Το CT 125 της Honda δεν έρχεται στην Ελλάδα, είναι όμως το απόλυτο παπί-εργαλείο και ένας από τους μύθους που το συνοδεύει, είναι η ικανότητά του να δουλεύει κάτω από την επιφάνεια του νερού!
Το ειδικά σχεδιασμένο φιλτροκούτι και η εξίσου ειδικά σχεδιασμένη εξάτμιση, επιτρέπουν στο CT 125 να διασχίζει ποτάμια με βάθος έως και 70 πόντους, αλλά και να δουλεύει κάτω από την επιφάνεια του νερού για μερικά δευτερόλεπτα!
Το φιλτροκούτι έχει εσωτερικά σύστημα αποχέτευσης ώστε να φεύγουν όσα νερά καταφέρουν να μπουν μέσα από το ύψος των 70cm που είναι η είσοδος του αέρα. Στο ίδιο ύψος είναι και το τελικό της εξάτμισης, οπότε το CT 125 είναι εντελώς “απαραβίαστο” από τα νερά έως αυτό το ύψος.
Το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine (και όχι μόνο αυτό) αποφάσισε να δοκιμάσει τις υποβρύχιες δυνατότητες του CT 125 στην πράξη και μάλιστα μετά το τεστ, έλυσε τον κινητήρα για να δει αν υπάρχουν ζημιές.
Όπως ξέρουμε, αν μπει νερό στο φιλτροκούτι την ώρα που δουλεύει ο κινητήρας, μετά από λίγο εισχωρεί και στον θάλαμο καύσης. Τα υγρά δεν συμπιέζονται, οπότε το έμβολο δεν μπορεί να ανέβει και ο κινητήρας σβήνει (στην καλύτερη περίπτωση) ή στραβώνει και σπάει η μπιέλα, καταστρέφοντας τον κινητήρα. Καθώς όμως η κεφαλή καίει, το νερό έχει στην αρχή μορφή ατμού και ο κινητήρας παρουσιάζει αρρυθμία πριν παραδώσει εντελώς το πνεύμα. Έτσι αν πατήσεις το kill-switch όταν νοιώσεις αυτές τις αρρυθμίες, μπορείς να προλάβεις την καταστροφή του κινητήρα. Τα νερά φυσικά θα έχουν μπει μέσα στο θάλαμο καύσης και θα πρέπει να τα βγάλεις, όμως θα έχεις σώσει τα ζωτικά εξαρτήματα του κινητήρα.
Σύμφωνα με τους συντάκτες του Young Machine, το CT 125 πέρασε με άνεση από νερό βάθους 64cm χωρίς να σβήσει (που λόγω της ταχύτητας του παπιού δημιουργούσε κυματισμό, σηκώνοντας στιγμιαία το νερό πάνω από το όριο των 70cm.
Και το ίδιο κατάφερε να κάνει για μερικά δευτερόλεπτα όταν βρέθηκε ολόκληρο κάτω από το νερό.
Ανοίγοντας τον κινητήρα, βρέθηκαν μικρές ποσότητες νερού μέσα στο φιλτροκούτι και την εξάτμιση, αλλά όχι σε σημείο που να επηρεάζουν τη λειτουργία του κινητήρα.
Ως τελικό συμπέρασμα, οι Ιάπωνες συνάδερφοι επιβεβαίωσαν την ικανότητα του CT 125 να περνά μέσα από το νερό και μάλιστα να βυθίζεται ολόκληρο μέσα σε αυτό για μικρά χρονικά διαστήματα χωρίς να σβήνει, όμως κρατάνε μια επιφύλαξη για τις συνέπειες που θα έχει αυτό σε βάθος χρόνου, κυρίως από την διάβρωση που θα προκληθεί στα μεταλλικά μέρη.
Σε κάθε περίπτωση, το CT 125 απέδειξε για άλλη μια φορά τις ικανότητές του και τον σκληροτράχηλο χαρακτήρα του.
Ducati DesertX 2026 - Όλα αλλάζουν, η φιλοσοφία παραμένει [VIDEO]
Νέος κινητήρας, νέο πλαίσιο, βελτιωμένες αναρτήσεις, ηλεκτρονικά, εμφάνιση, κ.α.
Από τον
Κώστα Γκαζή
26/2/2026
Η δεύτερη γενιά του DesertX αλλάζει όλα τα βασικά συστατικά της συνταγής, χρησιμοποιώντας τον νέο “πασπαρτού” κινητήρα της εταιρείας, νέο πλαίσιο, νέες αναρτήσεις και νέα ηλεκτρονικά, διορθώνει ατοπήματα του παρελθόντος (ευκολία πρόσβασης στο φίλτρο αέρα) ενώ την ίδια ώρα κρατάει ατόφια τη φιλοσοφία των εξαιρετικών επιδόσεων στο χώμα, βελτιώνοντάς τη μάλιστα.
Πριν πιάσουμε τις μεγάλες αλλαγές οδηγικής ουσίας, να πούμε πως η Ducati δούλεψε πολύ στην εμφάνιση του νέου DesertX, και αυτό φαίνεται παντού. Αν το προηγούμενο μοντέλο έμοιαζε σκαλισμένο σε… μενίρ, μονολιθικό και ημιτελές σε κάποια σημεία, το νέο έχει πολύ πιο εκλεπτυσμένο design που κάνει πολύ καλή εντύπωση. Ένας μαύρος αεραγωγός σπάει την πολλή ασπρίλα του ρεζερβουάρ μπροστά και στη μέση, ενώ η κόκκινη κάθετη γραμμή δεν είναι ευθεία όπως πριν αλλά τεθλασμένη βοηθώντας πολύ να μειωθεί οπτικά ο όγκος. Οι κυψέλες στη ζελατίνα μας αποχαιρέτισαν για χάρη απεικόνισης ενός κύματος -λάσπης το πιθανότερο-, η ποδιά του κινητήρα μίκρυνε αρκετά, ενώ επιτέλους αποχαιρετίσαμε το πλαστικό κάλυμμα του μοτέρ με το μέταλλο να μένει εκτεθειμένο στα βλέμματα, όπως πρέπει.
Πολύ ομορφότερη και σύγχρονη είναι η ουρά, αν και έχασε την πρακτική χειρολαβή για τις μανούβρες, ομορφότερο και το τελείωμα στο κοντύτερο τελικό της εξάτμισης. Το υποπλαίσιο παραμένει ακάλυπτο, αλλά τα πλαϊνά πλαστικά επεκτάθηκαν προς τα πίσω κρύβοντας το κίτρινο αμορτισέρ για πιο ομοιογενή χρωματική εμφάνιση. Χρυσό αντί για μαύρο είναι το πιρούνι, λευκά αντί κόκκινα τα λογότυπα Brembo στα φρένα, ενώ χάσαμε το εντυπωσιακό ψαλίδι με την τρύπα στη μέση, για χάρη ενός πολύ πιο συμβατικού σε εμφάνιση. Τέλος, σε μια κίνηση που σε κάποιον παλαιότερο θυμίζει τη μετάβαση από τα GSX-R του 90 σε εκείνα του 91, η Ducati πρόσθεσε ενιαίο κάλυμμα στους δυο στρογγυλούς προβολείς του DesertX.
Πρώτη μεγάλη, και αναμενόμενη αλλαγή ουσίας ο κινητήρας, που είναι ο νέος V2 890 που τοποθετείται πλέον σε όλες τις μεσαίου κυβισμού μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale. Αποδίδει 110 ίππους στις 9.000 rpm και 9,38 kgm στις 7.000 rpm, με το 70% της ροπής διαθέσιμο ήδη από τις 3.000 rpm. Διαθέτει σύστημα μεταβλητού χρονισμού εισαγωγής (IVT), κάτι που δεν υπήρχε στο προηγούμενο μοντέλο me ton Testastretta 937 των . Τα διαστήματα συντήρησης είναι μεγάλα: έλεγχος βαλβίδων στα 45.000 km και αλλαγή λαδιών κάθε 15.000 km ή δύο χρόνια. Το κιβώτιο έχει πιο κοντές τις πρώτες τέσσερις σχέσεις για off-road χρήση και μακρύτερη έκτη για ταξίδι. Το Quick Shift 2.0 είναι νέας σχεδίασης και δεν χρησιμοποιεί εξωτερικό αισθητήρα.
Συνεχίζουμε με το monocoque πλαίσιο νέας σχεδίασης, με τον κινητήρα να λειτουργεί ως φέρον στοιχείο και το φιλτροκούτι ενσωματωμένο στη δομή. Η θέση στο φιλτροκούτι έχει αλλάξει ώστε το φίλτρο να αφαιρείται σε λίγα δευτερόλεπτα, αντίθετα με το προηγούμενο μοντέλο που έπρεπε να αφαιρεθεί το ρεζερβουάρ. Το πίσω υποπλαίσιο παραμένει χωροδικτύωμα, ενώ το αλουμινένιο ψαλίδι είναι ειδικά εξελιγμένο για το μοντέλο και συνεργάζεται με σύστημα προοδευτικού μοχλικού, κάτι που διαφοροποιεί σημαντικά τη λειτουργία της πίσω ανάρτησης σε σχέση με πριν.
Περνάμε στις αναρτήσεις, όπου μπροστά βρίσκουμε ένα πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι της KYB στα 46 mm, με διαδρομή 230 mm και ανεξάρτητες ρυθμίσεις στα δύο καλάμια, με την Ducati να κάνει λόγο για καλύτερη off-road συμπεριφορά και βελτιωμένη απορρόφηση των ανωμαλιών του δρόμου. Πίσω υπάρχει πλήρως ρυθμιζόμενο μονό αμορτισέρ της KYB με 220 mm διαδρομή και εύκολη ρύθμιση προφόρτισης με το χέρι. Η προσθήκη προοδευτικού μοχλικού χαρίζει πιο μαλακή αρχική βύθιση με ταυτόχρονα μεγαλύτερη αντίσταση υπό πίεση.
Στα φρένα μπροστά βρίσκουμε δυο ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες Brembo M4.32 με δύο νέους δίσκους 305 mm. Υπάρχει Cornering ABS τεσσάρων επιπέδων, με δυνατότητα απενεργοποίησης στα Riding Modes Enduro και Rally. Η μπροστινή διάταξη επιτρέπει τοποθέτηση ψηλού φτερού χωρίς πρόσθετα κιτ.
Οι τροχοί παραμένουν 21 ίντσες μπροστά και 18 πίσω, ακτινωτοί tubeless, με ελαστικά Pirelli Scorpion Rally Street σε διαστάσεις 90/90-21 και 150/70-18.
Το ρεζερβουάρ είναι νέο, πολυμερές, 18 λίτρων, στενότερο και ελαφρύτερο, με τη μάζα του καυσίμου τοποθετημένη χαμηλότερα για αυξημένη ευελιξία και καλύτερο έλεγχο. Το ύψος σέλας είναι 880 mm και μπορεί να πέσει στα 840 mm με κιτ, ενώ το βάρος της μοτοσυκλέτας ανακοινώνεται στα 209 κιλά (211 προηγουμένως) χωρίς καύσιμο.
Ούτε όμως η εργονομία έμεινε χωρίς αλλαγές: τα μαρσπιέ μετακινήθηκαν πιο πίσω, η σέλα και το τιμόνι πιο μπροστά, το μπροστινό φτερό είναι ψηλότερα τοποθετημένο και το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας είναι 20 mm χαμηλότερο σε σχέση με πριν.
Στα ηλεκτρονικά υπάρχει νέα IMU 6 αξόνων που διαχειρίζεται Traction Control, Wheelie Control, Engine Brake Control και Cornering ABS, ενώ υπάρχουν έξι Riding Modes (Sport, Touring, Urban, Wet, Enduro, Rally). Η οθόνη είναι νέα TFT 5 ιντσών ανάλυσης 800x480, με δύο θύρες USB και νέο joystick χειρισμού. Διαθέτει cruise control και είναι έτοιμη για Ducati Multimedia System και πλοήγηση turn-by-turn.
Περιμένουμε να δούμε αν η Ducati παρουσιάσει αργότερα κάποια ακόμα πιο “πολεμική” έκδοση της μοτοσυκλέτας σε Rally ύφος.
