Norton Commando 961 - Παρουσιάζεται στις 11/10/2022

Ελπίζουμε με διορθωμένα τα προβλήματα αξιοπιστίας του προηγούμενου μοντέλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

7/10/2022

Μετά την ακύρωση της παραγωγής του Atlas, που επρόκειτο να γίνει το πιο οικονομικό μοντέλο της Norton στη σύγχρονη εποχή της, η βρετανική εταιρεία ετοιμάζεται τώρα να παρουσιάσει το ανανεωμένο Commando 961.

Ένα θρυλικό όνομα, με την πρώτη Commando να παράγεται μεταξύ 1967 και 1977, με δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα και αρχική χωρητικότητα 750 κ.εκ. που αργότερα έγινε 828 με ονομαστικό κυβισμό 850.

Στη Norton της εποχής του Stuart Garner, η εταιρεία είχε αγοράσει το 2008 τα δικαιώματα για το σύγχρονο Commando 961 από τον Αμερικανό Kenny Dreer, ο οποίος είχε σταδιακά εξελίξει τη μοτοσυκλέτα σε μια σύγχρονη εκδοχή του original Commando. Η μοτοσυκλέτα είχε βγει στην παραγωγή επί Garner, και παρέμεινε το κύριο μοντέλο της μέχρι τη χρεωκοπία του 2020, καθώς η Superbike V4SS που είχε παρουσιαστεί το 2016 έκανε χρόνια να βγει στην παραγωγή και ακόμα και όταν βγήκε αγοράστηκε από ελάχιστους πελάτες, οι οποίοι ακόμα ταλαιπωρούνται από τα προβλήματα που παρουσίαζε.

Το site της Norton τώρα, δείχνει μια naked μοτοσυκλέτα που δείχνει ολόιδια με το προηγούμενο δικύλινδρο εν σειρά Commando του Garner, το οποίο όπως και η V4SS ήταν εξαιρετικά προβληματικό και αναξιόπιστο, ενώ παράλληλα δεν είχε περάσει ποτέ από διαδικασία προδιαγραφών όπως πχ. τις Euro 5.

Το στιλ του “νέου” Commando 961 δείχνει ίδιο με της προηγούμενης γενιάς, το οποίο ήταν κι αυτό ίδιο με το VR888 του Dreer της δεκαετίας του 1990.

Επί Garner το πλαίσιο είχε βελτιωθεί από τη βρετανική Spondon, ενώ δείχνει να παραμένει απαράλλαχτο και στο νέο Commando, όπως απαράλλαχτες παραμένουν και οι αναρτήσεις της Ohlins.

Η ιπποδύναμη αναμένεται να είναι παραπλήσια με τους 80 hp που απέδιδε προηγουμένως, ενώ η τιμή θα κυμαίνεται κοντά στις 20.000 βρετανικές λίρες, ήτοι κοντά στα 23.000 ευρώ.

Ελπίζουμε, όπως συνέβη και με τις V4SV και V4CR, η νέα διοίκηση της Norton (υπό τη διεύθυνση της TVS) να διορθώσει και τα προβλήματα αξιοπιστίας του Commando στη νέα του εκδοχή.

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.