Piaggio Beverly 300/400 2021: Δύο κινητήρες, τέσσερεις εκδόσεις και νέες τεχνολογίες
Αναβάθμιση σε όλα τα σημεία
Από τον
Μπάμπη Μέντη
29/12/2020
Με τον νικητή δεν κάνεις ριψοκίνδυνες αλλαγές, οπότε και η Piaggio δεν άλλαξε τη συνταγή της επιτυχίας του Beverly, παρά το γεγονός πως έχει επανασχεδιάσει όλα τα πλαστικά και έχει αναβαθμίσεις κάθε σημαντική λεπτομέρεια για το 2021. Λόγω προδιαγραφών Euro 5, έχουμε ολοκαίνουριο υγρόψυκτο, τετραβάλβιδο κινητήρα της σειράς HPE (High Performance Engine) σε δύο εκδόσεις κυβισμού των 300cc και 400cc.
Όπως βλέπουμε δηλαδή, το Beverly 350 έχει αντικατασταθεί πλέον από το Beverly 400. Όμως χάρη στον νέο κινητήρα, ακόμα και η έκδοση των 300cc βγάζει πλέον 23% μεγαλύτερη ιπποδύναμη, φτάνοντας τους 25,8 ίππους στις 8.000 στροφές, ενώ αύξηση 15% υπάρχει και στη ροπή.
Στο Beverly 400, η ιπποδύναμη φτάνει τους 35,4 ίππους στις 7.500 και η ροπή αγγίζει τα 3,8 kg/m στις 5.500 στροφές. Σημαντική αναβάθμιση υπάρχει στις αναρτήσεις, με το νέο πιρούνι των 35mm της Showa και τα δύο πίσω αμορτισέρ με ρύθμιση προφόρτισης, να προσφέρουν την απαραίτητη σταθερότητα.
Ταυτόχρονα, τα ελαστικά είναι πιο φαρδιά, με το εμπρός να έχει γίνει 120/70-16 από 110/70-16 και το πίσω να είναι 150/70-14 από 140/70-14. Σε επίπεδο εξοπλισμού, η μεγάλες διαφορές είναι στον πίνακα των οργάνων, όπου έχουμε μια μεγάλη και εντελώς ψηφιακή LCD οθόνη 5,5” που υποστηρίζει το σύστημα πολυμέσων ΜΙΑ, το οποί είναι στο βασικό εξοπλισμό του 400 και έξτρα στο 300. Σε αυτή τη γενιά η Piaggio υιοθετεί για πρώτη φορά το σύστημα Keyless, καταργώντας το παραδοσιακό κλειδί. Ελπίζουμε το δικό της σύστημα να είναι καλύτερο από των ανταγωνιστών της, που κάθε άλλο παρά πρακτικό είναι. Φυσικά όλα τα φώτα έχουν γίνει LED. Σε αυτή την πρώτη φουρνιά, θα υπάρχουν δύο εκδόσεις για κάθε κυβισμό, με την έκδοση “S” να έχει πιο sport εμφάνιση, αντικαθιστώντας το χρώμιο με μαύρες ματ λεπτομέρειες. Επίσης κάθε έκδοση έχει τρία δικά της χρώματα, δηλαδή συνολικά έχουμε έξι χρωματικές επιλογές.
Honda CT125: Πωλείται μεμονωμένα σε Ολλανδία και Βέλγιο σε εξωφρενική τιμή
Το καλύτερο παράδειγμα πως οι Ευρωβουλευτές δεν έχουν ιδέα τι κάνουν
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
31/7/2024
Άλλα δύο ολοκαίνουρια CT 125 μόλις πουλήθηκαν στην Ολλανδία ανεβάζοντας πλέον σε διψήφιο τον αριθμό των μοντέλων που κυκλοφορούν σε ευρωπαϊκό έδαφος. Υπάρχουν κάποια μεμονωμένα πρώτης γενιάς στο Βέλγιο ενώ από το 2023 εισάγει ορισμένα σε σταθερή βάση, γνωστό κατάστημα της Ολλανδίας που εμπορεύεται μεταχειρισμένα Monkey, DAX και άλλα μικρά και αγαπημένα δίκυκλα καθώς και πολλά ανταλλακτικά τους.
Τώρα παρέδωσε άλλα δύο CT125 κατόπιν προ-παραγγελίας με περισσότερο από ένα τρίμηνο αναμονής, όπως βέβαια γνώριζαν οι ιδιοκτήτης που είχαν μάλιστα χρυσοπληρώσει τα ολοκαίνουρια, Adventure, παπιά τους. Όπως λένε και στην ιστοσελίδα τους, δεν έχουν δει πουθενά αλλού στην Ευρώπη να πωλούνται καινούρια CT125 και αυτό είναι κάτι που αναγράφεται από πέρσι.
Το Honda CT125 έχει μεγάλο ρεύμα εκτός Ασίας χωρίς ποτέ να προορίζεται για την Ευρώπη, παρόλο που υπήρξαν διάφορα δημοσιεύματα που άφηναν αυτή την υπόσχεση δημιουργώντας προσδοκίες που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν καθότι δεν υπήρχε ποτέ πλάνο για κάτι τέτοιο.
Οι αλλαγές των προδιαγραφών που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν ανεβάσει κατακόρυφα το κόστος αδειοδότησης κάθε νέου μοντέλου όταν μάλιστα πληροί τα κριτήρια. Δηλαδή η διαδικασία της έγκρισης τύπου έχει ένα υψηλό κόστος που μόνο όταν διαιρεθεί σε πολλές χιλιάδες κομμάτια μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Οτιδήποτε με λιγότερες πωλήσεις γίνεται αυτομάτως πολύ ακριβότερο. Ακόμη μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα αν πρέπει να γίνουν και αλλαγές για να περάσει τις προδιαγραφές, όπως στα φρένα, τον ήχο κτλ, που σημαίνει πως το κόστος για τον κατασκευαστή ανεβαίνει κατακόρυφα και για πολύ λιγότερες πωλήσεις από εκείνες που αβίαστα κάνει στις υπόλοιπες ασιατικές χώρες. Η γραφειοκρατία μίας νέας, μόνο για Ευρώπη, έκδοσης είναι εξίσου ένας μεγάλος βραχνάς που προτιμούν να αποφύγουν όταν δεν συντρέχουν σοβαροί εμπορικοί λόγοι. Η εξίσωση των προδιαγραφών θα μπορούσε να περιορίσει το πρόσθετο κόστος, όμως εκτός από μακρινό ενδεχόμενο, δεν παύει παρά να αποτελεί μερική και μόνο, λύση του προβλήματος.
Ελάχιστα παπιά έχουν πουληθεί στην Μ. Βρετανία, συγκριτικά με την Ελλάδα πάντα, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ένδειξη για την Honda πως το CT125 θα μπορούσε να έχει οπαδούς εκτός Ελλάδας που εκτός από μικρή αγορά που δεν μπορεί να συντηρήσει τον όγκο που χρειάζεται, ταυτόχρονα η τελική τιμή απόκτησης θα ξέφευγε στην στρατόσφαιρα εκείνου που μπορούμε να υποστηρίξουμε. Κι όμως, στο εξωτερικό υπάρχουν λίγοι που δέχονται να πληρώσουν έως και 7.500€ για ένα νέο CT125! Το κόστος διπλασιάζεται γιατί ο έμπορος αγοράζει την μικρή μοτοσυκλέτα σε τιμή λιανικής στην οποίο προστίθεται το μεταφορικό κόστος που από μόνο του είναι λίγο μεγαλύτερο από το μισό της αρχικής τιμής αγοράς και έπειτα τον εκτελωνισμό και τους φόρους. Σε περίπτωση που πρέπει να βγει και πινακίδα, τα πράγματα στην Ολλανδία είναι λίγο πιο εύκολα, όχι όμως και δίχως κόστος, με αποτέλεσμα στο τέλος να καταλήγεις να πληρώνεις 2,5 φορές παραπάνω. Ακόμη και έτσι όμως, υπάρχουν λίγοι που μπαίνουν στην διαδικασία να το αποκτήσουν, ενώ πολλοί περισσότεροι θα το έκαναν με μία φυσιολογική τιμή. Στη χώρα μας είναι δεδομένο πως θα σημείωνε εξαιρετικές πωλήσεις, αν μπορούσε να διατεθεί σε τιμή Ταϊλάνδης, δηλαδή στην περιοχή των 2.000€, πολύ μακριά από ένα μεσαίο ON-OFF 500 κυβικών και πάνω, που κοστίζει τώρα. Σε περίπτωση όμως που η Honda έπαιρνε την απόφαση να αναλάβει το κόστος μετατροπής του στις νέες προδιαγραφές και να το επιμερίσει σε έναν προβλεπόμενο αριθμό μοντέλων, τότε και πάλι το CT125 θα κατέληγε να είναι ένα από τα ακριβότερα παπιά, που είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν μπαίνει στην διαδικασία καθώς αναγνωρίζει πως το ενδιαφέρον του κόσμου και η αγάπη στο ρετρό, έχουν και ένα λογικό ταβάνι κόστους στο οποίο φρενάρουμε όλοι μας, πλην μετρημένων ελαχίστων όπως αποδεικνύεται.
