Οδηγούμε Aprilia Tuareg 660: Πρώτες εντυπώσεις

Γνήσιο on-off
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/11/2021

Την πορεία εξέλιξης του Aprilia Tuareg 660 την παρακολουθούσαμε ως δημοσιογράφοι πολύ στενά τα τελευταία τρία χρόνια. Από το γυάλινο “ενυδρείο” με τους θάμνους που το είχαν κρύψει στην έκθεση της EICMA, αλλά και σε κάθε παρουσίαση νέου μοντέλου του ομίλου της Piaggio, είχαμε πολύωρες συζητήσεις με τους μάναζερ των τμημάτων σχεδιασμού, τους μηχανολόγους και φυσικά των υπεύθυνων μάρκετινγκ της ιταλικής εταιρείας.

Η εικόνα που μας είχαν δώσει έως σήμερα με όσα είχαν πει, αλλά και μετά την οδήγηση των RS 660 και Tuono 660, σκιαγραφούσε μια On-off μοτοσυκλέτα της μεσαίας κατηγορίας κυβισμού με έντονο σπορ χαρακτήρα και μπόλικη σύγχρονη τεχνολογία. Όμως ο χαρακτηρισμός “σπορ” δεν έχει πάντα θετική έννοια, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε On-off μοτοσυκλέτες που καλούνται να κάνουν πολλά, αντιφατικά μεταξύ τους πράγματα σε όλες τις συνθήκες και σε όλους τους δρόμους. Τις περισσότερες φορές o “σπορ” χαρακτήρας οδηγεί σε παραχωρήσεις στην άνεση και την πρακτικότητα, που θα πρέπει να τις ανέχεται ο αναβάτης κάθε μέρα. Διότι σε όλους μας αρέσουν τα Dakar-Replica, όλοι θα θέλαμε να έχει η on-off μοτοσυκλέτα μας δυνατότητες καθαρόαιμου enduro στο χώμα και αγωνιστικού supermoto στην άσφαλτο, αλλά δεν αρέσει σε όλους να πηγαίνουμε στη δουλειά μας κάθε μέρα ή να ταξιδεύουμε καθισμένοι πάνω σε ένα σανίδι με σπαρτιάτικο εξοπλισμό άνεσης.

Από την άλλη μεριά βέβαια, έχει γεμίσει η αγορά με βαρυφορτωμένες εξοπλισμό άνεσης On-off μοτοσυκλέτες, που κάθε φορά που επιχειρείς να απολαύσεις την οδήγηση και όχι απλώς να μετακινηθείς, απαιτούν σωματική προσπάθεια και πολλές φορές εξειδικευμένες γνώσεις. Όπως καταλαβαίνετε, είχαμε μεγάλη περιέργεια να δούμε πόσο “σπορ” έκανε η Aprilia το Tuareg 660 και τί αντίκτυπο θα είχε αυτή η επιλογή στην καθημερινή ζωή του αναβάτη.

Κοιτάς τις φωτογραφίες, αλλά και  όταν βλέπεις από κοντά το Tuareg 660 σχηματίζεις εύκολα την εντύπωση πως είναι ένα Dakar-Replica. Ψηλή, στενή και μεγάλου μήκους σέλα στα 860mm από το έδαφος (υπάρχει στα αξεσουάρ χαμηλότερη στα 840mm και μια “comfort” στα 880mm), τεράστιες διαδρομές αναρτήσεων (της ΚΥΒ) στα 240mm εμπρός-πίσω (πλήρως ρυθμιζόμενες σε απόσβεσης συμπίεσης/επαναφοράς και με υδραυλική προφόρτιση ελατηρίου πίσω), καθώς και μίνιμαλ σχεδιασμός για το κάθετο ρεζερβουάρ των 18 λίτρων, όπου με την βοήθεια της διάφανης ζελατίνας κάνει την μοτοσυκλέτα να δείχνουν ακόμα πιο στενή και ψηλή. Αν είσαι κάτω από 1,80μ ύψος πλησιάζεις δίπλα στο Tuareg 660 και δεν τολμάς ούτε να σκεφτείς να το καβαλήσεις!

Μόνο που η πραγματικότητα είναι πως ακόμα κι αν είσαι 1,70μ θα πατάς και με τα δύο πόδια στο έδαφος!

Αυτό το “θαύμα” το πέτυχαν μετά από δεκάδες ώρες σχεδιασμού και δοκιμών του εμπρός τμήματος της σέλας, αλλά και χάρη στις μαλακές αναρτήσεις που καταναλώνουν ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής τους όταν κάθεσαι πάνω στην μοτοσυκλέτα (ειδικά η πίσω ανάρτηση έχει πολύ-πολύ μαλακή ρύθμιση από το εργοστάσιο).

Μάλιστα ήταν τόσο χαλαρά ρυθμισμένες οι αποσβέσεις  στις αναρτήσεις των μοτοσυκλετών της παρουσίασης, που στην αρχή κοιταζόμασταν οι δημοσιογράφοι μεταξύ μας με βλέμμα απορίας και ρωτώντας ο ένας τον άλλον αν και η δική του μοτοσυκλέτα ήταν τόσο μαλακή.

Όλες αυτές οι πρώτες εντυπώσεις για τη σέλα και τις αναρτήσεις έγιναν καπνός και εξαφανίστηκαν στον γαλανό ουρανό της Σαρδηνίας μόλις φύγαμε από το ξενοδοχείο και αρχίσαμε να κάνουμε τα πρώτα μέτρα στο δρόμο.

 

Η στάνταρ σέλα έχει μπόλικο και ποιοτικό αφρώδες υλικό, οπότε το μικρό πλάτος της εμπρός δεν ενοχλεί και δεν κουράζει, ενώ το μεγάλο μήκος της σου επιτρέπει να αλλάζεις εύκολα στάση στο σώμα και στο σημείο που κάθεσαι.

Όπως είπαμε, το μεγάλο ύψος της από το έδαφος δεν δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα για τους κοντούς αναβάτες μέσα στην πόλη, όπου σε κάθε φανάρι θα πατάνε και με τα δύο πόδια στο έδαφος. Πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να αγοράσει κάποιος την πιο χαμηλή σέλα (εκτός κι αν είναι 1,60μ), ενώ η έξτρα “comfort” σέλα, μάλλον θα βγάλει τα λεφτά της για όποιον είναι ψηλός και θέλει ακόμα μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ μαρσπιέ και σέλας, παρά στον τομέα της άνεσης, αφού μετά από μία ολόκληρη ημέρα πάνω της (με κάποια δεκάλεπτα διαλλείματα ανά μία-δύο ώρες) κανείς δεν εξέφρασε παράπονο.   

Οι μοτοσυκλέτες που οδηγήσαμε είχαν quick-shifter Up/Down (έξτρα εξοπλισμός) και δούλευε απροβλημάτιστα σε όλες τις ταχύτητες στη δική μας μοτοσυκλέτα, όμως κάποιοι συνάδερφοι ανέφεραν πως μερικές στιγμές έβγαινε εκτός λειτουργίας.

Τα φρένα έχουν φυσικά ABS το οποίο μπορεί να απενεργοποιηθεί πλήρως (απενεργοποίηση στον πίσω τροχό μόνο ΚΑΙ απενεργοποίηση εμπρός-πίσω με παρατεταμένο πάτημα του κουμπιού mode) στο Off-Road και Individual Mode.

Αντίστοιχα ρυθμίζεται το traction control (με δυνατότητα ρύθμισης εν κινήσει ΚΑΙ πλήρους απενεργοποίησης), το engine brake control (3 level), οι χάρτες απόκρισης του γκαζιού (3 level όλα full power).

Ο κινητήρας έχει αρκετές και σημαντικές διαφορές από εκείνους που έχουν τα RS και Tuono 660. Πέρα από την εξάτμιση και το φιλτροκούτι που προφανώς έχουν διαφορετική σχεδίαση, η Aprilia έχει βάλει διαφορετικού χρονισμού εκκεντροφόρους (με ανάλογη ρύθμιση της ECU) μετατοπίζοντας στις χαμηλές και μεσαίες στροφές την κορύφωση της ροπής. Ταυτόχρονα, το γρανάζι της πρωτεύουσας μετάδοσης και η συνολική σχέση της τελικής μετάδοσης είναι πιο κοντά ( η πραγματική τελική έχει μειωθεί στα 180km/h – το ταχύμετρο στη μοτοσυκλέτα μας έδειξε 194+km/h) , ώστε να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο το “άρπαγμα” στο άνοιγμα του γκαζιού και τις επιταχύνσεις εν κινήσει.

Βγάζει 80 ίππους στις 9.750 (υπάρχει και έκδοση 35kw για Α2) με έχοντας το 70% της ροπής από τις 3000 στροφές και το 85% από τις 4.500 στροφές).

Επίσης το ατσάλινο πλαίσιο του Tuareg 660 έχει σχεδιαστεί να αντέχει 220kg (αναβάτης+συνεπιβάτης+αποσκευές) και το πιο κοντό γρανάζωμα βοηθάει τις ρεπρίζ όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλήρως φορτωμένη.

Πολύ μεγάλη σημασία έχουν δώσει στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του πλαισίου, γι΄αυτό όταν σχεδίαζαν τον κινητήρα των 660, είχαν προβλέψει από την αρχή να επιτρέπει διαφορετικούς τρόπους τοποθέτησής του στο πλαίσιο μιας μοτοσυκλέτα, αλλά και διαφορετικούς τρόπους σύνδεσής του.

Έτσι στο Tuareg 660 ο κινητήρας έχει έξι σημεία σύνδεσης με το πλαίσιο σε κάθε πλευρά (το RS660 έχει τρία, το Tuono 660 έχει δύο) και τον έχουν περιστρέψει προς τα πίσω κατά 10⁰, ώστε η κατανομή του βάρους να είναι εκείνη ακριβώς που επιθυμούσαν.

Ακριβώς γι΄αυτό, τα κάρτερ και η αντλία λαδιού ήταν από την αρχή σχεδιασμένα για να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες απαιτήσεις μιας off-road μοτοσυκλέτας, κρατώντας πάντα επαρκή ποσότητα λαδιού σε όλες τις συνθήκες.

Το βάρος του Tuareg 660 είναι στα 187 κιλά χωρίς βενζίνη και στα 204 κιλά μαζί με τα 18 λίτρα βενζίνης που του δίνουν θεωρητική αυτονομία 450km.

Τόσο στην άσφαλτο (πολύ σφιχτό στροφιλίκι με κορυφαίας πρόσφυσης άσφαλτο) όσο και στο χώμα (βατοί, νωποί χωματόδρομοι με κόκκινο πατημένο χώμα) το Tuareg 660 είχε εντυπωσιακά ελαφριά αίσθηση και ήταν απίστευτα ευέλικτο!

Την ίδια στιγμή η σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες (με δυνατούς πλάγιους ανέμους…) ήταν πραγματικά άριστη, παρά τις πολύ μαλακές ρυθμίσεις των αναρτήσεων που συνήθως επηρεάζουν αρνητικά τη σταθερότητα στις μοτοσυκλέτες με τόσο μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων.

Τα φρένα δεν κουράστηκαν ποτέ (με ένα άτομο στη σέλα και χωρίς μπαγκάζια) και η δυνατότητα απενεργοποίησης του ABS στο πίσω φρένο ήταν η καλύτερη επιλογή για τις συνθήκες που οδηγήσαμε στο χώμα – αν και το πεντάλ του πίσω φρένου αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη διαδρομή όσο περνούσε η ώρα…

Η θέση οδήγησης ήταν πολύ βολική, είτε σηκωνόσουν όρθιος στα μαρσπιέ είτε οδηγούσες καθιστός, προσφέροντας εξαιρετικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας.

Τα Pirelli Scorpion STR Rally με τα χοντρά τακούνια που φοράει ως ελαστικό πρώτης τοποθέτησης, έκαναν φιλότιμα τη δουλειά της στην κορυφαία Ιταλική άσφαλτο και είχαν αξιοπρεπέστατα επίπεδα πρόσφυσης στο χώμα.  

Μιλώντας για βασικό εξοπλισμό, να τονίσουμε πως στο Tuareg 660 έχουν βάλει την μεγάλη TFT οθόνη από τα RSV4 1100 Factory/Tuono 1100, η οποία δεν έχει καθόλου αντανακλάσεις και είναι ευδιάκριτη πρωί/μεσημέρι/βράδι, έχοντας παράλληλα τη δυνατότητα για λειτουργία Navi μέσω του App MIA.

Εννοείται πως έχει bleutooth και πρίζα USB…

Αν πρέπει να συνοψίσουμε όλα τα παραπάνω σε μία παράγραφο, τότε θα λέγαμε πως το νέο Aprilia Tuareg 660 μας εξέπληξε θετικά διότι όλη αυτή η σπορ εικόνα που βγάζει προς τα έξω δεν έχει επηρεάσει αρνητικά κανένα τομέα που να αφορά την άνεση και την πρακτικότητα σε καθημερινή χρήση. Είναι ένα πραγματικό on-off δηλαδή για όλους!

Την αναλυτική, πολυσέλιδη παρουσίαση του νέου Aprilia Tuareg 660 θα την βρείτε όπως πάντα στο επόμενο τεύχος του περιοδικού ΜΟΤΟ 

Gilera – Το Aprilia Shiver 900 αλλάζει όνομα στην Κίνα και επιστρέφει στη ζωή μας

Άλλη μια ευκαιρία για την ανάσταση της Gilera εξ' ανατολής
motomagGilera – Ετοιμάζεται η επιστροφή του θρυλικού ονόματος
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

24/11/2023

Μετά από μία μακρά περίοδο που το όνομα Gilera παρέμενε στα συρτάρια του Piaggio Group, μαζί με αυτό της Laverda την οποία επίσης κατέχει ο ιταλικός όμιλος, φαίνεται ότι τώρα σκοπεύει σε συνεργασία με την Zongshen να το επαναφέρει στο προσκήνιο, χρησιμοποιώντας τον V2 κινητήρα 896 κυβικών που μέχρι το 2021 εξόπλιζε τα Dorsoduro και Shiver 900 της Aprilia.

Η Gilera ιδρύθηκε το 1909, διαγράφοντας μία λαμπρή αγωνιστική πορεία, ειδικά κατά την δεκαετία του ’50, όπου κυριάρχησε στην μεγάλη κατηγορία 500 κυβικών του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Δυστυχώς, παρά τις επιτυχίες της, το 1957 θα αποσυρθεί από τους αγώνες ταχύτητας, ενώ τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε θα οδηγήσουν στην εξαγορά της από την Piaggio το 1969. Εκεί θα έρθει και ο δεύτερος κύκλος επιτυχιών στους αγώνες, με πιο σημαντικές την κατάκτηση του παγκόσμιου πρωταθλήματος στα 125 κυβικά με τον Manuel Poggiali το 2001 και στα 250 κυβικά το 2008 με τον αείμνηστο Marco Simoncelli. Δεν κατάφερε όμως να αξιοποιήσει εμπορικά ποτέ αυτές της τις επιτυχίες, μένοντας στο παρασκήνιο, κατασκευάζοντας σπορ σκούτερ για την Piaggio, δημιουργώντας το 2008 το ισχυρότερο σκούτερ παραγωγής μέχρι σήμερα το GP 800.

Gilera – Ετοιμάζεται η επιστροφή του θρυλικού ονόματος

Τα τελευταία χρόνια, το όνομα της Gilera φαινόταν να έχει ξεχαστεί από το Piaggio Group, ακολουθώντας αυτό της Laverda, που επίσης ανήκει στον ιταλικό όμιλο. Αυτό μέχρι και τον Μάρτιο του 2022, όταν ήρθαν στο φως της δημοσιότητας σχέδια του V2 κινητήρα που χρησιμοποιούσαν οι Aprilia Dorsoduro/Shiver 900, με το λογότυπο της Gilera. Η συνεργασία της Zongshen με την Piaggio, έδωσε την δυνατότητα στην πρώτη να χρησιμοποιήσει τον κινητήρα αυτόν υπό την ονομασία Cyclone (θυγατρική εταιρεία της Zongshen) στο concept μοντέλο που παρουσίασε στην διεθνή έκθεση CIMA της Κίνας.

Gilera – Ετοιμάζεται η επιστροφή του θρυλικού ονόματος

Την ίδια χρονιά, είχαν εντοπιστεί στην Κίνα δύο πρωτότυπα, τα οποία έμοιαζαν πάρα πολύ με το Shiver 900, ενώ το όνομα της Gilera κρυβόταν κάτω από ταινίες στα πλαστικά. Τώρα, ήρθαν στην δημοσιότητα, δύο διαφορετικές σχεδιαστικές απόψεις, για το ίδιο μοντέλο, οι οποίες καταχωρήθηκαν τον Ιούνιο του 2023 από την κοινοπραξία Piaggio-Zongshen.

Gilera – Ετοιμάζεται η επιστροφή του θρυλικού ονόματος

Το πρώτο σχέδιο θυμίζει έντονα την τελευταία γενιά του μοντέλου της Aprilia, ενώ στα έγγραφα αναφέρεται ως “Shiver 900”, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο ένα μοντέλο που απουσιάζει ήδη δύο και πλέον χρόνια από τις αγορές της Ευρώπης και όχι μόνο.

Από την άλλη, η δεύτερη εκδοχή, η οποία κατατέθηκε την ίδια μέρα του Ιουνίου, έχει κοινά μηχανικά μέρη, αλλά διαφορετική εμφάνιση, αν και όχι σε μεγάλο βαθμό. Το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας είναι ίδιο με αυτό του Shiver, όπως ισχύει και για το υβριδικό αλουμινένιο/ατσάλινο πλαίσιο, τον κινητήρα, το αλουμινένιο ψαλίδι, μέχρι τα φρένα και τις αναρτήσεις. Το ρεζερβουάρ έχει διατηρήσει την χωρητικότητα των 15 λίτρων, όμως πλέον έχουν τοποθετηθεί πλαστικά εκατέρωθεν κρύβοντας το ψυγείο και προσδίδοντας μία πιο σύγχρονη, εμπροσθόβαρη σχεδιαστική προσέγγιση για την μοτοσυκλέτα.

Gilera – Ετοιμάζεται η επιστροφή του θρυλικού ονόματος

Η κωδική ονομασία GLR900, με την οποία κατατέθηκε το συγκεκριμένο σχέδιο δεν αφήνει πολλά περιθώρια αμφισβήτησης της επιστροφής του ονόματος Gilera στην παραγωγή. Οι δύο προβολείς έχουν πλέον οριζόντια διάταξη, αντί για την κάθετη του Shiver, ενώ είναι και πιο μαζεμένοι σε διαστάσεις. Το μικρό μασκάσκι πάνω από τα φωτιστικά σώματα καλύπτει τα όργανα που είναι ίδια με της τελευταίας έκδοσης του μοντέλου της Aprilia. Οι διπλές εξατμίσεις εξακολουθούν να βγαίνουν κάτω από την σέλα του συνεπιβάτη, μία πρακτική που οι περισσότεροι κατασκευαστές έχουν πλέον αφήσει πίσω.

Είναι μάλλον απίθανο να δούμε και τα δύο σχέδια να μπαίνουν στην παραγωγή, καθώς μηχανικά είναι πανομοιότυπα, όπως και η εργονομία με την σέλα, τα μαρσπιέ και το τιμόνι να μην διαφέρουν μεταξύ των δύο εκδόσεων. Επομένως, εμπορικά δεν υπάρχει κάποιος λόγος να κατασκευαστούν και τα δύο, απλώς πιθανότατα η εταιρεία εξετάζει ποιο από τα δύο σχέδια θα προχωρήσει στο τέλος.

Gilera – Ετοιμάζεται η επιστροφή του θρυλικού ονόματος

Στην τελευταία του μορφή ο V2 κινητήρας έβγαζε 95 ίππους και 9,1 χιλιογραμμόμετρα ροπής, κάτι που φαίνεται να μην αλλάζει στο μοντέλο της Gilera. Η μόνη πιθανότητα να έχουμε ελαφρώς χαμηλότερα νούμερα είναι οι νέες Euro5+ προδιαγραφές, όμως και πάλι η διαφορά δεν θα είναι μεγάλη.

Η Zongshen έχει ήδη δρομολογήσει την κατασκευή του RA9, του πρωτότυπου που έχουμε ήδη δει, το οποίο χρησιμοποιεί στην ουσία το ίδιο πλαίσιο και κινητήρα, με ελαφρώς μεγαλύτερο μεταξόνιο και μονόμπρατσο ψαλίδι, ακολουθώντας μία πιο cruiser φιλοσοφία. Επομένως, μπορεί να αναλάβει την κατασκευή του νέου μοντέλου της Gilera. Στην περίπτωση που αυτό συμβεί και η παραγωγή γίνεται στην Κίνα και όχι την Ιταλία, το κόστος απόκτησης θα είναι σημαντικά χαμηλότερο, ίσως ακόμα και από το Shiver 900. Έτσι, το Piaggio Group θα δώσει στην εταιρεία μία διαφορετική θέση στην αγορά από τα υπόλοιπα μοντέλα της, ενώ το όνομα Gilera μπορεί να την βοηθήσει σε αγορές που άλλα ονόματα του ομίλου είναι λιγότερο γνωστά.

Ετικέτες