Πρώτες εντυπώσεις

ΝΕΑ Yamaha MT-09
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/12/2016

Μόλις χθες προσγειώθηκε το αεροπλάνο που μας έφερε πίσω στην Ελλάδα από την Μαγιόρκα, το ισπανικό νησί της Μεσογείου όπου οδηγήσαμε την δεύτερη γενιά του MT-09.

Το μεσαίο γυμνό streetfighter στην οικογένεια των ΜΤ και η μοναδική τρικύλινδρη ιαπωνική μοτοσυκλέτα που βρίσκεται σε παραγωγή σήμερα, είναι από τα σημαντικότερα μοντέλα στη γκάμα της Yamaha, καθώς ήταν το μοντέλο που το 2013 έδωσε στην εταιρεία των τριών διαπασών την πρώτη θέση σε πωλήσεις στην Ευρώπη. Τέσσερα χρόνια μετά, η Yamaha φρεσκάρει (στην πραγματικότητα αναβαθμίζει) το MT-09, τόσο σε εμφάνιση, όσο και σε εξοπλισμό. Μην ξεχνάτε ότι φέτος η Kawasaki και η Suzuki έχουν νέες μοτοσυκλέτες σε αυτή την κατηγορία με το Z900 η μία και το GSX-S 750 η άλλη.

 

 Ο τρικύλινδρος κινητήρας έχει προσαρμοστεί φυσικά στις νέες προδιαγραφές Euro 4, με νέα εξάτμιση και νέα ρύθμιση της τροφοδοσίας ride by wire, αλλά δεν έχει χάσει τα χαρακτηριστικά απόδοσης που είναι η βασική διαφορά του MT-09 από τους υπόλοιπους τετρακύλινδρους ιαπωνικής καταγωγής ανταγωνιστές του.

Στον εξοπλισμό έχει προστεθεί το ρυθμιζόμενης απόκρισης (και με δυνατότητα απενεργοποίησης) Traction Control που είδαμε πρώτη φορά στο αδερφικό μοντέλο Tracer 900, τα Full Led φώτα εμπρός και πίσω που σχεδιαστικά φέρνουν το MT-09 πιο κοντά στο MT-10 και το Quick-Shifter (μόνο για τα ανεβάσματα ταχύτητας) από την R1.

 

Τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του πλαισίου δεν άλλαξαν, όμως τώρα έχουμε περισσότερες δυνατότητες ρυθμίσεων για το πιρούνι και το πίσω αμορτισέρ έχει νέα χαρακτηριστικά λειτουργίας. Η θέση οδήγησης εξακολουθεί να είναι ένα υβρίδιο μεταξύ street και supermoto, όμως η σέλα έχει αλλάξει σχήμα και έχει μεγαλώσει σε μήκος, παρά το μικρότερο συνολικό μήκος της ουράς. Για το 2017 η βάση της πινακίδας έφυγε από την ουρά και κατέβηκε στο ύψος του πίσω ελαστικού. Τα όργανα επίσης άλλαξαν θέση και οι ενδείξεις τους εμπλουτίστηκαν.

Η ημέρα μας πάνω στη σέλα του νέου ΜΤ-09 ξεκίνησε με λιακάδα, όμως η υγρασία πάνω στους δρόμους της Μαγιόρκα έκανε συχνά-πυκνά την εμφάνισή της δημιουργώντας κάπως… αγχωτικές συνθήκες οδήγησης. Από την άλλη μεριά μπορείς να το δεις θετικά, αφού σε πολλά σημεία οι δρόμοι γλίστραγαν σαν να ήμασταν στην Ελλάδα, οπότε μάλλον πήραμε μια πιο ολοκληρωμένη γεύση για το πώς θα συμπεριφέρεται η μοτοσυκλέτα στα πάτρια εδάφη.  Έχουμε πολλά να γράψουμε στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ για αυτή την ιαπωνική μοτοσυκλέτα που έχει πιάσει το νόημα για το τι θέλει ο ευρωπαίος μοτοσυκλετιστής από μια μεσαία σπορ-γυμνή…   

 

 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες