δημοσιογράφων και επισκεπτών, δείχνοντας ότι τα εργοστάσια της Κίνας θεωρούν την ενεργητική αεροδυναμική έναν από τους βασικούς τομείς εξέλιξης των σπορ μοτοσυκλετών του μέλλοντος.
Η επόμενη μεγάλη μάχη
Προς το παρόν, δεν υπάρχουν δημόσια δεδομένα σε σχέση με το πόσο μεγάλο πρακτικό πλεονέκτημα προσφέρουν τα ενεργητικά αεροδυναμικά βοηθήματα σε σχέση με τα συμβατικά σταθερής κλίσης. Η τεχνολογία βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο και βρίσκεται κυρίως στο επίπεδο των πρωτοτύπων και των πατεντών.
Παρ' όλα αυτά, το γεγονός ότι τόσο η CFMOTO όσο και η QJMOTOR εξελίσσουν αντίστοιχα συστήματα δείχνει ότι η ενεργητική αεροδυναμική ίσως αποτελέσει το επόμενο πεδίο ανταγωνισμού στην κατηγορία των supersport και superbike μοτοσυκλετών. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν οι αναβάτες θα εμπιστευτούν ένα σύστημα που θα μεταβάλλει συνεχώς την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας τόσο στον δρόμο όσο και στην πίστα, με την εμπειρία να δείχνει ότι η φυσική πορεία των συστημάτων είναι από αχρείαστα, ανασφαλή και υπερβολικά σύνθετα, σε απαραίτητα και κάποιες φορές μέχρι και υποχρεωτικά.
