Renard GT: Monocoque και ανθρακόνημα

Από το

Μαύρο Σκύλο

30/3/2011

Ακόμη μια διαφορετική και εξωτική μοτοσυκλέτα εμφανίστηκε και μάλιστα στην Εσθονία. Είναι η Renard GT που παρουσιάστηκε σαν αρχικό πρωτότυπο στην έκθεση τεχνολογίας του Ανόβερο τον Απρίλιο του 2010, ενώ τώρα ετοιμάζεται η παραγωγή του. Η Renard είχε ιδρυθεί το 1938 έχοντας κατασκευάσει αρχικώς απλά δίκυκλα με κινητήρες της Sachs. Τo 1944 όμως οι εγκαταστάσεις της βομβαρδίστηκαν και καταστράφηκαν ολοσχερώς. Από τότε δεν έγινε τίποτα με τη φίρμα, που σημαίνει αλεπού στα γαλλικά και για αυτό το λογότυπό τους ήταν ένα κεφάλι αλεπούς, που τώρα στη μοντέρνα εκδοχή του έχει μείνει ένα τριγωνάκι. Το 2008 μια ομάδα από επιχειρηματίες, σχεδιαστές και μηχανικούς ένωσαν τις δυνάμεις του για να φτιάξουν μια απόλυτη μοτοσυκλέτα. Η Renard Grand Tourer είναι μια αντισυμβατική μοτοσυκλέτα, χτισμένη γύρω από τον αερόψυκτο οκταβάλβιδο κινητήρα της Moto Guzzi που κινεί και το Stelvio. Τo στοιχείο που την κάνει εξωτική είναι το monocoque πλαίσιο από ανθρακονήματα και Kevlar. Ζυγίζει 11 κιλά, ενώ είναι συγχρόνως καρίνα, κουτί για το φίλτρο του αέρα και ρεζερβουάρ. Το εναλλακτικό αρθρωτό μπροστινό -που θυμίζει αρκετά Confederate- είναι επίσης ανθρακονημάτινο, ενώ και στα δυο άκρα της χρησιμοποιούνται αμορτισέρ Ohlins. Από εκεί και πέρα μια σειρά από κορυφαία εξαρτήματα πολλά κατασκευασμένα σε CNC από συμπαγή κομμάτια αλουμινίου και άλλα από κορυφαίους κατασκευαστές, όπως οι monoblock δαγκάνες της Brembo και οι αντλίες της LSR δίνουν την επιθυμητή εικόνα της εξωτικής μοτοσυκλέτας. Το βάρος της είναι 190 κιλά και το μεταξόνιο 1.450 χιλιοστά. Οι βελτιώσεις που έχουν κάνει στον κινητήρα των 1.151 κυβικών -που καλύπτει ήδη τις Euro 4- έφθασαν την απόδοσή του στους 125 ίππους και στα 12,3 χιλιογραμμόμετρα ροπής, αρκετά για διασκέδαση και τελική 230 χιλιομέτρων. Με στόχο λοιπόν την παραγωγή η Renard από την Εσθονία προστίθεται σε μια σειρά νέων κατασκευαστών που έχουν εμφανιστεί τον τελευταίο καιρό, όπως η αμερικανική Motus και η Horex στη Γερμανία. Με ιδιαίτερα μεγάλες μοτοσυκλέτες λειτουργούν σαν αντίβαρο στην σχετική στασιμότητα των ιαπωνικών εργοστασίων μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης.

EICMA: Italjet Roadster 400 2026 - Το πιο ξεχωριστό scooter της έκθεσης

Steam-punk μετάλλαξη που συνδυάζει κλασικές γραμμές με ακραίο design
Italjet Roadster 400
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/11/2025

Μετά την σειρά των τριών Dragster 125, 200 και 300 κ.εκ, και μετά το extreme Dragster 700 Twin το οποίο οδηγήσαμε με ολόσωμη φόρμα στην πίστα της Imola (!), μια παρουσίαση που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 671, η Italjet παρουσιάζει το Roadster 400, ένα μοντέλο που ισορροπεί μεταξύ ρετρό αισθητικής και ακραίου design.

Το Roadster 400 είναι ένα πραγματικά ξεχωριστό δικύκλο που παρότι είναι εμφανές ότι μοιράζεται DNA με τα υπόλοιπα της εταιρείας, καταφέρνει να ενσωματώσει και σειρά ρετρό στοιχείων σε scooter που μόνο ως μοναδικό μπορεί να περιγραφεί.

Italjet Roadster 400

Την ιδιαίτερη αυτή, σχεδόν steampunk αισθητική συμπληρώνει η χρωματική επιλογή με την αντίθεση του κομψού μαύρου ματ, με στοιχεία που τονίζονται από την χρυσή βαφή, ενώ παρουσιάστηκε και σε έναν ακόμη χρωματισμό με βάση το ασημί και κόκκινες λεπτομέρειες.

Italjet Roadster 400

Ο σχεδιασμός του αποτίει φόρο τιμής στις σιλουέτες του παρελθόντος παντρεύοντας τις με δυναμικές γραμμές. Τα καμπυλωτά πλαϊνά πάνελ που θυμίζουν εισαγωγές στροβιλοκινητήρων έχουν και πρακτική χρησιμότητα κατευθύνοντας την ροή του ψυχρού εισερχόμενου αέρα προς τις επιφάνειες των ψυγείων που εδράζουν εντός των πλαστικών, διακριτικά κρυμμένα.

Italjet Roadster 400

Στο Roadster 400 εμφανίζεται και το σύστημα DLAS (Dynamic Linkage Articulated Steering), μια εξέλιξη του χαρακτηριστικού συστήματος κατεύθυνσης της Italjet με το μονό εμπρός ψαλίδι που προσφέρει πέρα από ακρίβεια και μια ισχυρή σχεδιαστική ταυτότητα. Οι δύο δαγκάνες της Nissin εμπρός συνδέονται σε σειρά με τα υπόλοιπα τμήματα της ανάρτησης μπερδεύοντας και εντυπωσιάζοντας, με κάποια να θυμίζουν έντονα μπιέλες.

Italjet Roadster 400

Το πλαίσιο χωροδικτύωμα αφήνει εκτεθειμένο σε κοινή θέα το ρεζερβουάρ καυσίμου όπως είναι άλλωστε και τα δύο μονά, ρυθμιζόμενα αμορτισέρ της Ohlins εμπρός και πίσω, με την τοποθέτηση του τελευταίου να προβληματίζει, καθώς βρίσκεται ανάμεσα στα δύο τελικά της Akrapovic, εγείροντας ανησυχίες για το πώς αυτό επηρεάζει την λειτουργία του.

Italjet Roadster 400

Τα μεγάλα πίσω πλαϊνά πάνελ καταλήγουν σε μια αιχμηρή ουρά και φέρουν τα διαγώνια φωτιστικά σώματα σε κάθε πλευρά και το σήμα “Roadster” σε καλλιγραφική γραμματοσειρά. Ανάμεσα τους και πίσω από την σέλα του συνεπιβάτη ξεπροβάλει η πίσω ανάρτηση με τα τελικά, πάνω από το πίσω φτερό.

Italjet Roadster 400

Χωρίς ακόμα να είναι γνωστά τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά του και το που τοποθετείται τιμολογιακά, είναι ένα scooter που κερδίζει τα βλέμματα εξ αρχής, αν και αναρωτιόμαστε για το πόσες λεπτομέρειες θα αναγκαστεί να αλλάξει πάνω του η Italjet όταν το βγάλει σε παραγωγή.

Χρήστος Κοφίτης

Χωρίς να υπονοούμε κάτι, έχει ενδιαφέρον να δούμε (φωτό άνω) ένα σκίτσο του Έλληνα σχεδιαστή Χρήστου Κοφίτη, σκίτσο που είχε γίνει πριν μερικές δεκαετίες, για ένα ακραίο scooter που θυμίζει ΠΟΛΥ το Roadster. Μπράβο στην Italjet για το θάρρος που έχει να βγάζει στην παραγωγή ακραία αντισυμβατικά σχέδια, δίχως να νοιάζεται για το αν αυτά θα είναι ευρέως αποδεκτά ή ακόμα και... λογικά.

Ετικέτες