Νέο Honda CT125: Δεν είναι scrambler, είναι εργαλείο
Η σκονισμένη ιστορία του πραγματικού παπιού-εργαλείου
Από τον
Μπάμπη Μέντη
27/9/2019
Η σειρά CT της Honda έχει μια πολύ μακριά ιστορία που ξεκινά από το 1964, δηλαδή λίγα μόλις χρόνια μετά την εμφάνιση του κλασικού Cub στο οποίο και βασίζεται. Σκοπός της ύπαρξής του ήταν να αποτελέσει την off-road έκδοση των Cub και αγαπήθηκε ιδιαίτερα στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, όπου το χρησιμοποιούσαν οι αγρότες και οι βοσκοί προβάτων.
Ως εργαλείο δουλειάς, τα CT ήταν μονόσελα με μια πολύ ανθεκτική μεταλλική σχάρα αντί για σέλα συνεπιβάτη, είχαν κανονικό και ψηλότερο τιμόνι και η εξάτμιση ήταν ψηλά, αυξάνοντας την απόσταση από το έδαφος. Για τον ίδιο λόγο οι αναρτήσεις είχαν μεγαλύτερη διαδρομή, ενώ το φίλτρο αέρα ήταν πιο ψηλά τοποθετημένο για να προστατεύεται από την σκόνη των ελαστικών κατά την κίνηση στο χώμα ή τις βαθιές λακκούβες με νερά που συναντούσαν στο δρόμο τους οι αγρότες στις αχανείς φάρμες.
Για ακόμα μεγαλύτερη ευκολία κίνησης σε εκτός δρόμου διαδρομές, η τελική μετάδοση ήταν πολύ κοντή επιτρέποντας την κίνηση με πολύ χαμηλές ταχύτητες χωρίς την καταπόνηση του φυγοκεντρικού συμπλέκτη. Η παραγωγή του δεν σταμάτησε ποτέ, όμως τις τελευταίες δεκαετίες η εμπορική διάθεσή του περιορίστηκε μόνο σε όσες αγορές υπήρχε μεγάλο αγοραστικό κοινό και το δημοφιλέστερο χρώμα του ήταν “το κίτρινο των εκσκαφέων” καθώς το έκανε πιο ευδιάκριτο μέσα στο περιβάλλον εργασίας του.
Φέτος στην έκθεση του Τόκιο η Honda θα παρουσιάσει τη νέα γενιά, που βασίζεται στον κινητήρα του Cub 125 που εμφανίστηκε πέρσι μαζί με τον νέο Μπόμπο. Φυσικά έχει όλες τις αλλαγές που το κάνουν πολύ πιο κατάλληλο και ανθεκτικό για δουλειές στα χωράφια, έχοντας ψηλά την εξάτμιση και μια ανθεκτική μεταλλική προστατευτική ποδιά. Η Honda το αποκαλεί Concept, όμως πάντα έτσι ονομάζει τα μοντέλα της μέχρι να αρχίσει η παραγωγή τους στα εργοστάσια.
Honda: Πατέντα ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας με αφαιρούμενες μπαταρίες για αναδυόμενες αγορές
Η ιαπωνική εταιρεία φαίνεται να εξετάζει μια εναλλακτική προσέγγιση της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας - Προσιτή και βασική
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
5/3/2026
Μια νέα πατέντα της Honda δείχνει ότι η εταιρεία εξετάζει την ανάπτυξη μιας οικονομικής ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, στοχεύοντας κυρίως στις αναδυόμενες αγορές, όπου η χαμηλή τιμή μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την επιτυχία των ηλεκτρικών οχημάτων.
Οι μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών δεν έχουν ακόμη καταφέρει να βρουν τη συνταγή της επιτυχίας στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Φιλόδοξα εγχειρήματα, όπως η ηλεκτρική LiveWire της Harley-Davidson με την συνεργασία της KYMCO, δυσκολεύτηκαν να πείσουν το καταναλωτικό κοινό, ενώ οι Ιάπωνες κατασκευαστές μέχρι στιγμής έχουν κινηθεί πιο συγκρατημένα, εστιάζοντας κυρίως σε ηλεκτρικά scooter, ένα τμήμα της αγοράς που προσαρμόζεται ευκολότερα στην ηλεκτροκίνηση, αντί να επενδύσουν δυναμικά στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.
Η Honda επιχειρεί να αλλάξει αυτή την προσέγγιση έχοντας ήδη λανσάρει τη WN7 σε Ευρώπη και Ιαπωνία, ωστόσο μια νέα πατέντα δείχνει ότι εξετάζει και μια διαφορετική στρατηγική, την ανάπτυξη εξαιρετικά απλών και προσιτών ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, ένα βήμα πάνω από τα ποδήλατα με ηλεκτρική υποβοήθηση.
Μόλις πέρυσι είχαν εμφανιστεί πατέντες για ένα οικονομικό ηλεκτρικό μοντέλο της Honda βασισμένο στο Shine 100 της ινδικής αγοράς, μια μοτοσυκλέτα που κοστίζει περίπου €800 καινούρια. Η νέα πατέντα δείχνει μια ακόμη πιο απλοποιημένη εκδοχή, η οποία θυμίζει έντονα τα χαμηλού κόστους μοντέλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που η Honda διαθέτει σε αγορές της Αφρικής.
Σύμφωνα με τα σχέδια, η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιεί ένα υπάρχον πλαίσιο τύπου ραχοκοκκαλιάς από μοντέλο με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Στη θέση του κινητήρα και του κιβωτίου τοποθετείται ένας ηλεκτροκινητήρας, ενώ οι μπαταρίες βρίσκονται στις δύο πλευρές του πλαισίου.
Το βασικό στοιχείο που η Honda προσπαθεί να πατεντάρει είναι το σύστημα στήριξης των μπαταριών. Αυτές πρέπει να αφαιρούνται εύκολα, ώστε να φορτίζονται σε εσωτερικό χώρο ή να αντικαθίστανται με πλήρως φορτισμένες, αλλά ταυτόχρονα να είναι δύσκολο να κλαπούν, παρότι βρίσκονται σε εμφανή σημεία στις πλευρές της μοτοσυκλέτας.
Η λύση της Honda περιλαμβάνει στιβαρούς μεταλλικούς κλωβούς που λειτουργούν ταυτόχρονα και ως κάγκελα προστασίας από πτώσεις. Τα κλουβιά είναι αρθρωτά και ανοίγουν από το εμπρός μέρος του πλαισίου, επιτρέποντας πρόσβαση στις μπαταρίες. Όταν οι μπαταρίες τοποθετηθούν στη θέση τους, τα κλουβιά κλείνουν και ασφαλίζουν στις πλευρές του “ρεζερβουάρ”, με ένα απλό σύστημα ασφάλισης που βρίσκεται κάτω από κλειδωμένο καπάκι στο επάνω μέρος.
Κατά τα άλλα, η μοτοσυκλέτα είναι εξαιρετικά απλή σε τεχνολογία και εξοπλισμό. Στην κορυφή του "ρεζερβουάρ" υπάρχει μια μικρή οθόνη που δείχνει μόνο τη στάθμη φόρτισης της μπαταρίας. Το ταχύμετρο είναι αναλογικό, με ντίζα και ατέρμονα, παίρνοντας κίνηση από τον εμπρός τροχό, ενώ τα φρένα είναι μηχανικά ταμπούρα.
Πέρα από τον ηλεκτροκινητήρα και τις μπαταρίες, τίποτα πάνω στη μοτοσυκλέτα δεν είναι ούτε εξεζητημένο, ούτε τεχνολογικά προηγμένο σε σύγκριση με μια οικονομική μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που κοστίζει λιγότερο από 1.000 δολάρια στις αναπτυσσόμενες αγορές.
Ένα τέτοιο μοντέλο πιθανότατα θα ήταν υπερβολικά βασικό για αγορές όπως η Ευρωπαϊκή ή των ΗΠΑ και μάλλον οι επιδόσεις του δεν θα επαρκούσαν για τους δρόμους αυτών. Ωστόσο, η ιδέα μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας σχεδιασμένης με απόλυτη προτεραιότητα το χαμηλό κόστος απόκτησης, ακόμα και εάν αυτό γίνεται σε βάρος της καινοτομίας, του στυλ, της αυτονομία ή των επιδόσεων, θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση για την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης στις μοτοσυκλέτες από τα κάτω.
